Home
Quotes New

Audio

Forum

Read

Contest


Write

Write blog

Log In
Your search for gemstone recommendation as per date of birth
मेरे बचपन का शहर 'कुल्टी'
 Asha Pandey 'Taslim'  
 25 January 2018  

गर्मी की छुट्टी आ रही है बच्चों की आँखों में अपने ननिहाल जाने के सपने पल रहे हैं,सारी सखियाँ अपने मायके जाने को खुशी-खुशी पहले से ही तैयारी करने में जुटी हैं।सारे बच्चे भी अपनी माँ के संग उनके बचपन के दिनों में लौटने को उत्सुक दिख रहे हैं।लेकिन मैं नहीं जाना चाहती अपने बचपन के उस हरे भरे और आज के उजाड़ "कुल्टी" को।मेरे बचपन का वो खूबसूरत सा शहर वक्त़ की कब्र में मर-खप गया है।वो मेरे बचपने का शहर,मेरी ज़िन्दगी के सबसे बेहतरीन उन 20 सालों का गवाह हँसता,मुस्कराता,खेलता,कूदता मेरा शहर "कुल्टी"।जिसने मुझे ज़िन्दगी दी,होश दिया,तरबीयत दी,प्यार दिया,लाड दिया दुलार दिया।जिसने मेरी रगों में दौड़ते लहू को रवानी दी "वो शहर" अब मुझे किसी बन्द पडी़ घड़ी की तरह दिखाई देता है।उस घडी़ की तरह जिसे घड़ीसाज़ ने खुद पुर्जे़-पुर्जे़ खोलकर बिखेर दिया हो।निकाल कर फेंक दिया हो एक-एक पेंच और कर दिया हो बे-पुर्जा़ खोखला।मेरा जन्म जब हुआ था "कुल्टी" शहर के इस भरे-पूरे परिवार में जो कि मेरा मयका है,तब ये शहर पूरी तरह से खुशहाल था।अपने पूरे शबाब पर एशिया के पहले लौह इस्पात कारखाने के तमगे के साथ सीना ताने खडा़ हुआ था यह खुशहाल शहर,मगर आज अपने ताबूत में आखिरी कील ठोक बैठा है।हरे-भरे पेड़,बंगाल का बेहतरीन गोल्फ-ग्राउंड,थियेटर,रविंद्रमंच,जादू घर,बर्फ़-कल,दुर्गा पूजा का मेला यानि हम बच्चों के लिये हमारी पूरी दुनिया।कारखाने के आस-पास बने क्वाटर्स में बडे़-बडे़ अधिकारी,देशी-विदेशी कर्मचारी रहते थे,देश-दुनिया के लोगऔर कुछ पड़ोसी देश नेपाल के भी।जो भी सम्पदा "कुल्टी" के पास थी देने को,दिया उसने जी खोलकर।बिल्कुल धरती की तरह,गंगा की तरह और एक माँ की तरह।अफसोस लेने वालों ने लेने की तरह नहीं बल्कि लुटेरों की तरह छीना,नोचा,लूटा,खसोटा।बाहरी थे ही,बाहरी की तरह ही गलत तरीके से इस्तेमाल किया मेरे बचपने के इस "कुल्टी" को।उन्होंने कभी सोचा भी नहीं कि वो "कुल्टी" की जगह अपना ही जड़ काट रहे हैं।वे बाहरी थे सभी,उनके लिये वो उनका घर नहीं,बस पैसा कमाने-बनाने का एक आसान स्थान था।पीढ़ियों के बाद भी उनकी न हुई थी "कुल्टी"।कुल्टी की क़िस्मत ऐसी कि उसके गोद में पले-जन्मे बच्चे भी खुद को यू०पी०, बिहार या नेपाल के बाशिंदे ही खुदको मानते रहे।"कुल्टी"इतनों के होते हुए भी संतान विहीन थी।गैरों के बच्चे,ना-ना सँपोले पालती "कुल्टी" विष-दंश से नीली पड़ती,मरती,उजड़ती,उखड़ती रही।अपने ही कामगारों,दलालों,बाहूबलियों,लुटेरों,घोटालेबाजों के हाथों डूबता बरबाद होता रहा कुल्टी का कारखाना।धीरे-धीरे घाटा बढ़ता रहा,मरता रहा कारखाना।कर्मचारी सोचते रहे कि 'ये तो गंगा है बहती रहेगी अनवरत हमने तो एक लोटा जल ही निकाला है अपने वतन यानि अपने घर के लिये,इसी सोच ने हाथों हाथ दोहन किया,खूब लूटा कुल्टी और कारखाना को।एक-एक लोटे ने आखिरकार खाली ही कर दिया अमृत,चरमराता रहा कारखाना,सूखता रही नदी।थक-हारकर कर बैठ गई "कुल्टी" बन्द हो गया इस्को का कारखाना 1997 में। कहने को तो आज भी चल रहा है शायद अधमरा सा अपंग सा, पर हर बार मुझे लगता है जैसे कोमा में है ये।मेरे बचपन के इस शहर का तेवर मर चुका है।उसकी यादें,आह मेरे बचपने का शहर "कुल्टी"।अपनों के हाथों बनाई अर्थी पर अचेत पडा़ है मेरा बेजान शहर,उसे इस बेहोशी से उठा पाये,ऐसा कोई चमत्कार होता तो मुझे नहीं दिखता।कितना खूबसूरत था मेरा शहर,आज मुझे एक तस्वीर लेने को यदि कोई कहे तो लगता है उस मरते शहर को हरे बेलो के अर्थी पे खड़ा करने की कोशिश को कहाँ रखूँ मैं।तस्वीरों में लपेट के क्या लाऊँ क्या दिखाऊँ और क्या देखूँ।मेरे वो बचपन की "कुल्टी" यादों में बहुत खूबसूरत है।वो शहर जो दौड़ता था कुलांचे भरता था खिलखिलाता था,आज भी यादों की इस पोटली में बंद है।मैं नहीं जाती छुट्टी में,अब अपने घर "कुल्टी"।बिना नीव के मकान और बिन खंबे की छत सा टिका है यह जरजर शहर,डर लगता है कहीं सर पर ही न गिर पडे़।बिना गरदन का शहर "भूत" और टेढे पाँव की "कुल्टी" चुडै़ल दिखती है।#कुल्टी

पद्मावत या पद्मावती
 Asha Pandey 'Taslim'  
 29 January 2018  

काकी हमारी क़माल की किस्सागो थी,जब भी कोई कहानी सुनाती आँखों में दृश्य कोंध जाते थे और हम बच्चे अवधी में देश और दुनिया के तमाम किस्से सुनते नहीं थे काकी के आँखों से देखते थे।बचपन में काकी के ही शब्दों में देखा था महारानी पद्मावती का जौहर,गोरा और बादल के शौर्य की गाथा,सिंघल की राजकुमारी का अद्भुत रूप,महारानी नागमती का अपने पति के लिए किया गया त्याग,वो कम्बख्त तोता "हीरामन" जिसने रूप का वर्णन ऐसा किया पद्मावती के कि जिसने सुना मोहित हो गया।शर्मसार एक ब्राह्मण के कृत्य पर भी उन्हीं शब्दों के चित्र पर हुए।और अंत ये सुन के "अय बिटिया" अतिका कौनो भला न,न रूप न ख़िलजी के ताकत न,न राणा के प्रेम,न ज़िद".....ये थी महारानी "पद्मावती" जी शताब्दियों बाद भी जायसी के ग्रंथ से निकल कर हमारे तक आई थी।पिछले कुछ महीनों से अचानक से "पद्मावती" फ़िर चर्चा में आई(वैसे उन्हें भूला कौन था?)संजय लीला भंसाली जब शूटिंग करने चले इसी नाम की फ़िल्म का तब। संजय की बनाई फ़िल्मों के कभी बड़े दिवाने होते थे हम। तब,जब वो 'हम दिल दे चुके सनम' या 'ख़ामोशी' बनाये थे।तब भव्य सेट,उम्दा कलाकार,बेहतरीन संगीत,एक अलग दुनिया में पहुँचता हुआ सा जादूगर थे तबतक,संजय 'गुज़ारिश' तक में।लेकिन जब उन्होंने 'देवदास' को कृत्रिम रूप से भव्य बना दिया दृश्यों को बदलकर कहानी को ही ड्रामेटिक करने के चक्कर में,उस वक्त़ लगा ये चितेरा बहुत जिद्दी है।हर रूप को भव्य दिखाने को आतुर।बाजीराव मस्तानी देखी,फ़िर बाजीराव बदले से लगे। एकदम फ़िल्मी उस वक्त़ निर्णय लिया कि इस आदमी की बनाई फ़िल्में देखनी हो तो,इसकी ही आँखों से देखनी होगी इसलिए ऐतिहासिक फ़िल्में अब न देखनी कमसे कम इनकी बनाई हुई।इस इरादे को मज़बूत ही रखती अगर फ़िल्म को लेकर इतना बवाल न मचता,इस फ़िल्म को देखने का मक़सद साफ़ था अपने-अपने तईं अभिव्यक्ति की आज़ादी को बचाना किसी भी तालिबानी फ़रमान से,बाकी तो पता था जिद्दी भंसाली भी है।नाम और कुछ दृश्य को छोड़ पूरी कहानी खुद लिखेंगे,तो कल दो ज़िद्दी टकराये एक साथ। एक जिसे बदलाव ज़रा पसन्द नहीं,कुछ कहानियों किरदारों में।और दूसरा जो मनमर्ज़ी करता है हर कहानी और किरदारों के संग।भंसाली की पद्मावत(पद्मावती)बहुत खूबसूरत है,वाकई जब जंगल में दीपिका नज़र आती हैं हिरन का शिकार करते उस वक़्त उस सादगी,उस खूबसूरती का कौन न शिकार हो जाये।सिंघल के मोती सी नायाब नायिका हल्के रंग के जोड़े में खुद मोती लगती हैं।"शाहिद" जाने क्यों शाहिद ही नज़र आते हैं,शायद शब्दों में और फ़िल्मों में राजपूत राणा हमेशा लम्बे-ऊंचे आन-बान के साथ इसी रूप में मन के कोने बसे हैं इसलिए।हाँ एक सम्मानित प्रेमी एक निष्ठ राजा के रोल में बुरे नहीं शाहिद,लेकिन "शाहिद" शाहिद ही रहे।दीपिका पहले दृश्य से ही राजकुमारी रहीं,जो जब चलती हैं मुस्कुराती हैं छत्राणी के तरह घाव ताज़ा कर अनूठे ढंग से प्रेम निवेदन करती हैं।मारवाड़ की महारानी बनते ही उस राजकुमारी के पहनावे और ज़बान तक पर असर हुआ और वो भी क़माल के दृश्य हैं।मुझे फ़िल्म में "रणवीर" बस एक बार रणवीर नज़र आये जब वो "खलिबली"गाने पर नाच रहे थे।वीभत्स रस प्रेम के नग़मे गाते हुए।बाक़ी पूरे फ़िल्म में इस लड़के को ढूंढती रही लेकिन वो न था,हाँ इतिहास में दर्ज़ एक क्रूर शासक 'ख़िलजी' को और भी क्रूर रूप में दर्शाता हुआ,अलाऊद्दीन था ज़रूर।जिसे क्रूर दिखाने के सारे हथकंडे अपनाये गए थे। जो जीत कर भी सिकन्दर न बन सका,पदमावती के चिता के,राख़ के नीचे उसकी सारी हेकड़ी दब गई।ये वो दृश्य जो अच्छे लगे।जो देख दुःख हुआ वो एक राजपुरोहित के रूप में एक ब्राह्मण का द्रोह,अपमान के आग में जल कर पूरे मेवाड़ को भष्म करने की कुटील चेस्टा।ख़ुसरो का छोटा सा रोल जिसमें अजीब तरह से डायलॉग डिलवरी और चाटूकारिता की गंध।गोरा,बादल के अद्भुत शौर्य को कम-से-कम फिल्माना।महारानी नागमती जैसी विदुषी को बस गहने के लिए रूठते और सौतन से डाह करते दिखाना।बा-कमाल दृश्य जब महारानी पद्मावती पूरे रनिवास संग जोहर करती हैं उस लाल चुनर को देख उस दृश्य को देख,उस पल में चले जाना जैसा जब ये आत्महत्या नहीं गर्व और वीरता की निशानी थी।सती होना,दुश्मन के हाथ आने से बेहतर अग्नि में समा जाना।एक पल को लगा जैसे वाघा बॉर्डर पर देशप्रेम हिलोरें मारता वहां के वायु में कुछ है।उसी तरह फ़िल्म के अंतिम द्दृश्य क़माल के।पूरी फिल्म देखने के बाद सोचा क्यों मचा बवाल इस फ़िल्म में ?इतनी महिमामंडन तो आल्हा गाते हुए नहीं सुनी राजपूताना शान की।जितनी इस फ़िल्म में हुई है।"ख़िलजी" को आतताई दिखाने की भी भरपूर कोशिश तो की ही गई है।जब वो अपनी ही हथेली काट अपने चेहरे पर खून पोत कर युद्ध की घोषणा करता है।जब वो पीठ पर वार करता है,जब उसके बाये गाल पर आँखों के नीचे आये चोटों को बार-बार फोकस करके दिखाया जाता है।फिर खुद को समझाया शायद ज़रूरी था ये विरोध का ड्रामा भी।न तो, मैं ही न आती,"पद्मावत" देखने।और मेरे जैसे जाने कितने जिन्होंने सुनी हो जायसी के शब्दों से निकली पद्मावती को या महसूस किया हो सती माता के तेज को मेवाड़ में।लेकिन हमसब गये देखा और एक फ़िल्म जिसे बेहतरीन तरीके से बनाया है इस किस्सागो ने,जिनका नाम संजय लीला भंसाली है।*मेरी काकी से बेहतर नहीं है किस्सागोई में यह फिल्म।मेरे ज़ेहन में आज भी वो पद्मावती है जो काकी की ज़बानी दिखी वो आज भी सुरक्षित है।*

BY WHOM I AM INSPIRED
 Rasmi Rekha Tripathy  
 30 January 2018  

I am inspired by every step of my life, every moments of nature and every natural object. Moreover, I am inspired by my failure. I think getting inspired at every moment is in the subconscious mind of everybody. When a child starts walking, he falls many times before its success. At the dawn I think ah! There is again another new hope after a dark night. The bright light of Sun ray and the calm beams of moon inspire me to be impartial to everybody. When I see the flying birds, the animals gazing in the field, I think they are having nothing with them. Still they do not deviate from their nature. So, why should I, where I have a roof on my head, a monthly salary to meet my basic needs? The same thing I think in my office (which is a small cabin, where there is no electricity). In the midsummer, when day to day life is disturbed due to excess heat, I do manage by a small hand fan to avoid sweating. But at the same time when I see the trolley pullers with load of vegetables or groceries or some other things, I get inspired. My situation looks negligible before them. When I do listen the song of calmness and sound of quietness in the darkness of night my heart fills with pleasure. I feel the beauty of night. The fragrance of scented flowers fills my heart with pleasure. If there is no darkness, how could these beauties of nature would have come? A red ant gathers food for the rainy season; small white ants could make an anthill. So, why can not I struggle?My parents inspired me in every step of my life. They always tell me to march forward, not to look behind. My siblings give the assurance of their presence at every step of my life. And the sentence, “I am with you” being told by my dear one gives me the feeling that I am not alone. There are so many inspiring hands with me.The flowing river tells me that I have a great aim ahead to meet. If there is power in the small wing of the birds to touch the sky, why not my strong legs could march forward? If the tiny droplets can make a large ocean, if the little sands help to make a big desert, why can not I helpful for the society?Last but not the least I am inspired by my failure. Because failure is the pillar stone of my success. My mother always tells that Bheemas (a character of Mahabharata, one among the Pandavas) are defeated in the first war. In my course of life, when I meet with failure at any time, the voice of my parents inspired me to march forward, in the hope of betterment in future.

Surendra literature on the back drop of history
 Rasmi Rekha Tripathy  
 30 January 2018  
Art

Past of the present has its foundation on the present of past and what is not present becomes past in the coming days, a page in history. If ancient history, medieval history and pre and post independence history of India are taken as base, many stories pass through the screen of memory and many characters in the stories come to front. That history contains from truth and on the base of the truth, rests some legend. The so called legends are developed into full fledged literature embracing major and minor characters. That is the special trait of Mr. Surendra Mohanty.Literature has different divisions consisting of Autobiography, Biography, Short stories, Essays and Novels. To look at these divisions of Oriya literature, would reveal the literary maturity and artful handling of them by this versatile writer. Rather it can be told that there is no easier and developed medium to recollect history on path of readers other than the writings of Sri Mohanty. Surendra literature has an identity of its own on its mythological and historical background.SHORT STORY SECTIONThe short stories days back to the emancipation of the Jews under the leadership of Mojes, from the shackles of Egyptian empire, to the rise of Orissan Empire, its history laden with rise and fall, fortune and bad days with rich historical knowledge. The short story collection ‘Kabi O Nartaki’ is based on mythological and historical characters.BIOGRAPHYStarting of British occupation of Orissa in 1803, and decline of Orissa nationalism till 1903, the declaration of regeneration and rebirth of it from the platforms of Utkal Sammilani the history of Orissa over a century is epitome in the Biography of Utkal Gourav Madhu Babu ‘Shatabdira Surya’ is unique.Surendra Mohanty’s autobiography ‘Patha o Pruthibi’ discloses the declining trend of values and morals of the post political landscape of India as well as Orissa.NOVELSHis milestone creations ‘Neela Saila’, ‘Neeladri Bijaya’, ‘Krishnabenire Sandhya’ on the background of 16th century history of Orissa Gajapati kingdom give inklings of Orissa history, its achievement and subsequent disintegration which revolves round the great lord Jagannath. On the other hand, his novels ‘Andha Diganta’, ‘Neti Neti’ on the back drop of British rule, pre and post independent Orissa highlights the ups and downs in political and social life.Be it a case of flood or famine, where individuals are treated like pawns on the political chess board, his writings represents the soul of oppressed, mute individuals, their silent protest on established moorings of society and indifferent bureaucracy. His literature had the echoes of unfulfilled dreams, aspirations, frustrations of the common man as its background and foundation.This will offer an interesting subject to be looked into and to be researched.

પૂજ્ય ગાંધીબાપુને પત્ર. ૨૦૧૮
 PRAVINA Avinash  
 31 January 2018  

પૂજ્ય ગાંધીબાપુને પત્ર.૨૦૧૮પૂજ્ય બાપુસાદર પ્રણામ.  હા જન્મ ગુલામ ભારતમાં થયો હતો. કદાપી ગુલામી ભોગવી ન હતી. ખૂબ સારા સંસ્કાર પામી ઉછરી છું. માંડ ત્રણ વર્ષની હતી ત્યાં તમે વિદાય લીધી. બસ, ત્યારથી બાપુ તમારી ચાહક અને પૂજારી છું. અરે, બાપુ તમે તો શું ગયા, ભારતને ભૂલી જ ગયા!  માન્યું કે ગોડસેની ગોળીથી વિંધાયા, પણ તમે તો ઉદાર છો. સહુના ભૂલની માફી આપો છે. મને ખબર છે તમારા દિલમાં ગોડસે માટે કોઈ ખોટો વિચાર નથી.  તમે તેને પણ ખુલ્લા દિલે પ્રેમ કરો છો. તમારો સ્વભાવ, તમારી મુત્સદ્દીગીરી દાદ માગી લે તેવા છે.  હમેશા બોખલા મુખનું તમારું નિર્મળ હાસ્ય હૈયાને સ્પર્શ્યું છે. ભારત આઝાદ થયું ,ત્યારની તમારી તીવ્ર વેદના અસહ્ય હતી. આજે તો તેનાથી પણ બદતર હાલત છે.હેં બાપુ,  કેમ આપણા ભારત દેશની પ્રજા આટલા બધા નીચા સ્તરે ઉતરી ગઈ છે. આપણા કેટલા દેશ્પ્રેમીઓએ જાન આપ્યા? કેટલી સ્ત્રીઓના સોહાગ ઉજડ્યા? કેટલા કુટુંબોના એકના એક દીકરાઓએ બલિદાન આપ્યા.? સ્ત્રીઓએ પણ આઝાદીની લડતમાં પોતાનો ફાળો નોંધાવ્યો છે. બાપુ આઝાદીની ઘણી મોટી કિંમત આપણે ચૂકવી હતી.બાપુ આજે તમારી પુણ્યતિથિને દિવસે લોકો ભેગા થશે, તમને અંજલિ આપશે. તમારા ખૂબ મનગમતાં ભજન ,’રઘુપતિ રાઘવ રાજા રામ, પતિત પાવન સિતારામ અને વૈષ્ણવ જન તો તેને કહીએ જે પીડ પરાઈ જાણે રે ગાશે’. બસ તમારી યાદ ખતમ. હજુ તો પ્રાર્થના સભાની બહાર નહી ગયા હોય ત્યાં દિમાગ કાવાદાવામાં મગ્ન. બાપુ, તમે હવે માત્ર યાદ કરવા માટે, તમારી ગાથા ગાવા પૂરતાં ભારતમાં વસો છો. તમારા ફોટા બધે છપાય છે.બાપુ એક વાત કહું , વર્ષો પછી ભારત દેશને વફાદાર વડાપ્રધાન મળ્યા છે. જેમને ભારત માતા પ્રત્યે અનહદ પ્રેમ છે.  શ્રી નરેન્દ્ર મોદી. બાપુ તેમની વાણી, આચરણ અને કાર્ય દેશભક્તિથી ઉભરાય છે. પણ આપણી પ્રજા તેમને સહયોગ આપવાને બદલે તેમના ટાંટિયા ખેંચવામાં મશગુલ છે. તેઓ માનવી છે. કિંતુ તેમની ભાવના અને કર્તવ્ય તેમને ,”મુઠ્ઠી ઉંચેરા માનવી” બનાવે છે.આ રાહુલ અને સોનિયા ભારતના ઈતિહાસમાં કલંક રૂપ છે. બાપુ જવાહરલાલને વડાપ્રધાન બનાવી દેશની બેહાલી કરી હતી. આજે પણ આપણો દેશ તેની સજા ભોગવી રહ્યો છે.ભ્રષ્ટાચાર , લાંચરૂશ્વત આપણી પ્રજામાં પ્રાણવાયુની જેમ ફેલાયા છે. જેના વગર જીવનનું અસ્તિત્વ નથી ! બાપુ શું કહું અને શું લખું. આ જીવને ઉચાટ શમતો નથી. બાપુ જ્યારે જુવાની હતી ત્યારે બાળકોની જવાબદારી હતી. આજે દેશ માટે કરી છૂટવાની દાઝ છે ત્યારે ઘડપણને ઉંબરે આવીને ઉભી છું.માત્ર કલમ દ્વારા કાર્ય જારી રાખ્યું છે. દેશની ધરતી માટે પ્યાર ,દેશવાસીઓ માટે સનમાન છલોછલ ભર્યા છે. ભારત જવાની કોઈ પણ તક ચૂક્તી નથી. આજે આપની પુણ્ય તિથિને દિવસે હૈયુ ઠાલવ્યું. તમારાથી અધિક ભારતને કોણે ચાહ્યું છે ?બાપુ, આશા રાખું છું આ પત્ર તમે વાંચો કે ન વાંચો આપણી દેશવાસીઓ વાચશે અને જો તેમનામાં રામ વસે તો ???????????????બાપુ લાખ લાખ વંદન

પ્રજાસત્તાક દિવસ, ૨૦૧૮
 PRAVINA Avinash  
 31 January 2018  

પ્રજાસત્તાક દિવસ, ૨૦૧૮26012018मेरा भारत महानभारतमें बने हुए मालका इस्तेमाल किजिएपरदेशी चिजोंका बहिष्कारઆ બધું ખોખલું લાગે છે. હજી ગઈ કાલે જ ભારતથી પાછી આવી. કોને ખબર કેમ , અમેરિકાનું’ કેમ આપણી પ્રજાને ઘેલું લાગ્યું છે ?જ્યારે પણ કશું ખરીદવા નિકળું ત્યારે, ‘ભૈયા અપને દેશમેં બની હુઈ  ચીજ દિખાના ‘.આ સવાલ સાંભળીને દુકાનમાં ઉભેલા સહુનુ મુખ આ વાક્ય બોલનાર પર તાકી રહે.હા, કબૂલ કરીશ અમેરિકાનો લાંબો વસવાટ છે. એટલે ભારત પ્રત્યે માયા અને મમતા અધિક છે.ખેર આ તો સાવ નજીવી વાત છે. એક વાત કહ્યા વગર રહી નહી શકું. જ્યાં જુઓ ત્યાં અમેરિકાના સ્ટોરે ડેરા તંબુ તાણ્યા છે. જેમ આપણે અંહી ,’યોગ’ દ્વારા આક્રમણ કર્યું છે. તેમ તે લોકોએ સ્ટોરો ખોલીને આપણું ધન ઘસડવા માંડ્યું છે.  ભારતવાસીઓ “જાગો”. મોડું થાય એ પહેલાં વિચારો ! અમેરિકામાં મળતી ડોલર બે ડૉલરની વસ્તુઓના ત્યાં ૬૦૦ થી ૭૦૦રૂ. લે છે. ધોળે દિવસે લુંટ ચલાવે છે.શામાટે આપણે , આપણી વસ્તુઓની ગુણવત્તા વધારતા નથી ? નાના નાના શાકભાજી વાળા અને દાણાવાળા સાથે માથાકૂટ કરીએ છીએ. આટલી બધી રસાકસી ચાલે છે છતાં ટેક્સીવાળાઓનો પાવર ઓછો થયો નથી.  કચરો તો એવી રીતે નાખતા દેખાય છે કે , આપણા વડાપ્રધાન આવીને ઉચકશે !માત્ર ફરિયાદ કરવાનો ઈરાદો નથી. આ તો અંદરથી આંતરડી કકળે એટલે લખાઈ ગયું. મુંબઈમાં બનાવેલું શિવાજી મહારાજનું પૂતળું .ખૂબ ભવ્ય જણાયું. હાજીઅલીના સર્કલ પાસે.” ટિફિન વાળા”નું સ્મારક ઉડીને આંખે વળગે તેવું છે. જો માલમાં ગરબડ હોય તો દુકાનદાર ખેલદિલીથી કહે, “પાછું લાવજો, માલ બદલી આપીશ”.મોં માગ્યા દામ આપ્યા પછી શાકવાળી પણ તોલમાં ગરબડ નથી કરતી. છાપાવાળો, દૂધવાળો બધા સમયસર ફરજ બજાવે છે. પૂનામાં તો ઘરકામ કરવાવાળાઓએ યુનિયન બનાવ્યું છે. દર મહિને “બે દિવસ પગાર સાથે” રજા. ખૂબ આનંદ થયો. દરેક કામના જુદા પૈસા ! વાહ શેઠ લોકો હવે એમની બોલબાલા છે. બાળ બચ્ચા તેમને પણ છે. કામવાળાની કદર કરો. મહેનતના પૈસા મેળવે છે.સિધ્ધીવિનાયકના મંદીરની બહાર બેઠેલાંને રાજી કરીએ. મંદિરોમાં બેઠેલો ભગવાન આ બધું નિહાળે છે. મહારાજોની ચૂડમાં ફસાયેલી આપણી પ્રજા ‘અંધશ્રદ્ધાના’ કાળા કૂવામાં છલાં ગ મારે છે. આંખો ખોલો. વિવેકાનંદને સુણો.સામાન્ય,’ ઓટ’ જેવી વસ્તુ શામાટે અમેરિકન લેવી ?આજે ૨૬મી જાન્યુઆરીનો દિવસ, રાતના સ્વપનું આવ્યું, ‘હું ભારતમાં રહું છું અને આખા ઘરમાં એક પણ વસ્તુ,’મેઈડ ઈન અમેરિકા’ નથી ! આપણી પ્રગતિ કૂદકેને ભૂસકે વધી રહી છે. ‘ભારતનો ડંકો’ દુનિયાભરમાં વાગે છે. ભારતની બહાર આપણું ‘યુવાધન’ આગવું સ્થાન ધરાવે છે.  આપણા સંસ્કાર અને વિચાર શૈલીના પરદેશીઓ ઘેલાં છે. કયા ક્ષેત્રમાં આપણે અગ્રીમ નથી ?“ભારતિય” છીએ તેનું ગૌરવ મુખ પર અને વર્તનમાં તેમજ વાણીમાં પ્રગટ કરતાં ન અચકાવ.આવો આજે ભ્રષ્ટાચાર ઓછો કરવાની ‘શપથ’ લઈએ.મ્હોં માગ્યા દામ મેળવ્યા પછી ગ્રાહકોને છેતરવાનું બંધ કરીએ.બાળપણમાં નાગરિક શાસ્ત્ર ભણિ હતી, તેને જીવનમાં ઉતારીએ.ઘરના વડીલોને આદર આપીએ.‘જુવાની દિવાની’ છે એમાં નવું કશું નથી ! માત્ર સંયમ નો સમયસર ઉપયોગ કરીએ.આજે છે, એ કાલે રહેશે તેની ખાત્રી ખરી ?ભૂતકાળના અનુભવો પરથી વર્તમાનના કાર્ય દ્વારા, ભવિષ્યની ભવ્ય ઈમારત ચણીએ.આપણા જવાનો સરહદ પર જાન ન્યોછાવર કરે છે, તેમના પ્રત્યે થોડી હમદર્દી બતાવીએ.આપણા વડા પ્રધાન , શ્રી નરેન્દ્ર મોદીને તેમના કાર્યમાં પ્રમાણિકતાથી સાથ આપીએ.તેમણે ‘ભારતનું ગૌરવ’ વધારવામાં કોઈ કમી નથી રાખી.દરેક રાજ્ય, ‘ભારતનો એક ભાગ’ છે એ શિલાલેખ દિમાગમાં કોતરીએ.જય હિંદ,  જય હિંદ બોલો સાથ .ભારતનો પ્રજાસત્તાક દિવસ ,એક સારા કાર્ય દ્વારા મનાવવાનો સંકલ્પ આચરણમાં ઉતારીએ .મિત્રો હાથ ફેલાવ્યા છે, ગ્રહણ કરો અને કૂચ જારી રાખો !

भरवां करेला
 Asha Pandey 'Taslim'  
 9 February 2018  

एक किलो करेले के लिये सामग्रीकरेले को छील कर नमक लगा कर धूप में बिठा दीजिये बिन बुलाए मेहमान की तरह,एक घण्टे बाद धो कर सूखने रखिये किसी पुरानी गीली याद की तरहमसाले साबूत...धनिया दो चाय के चम्मच,जीरा दो चाय के चम्मच,मैथी दाना एक चम्मच,सरसों दाना एक चम्मच,राई(पीली) एक चम्मच,अजवाई दो चम्मच,मंगरैल(काला जीरा)एक चम्मच,सोफ़ दो चम्मच।इन सब को तवे पे भून लें,ठंडा होने देअब एक कड़ाही में एक मुट्ठी मूंगफली के दाने भून लें इनके छिलके निकाले ठंडा होने दे।अब मिक्सर में मसाले पीस ले,उसी में भुनी हुई मूंगफली मिला दे,बर्तन में निकाले आमचूर दो बड़े चम्मच ,नमक और लाल मिर्च पाउडर संग हल्दी स्वादानुसार मिला दीजिये अब सूखे हुए करेलों में इन्हें भर कर रखिये,कुकर में एक बड़े चम्मच तेल गर्म कीजिये एक साथ दो या तीन करेले डाल कर ढक्कन बन्द कीजिये, बस सीटी मारने की मोहलत न दीजिये कुकर को ,वो भी संडे के दिन जब पिया मौजूद घर पर इस काम को तब तो हरगिज़ नहीं। जब प्रेसर लेने लगे चिमटे से कान खींचिए और ढक्कन खोल कर करेले को पलट दीजिये बस इसी तरह जब समझ आये,कि नई साड़ी में देख जली हुई पड़ोसन की तरह करेले मुस्कुरा रहें हैं निकाल लीजिए।

ଓଡିଶାର ସଭିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଦହି ମାଛ
 Subhasree Kar  
 9 February 2018  

ସାମଗ୍ରୀ :ରୋହୀ ମାଛ : ଏକ କେଜିପିଆଜ : ବଡ ଦୁଇଟାରସୁଣ : ଗୋଟେକଞ୍ଚା ଲଙ୍କା : ଚାରିଟାସୋରିଷ : ଶହେ ଗ୍ରାମଜୀରା : ଏକ ଚାମଚଶୁଖିଲା ଲଙ୍କା : ଦୁଇଟାଟମାଟୋ: ଦୁଇଟାଭୃଷୁଙ୍ଗା ପତ୍ରଦହି: ଅଧା କପବେସନ/ ଚାଉଳ ଚୁନା : ଏକ ଚାମଚସୋରିଷ ତେଲ - ଦରକାର ଅନୁଯାୟୀଲୁଣ - ଦରକାର ଅନୁଯାୟୀହଳଦୀ - ଦରକାର ଅନୁଯାୟୀପ୍ରଣାଳୀ :ପ୍ରଥମେ ମାଛ କୁ ଭଲ ଭାବେ ଧୋଇ ଲୁଣ ହଳଦୀ ଗୋଳାଇ ସୋରିଷ ତେଲ ରେ ଭାଜି ରଖି ବେ I ସୋରିଷ ,ଜୀରା ,ଶୁଖିଲା ଲଙ୍କା ,ରସୁଣ ଦୁଇ କୋଳ ବତୁରାଈ ବାଟି ରଖିବେ Iତେଲ ରେ ସୋରିଷ,ଜିରା ଲଙ୍କା ଫୁଟଣ ଦେଇ ଭୃଷୁଙ୍ଗା ପତ୍ର ,ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା କଟା ପିଆଜ ,ରସୁଣ ଚାରି / ପାଞ୍ଚ କୋଳ ଛେଚା ପକେଇବେ ଓ ଭାଜିବେ I ଏଇସବୁ ଭାଜି ହୋଇଗଲା ପରେ ତାକୁ କାଢି ଅଲଗା ରଖିବେ I ତା ପରେ  ସୋରିଷ ପେଷ୍ଟ ରେ ଗୋଟେ କପ ପାଣି ଗୋଳାଇ ରଖିଥିବେ ତାକୁ ତେଲ ରେ ପକାଇ ପନ୍ଦର ମିନଟ ଫୁଟାଇବେ I ସୋରିଷ ର ରଙ୍ଗ ବଦଳି ହଳଦିଆ ଆସିଯିବ, ବାସ୍ନା ଆସିବ ତା ପରେ ଜାଣିବେ ତାହା ହୋଇଗଲା ଠିକ ରେ I ତାପରେ ସେଥିରେ ଭଜା ପିଆଜ ,ଟମାଟୋ ,ମାଛ ସବୁ ପକେଇବେ I ଦହି କୁ ଟିକେ ପାଣିରେ ବେସନ କିମ୍ବା ଚାଉଳ ଚୁନା ଗୋଟେ ଚାମଚ ଦେଇ ଗୋଳେଇ ତା ଉପରେ ପକାଇବେ ଆଉ ପାଞ୍ଚ ମିନଟ ଫୁଟାଇବେ I ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା  ଅନୁଯାୟୀ ଝୋଳ ରଖିପାରିବେ I ଏବେ ଆପଣଂକର ଦହି ମାଛ ପ୍ରସ୍ତୁତ I ଏହା ଭାତ ସହ ଖାଇବାକୁ ବହୁତ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଲାଗେ  I

ଡିଜିଟାଲ କ୍ରାନ୍ତି
 Aravinda Das  
 15 February 2018  

ଡିଜିଟାଲ କ୍ରାନ୍ତି************ଦଳର ମୁଖ୍ୟ ନିର୍ବାଚନୀ ଭାଷଣ ଦେଉଥିଲେ।ଓଜସ୍ବିନୀ ଭାଷଣ।ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି ବାକଚାତୁରୀ ରେ ଏଇ ନେତା ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଆଗରେ।କେତେବେଳେ ନିଜର ଦାରିଦ୍ର୍ୟତା, ଜୀବନ ସଂଘର୍ଷ ତ କେବେ ରାଜ୍ୟ ତଥା ଦେଶପାଇଁ ସେ ଜେଲଯାଇଥିବା କଥା ସ୍ମରଣ କରାଇଦିଆନ୍ତି ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ।ପୁଣି କେବେ ନିଜକୁ  ,ନୂତନ କ୍ରାନ୍ତିକାରୀ ବୋଲି ଅବିହିତ କରାନ୍ତି।" ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ; ଏ ଦେଶରେ ଆମ ଦଳ   ଡିଜିଟାଲ କ୍ରାନ୍ତି ଆଣିଛି।ଆପଣମାନେ ଘରେ ବସି ନିଜ ମୋବାଇଲ ଫୋନ୍ ରୁ ଅନେକ କାମ କରିପାରୁଛନ୍ତି।ବ୍ୟାଙ୍କରେ ଟଙ୍କା ଜମା କରିବାଠାରୁ ଆରମ୍ବ କରି ବିଜୁଳି ବିଲ , ପିଲାଙ୍କ ସ୍କୁଲ ଦରମା,ସିନେମା ଟିକେଟ ,ଦୋକାନରୁ ଜିନିଷ କିଣା ଇତ୍ୟାଦି ସବୁ ଡିଜିଟାଲ ପେମେଣ୍ଟ କରିପାରୁଛନ୍ତି।ଆପଣଙ୍କ ବ୍ୟାଙ୍କ ଖାତାରେ ଅଫିସ ଦରମା,ସବସିଡ଼ି ଟଙ୍କା ସିଧାସଳଖ ଜମା ହୋଇଯାଉଛି।ସବୁଜିନିଷରେ ଆମ ଦଳ ପାରଦର୍ଶିତା ଆଣିଛି।କଳାଧନ କୁ ରୋକିଛୁ। ତେଣୁ ଆଗାମୀ ନିର୍ବାଚନରେ ଆମ ଦଳକୁ ଜୟଯୁକ୍ତ କରାନ୍ତୁ।"ସଭା ପରେ ରାତିରେ, ଦଳ ପକ୍ଷରୁ ଗାଁ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିବା ଭୋଜି ପରେ କିଛି ଜିନିଷ ବଣ୍ଟା ଯିବାର ଘୋଷଣା କରାଯାଇଥିଲା ।ହାଠାତ୍ କିଛି ବାକ୍ ବିତଣ୍ଡା ,ପାଟିତୁଣ୍ଡ ଶୁଣି ଦଳ ର ମୁଖ୍ୟ ରୁମ ବାହାରକୁ ଆସି କାରଣ ପଚାରିବାରୁ , ଗାଁର କିଛି ଲୋକ ଆଗକୁ ଆସି କହିଲେ ," ସାର୍, ଆପଣଙ୍କ ଦଳ ତରଫରୁ ଆମକୁ ଆଜି ଯେଉଁ ଟଙ୍କା ବଣ୍ଟା ଯାଉଛି, ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ ତାହା ଡିଜିଟାଲ ପେମେଣ୍ଟ ଜରିଆରେ ସିଧା ଆମ ବ୍ୟାଙ୍କ ଖାତାକୁ ଯାଉ। ଆପଣ ନିଜ ମୋବାଇଲ ଫୋନରୁ ଆମ ଆକାଉଣ୍ଟକୁ ଟଙ୍କା ଟ୍ରାନ୍ସଫର କରନ୍ତୁ ସାର୍।ସମସ୍ତେ ଆପଣଙ୍କର ପାରଦର୍ଶିତା ଜାଣିବେ। ଆମେ ପି.ଓ.ଏସ ମେସିନ ବି ଆଣିଛୁ।ନିଜ ଡେବିଟ୍ କାର୍ଡ ସ୍ବାଇପ୍ କରି ଆମ ଖାତାକୁ ଟଙ୍କା ପଠାନ୍ତୁ,ଠିକ୍ ଗ୍ୟାସ ସବସିଡ଼ି ଟଙ୍କା ପରି।ଆପଣ ତ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଓ ଡିଜିଟାଲ କ୍ରାନ୍ତିର ଜନକ।"କଣ ହେଲା କେଜାଣି ଦଳ ମୁଖ୍ୟ, ଅନ୍ୟ ନେତାଙ୍କ ସହ ଗାଡ଼ିରେ ବସି ଆଖିପିଛୁଳାକେ ସେଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।ଗାଁ ଲୋକେ ହସୁଥିଲେ, ବିଜୟୀ' ର ହସ।😊(ଅରବିନ୍ଦ ଦାସ)

ଦୁର୍ଘଟଣା ପେରେ..
 Srinibas Mahalik  
 18 February 2018  

ଖାରବେଳ ଥାନା ସାମ୍ନାରେ ବାଇକ୍ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଫାଟି କାନ ଏବଂ ପାଟିରୁ ବହୁତ ରକ୍ତ  ସ୍ରାବ ହେଉଥାଏ । ଅନେକ ଲୋକ ଆସି ସେହି ଆହତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଚାରିପାଶ୍ୱରେ ରୁଣ୍ଡ ହୋଇ ପବନ ଚଳାଚଳକୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ ଏବଂ କିଛି ଲୋକ ସେହି ଆହତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଧରି ପାଣି ପିଆଉଥିଲେ । ମୁଁ ତାହା ଦେଖି ସେମାନଙ୍କୁ ବାରଣ କଲି, ପାଣି ନପିଆଇବା ପାଇଁ କହିଲି କିନ୍ତୁ କେହି ମୋ କଥାକୁ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ । କିଛି ଲୋକ ମୋତେ କହିଲେ ଆହତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଯଥା ଶୀଘ୍ର ପାଣି ପିଆଇଲେ ଭଲ । ମୁଁ ଏହା ଶୁଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲି ।   ଏଠାରେ ସଚେତନତାର ବହୁତ ଅଭାବ ରହିଛି । ଦୁର୍ଘଟଣା ହେଲେ ଆହତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହ କ'ଣ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ କ'ଣ ନକରାଯିବା ଉଚିତ୍ ତାହା ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କୁ ଅବଗତ କରାଇବା ନିହାତି ଦରକାର । ନଚେତ ଏଭଳି ସାମାନ୍ୟ ଭୁଲ୍ ପାଇଁ ହୁଏତ ସେହି ଆହତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମୁତ୍ଯୁ ଘଟିପାରେ ।

Thank God की Storymirror.com है
 Sant Prasad Yadav  
 18 February 2018  

बचपन से किताबों की दुनिया को अपना हमसफ़र बना चुका देव, आज सांझ की बेला के वक्त, सूर्य को रात भर के लिए विदा होते हुए उसकी लालिमा को देख वह अपनी बचपन की यादों में खो जाता है।जैसे अभी कल की ही बात हो। दादा जी बाजार से अच्छी-अच्छी कहानियों की किताब ले कर आये हों और वह,'' दादा जी आ गये..दादा जी आ गये,'' खुशी से उछलते हुए उनकी तरफ दौड़ पड़ा हो।सच, कई बार अगर दादा जी ने उसे सही वक्त पर संभाला ना होता तो वह मुंह के बल गिर पड़ा होता।उसे कहानियां पढने का बहुत शौक था। वह पढ़ते हुए खो सा जाता था। उसकी कहानियों में चंदामामा होते थे। बूढ़ी काकी होती थी। रामू काका होते थे। अनाथ होते थे। गरीब होते थे। सुंदरवन होते थे। नदीयोंतालाबों-नहरों, झील पर्वत से जुड़ी अनोखी दास्तानें होती थी।एक वक्त ऐसा भी आया जब वह दादा जी की लाठी का सहारा भी बना, फिर भी दादा जी उसे छोड़ कर इस दुनिया से चले गये। उस दिन वह खूब रोया था।वक्त के साथ-साथ देव बड़ा हो गया और वह पैसे कमाने के लिए विदेश चला गया। पर उसकी कहानियां पढने की आदत नहीं छूटी। पर उसे विदेश में हिंदी की कहानियों की किताब मिलना मुश्किल लग रहा था।क्योकि वह जानता था जिस देश की मातृ भाषा ही हिंदी है पर वहां के लोग उसे पढ़ना नहीं चाहते तो यह तो विदेश है।विदेशी धरती पर इंडिया की याद में खोया देव अपने बचपन की यादों की कारवां से जब बाहर आया, सूर्य जा चुका था और उसकी जगह चांद अपने तारों की बारात के साथ धरती को अंधेरे में देखने की कोशिश कर रहा था।देव कुछ मायूस सा हो कर छत पर से घर की अंदर की तरफ सीढीयों पर कदम बढ़ाते हुए यही सोच रहा था कि इंसान जीती बाजी जीत कर भी हार जाता है, जब उसके पास उसकी मनचाही चीज नहीं होती।तभी उसके मोबाईल में एक मैसेज आता है, www.Storymirror.com  यह मैसेज एक संस्था की तरफ से था, जिसमें लिखा था अपनी भाषा में कहानियों को पढ़ने के लिए इस लिंक पर किल्क करें।थोड़ी हैरत से उसने किल्क किया। उसे यकीन नहीं हो रहा था। www.Storymirror.comका आनलाईन पोर्टल सामने था। उसने हिंदी लैंग्वेज सिलेक्ट किया और फिर उसने 'बाल कथा' पर किल्क किया। पल भर में उसके सपनों का संसार, ख्वाबों की हकीकत, और बचपन की यादों का दर्पण उसके सामने था।उसे अपने देश के एक से बढ़ कर उभरते हुए लेखक- लेखिकाओ की कहानियों को पढ़ कर जो खुशी मिली वह उसे शब्दों में बयां नहीं कर सकता था, उसने सिर्फ इतना ही कहा, ' Thank God की Storymirror.com है- सन्त प्रसाद यादव

মাতৃভাষা দিবস
 Aayan Das  
 21 February 2018  

"যে ভাষার জন্যেএমন হন্যে, এমন আকুল হলাম-সে ভাষা তে আমার অধিকার"।আজ আন্তর্জাতিক মাতৃভাষা দিবস।আমরা যারা বাংলায় সামান্য লেখালিখি করি তাদের কাছে আজ এক পূণ্যতিথি।আজ এক পুজোর ও উৎসবের দিন।কিন্তু মাতৃভাষাকে আমরা-মানে এপার বাংলার বাঙালি রা ঠিক কতখানি সম্মান ও সমাদর করতে পেরেছি!চতুর্দিকে বিদেশী ভাষার জয়জয়াকার।আমাদের ছেলেমেয়েরা প্রায় কেউই বাংলা মাধ্যমের ছাত্রছাত্রী নয়।তারা ঠিক কতখানি বাংলা সাহিত্য পড়বে ও বুঝবে!আমাদের পরের প্রজন্ম বাংলা সাহিত্য সেভাবে পড়বেইনা।তারা বাঙালি লেখক বলতে বুঝবে অমিতাভ ঘোষ কে।বাংলা সাহিত্যের এই বিপুল রত্নভান্ডার হয়তো ধুলি ধুসরিত হয়ে পড়ে থাকবে।এই অভিশাপের থেকে বোধহয় আমাদের পরিত্রান নেই।অত্যন্ত আতঙ্কিত হয়ে আমি দেখতে পাচ্ছি আজ থেকে পঞ্চাশ ষাট বছর পরে বাংলাভাষা শুধুই বেঁচে থাকবে বাংলাদেশে আর পশ্চিমবঙ্গে তৈরি হবে ইংরেজী ও বাংলা মেশানো এক জগাখিচুড়ি ভাষা।সেইসময় এক কিশোরী তার দাদুকে হোয়াট্সঅ্যাপ করবে-"কখন থেকে ওয়েটিং ফর ইউ বাট তুমি আমাকে এখনও রেপ করলে না!দাদু হয়তো ভিরমি খেয়ে পড়তে পড়তে অবশেষে বুঝতে পারবে-রিপ্লাই এর ছোট সংস্করন হল রেপ।কবীর সুমন বহুদিন আগে লিখেছিলেন -"পুবের ঐ উদ্বোধনে পশ্চিমেরও বোধন হোক/একুশে ফেব্রুয়ারী আমার আলো আমার চোখ"॥

"ম" মানে মরবেনা মাতৃভাষা
 Aayan Das  
 22 February 2018  
Art

সেই দুধে আলতা রঙের যুবতীর চোখ দুটি ছিল রাইন নদীর মত নীল।নীলনয়নার কাঁধে এসে আটলান্টিক মহাসাগরের মত গর্জন করত সোনালি চুলের অহঙ্কার।এই মেয়ের প্রেমে না পড়ে পারা যায়?হ্যাঁ,আমিও প্রেমে পড়েছিলাম মারিয়া র।তখন সদ্য সদ্য ফেসবুকে ঢুকেছি।সেইসময় ছিল ছবি তোলার নেশা।সময় পেলেই আমার সদ্যকেনা ক্যানন ক্যামেরা নিয়ে বেরিয়ে পড়তাম আর এন্তার ছবি তুলতাম।সেই ছবিগুলি কে ফটোশপে এডিট করে বিভিন্ন ফটোগ্রাফি গ্র্ুপে পোষ্ট করতাম।কম্পিটিশন গুলোতেও নিয়মিত যোগ দিতাম।একটা গ্রুপ ছিল,ছিল মানে এখনও আছে-sunrise and sunset photography..যেখানে সানরাইজ এবং সানসেট এর ছবি পোষ্ট করা হয়।সেখানে সারা বিশ্বের সমস্ত ফটোগ্রাফার রা সূর্যোদয় ও সূর্যাস্তের ছবি পাঠান।কী কুক্ষনে আমার মত এক আনাড়ির এক অতি সাদামাঠা সূর্যাস্তের ছবি(যেটি তুলেছিলাম হালিশহরের গঙ্গার ঘাট থেকে) সেই গ্রুপের শ্রেষ্ঠ ছবি(সেই মাসের)(দর্শকের বিচারে) হিসেবে বিবেচিত হল।সারা বিশ্ব থেকে অভিনন্দন আর শুভেচ্ছার বন্যা বয়ে গেল।বিখ্যাত ফটোগ্রাফার রা জানতে চাইছেন আমি ঠিক কোন অ্যাপার্চার ও সাটার স্পিড এবং অ্যাঙ্গেলে ছবি তুলেছি,কেন সাবজেক্ট হিসাবে নদী কে বাছলাম..ইত্যাদি।কেলেঙ্কারি..আমি যে ওসব মাথায় রেখে আদৌ ছবিটা তুলিনি..জাষ্ট তুলে ফেলেছি..তারপর ক্যাসুয়ালি পোষ্ট করে দিয়েছি-তা ওদের বোঝাই কী করে!এই ছবিটা দেখেই আমাকে ফ্রেন্ড রিকোয়েষ্ট পাঠান বিখ্যাত ফটোগ্রাফার শ্রী শক্তি চৌধুরী ও শ্রী পরিতোশ দাস।শক্তি দা ও পরিতোশ দা র কাছ থেকে কত যে অমূল্য টিপস পেয়েছি!তারমধ্যে একটা টিপস ছিল-অয়ন,তোমার প্রতিটি ছবির মধ্যে যেন একটা গল্প লুকিয়ে থাকে।যে ছবিতে গল্প নেই-সে ছবি ছবিই না।একদিন দেখি ছবিটার নিচে বেশ কয়েকলাইন কমেন্ট করেছে এক সোনালি চুলের রাজকন্যা।লেখার মাথামুন্ডু কিচ্ছু বুঝছিনা কারন হরফটাই অচেনা।মেয়েটি চেকোস্লোভাকিয়া তে থাকে।সেও আমারই মত শখের ছবিতুলিয়ে।আমরা বন্ধু হলাম।এরপর দুজনেই যখন ফেসবুকে অন -তখন চ্যাট করলাম-hi maryaমেয়েটি চেক বর্ণমালায় কিছু একটা লিখল।এরপর আমাদের চ্যাট হয়েছিল মোটামুটি এরকম-Don't you know English?Gjhy vgmk hsnjBut I don't know this language..sorry..please write in English..Gnmk bvcxz bmkkggk chhjdfbjj nvxhjkcb nbbcxz mnjkghkWhat's your profession mariya?Zccfdhhdh bncgjjffjjjk nnvxgjnk mmkgfdhj vcghftr vbchfhjআরে এ মেয়ে তো নিজের ভাষার বাইরে অন্য কোনো ভাষাই জানেনা!এর সঙ্গে কথা বলব কী করে?এইবার আমিও দুষ্টুমি শুরু করলাম।তোমার নিজের ভাষার প্রতি অহঙ্কার থাকতে পারে আর আমার পারেনা?অতএব আমিও বিশুদ্ধ বাংলা হরফে লেখা শুরু করলাম।মারিয়া আমি তোমার ঠোঁটে চুমু  খেতে চাই..দেবেতো?Zcvngfgjjbjh vfhgdh hg dg j hg hjjjkkcvjতোমার সোনালি চুলে আমি হারিয়ে যতে চাই....আমি যে বহুদিন কোথাও হারাইনি..তুমি আমার সঙ্গে হারিয়ে যাবে?Dgfghjjju bbdghnxfgnk nngfzhjcxvj bgmhch bhj njfg bb mgdjjকখন তোমার দেখা পাবো,চোখের পাতায় চুমু খাব,চোখের তারায় জিজ্ঞাসা-বলো,কাকে বলে ভালবাসা?Zcfffghj nmvgkk vfgonvg vcfjnbfh nmjএইবার আমার শেষ দুষ্টুমি,কিচ্ছু না লিখে একটা সাইন পাঠালাম। এই সাইনের মানে একটাই।অতএব মারিয়ার কাছ থেকে যে উত্তর টা পেলাম সেটা কিন্তু হায়!আর এগোতে পারিনি।আমরা দুজনে শুধু দুজনের ছবিতে লাইক দিতাম।ও লিখতো-zfdsgh njffjk thidfjj ?আমি উত্তরে লিখতাম-হ্যাঁ হ্যাঁ আমি ভাল আছি,তুমি ভাল তো..একসময় মারিয়া নামের রাজকন্যা টি হারিয়ে গেল।একটা অসাধারন ছোটোগল্প মাঝপথে থেমে গেল।ভাষা হল সেতু।গুপি গাইন বলেছিল না-ভাষা এমন কথা বলে বোঝেরে সকলে,উঁচা নিচা ছোটো বড় সমান-মোরা সেই ভাষাতেই করি গান...-----------------------------------------আজ থেকে ৮০০০বছর আগে নতুন প্রস্তর যুগের মানুষ প্রথম কথা বলতে পেরেছিল।তার আগে মানুষ শুধু শব্দ করে আর ইশারা তে মনের ভাব প্রকাশ করত।কথা বলতে পারার পরও তারা ইশারার ব্যবহার ত্যাগ করেনি।এখনও পৃথিবীর সব দেশের সব ভাষার মানুষের ইশারার ভঙ্গি ও অর্থ এক।এই ভাষা আবিস্কারের ফলেই কিনতু মানুষ পৃথিবীকে ডমিনেট করতে পারল।এই মুহূর্তে পৃথিবীতে ২৭৯৬ টি ভাষা প্রচলিত।তার মধ্যে প্রধান ভাষা ১৬০টি।আর ভারতে ১৬৫২টি ভাষার মধ্যে প্রধান ভাষা হল ২২টি।যথা-হিন্দি,বাংলা,তেলেগু,তামিল,মারাঠি,গুজরাটি,মালয়ালম,কন্নড়,ওড়িয়া,পাঞ্জাবি,অসমিয়া,সিন্ধি,নেপালি,কোঙ্কনি,মণিপুরি,কাশ্মীরি,সংস্কৃত,বোরো,ডোগরি,মৈথিলি ও সাঁওতালি।মজা হল-অঞ্চলভেদে আমাদের বাংলা ভাষার কথ্য রূপও পাল্টে যায়।মজা দেখুন-কলকাতা-ছোটো ছেলেটি তার বাবাকে বললঢাকা-ছোটো ছাওয়াল তার বাপেরে কইলোকোচবিহার-ছোটো বেটা উয়ার বাপোক কইলোপুরুলিয়া-ছুট্ বেটা তার বাপকে বল্লেকচট্টগ্রাম-ছোড়ুয়া পোয়া তার ব-রে কইলো।-----------------------------------এই যে আমরা গল্প লেখার জন্য একেবারে মুখের ভাষা ব্যবহার করি-এর সুচনা হয় ১৮৫০সালের পর থেকে।কারন লেখকরা কিছুতেই অশিক্ষিত বা কম শিক্ষিত মানুষের কাছে পৌঁছতে পারছিলেননা।এইবার মুশ্কিল হল একএক জায়গার তো একএক কথ্যরূপ।তাহলে কোনটা নেওয়া হবে?এইসময় বেশ একটা পলিটিক্স হয়েছিল।কলকাতা,নদীয়া,২৪পরগনা তে যেহেতু পন্ডিত দের সংখ্যা বেশি-অতএব এখানকার কথ্য ভাষাই সাহিত্যের ভাষা হিসেবে স্বীকৃতি পেল।এইবার ভাষা হয়ে উঠল জীবন্ত।লেখকরা সাধারন মানুষের মনে জায়গা পেলেন।একটা কথা জানলে অবাক হই যে বাংলা ভাষার জন্ম হয়েছে আজ থেকে ১০০০ বছর আগে অথচ বাংলা ব্যকরন প্রথম রচিত হয় মাত্র পৌনে তিনশো বছর আগে।শুনলে অবাক হবেন প্রথম বাংলা ব্যকরন লেখেন একজন সাদা চামড়ার সাহেব।নাম-মানোয়েল দ্য আস্সুম্পসাম।১৭৪৩সালে পোর্তুগালের লিসবন শহরে রোমান অক্ষরে তা ছাপা হয় কারন 'ছাপার' জন্য বাংলা অক্ষর তখনও তৈরি হয়নি।১৭৭৮সালে নাথানিয়েল হ্যালহেড নামের এক ইংরেজ ইংরেজি ভাষায় একটি বাংলা ব্যকরন বই লেখেন যেখানে প্রথম ছাপার সময় বাংলা অক্ষর ব্যবহৃত হয়।রাজা রামমোহন রায় হলেন প্রথম বাঙালি যিনি বাংলা ব্যকরণ বই লেখেন ১৮২৬ সালে।দুঃখের বিষয় এই বইটিও ইংরিজিতে লেখা।১৮৩৩সালে এই বইয়ের বাংলা অনুবাদ বাজারে প্রকাশিত হয় ও অচিরেই তুমুল জনপ্রিয় হয়ে ওঠে।(তথ্য সংগ্রহ-রণেন গুপ্ত-নবোদয় ব্যকরণ)নিজের ভাষাকে মাতৃভাষা বলে কে যে সম্বোধন করেছিল কে জানে,তবে এর চেয়ে মোক্ষম শব্দ আর নেই।মায়ের মতই প্রিয় হয় ভাষাও।আমার বড় গর্ব হয় আমি বাংলায় লিখি বলে।অথচ আমাদের ছেলেমেয়েগুলো কে ইংলিশ মিডিয়ামে পড়াই বলে ওরা বাংলা ভাষাকে অপছন্দ করে,বাংলা পড়তে গেলে জ্বর আসে।ইংরিজি ওদের ভালবাসার ভাষা।আজকের অধিকাংশ মা এর ঠাঁই যেমন বৃদ্ধাশ্রমে তেমনি মাতৃভাষা টাও বৃদ্ধাশ্রমে ঠাঁই পাবেনাতো?অন্তত তার আগে যেন আমার মৃত্যু হয়।

Sex Positivity
 Palak Shrivastava  
 24 February 2018  

This is some real talk about the ways of Vagina and here it goes...No one ever told you anything about it other than the vaginal orgasm shit. You came up with a million ways to call me a slut. Well, I know I'm a bitch. But you ain't getting any, so fuck that. What do you mean when you say that "I don't behave like a girl"? So what if I am not a "wife material". Its none of your business, who I fuck or how late I stay out. Mind your own business and get the fuck out. You can't touch this, but chastity can go to hell. Its not happening without my consent. And I don't need a man anyway. I fight my own battles, don't need no prince to work it out. Women choose their own paths, I am down with that.Don't forget to check your privilege. Education, employment ain't available to all. Workplace harassment, this shit's real, y'all. Your man doesn't use a condom? Tell him to fuck off. Unexpected pregnancy? You are on your own now. Had a baby? Your baby's daddy still a baby himself. You have to clean the house and give on-demand blowjobs. Or else your man cheats and they say its your fault. Mama says "suck it up, you are a girl" but why does my brother gets the jackpot? Dudes be running around topless, no one gets offended. I go braless and get raped, I have "asked for it". All because I have a Vagina. The bloody fountain of life. The root of pleasure, ain't nobody's wife. A shout-out to vaginas and sex positivity. Liberate them, it ain't dirty.Gender equality now!! I'm no one's property starting now!! I ain't following no man starting now!! I'mma find my own worth, starting now!!VAGINA PROPER NOW!!

કોને કહેવાય પૂર્ણ સંતોષ??
 Alpa Vasa  
 28 February 2018  
Art

: સંતોષसन्तोषः परमो लाभः सत्सङ्गः परमा गतिः ।विचारः परमं ज्ञानं शमो हि परमं सुखम् ।।सन्तोषः परमं सौख्यं सन्तोषः परममृतम् ।सन्तोषः परमं पथ्यं सन्तोषः परमं हितम् ॥જીવનની સચ્ચાઈનો અર્ક, જે સૈકાઓ પહેલા આપણા જ્ઞાની અને વિદ્વાન સત્પુરુષોએ સંસ્કૃતમાં સુભાષિત દ્વારાઆપણને આપ્યો છે. સંતોષની પ્રાપ્તિ સર્વશ્રેષ્ઠ લાભ છે. સત્સંગ જ સર્વશ્રેષ્ઠ ગતિ છે. શુદ્ધ વિચાર પરમ જ્ઞાનની ઉપલબ્ધિ છે. શાંતિ જ પરમ સુખ છે. સંતોષ સુખ દાયક પરમ અમૃત સમાન છે. સંતોષ સુપાચ્ય છે અને એમાં જ મનુષ્યનું હિત સમાયેલું છે. હવે આવા શ્રેયસ્કર સંતોષની આપણે આપણા જીવનમાંથી બાદબાકી જ કરી નાખી છે.સંતોષ એટલે તૃપ્તિ. વય સાથે એની વ્યાખ્યા, સીમા બદલાય છે. જેમ કે, એક સમયે એક સાયકલ હોવી એટલે ભયો ભયો, ખૂબ સંતોષ હતો તે થોડા વર્ષો પછી મોટરથી જ સુખ લાગે, મન સંતોષાય. ક્યારેક આ સુખ પોતાની સગવડતા માટે હોય છે તો ક્યારેક બીજાને દેખાડો કરવા માટે.સંતોષી માણસ સુખી હોય પણ સુખી માણસ સંતોષી હોય એ જરૂરી નથી. સંતોષ વગર સુખનો ઓડકાર ન આવે. માટે સુખી થવું હોય તો સંતોષી થતાં શીખવું જ પડે. સંતોષ વગર મેળવેલું સુખ ક્ષણિક હોય છે.હવે જીવનમાં સંતોષ રાખવો એટલે શું સપના ન જોવા? લક્ષ પર પહોંચવા માટે પ્રયાસ નહી કરવો? ના, મનમાં સંતોષ રાખી બધા પ્રયાસ કરવા. " ધાર્યા પ્રમાણે થાય તો સરસ, ને ન થાય તો વધુ સરસ." અને આળસુ માણસ પોતાને સંતોષી માને તો તે ખોટું છે. એ તો એનો પ્રમાદ કહેવાય. માટે સંતોષીપણા અને આળસુપણા વચ્ચેની ભેદ રેખા બરોબર સમજવી જોઈએ.સંતોષ એટલે પ્રારબ્ધ પ્રમાણે પ્રાપ્ત થાય તેમાં તૃપ્તિ રાખવી. સંતોષ એ તો પારસમણી છે. શરીરની તંદુરસ્તી કસરત છે, તેમ મનની તંદુરસ્તી સંતોષ છે.સંતોષરૂપ ઐશ્વર્યથી સુખી મનુષ્ય દુર્ગતિથી દૂર રહે છે. પરંતુ અસંતોષી ( ભોગ ઇચ્છામાં જકડાયેલા ) મનુષ્ય ડગલે ને પગલે અપમાનિત થાય છે.सन्तोषैश्वर्यसुखिनां दूरे दुर्गतिभूमयः ।भोगाशा पाश बध्दानामवमानाः पदे पदे ॥Thanks,Alpa Vasa

સંજોગ ક્યારે મળે?? કોને મળે??
 Alpa Vasa  
 28 February 2018  
Art

સંજોગ" સંજોગ " શબ્દને વ્યાકરણની દ્રષ્ટિ એ જોવા જઈએ તો, સંયોગ, ભેટો, દૈવયોગ, પરિસ્થિતિ વગેરે અર્થ થાય છે. પણ દરેકની વચ્ચે એક પાતળી ભેદ રેખા છે, જે તરત પરખાઈ જાય છે. સાહેબ, આ જ છે આપણી માતૃભાષાની ગૌરવતા અને એનું સુસમૃદ્ધ શબ્દ ભંડોળ.સંયોગ એટલે ભેગું થવું. પછી બે રસાયણ હોય કે પતિ- પત્નિ વગેરે કંઈ પણ.પરિસ્થિતિ એટલે બાહ્ય, ભૌગોલિક પરિસ્થિતિ.દૈવ યોગ એટલે પૂરે પૂરું પ્રારબ્ધ.સંજોગ એ આ બધાનો શિરોમણિ છે. આ સંયોગ, દૈવ યોગ, પરિસ્થિતિ બધું થોડે વધતે અંશે ભેગું થાય ને ત્યારે બને સંજોગ.સંગ હોય સ્વજન....,તો સંજોગ બને રંજન....ખૂબ પૈસા હોય ને સંતતિ જ ન હોય કે નબળી હોય તો ?  અને બધું જ હોય પણ મુદ્દો સંપત્તિ જ પાતળી હોય તો? પરિવારમા થી એકાદનું મન તો ખાટું રહેવાનું જ .એક ભાઈનું બહુ મોટું નામ, ધન, યશ, બંગલા- ગાડી બધું જ હતું. બે દિવસ દિકરો - વારસ પણ આવ્યો. " હાશ. " ને અચાનક ભૂકંપ આવ્યો. બધું સફાચટ. ને સંજોગો એવા આવી પડ્યા કે, પેલા સાત ખોટના દિકરાને દૂધના પણ ફાંફા થઈ ગયા." સંજોગો હોતા નથી, પેદા કરવા પડે છે. "  આ છે સફળતા ને વરી ચૂકેલા માણસનું વાક્ય. એનું પ્રારબ્ધ તો જોર કરતું જ હતું, એમાં એનો પુરુષાર્થ ભળ્યો, પરિવારના સદસ્ય પણ મહેનતી અને સંતોષી હતા. તો આ બધું ભેગું થયું, ને તે ભાઈ સફળતાના શિખરને આંબી ગયા. એક એક પગથિયું રચતું ગયું, ચારે બાજુ થી સંજોગો ને પૂરે પૂરી પૃષ્ટતા મળી હતી. આ ભેગા થયેલા સંજોગો જ્યારે છૂટા પડવા લાગે ને ત્યારે સડસડાટ નીચે પણ આવી જવાય છે. એક ગઝલકારે લખ્યું છે,"  સંજોગ જુકાવે છે, નહીતરઅહીં કોણ ખુદાને પૂછે છે. "સહુ એ એક વાત તો મગજ મા બરોબર ઠસાવી દેવી કે,‘ સંજોગો’ સાથે ‘સમય ‘ નથી બદલાતો પરંતુ,‘ સમય ‘ સાથે ‘ સંજોગો ‘ અવશ્ય બદલાય છે." સંજોગ " આ ત્રણ અક્ષરનો શબ્દ આપણી જીંદગીમાં બહુ મોટો ભાગ ભજવે છે. ભાગ્યે જ મળતા ત્રણ દોસ્ત જો ભેગા થઈ જાય ને, ત્યારે જીંદગીનો અલગ જ અનુભવ થાય છે. એ છે-સમય + સંજોગ + સંબધ .Thanks,Alpa Vasa

" સમાજ " ની વ્યાખ્યા ક્યારે સાચી પડે??
 Alpa Vasa  
 28 February 2018  
Art

સમાજદરેક શબ્દની વ્યાખ્યા, એનો અર્થ એ શબ્દમાં જ છુપાયેલો હોય છે. જેમ કે, ' સમાજ ' એટલેસમ + આજ. જે દરેકની આજને સમ = સરખી બનાવે તે સમાજ. રોજ સવારે નવી આજ થવાની જ છે. તેથી રોજ- રોજની આ આજને સમ રાખે તે સમાજ. અને આમ પણ આવતી કાલ, આજ થવાની જ છે.દરેક જ્ઞાતિનો પોતાનો સમાજ હોય છે. આ સમાજ જ જ્ઞાતિના વિકાસનો વિચાર કરે, અને અમલમાં મૂકે છે. સમાજ જ સામાજિક રિવાજો ઘડે છે. બદલાતા જમાના, અને લોકોના બૌદ્ધિક વિકાસ સાથે સામાજિક રીતી- રિવાજોમાં પણ જરૂર વિકાસ થાય છે. હવે બાળ- વિવાહ, વિધવા- વિવાહ, દહેજ, મહિલા શિક્ષણ, અંધશ્રદ્ધા વગેરે ઘણા ઘણા વાડાઓથી આજે સમાજ મુક્ત થયો છે. સમાજ બહાર મૂકવાના ( નાત બહાર ) જેવું માેટું દુષણ તો હવે લગભગ ખતમને આરે જ છે.ગઈ કાલે:- સમાજ શું કહેશે??        સમાજને શું મોઢું બતાવશું??    આવું છાશવારે કહેવાતું.પાણીમાં રહેવું, ને મગર સાથે વેર? સમાજમાં રહેવું હોય તો સમાજના નીતિ- નિયમો પાળવા જોઈએ.આજે :-     સમાજ ગયો તેલ લેવા.   એમ લોકો કહેતા થયા છે.સમાજના લોકો ૪ દિવસ બોલીને બંધ થઈ જશે. અને પછી ભૂલી પણ જશે. આજે લોકોનું વર્તુળ મોટું થઈ ગયું છે. વિચારસરણી બદલાઈ ગઈ છે. બધા પોતાનામાં વ્યસ્ત છે.રાજા રામે સમાજના એક ધોબીના વેણે સીતાજીને વનમાં મોકલ્યા હતા. પણ હવેના રામ, ( લોકો ) સમાજના આવા કોઈ વેણ કાને ધરતા જ નથી.સમાજનો બહુ મોટો ફાયદો કે, લોકોના ઘર જલ્દિથી બંધાય જતા હતા, ને તૂટતા અટકતા હતા. આજે એની જગ્યા મેરેજ બ્યુરો એ લીધી છે. પણ સમાજ જેવી મજબૂત પક્કડ એમાં નથી, કે નથી કોઈ જવાબદારી.મનુષ્ય એક સામાજિક પ્રાણી છે. તેથી સમાજમાં રહેવામાં જ એનું હીત છે.સ -- સમજદારી પૂર્વકના સંબંધનીમા -- માવજત અનેજ -- જતન.બસ, આ જ સમાજ છે.Thanks,Alpa Vasa

સહનશીલતા કેવી રીતે કેળવાય??
 Alpa Vasa  
 28 February 2018  
Art

સહનશીલતાસહનશીલતાના પાટા પર, રોજ દોડતા હૈયું, હાથ ને પગ,રાહ જોવાતી ક્યારે આવે સ્ટેશન, શુભ, મંગળ ને લાભ.આ સહનશીલતા એટલે બધું સહન કરવું, પચાવી લેવું, ને જેમ છે તેમ સ્વીકારી લેવું. मुण्डे मुण्डे मतिर्भिन्ना । દરેકની અલગ અલગ આદત અને જુદા જુદા સ્વભાવને અનુકુળ થવું. સહન તો શરીરના દરેક અંગોએ કરવું પડે છે. હાથ- બીજાનું કામ કરી સહન કરે છે. આંખ- પોતા માટે બીજાની આંખમાં તિરસ્કાર જુવે તો પણ આંખ આડા કાન કરી સહન કરે છે. કાન- કટુ વેણ સાંભળીને પણ ગુસ્સો ગળી જઈ સહન કરે છે. તો વાણી- મુંગી થઈ સહન કરે છે. મન અને હૈયું તો ક્ષણે ક્ષણે કપાઈને સહન કર્યા જ કરે છે.જે માણસ અત્યંત સહનશીલ હોય એ માણસ દેખાવડો ન હોય તો ય દેખાવડો લાગવા માંડે છે. અને તડ ને ફડ કરવા વાળો માણસ રૂપાળો હોય તોય કદરૂપો લાગવા માંડે છે.સહનશીલતા એ ફક્ત સ્ત્રીઓનો જ ઇજારો નથી, પરુષ પણ સહનશીલ હોવો જ જોઈએ. (? )શરૂઆતમાં સહનશીલતા પર લોકો દાદાગીરી જરૂર કરે છે, પણ લાંબે ગાળે તો તેને પ્રેમ અને સરાહના મળે જ છે. ઘરની એકાદ વ્યક્તિની સહનશીલતા પર તો આખું ઘર ટકેલું હોય છે. શરૂઆતમાં ગરીબ ને બિચારીનું લેબલ મેળવેલી સહનશીલતાને ભવિષ્યમાં આદર્શ ને ડાહીનું બિરુદ જરૂર મળે છે. સહનશીલતા એ કાયરતા તો નથી જ." સુંદર સ્ત્રીનો વટ પડે છે, પરંતુ સહનશીલ સ્ત્રીનો પ્રભાવ પડે છે. "Sincerity is beauty within. દરેક કામમાં પૂરી નિષ્ઠા, કામની ધગશ અને ચીવટ પૂર્વક સમયસર કાર્ય પૂર્ણ કરવાની કર્મઠતા, બીજા પર હુકમ કર્યા વગર મુંગે મોઢે,  હસતા રહી, પોતે જ કરવાની મહેચ્છાનું જ બીજું નામ સહનશીલતા.સહનશીલતાનો મુખ્ય ગુણ છે, " હશે " કરવાની વૃત્તિ. પછી ભલે સમાજમાં હોય કે કુટુંબમાં.સહનશીલતાનું ખૂબ સુંદર ઉદાહરણ છે, વાંસળી. વાંસ વીંધાઈને, છેદાઈને, ખૂબ સહન કરે છે, ત્યારે જ તો પ્રભુના હાથોમાં ને મુખ પર રહે છે હમેશાં.Thanks,Alpa Vasa

मरणाचेही भांडवल करणारे गारदी
 Abasaheb Mhaske  
 28 February 2018  

निवडणुकीची घोषणा होताच नेते मंडळी जागी झालीझाडून कामाला लागले , करूया म्हटले मोर्चेबांधणी जाहीरनाम्याची घोषणा झाली  , आनंदाची बरसात झाली त्यांनी  स्वप्नाचा गाव दावंला , आम्हीही हुरळून गेलो पोळ्याचा  बैल सजवावासणाला , मतदार हि सजला आश्वासनाच्या पावसानं कधी सहानुभूतीनं भिजला हा हा म्हणता निवडणुकीचा धुराळा उडाला ...मतदार सवयीप्रमाणे पुन्हा एकदा बावळा झाला नानाविध झेंड्याखाली पुन्हा एकदा गुदमरला गेला जाती पातीच्या राजकारणालाच आपसूक बळी पडला कामा  पुरता मामा , कळंला ना  त्याना राजकारणी कावा खाण्यापिण्यासाठी गुलामी पत्करून  जिंदाबाद , मुर्दाबाद गरजला  सत्तेसाठी घेऊन झोळी ,लाजत आली  कमळाबाईतळ्यात - मळ्यात करीत सावध झाला  धनुष्य बाणपटरी सोडून रेल इंजिन निघालं आश्वासनांचा धूर सोडतघड्याळ म्हणाल  हात मिळवणी करावी कि करावा  टाटा तुम्ही आम्हाला वोट द्या , आम्ही फक्त चोट देवू पाहिजे तर  गांधीछाप देऊ  पाच वर्षे तोंड न दावू , पाय पडतो तुमच्या ,फक्त एकदा निवडून द्या भाऊ स्वातंत्र्याने  सत्तरी ओलांडली तरी  उघड गुपित आम्हाला  कधी कळलेनाहीज्याच्या हाती ससा, तोच इथे  पारधी , मरणाचेही भांडवल करणारे  गारदीआबासाहेब म्हस्के  

तू फक्त हो म्हण, तुझ्यासाठी काय पण ...
 Abasaheb Mhaske  
 28 February 2018  
Art

अगंतुझ्यासाठी मी काय नाही केलं ?खोटं बोललो , स्वकीयांना फसवलंधर्मांतर केलं , वेषांतर केलं ..एवढंच काय झेंडे बदलले पक्षांतरहि केलंतू फक्त हो म्हण, तुझ्यासाठी काय पण ...वाट्टेल त्या थापा मारल्या , भ्रामक आश्वासने दिलेतुझ्यासाठी काय - काय करू म्हणजे तू भेटशील ?तुझ्यापायी बायको पोराबाळांना वाऱ्यावर सोडलं ...समाजकारणातून राजकारणाचं गाजर दाखवलं ...तू फक्त हो म्हण, तुझ्यासाठी काय पण ...येतेस - जातेस आपल्या मर्जीने ...तू आहेस तरी कोण ?रात्रंदिनी तुझेच भास , एवढं मात्र नक्की तू माझ्यासाठी आहेसच खासतिझ्यापायी मी कसा पार वेडा झालो , भ्रमिष्ट कधी , कधी हवालदिल झालोकिती खटपटी केल्या , उप द्व्याप केले तरीही तू भेटलीच नाहीतू फक्त हो म्हण, तुझ्यासाठी काय पण ...थोर तुझी ग माया ,थोर तुझी छाया अशी कशी ग तू ?तू असताना - नसताना असतो मात्र नुसता जीवाला घोरमीच काय तुझ्यासाठी सर जग महात्म्य तुझं थोरतू काहीही म्हण तुझ्या कर्तृत्वाला लाख लाख सलामतू फक्त हो म्हण, तुझ्यासाठी काय पण ...विचार कसला करताय मित्रानो तुम्हीही तिचेच गुलामसत्ता म्हणा , खुर्ची म्हणा नाहीतर म्हणा संगदिल सनमतरीही तुझेच भास , तूच खास , तुझ्यावरच विश्वासकिती पिढ्या बरबाद झाल्या, किती जण वाया गेले ...तू फक्त हो म्हण, तुझ्यासाठी काय पण ...आबासाहेब म्हस्के

नीतिमत्तेच्या ठेकेदारानो !..
 Abasaheb Mhaske  
 28 February 2018  
Art

नीतिमत्तेच्या ठेकेदारानो !... सावधान गाठ माझ्याशी आहेआरे ! तुम्ही करून करून तरी काय करणार ?तेच तेच तत्वज्ञानाचे डोस पाजणार , अक्कलेचे तारे तोडणारसाधू संतही थकून गेले , तर तुमची काय बिशाद ?सत्यावर करून कुरघोडी , असत्याची बांधूच माडीम्हणे क्रांती करणार डोंबलाची ? आरे समाज कीर्तनांनी सुधारणारना तमाशानी बिघडणार . इतिहास साक्षी हे असच चालायचं ...नीतिमत्तेच्या ठेकेदारानो ! करा हवं ते ...आम्ही नाहीच बधणार ...आपुन तर बाबा मर्जीचे मलिक , काय बी झालं तरी तुमीच आकाविचार करण्याची गरचच काय ? , तुमचाच झेंडा जिंदाबाद ...मुर्दाबादआरे सुधरा रे ...तुम्ही ओरडा घास फुटेस्तोवर आम्हाला त्याच काय ?नीतिमत्तेच्या ठेकेदारानो ! तुम्ही लाख म्हणाल आम्ही नाहीच सुधारणारतुमचं आपला नेहमीचंच तरुण पिढी बिघडली नाहक बोंबलतायआम्हाला काय करायचं ते आम्ही ठरवू , तुम्हाला हवं ते तुम्ही कराचांगले - वाईट तेव्हाही होते अन आजही आहे, आम्हाला कशाला दोष देतानीतिमत्तेच्या ठेकेदारानो ! तुम्ही कशाला आम्हाला अक्कल शिकवतायकौप्या करू , पेपर फोडू ? काहीही झालं तरी पासच होऊ ...नाही तरी शिकून माही कुठे हापिसात हुनार, आम्ही बरेभाई , दादा , अमक्या पक्षाचे जिल्हाध्यक्ष , तमक्या पक्षाचे संघटकनीतिमत्तेच्या ठेकेदारानो ! तुम्हाला काय कळतंय राजकारणातलं ...ठरलंय आमचं कागदी घोडे नाचवण्याचं , साऱ्यांनाच दारिद्र्य रेषेखालील यादीत टाकायचं पूर्वीचे संस्कारकेंद्रे आता पदव्याचे कारखाने जगाचा पोशिंदा पोरका , भारवाही मेला वाहता ओझे ...आपली अक्कल किती माहित्येय त्यांना विहिरीतच नाही पोहऱ्यात कुठून? ...फाटकी झोळी , फुटकी थाळी , आमच्यासारखे दळभद्री आम्हीच ... नीतिमत्तेच्या ठेकेदारानो ! कशाला रक्त आटवताय उगाच आमच्या सारखे आम्हीच ...आबासाहेब म्हस्केदिनांक ०१/०२/२०१८LikeShow more reactionsComment

ଯିବେ ସବୁ ଗାଡି ଜାଗା ଗୋଟିଏ
 Rasmi Rekha Tripathy  
 28 February 2018  

ଯିବେ ସବୁ ଗାଡି ଜାଗା ଗୋଟିଏକେବେ ପହଞ୍ଚିବ ଜାଣିଛି କିଏ?😢😢😢ଦିବଙ୍ଗତ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ସୁନ୍ଦରତାର ପ୍ରତୀକ, ଅନେକ ସଫଳ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସଫଳ ନାୟିକା ତଥା ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତର ପ୍ରଥମ ସୁପର୍ ଷ୍ଟାର୍ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କ ଶବ ଯାତ୍ରାର ଫଟୋ ସହ ଦେଖିଲି ଫେସ୍ ବୁକରେ । ଥରିଗଲା ହୃଦୟ । ମନେ ପଡିଗଲେ ଅଫେରନ୍ତା ରାଇଜକୁ ଚାଲି ଯାଇଥିବା ଅନେକ ପ୍ରିୟଜନ । କୋରି ହୋଇଗଲା ହୃଦୟ। ଥରିଗଲା ମନ । ଜୀବନର ଏକମାତ୍ର ସତ୍ଯ : ଜନ୍ମ ହେଲେ ମୃତ୍ଯୁ ନିଶ୍ଚିତ । ତଥାପି ବି ମଣିଷ ମାୟାଗ୍ରସ୍ତ ହୁଏ। ମିଛ ବଡେଇ କରେ।ତୋର ମୋର ସୀମା ରେଖା ଭିତରେ ଆବଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ । ମନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ରାଜି ହୁଏନା ଏହି ଭୟଙ୍କର ସତ୍ଯକୁ।ଏତେ ବଡ଼ ଅଭିନେତ୍ରୀ । ଏତେ ସୁନ୍ଦର। ଅନେକ ସଫଳତାର ଅଧିକାରୀ ଶ୍ରୀଦେବୀ । ଭାରତୀୟ ବୟସ ମାନଦଣ୍ଡକୁ ଦେଖିଲେ ଚଉବନ ବର୍ଷଟା କିଛି ବି ନୁହେଁ । ତଥାପି ବି ମୃତ୍ଯୁ କେଉଁ ଛଟକରେ ଆସି କବଳିତ କରିନେଲା ପ୍ରାଣ ।ଟୀକା ଗୋବିନ୍ଦ ଚନ୍ଦ୍ରର ପଦଟିଏ ମନେ ପଡେ:ସେହି କାଳ ଯମ ବଡ଼ ଦାରୁଣରେନ ଜାଣଇ ଦୁଃଖ ସୁଖବାଛି ନବ କଞ୍ଚା ରଖିବ ପାଚିଲାଦେବ ସେ ଦାରୁଣ ଦୁଃଖରେ କୁମର.....ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି ତାଙ୍କ ଅମର ଆତ୍ମାର ସଦ୍ ଗତି ହେଉ ଓ ଭଗବାନ୍ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ଏ ଦୁଃଖ ସହିବାକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ ।

ଯିବେ ସବୁ ଗାଡି ଜାଗା ଗୋଟିଏ
 Rasmi Rekha Tripathy  
 28 February 2018  

ଯିବେ ସବୁ ଗାଡି ଜାଗା ଗୋଟିଏକେବେ ପହଞ୍ଚିବ ଜାଣିଛି କିଏ?😢😢😢ଦିବଙ୍ଗତ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ସୁନ୍ଦରତାର ପ୍ରତୀକ, ଅନେକ ସଫଳ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସଫଳ ନାୟିକା ତଥା ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତର ପ୍ରଥମ ନାରୀ ସୁପର୍ ଷ୍ଟାର୍ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କ ଶବ ଯାତ୍ରାର ଫଟୋ ସହ ଦେଖିଲି ଉପରୋକ୍ତ କବିତା ଦୁଇ ଧାଡି ଫେସ୍ ବୁକରେ । ଥରିଗଲା ହୃଦୟ । ମନେ ପଡିଗଲେ ଅଫେରନ୍ତା ରାଇଜକୁ ଚାଲି ଯାଇଥିବା ଅନେକ ପ୍ରିୟଜନ । କୋରି ହୋଇଗଲା ହୃଦୟ। ଥରିଗଲା ମନ । ଜୀବନର ଏକମାତ୍ର ସତ୍ଯ : ଜନ୍ମ ହେଲେ ମୃତ୍ଯୁ ନିଶ୍ଚିତ । ତଥାପି ବି ମଣିଷ ମାୟାଗ୍ରସ୍ତ ହୁଏ। ମିଛ ବଡେଇ କରେ।ତୋର ମୋର ସୀମା ରେଖା ଭିତରେ ଆବଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ । ମନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ରାଜି ହୁଏନା ଏହି ଭୟଙ୍କର ସତ୍ଯକୁ।ଏତେ ବଡ଼ ଅଭିନେତ୍ରୀ । ଏତେ ସୁନ୍ଦର। ଅନେକ ସଫଳତାର ଅଧିକାରୀ ଶ୍ରୀଦେବୀ । ଭାରତୀୟ ବୟସ ମାନଦଣ୍ଡକୁ ଦେଖିଲେ ଚଉବନ ବର୍ଷଟା କିଛି ବି ନୁହେଁ । ତଥାପି ବି ମୃତ୍ଯୁ କେଉଁ ଛଟକରେ ଆସି କବଳିତ କରିନେଲା ପ୍ରାଣ ।ଟୀକା ଗୋବିନ୍ଦ ଚନ୍ଦ୍ରର ପଦଟିଏ ମନେ ପଡେ:ସେହି କାଳ ଯମ ବଡ଼ ଦାରୁଣରେନ ଜାଣଇ ଦୁଃଖ ସୁଖବାଛି ନବ କଞ୍ଚା ରଖିବ ପାଚିଲାଦେବ ସେ ଦାରୁଣ ଦୁଃଖରେ କୁମର.....ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି ତାଙ୍କ ଅମର ଆତ୍ମାର ସଦ୍ ଗତି ହେଉ ଓ ଭଗବାନ୍ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ଏ ଦୁଃଖ ସହିବାକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ ।

अच्छी किताबें पतुरिया की तरह होती हैं।
 Suraj Prakash  
 8 March 2018  

मैंने मन बना लिया है कि अपने जीवन की सबसे बड़ी, अमूल्य और प्रिय पूंजी अपनी किताबों को अपने घर से विदा कर दूं। वे जहां भी जायें, नये पाठकों के बीच प्यार का, ज्ञान का और अनुभव का खजाना उसी तरह से खुले हाथों बांटती चलें जिस तरह से वे मुझे और मेरे बच्चों को बरसों से समृद्ध करती रही हैं। उन किताबों ने मेरे घर पर अपना काम पूरा कर लिया है बेशक ये कचोट रहेगी कि दोबारा मन होने पर उन्हें नहीं पढ़ पाऊंगा लेकिन ये तसल्ली भी है कि उनकी जगह पर नयी किताबों का भी नम्बर आ पायेगा जो पढ़े जाने की कब से राह तक रही हैं। लाखों रुपये की कीमत दे कर कहां कहां से जुटायी, लायी, मंगायी और एकाध बार चुरायी गयी मेरी लगभग 4000 किताबों में से हरेक के साथ अलग कहानी जुड़ी हुई है। अब सब मेरी स्मृंतियों का हिस्सा बन जायेंगी। कहानी, उपन्यास, जीवनियां, आत्मकथाएं, बच्चों की किताबें, अमूल्य शब्द कोष, एनसाइक्लोपीडिया, भेंट में मिली किताबें, यूं ही आ गयी किताबें, ‍रेफरेंस बुक्स सब कुछ तो है इनमें।ये किताबें पुस्तकालयों, वाचनालयों, जरूरतमंद विद्यार्थियों, घनघोर पाठकों और पुस्‍तक प्रेमियों तक पहुंचें, ऐसी मेरी कामना है। 24 और 25 दिसम्बर 2011 को दिन में मुंबई और आस पास के मित्र मेरे घर एच 1/101 रिद्धि गार्डन, फिल्मि सिटी रोड, मालाड पूर्व आ कर अपनी पसंद की किताबें चुन सकते हैं। बाहर के पुस्तकालयों, वाचनालयों, जरूरतमंद विद्यार्थियों, घनघोर पाठकों और पुस्तक प्रेमियों को किताबें मंगाने की व्यवस्था खुद करनी होगी या डाक खर्च वहन करना होगा।मेरे प्रिय कथाकार रवीन्द्र कालिया जी ने एक बार कहा था कि अच्छी किताबें पतुरिया की तरह होती है जो अपने घर का रास्ता भूल जाती हैं और एक पाठक से दूसरे पाठक के घर भटकती फिरती हैं और खराब किताबें आपके घर के कोने में सजी संवरी अपने पहले पाठक के इंतजार में ही दम तोड़ देती हैं।कामना है कि मेरी किताबें पतुरिया की तरह खूब लम्बा जीवन और खूब सारे पाठक पायें।आमीन

बाबा कार्ल मार्क्‍स की मज़ार
 Suraj Prakash  
 8 March 2018  

बाबा कार्ल मार्क्स की मज़ार, बरसात और कम्यूनिस्ट कोनापिछले बरस यानी 2006 में कथा यूके का इंदु शर्मा कथा सम्मान वरिष्ठ साहित्यकार असगर वजाहत को उनके उपन्यास कैसी आगी लगाई के लिए हाउस हॉफ लॉर्ड्स में दिया गया। इसी सिलसिले में मैं उनके साथ जून 2006 में बीस दिन के लिए लंदन गया था। सम्मान आयोजन के पहले और बाद में हम दोनों खूब घूमे। बसों में . टयूब में . तेजेद्र शर्मा की कार में और पैदल भी। हम लगातार कई कई मील पैदल चलते रहते और लंदन के आम जीवन को नजदीक से देखने . समझने और अपने-अपने कैमरे में उतारने की कोशिश करते। हम कहीं भी घूमने निकल जाते और किसी ऐसी जगह जा पहुंचते जहां आम तौर पर कोई पैदल चलता नज़र ही न आता।एक बार हमने तय किया कि बाबा कार्ल मार्क्स की मज़ार तक चला जाये। असगर भाई का विचार था कि कहीं इंटरनेट कैफे में जा कर पहले लोकेशन, जाने वाली ट्यूब और दूसरी बातों की जानकारी ले लेते हैं तो वहां तक पहुंचने में आसानी रहेगी। उन्हें इतना भर पता था कि हमें हाईगेट ट्यूब स्टेशन तक पहुंचना है और ये वाला कब्रिस्तान वहां से थोड़ी ही दूरी पर है। लेकिन मेरा विचार था कि हाईगेट स्टेशन तक पहुंच कर वहीं से जानकारी ले लेंगे।हाईगेट पहुंचने में हमें कोई तकलीफ नहीं हुई। अब हमारे सामने एक ही संकट था कि हमारे पास लोकल नक्शा नहीं था और दूसरी बात हाईगेट स्टेशन से बाहर निकलने के तीन रास्ते थे और हमें पता नहीं था कि किस रास्ते से हमारी मंजिल आयेगी। हमारी दुविधा को भांप कर रेलवे का एक अफसर हमारे पास आया और मदद करने की पेशकश की। जब हमने बताया कि हमारी आज की मंजिल कौन सी है तो उसने हमें लोकल एरिया का नक्शा देते हुए समझाया कि हम वहां तक कैसे पहुंच सकते हैं।बाहर निकलने पर हमने पाया कि बेशक हम लंदन के बीचों-बीच थे लेकिन अहसास ऐसे हो रहा था मानो इंगलैंड के दूर दराज के किसी ग्रामीण इलाके की तरफ जा निकले हों। लंदन की यही खासियत है कि इतनी हरियाली . मीलों लम्बे बगीचे और सदियों पहले बने एक जैसी शैली के मकान देख कर हमेशा यही लगने लगता है कि हम शहर के बाहरी इलाके में चले आये हों। बेशक हाईगेट सिमेटरी तक बस भी जाती थी लेकिन हमने एक बार फिर पैदल चलना तय किया। रास्ते में एक छोटा-सा पार्क देख कर बैठ गये और डिब्बा बंद बीयर का आनंद लिया।आगे चलने पर पता नहीं कैसे हुआ कि हम सिमेटरी वाली गली में मुड़ने के बजाये सीधे निकल गये और भटक गये। वहां कोई भी पैदल चलने वाला नहीं था जो हमें गाइड करता। हम नक्शे के हिसाब से चलते ही रहे। तभी हमारी तरह का एक और बंदा मिला जो वहीं जाना चाहता था।खैर... अपनी मंजिल का पता मिला हमें और हम आगे बढ़े। ये एक बहुत ही भव्य किस्म की कॉलोनी थी और वहां बने बंगलों को देख कर आसानी से इस बात का अंदाजा लगाया जा सकता था वहां कौन लोग बसते होंगे। एक मजेदार ख्याल आया कि हमारे सुपर स्टार अमिताभ बच्चन अगर अपनी 227 करोड़ की सारी की सारी पूंजी भी ले कर वहां बंगला खरीदने जायें तो शायद खरीद न पायें।ऐसी जगह के पास थी बाबा कार्ल मार्क्स की मज़ार। मीलों लम्बा कब्रिस्तान। अस्सी बरस की तो रही ही होगी वह बुढ़िया जो हमें कब्रिस्तान के गेट पर रिसेप्शनिस्ट के रूप में मिली। एंट्री फी दो पाउंड। हम भारतीय कहीं भी पाउंड को रुपये में कन्वर्ट करना नहीं भूलते। हिसाब लगा लिय़ा 184 रुपये प्रति टिकट। अगर कब्रिस्तान की गाइड बुक चाहिये तो दो पाउंड और। ये इंगलैंड में ही हो सकता है कि कब्रिस्तान की भी गाइड बुक है और पूरे पैसे देने के बाद ही मिलती है। हमने टिकट तो लिये लेकिन बाबा कार्ल मार्क्स तक मुफ्त में जाने का रास्ता पूछ लिया। उस भव्य बुढ़िया ने बताया कि आगे जा कर बायीं तरफ मुड़ जाना। ये भी खूब रही। मार्क्स साहब मरने के बाद भी बायीं तरफ।मौसम भीग रहा था और बीच बीच में फुहार अपने रंग दिखा रही थी। कभी झींसी पड़ती तो कभी बौछारें तेज हो जातीं।हम खरामा-खरामा कर्बिस्तान की हरियाली . विस्तार और एकदम शांत परिवेश का आनंद लेते बाबा कार्ल मार्क्स की मज़ार तक पहुंचे। देखते ही ठिठक कर रह गये। भव्य। अप्रतिम। कई सवाल सिर उठाने लगे। एक पूंजीवादी देश में रहते हुए वहां की नीतियों के खिलाफ जीवन भर लिखने वाले विचारक की भी इतनी शानदार कब्र। कोई आठ फुट ऊंचे चबूतरे पर बनी है कार्ल मार्क्स की भव्य आवक्ष प्रतिमा। आस पास जितनी कब्रें ह़ैं उनके बाशिंदे बाबा की तुलना में एकदम दम बौने नजर आते हैं। बाबा की कब्र पर बड़े बड़े हर्फों में खुदा है - वर्कर्स ऑफ ऑल लैंड्स . युनाइट। ये कम्यूनिस्ट मैनिफैस्टों की अंतिम पंक्ति है।ये भी कैसी विडम्बना है जीवन की। जीओ तो मुफलिसी में और मरो तो ऐसी शानदार जगह पर इतना बढ़िया कोना नसीब में लिखा होता है।उनकी मज़ार पर इस समय जो शिलालेख लगा ह़ै वह 1954 में गेट ब्रिटेन की कम्यूनिस्ट पार्टी ने लगवाया था और उस स्थल को विनम्रता पूर्वक सजाया गया था। एक और अजीब बात इस मज़ार के साथ जुड़ी हुई है कि 1970 में इसे उड़ा देने का असफल प्रयास किया गया था।अभी हम मार्क्स बाबा की तस्वीरें ले ही रहे थे कि हमारी निगाह सामने वाले कोने की तरफ गयी जहां कुछ कब्रों पर ताजे फूल चढ़ाये गये थे। हम देख कर हैरान रहे गये कि ये पूरा का पूरा कोना दुनिया भर के ऐसे कम्यूनिस्ट नेताओं की कब्रों के लिए सुरक्षित था जिन्होंने पिछले दशकों में इंगलैंड में रह कर देश निकाला झेलते हुए यहां से अपने-अपने देश की राजनीति का सूत्र संचालन किया था। यहां पर हमने ईराकी . अफ्रीकी . लातिनी देशों के कई प्रसिद्ध नेताओं की कब्रें देखीं। ज्यादातर कब्रों पर इस्लामी नाम खुदे हुए दिखायी दिये। किसी ने लंदन में तीस तो किसी ने बीस बरस बिताये थे और अपने अपने देश की आजादी की लड़ाई लड़ी थी और अंत समय आने पर यहीं . बाबा कार्ल मार्क्स से चंद कदम दूर ही सुपुर्दे खाक किये गये थे। उस कोने में कम से कम पचास कब्रें तो रही ही होंगी।कब्रिस्तान सौ बरस से भी ज्यादा पुराना होने के बावजूद अभी भी इस्तेमाल में लाया जा रहा था। बरसात बहुत तेज होने के कारण हम ज्यादा भीतर तक नहीं जा पाये थे लेकिन कब्रों पर लगे फलक पढ़ कर लग रहा था कि ये कब्रगाह ऐसे वैसों के लिए तो कतई नहीं है। दफनाये गये लोगों में कोई काउंट था तो कोई काउंटेस। कोई गवर्नर था तो कोई राजदूत।वापसी पर हम जिस रास्ते से हो कर आय़े वह एक बहुत बड़ा हरा भरा खूबसूरत बाग था जिसमें सैकड़ों किस्म के फूल और पेड़ लगे हुए थे। वहां से वापिस आने का दिल ही नहीं कर रहा था।हम दोनों ही सोच रहे थे . रहने को नहीं . मरने को ही ये जगह मिल जाये तो यही जन्नत है।

કેમ અટકાવવો ક્રોધને??
 Alpa Vasa  
 9 March 2018  
Art

ક્રોધકડવા ફળ છે ક્રોધના, જ્ઞાની એમ બોલે;રીસતણો રસ જાણીએ, હલાહલ તોલે.ઉદયરત્ન લખે છે, જ્ઞાની પુરુષોએ કહ્યું છે, કે ક્રોધના ફળ ઘણા જ કડવા છે. વિષ સમાન કટુ છે. એ રીસનો રસ એટલે ક્રોઘનું પરિણામ હળાહળ ઝેર સમાન છે.દુનિયામાં દરેકને પોતાની ઈચ્છા મુજબ જ કરવું અને કરાવવું ગમતું હોય છે. પણ જો ક્યારેક એ પ્રમાણે ન થાય, ઈચ્છા વિરુદ્ધ થાય તો ગુસ્સો આવી જાય. અને આ ગુસ્સાની માત્રા વધી જાય તેને ક્રોધ કહેવાય છે. મનુષ્યના ૬ મુખ્ય દુશ્મન છે. કામ, ક્રોધ, મોહ, મદ, લોભ અને મત્સર. ગુસ્સો, આવેગ, કષાય, દ્વેષ, વગેરે ક્રોધના જ નાના મોટા રૂપો છે.ક્રોધ તો જ્વાળામુખી જેવો છે. જ્વાળામુખીની જેમ જ ક્રોધાવેશમાં આવેલો માણસ લાલ પીળો થઈ જાય છે. આંખમાંથી અંગારા વરસવા લાગે છે. મોઢાથી અસ્ખલિત કડવી વાણી નિકળી છે. મગજ અને ગળાની નસો ફાટફાટ થવા લાગે છે. આમ જેને ક્રોધ આવ્યો હોય તેને ક્રોધ બાળીને ખાખ કરે છે. પણ તેના રસ્તામાં આવતા દેરક પર એના છાંટા પડે છે. અને બીજાને પણ પોતાની આગમાં બાળે છે. ક્રોધ જેના દેહમાં આવે છે તેને વિરૂપ કરી નાંખે છે.ક્રોધ એ એક રોગ છે. અને દરેક રોગનું કારણ કુપથ્ય જ હોય છે. આ તામસ- કુપથ્ય આહાર છે--> માયા, લોભ અને મોહ છે. આ કુપથ્ય બંધ કર્યા વિના રોગ ન જ અટકે ને! તો બસ, ધીમે ધીમે આ માયા - લોભ- મોહનું સેવન ઓછું કરી, બંધ કરી દઈએ તો ક્રોધ પેદા થવાનો જ નથી. અને છતાં, ન કરે નારાયણ ને ક્રોધ પેદા થવાનો શરૂ થયો, તો તરત વાણી અને વર્તન દ્વારા એને પ્રગટ થતો અટકાવવો. પણ સાથે સાથે એને અંદર પણ ન દબાવતાં, મોટા મોટા ઉચ્છ્વાસ કરી, વમન રૂપે બહાર કાઢી નાખવો.બે ચાર મંત્ર જેવા કે, --૧-  સંસાર અસાર છે.૨- જે થઈ રહ્યું છે તે બરાબર જ થાય છે.૩- બધું અહીંનું અહીં જ મૂકીને જવાનું છે.૪- થઈ થઈને શું થવાનું છે. શું બગડી જવાનું છે.વગેરે વગેરે... મનમાં આવા મંત્રોનું સતત રટણ હોય તો ક્રોધ તો અટકી જ જશે, પણ આત્માની સ્થિતિ પણ થોડી ઉચકાઈ જશે. સમ્યગ જ્ઞાન પ્રાપ્ત થશે, ને મોક્ષ તરફનું પ્રયાણ સરળતાથી થઇ શકશે.

શંકાના મૂળ કેવી રીતે ગોતવા??
 Alpa Vasa  
 9 March 2018  
Art

શંકાસૃષ્ટિના સર્જનહારે પ્રેમ તો સર્જ્યો, પણ સાથે સાથે સત્યાનાશ વાળતી શંકા પણ સર્જી. આજે પ્રેમથી જેટલા લોકો સમૃદ્ધ છે, તેનાથી ચાર ગણા શંકાથી વિકૃત છે.શંકાની તાકાત કેટલી કે, તેનું એક ટીપું પણ ઉંડા અને અગાધ સાગરને સર્જવાની ક્ષમતા રાખે છે. આ શંકાનો સાગર ખારો નહીં, પણ કડવો વખ જેવો હોય છે.અને વળી પોતાની આજુબાજુ સખત કાંટાળી વાડ ચણી લે છે. તેથી સ્નેહની સરિતા પણ અંદર આવી નથી શકતી." શંકા ભૂત ને મંછા ડાકણ." આ શંકાનું ભૂત સંબંધોને ઝટ વળગી પડે છે. જેમ કે પતિ-પત્નિ, નણંદ- ભોજાઈ, સાસુ-વહુ, કે પછી બે સગ્ગા ભાઈઓ કે બે બહેનો. આ શંકાનું ભૂત વળગ્યા પછી તાજે તાજું કાઢો તો કદાચ નિકળે, પણ સમય જતાં તો એવું પેધી જાય, કે નીકળવાનું નામ જ ન લે, ને ઉલટું વધારે ને વધારે ઉંડા ને પહોળા તેના પગ પસારે. એટલે શંકાનું નિવારણ તો તરત જ કરવું ઘટે.હોકાયંત્રની જેમ આ શંકાને સોય પણ પાછી હોય છે. અગર વહુને કંઈ થાય તો તરત શંકાની સોય તેના પતિ પર કે સાસુ પર મંડરાવવા લાગતી હોય છે.શંકા એટલે ધારણા. ફક્ત ને ફક્ત ધારણા. આ ધારણા એટલે હાથ, પગ ને માથા વગરનો કીડો. આ કીડો એકવાર મનમાં સળવળ્યો કે માણસનું સુખ, ચેન, નિંદર બધું છીનવી લે.માટે જ શંકા પેદા થાય કે તરત તેનું નિરાકરણ કરી લેવું. શંકાને મનમાં સડવા ન દેવી. શંકા- વહેમ એ તો રાજરોગ છે. નાની અમથી શંકાના રોગને જડમૂળ થી કાઢવા ઘણી બધી ચોખવટ, ને સમયનો વ્યય થાય છે.

પૈસો સહુનો પરમેશ્વર.!!!
 Alpa Vasa  
 9 March 2018  
Art

પૈસોપૈસો મારો પરમેશ્વર, ને હું પૈસાનો દાસ.તને ભજું રવિવારે, બાકી ક્યાં છે સમય પ્રભુ મારે................કેટલું કડવું સત્ય છે આ. ઈશ્વરે આપણને બનાવ્યા, ને આપણે પૈસા બનાવવામાં એને જ ભૂલી ગયા. અત્યારે તો આ પૈસાની ભૂખ એક ઝનૂનમાં ફેરવાઈ ગઈ હોય એમ લાગે છે. મોજશોખ હવે જરૂરીયાત બની ગયા છે. અંત વગરની આ જરૂરીયાતો પૂરી કરવા જોઈએ છે, પૈસા, પૈસા, ને બસ પૈસા.કેટલો બધો વિરોધાભાસ છે. પૈસા વગર જીવવું શક્ય નથી, તો પૈસા થી બધું ખરીદી નથી શકાતું.પૈસા થી ખોરાક ખરીદાય ...................... ભૂખ નહી.પૈસા થી દવા ખરીદાય ........................... તંદુરસ્તી નહી.પૈસા થી ગાદલું ખરીદાય ......................... ઉંઘ નહી.પૈસા થી પુસ્તક ખરીદાય ........................ જ્ઞાન નહી.પૈસા થી મિત્ર ખરીદાય ........................... મિત્રતા નહી.આપણે બધા સ્વીકારીએ છીએ, કે પૈસા થી કંઈ સુખ મળતું નથી, કે શાંતી પણ મળતી નથી. છતાં " માયા દેખી મુનિવર ચળે! " જેવો ઘાટ થાય જ છે.માટે પૈસા જીવનમાં જરૂરી છે, તેથી કમાવવા. પણ નીતિથી કમાવવા અને સંતોષ રાખવો. સંતોષી નર સદા સુખી. પૈસાને એટલું બધું મહત્વ ન આપવું કે એના વજન હેઠળ આપણે કચડાઈ જઈએ.પૈસા પણ પાછા બે રંગના. સફેદ નાણું અને કાળુ નાણું. પણ હવે તો બન્ને વચ્ચેની ભેદરેખા પણ ભૂસાઈ ગઈ છે. પૈસા એટલે પૈસા. ક્યાંથી આવ્યા? ને ક્યા માર્ગે જવાના? એના તરફ તો હવે કોઈનું લક્ષ્ય જ નથી. દરેક માણસ આંખો બંધ કરી પૈસા પાછળ દોડી રહ્યો છે. કોઈ પણ રીતે, કોઈ પણ રસ્તે પૈસા મેળવવાની અને વાપરવાની ઘેલછા લાગી છે.પૈસાનો દુરઉપયોગ થાય તો પૈસા ઝેર છે. અને સદ્ઉપયોગ થાય તો પૈસા અમૃત છે.પૈસો આવે ત્યારે પીઠે લાત મારતા આવે છે. પીઠ અક્કડ ને ગરદન ઉપર થઈ જાય છે. ને પૈસા જાય ત્યારે પેટ પર લાત મારતા જાય છે. પેટ અંદર ને ગરદન ઝૂકી જાય છે. સમય અને પૈસા સમુદ્રની રેતી જેવા છે. બંધાતા બંધાય નહી, જાળવતા જળવાય નહી. ક્યારે હાથમાંથી સરકી જાય તે ખબર ન પડે." નાણા વગરનો નાથીયો, તે નાણે નાથાલાલ." પૈસા છે તો માન- પાન, નહીતર ન ઓળખાણ ન પિછાણ. પૈસા છે ત્યાં સુધી સંબંધો છે, મિત્રતા છે, આવ - ભગત ને આગતા સ્વાગતા છે. પૈસો જાય છે ત્યારે એ એકલો નથી જતો, પોતાની સાથે સંબંધો, મિત્રતા, માન - પાન, અરે નામ સુધ્ધાં લેતો જાય છે.પૈસો છે તો થયેલી ભૂલ, ભૂલ ન રહેતા એક અલગ વિચાર સરણી, સ્ટાઈલ બની જાય છે. મોટો પૈસો, નાના પૈસાને ખેંચી જાય છે. પછી તો ભરતીમાં ભરતી.પણ ખેર, આ બધું તો નગ્ન સત્ય જ છે. છતાં હકીકત એ છે કે- તમે પૈસાને પરમેશ્વરની જેમ પૂજો ત્યારે તે શેતાનની જેમ પરેશાન કરે છે. કોઈ વિદેશી મહાપુરુષે બહુ સરસ કહ્યું છે, " જ્યારે માણસ સુવર્ણને ભૂલી જશે ત્યારે જ સુવર્ણ યુગ આવશે. "

પરિવારની વ્યાખ્યા શું???
 Alpa Vasa  
 9 March 2018  
Art

પરિવારचारों और से भले ही होते हों वार पर वार,फिर भी साथ खड़ा रहे उसका नाम परिवार ।આ ૨૧ મી સદી મા, કુદકે ને ભૂસકે વધતી ટેકનોલોજી માં માણસ, માણસ થી છૂટો પડી, યંત્રો માં અટવાવા લાગ્યો છે, ને યંત્રમય જીવન જીવવા લાગ્યો છે. મહદ્ અંશે ભૂલી પણ જાય છે, કે પોતે યંત્ર નહી, માનવ છે. આંખો દિવસ યંત્રમય પસાર કરી રાત્રે ઘરે આવે. પરિવાર સાથે બેસી જમે, વાત કરે ત્યારે બસ થોડો વખત ખરા અર્થ મા માનવ થાય છે.પરિવાર સંયુક્ત હોય કે વિભક્ત, નાનો હોય કે બહોળો, પણ દરેક સભ્ય વચ્ચે ક્યાંક ને ક્યાંક નાડનો, લોહીનો, સ્નેહનો કે ફરજ નો સંબંધ તો જરૂર હોવાનો જ. ઘણીવાર એક બિલ્ડિંગ મા કે મહોલ્લામાં રહેતા કે એક ઓફીસ મા કામ કરતા લોકો વચ્ચે અજાણતાં જ એક પરિવાર જેવો સંબધ વિકસી જાય છે. સહુ સાંજે માંદે, સારા નરસા પ્રસંગે એક બીજાની પડખે ઉભા રહે છે.પરિવાર સભ્યો થી બને છે અને સભ્યતાથી ચાલે છે. પરિવાર તો પ્રેમ, હુંફ, લાગણી ને પેદા કરતું કારખાનું છે. દરેક સભ્યો એ તેને પોતાની ભાવના થી તેને સીંચવાનો છે.નહીંતર એ કારખાના ને ભારખાનું બનતા પણ વાર નથી લાગતી. કહે છે ને-- શરીર ચાલે શ્વાસ થી,પરિવાર ચાલે વિશ્વાસ થી.મકાન માટે જરૂરી છે છત, ફર્શ અને દિવાલ. અને પરિવાર માટે જરૂરી છે વિશ્વાસ, મર્યાદા અને પ્યાર. આવો પરિવાર રહેતો હોય તે મકાન, મકાન ન રહેતા ખરા અર્થ મા ઘર બને છે. અને જ્યારે એ ઘર ના દરેક સભ્યો એકબીજાની અવગણના તો ક્યારેય નહી, પણ ગણના જ કરતા હોય ત્યારે એ ઘર, ઘર મા થી આદર્શ ઘર બને છે. હોમ .... ૐ, બની જાય છે.સાત વાર પછી આવે છે, આઠમો વાર. જેનું નામ છે પરિવાર. આ વાર ને જો બરાબર સંભાળી, સાચવી, અને  જતન થી જાળવી લેવાય,  તો બાકીના સાતે વાર સદાબહાર બની જાય.સંસાર .......... એક સંગ્રામ,પરિવાર ..........એક વિશ્રામ.

सुनो... बताना है तुम्हे कुछ!
 Aastha Pathak  
 10 March 2018  
Art

सुनो...तुम्हें काफी कुछ बताना है.बताना है तुम्हें की चाँद के पूरे दिख जाने में तुम शिद्दत से याद आते हो.औरउसके बाद मन में महसूस होता अकेलापन,अमावस की रात सा हो जाता है चाँद के बिना सियाह!तुम्हारे सो जाने के बाद...तुम्हें बताना हैकी तुम सोते हुए कितने प्यार से भरे लगते हो.जैसे एक नन्हा सा बच्चा अपनी बड़ी आँखों से निहारता है घटते बढ़ते चाँद को।बताना है यह भी...कि तुम जो यूँ दूर हो जाते हो!यह हुनर तुमने सीखा है चाँद से,या चाँद ने सीखा है तुमसे यूँ बादलों में छिपम छिपाई का खेल.तुम्हे बताना है..कि रात के करीब ढाई बजे जब या तो सब सोये हैं या मशगूल हैं तन्हाई या इश्क़ में,मैं अपने असाइनमेंट पूरे करने में लगी हूँ.तभी अचानक एक हल्का सा हवा का झोंकाचुरा लाया है खुशबु तुम्हारी,हज़ार किलोमीटर दूर मुझ तक।देखो इस तरह हवा का मज़ाक करना मुझे कतई नहीं पसंद।सुनो...सुन रहे हो ना!!!

Did Boney Kapoor kill Sridevi?
 Tejaswita Khidake  
 10 March 2018  

May be or may not be, I have researched a lot on this topic and came to some conclusions, and I guess you too find the same conclusions after reading all of this.Mumbai bomb blast - March 1993 (Master mind Dawood Ibrahim) Divya Bharti death - April 1993 Vivek Jung Rana's answer to What is the truth behind bollywood actress Divya Bharti's death?Divya Bharti replaced by sridevi in lots of movies. (example Ladla) Strange connection between Sridevi and Divya Bharti: From similar looks to 'Laadla' actress replacing DivyaSridevi stayed in Dubai to meet her sister srilatha whereas her husband Bony Kapoor returned to India. Sridevi died in Dubai in hotel jumeirah. Sridevi’s death: Dubai prosecutor closes case, body given to familyNow something about Dawood, It is rumored that Dawood also lives in Dubai and few years back his property in UAE  worth rupees 15000 crore was seized. Watch this.https://youtu.be/CmgzBJxjB98Then I have found that Dawood has secretly married bollywood actress and couple had one son who is living in Bangalore with that actress's sister. Read article below Secret Revealed: Dawood Ibrahim married a Bollywood actress, has a son in Bengaluru? Now, recently a news came that sridevi's sister  srilatha was given sridevi's Chennai house and she has asked to stay away from all these things. Sridevi’s Sister Srilatha Didn’t Break Her Silence On The Actress’ Death, Here’s WhyIn this article it has mentioned that srilatha has husband named Satish whereas in another article I have found that Satish is sridevi's stepbrother. Read article below where it has written that Satish was unknown personality in sridevi's life and he was not there during her funeral. Satish Yanger (Sridevi Brother) Wiki-Age-Family-Height-Weight and More - BiographiaNow, here one article says that Satish is srilatha's husband whereas one article says he is sridevi's step brother, the real question is who he is and why his identity kept hidden? And Now suddenly Dawood is ready to surrender?  https://www.google.co.in/amp/www.republicworld.com/amp/india-news/law-and-order/watch-dawood-ibrahim-is-willing-to-return-to-mumbai-his-brothers-lawyer-states-conditions.html%3fv=5.8.0 There are few questions that can be raised ,like, #Why sridevi’s corpse wrapped in tricolor? Though they have mentioned in the title but no reason is given in the article below. Everyone Asking Why Sridevi Was Wrapped In Tricolor During Last Journey. Here's The Reason#who was the bollywood actress that Dawood got secretly married and what is the identity of Satish, who he is? #who is the sister of that bollywood actress that is living with above mentioned couples son? #Sridevi stayed at Dubai  to meet whom? #why sridevi death cause is accidental drowning? #why Satish was not there during sridevi's funeral? #what could be reason behind sridevi's death? #does sridevi felt unconscious and drowned in bathtub or something else. #why Dawood is ready to surrender NOW? #What could be the connection between these things? #why Subramaniyan Swami raised the issue of relationships of bollywood actress's and underworld Don? On Sridevi death, Subramanian Swamy brings up Dawood Ibrahim. Twitter rips him apartAll questions remained unanswered but one can guess the answer after going through all of this. I cried and haven't slept whole night when I came to know that Sridevi ji is no more. And my 6th sense was kept on telling  me that this can not be a heart attack, there is something else. In the end I have just one thing to say, we all miss you Srideviji, may your soul rest in peace. #smblogcontest   

FrenchConnect
 Swati Rastogi  
 17 March 2018  

https://swatifrenchconnect.wordpress.com/Speaking a language is about connection ,not perfectionWhy learn another language?A lot of people have this question in mind.If you are at all curious about the world beyond your own day to day routine, speaking french (or any other language besides your native tongue) can upgrade your life by increasing opportunities for career,living,travel,adventure,friendship and love.The more languages you speak,the bigger your world becomes.You can learn to speak another language,no matter your age or educational background;maybe you will never be mistaken for a native speaker but you will be able to communicate and that is what languages are for.Remember speaking a language is about connection,not perfection.Read more to know my story-how i got the idea of creating this blog.Have you ever thought of learning french language?Are you facing the problem of pronouncing french words correctly even after hearing the voice of a native french speaker?Do you think that native french speakers speak very fast?Do you find it difficult to catch hold of the pace at which they are speaking?Keeping these problems in mind, I have created a blog FrenchConnect to solve these problems of french language learners.Though i was a topper in french in Kamla Nehru College,Delhi University,I also faced the same problems being from a non french background.I got this idea for my blog because of my own experience when I did my 3 yrs advanced diploma in french from Kamala Nehru college,Delhi University.Being from a non french background,when I used to watch the french videos of a native french speaker,i found it very difficult to catch hold of the pace at which they were speaking.Same way when I read some information in french,I had to check the meaning of many words in the french-english dictionary which used to take a lot of time.So I thought of creating a blog in which all the information about France is given in both the languages-french and english.Assuming that english is widely spoken and my readers know english,I have written the content not only in french language but also translated in english simultaneously so that my readers dont have any problem in comprehending what i have written in french.Through this blog of mine,I will teach my readers/viewers:reading,writing,listening and speaking in french through videos,images and audio that will help stimulate the imagination and bring out the creativity in them.The uniqueness in the videos which I have created is that I am discussing news,french grammar,french vocabulary,french expressions at a slow pace so that my viewers can understand almost every word and sentence that I am speaking clearly.I have created these videos keeping in mind that my viewers are from a non french background.I am sure these videos will definitely ease the problems of my viewers and will help them learn french quickly.I will also give a little information about the french literature,french painting,art and culture,renowned french writers.I have even written essays and articles in french which I have translated in english.These will improve the writing skills of my readers.My blog will be giving information regarding the famous dishes of french people and I will also give the recipe of some dishes.i even want my readers to know that I can create websites,translate them from french to english and english to french with the highest level of accuracy.Beginner or advanced learner,traveller or business professional with a tight schedule?There is something for everyone in my blog www.swatifrenchconnect.wordpress.com#smblogcontest

Book Review - The Leader
 Swapna Peri  
 17 March 2018  

Book Title: The LeaderAuthor : N.S.RaviAbout The Book:From the early 20th century, the then city Bombay now known as Mumbai, its economy was characterised by major textile mills, the base of India's growth in textile and garments industry. Hundreds of thousands of people from all over India were employed in working in the mills. In the 1960s and 1970s, the Mumbai-Thaneindustrial belt witnessed successive working class strikes and protests, with multiple trade unions competing for the allegiance of workers and political control. These primarily included famous political leaders from various Indian Political parties also.Dr. Dattatray Samant or Datta Samant), and popularly known as Doctorsaheb was the  trade union leader, who is most famous for leading 200–300 thousand textile mill workers in the city of Bombay now Mumbai on a year-long strike in 1982, which triggered the closure of most of the textile mills in the city.The book is based on this incident but based on timeline as in the year 82.. The author has made a great research and brought this story to his readers with a immense efforts. For this generation youngsters who are not aware of such incidents in the country from past, this book is like a reference.Such stories carry an impact which in real includes many unsolved conspiracies. These kind of stories make the readers attach to the real world while reading a fiction story. Kudos to the author.The title of the book ' The Leader ' is strong and gives an impression that the book must be about a person.The book cover is an image of an industry in black & white color and a lake's image in orange depicting pain.Superb and intense characterisation of the characters is observed.The narration is fantastic, simple yet effective.Simple and effective language is used.Final Verdict—A good read to know the lesser known facts and the book can be rated 3.8 out of 5

Priyanka, A Savior Girl.....
 Umasankar Sahu  
 20 March 2018  

It was 15th March. On her way to Ganesh market, Priyanka found a poor puppy that was passing through the middle of the road and at the same time a girl from opposite side, just came with her two-wheeler and was about to hit that puppy. But Suddenly Priyanka threw everything, jumped and took that puppy away but unfortunately, that two-wheeler hit her that brought her many injuries CV. Still, she forgot about her and curiously searched that puppy and asked the nearby public, “if the puppy is okay if it needs medical help …..”The Puppy raised it's head without making any voice and looked at Priyanka because it was really asking for help. Priyanka was worried about that puppy wherever she herself was badly injured by that two-wheeler. Priyanka reached home with many injuries. After seeing her in such condition, her Mumma badly cried as she was loving her a lot. Dady also came from work and called a doctor to home….her friends came to see her … and all were angry as well as made her fun by saying why she was going to save such a street sided puppy..! But no one was able to read her heart …! In real when Priyanka met that puppy, it had no such name tag or belt tied around its neck. Then It was very dirty and thin but instead of all, it was also very cute. She thought it is a stray dog but unknowingly she went and saved the puppy! Wanted to take it and make it a normal, healthy, happy, Puppy which in reality gives her an opportunity to give life, which was never…..!Priyanka sometimes says "I honestly believe that God sees these creatures being seen by animals as to how anyone can spend in human form! If You have performed well and we must hope that a lot of People will go ahead and learn from you...This is one of the reasons that she comes forward to save them, because dogs are the best friends of humans, and as she said being a valuable animal to get a good life….# Umasankar Sahu #smblogcontest

I am an introvert
 Shreyanshu Paswan  
 21 March 2018  

Hi, I am an introvert and afraid to communicate with people but human as well and I also had a crush on one of my classmates during my college days.But it wasn't possible for me to talk to her directly, so I approached one of her friends and my schoolmate and that's when everything changed. Days passed as I started texting the friend regularly, keeping my crush aside. In college, we were in different sections but we used to meet after every class. Everybody in the class assumed that I was dating her but we were just good friends. Soon I was sharing everything about my life with her and intended to know more about her. In no time she was my best friend. Being an introvert and having a girl as a Best friend is surprising but she was special to me. For the first time, I was that close to a girl.Two years passed in a blink of an eye. You see time passes quickly when good things happen. Now we are people who know each other completely and understood each other's action. She changed me for good. But life is full of surprises and I had no idea what's coming next.Our friendship went great for let's say two and a half years until I had to shift to a different state for higher studies. That is when everything changed for us. It was getting tougher day by day since we couldn't meet and communicate frequently. And the fear of losing my only best friend kicked in. With time I felt that she ignored me, or maybe busy with her own stuff or maybe her priorities changed.A few months passed this way and my insecurities grew in multiples. And that's when I realized I was in love with her and couldn't let her go away. One night I decided to express my feelings to her, but she never gave a clear reply. I was her priority for sure. According to her, I was her best friend and my place in her life had not changed. But something changed for sure, she was no more the one she used to be with me. But I can't blame you for this.Being an introvert and having a best friend is a blessing. I too had a best friend but she isn't there anymore.So I thought it's better to remain an introvert. There are friends and then there is that one best friend who is etched into your soul and they will forever remain the same. I might still be her best friend but, she isn't the friend I used to have any more.

SEO (Search Engine Optimisation)
 Aashi Mehta  
 23 March 2018  
Art

If put on simple words SEO makes your website appear in the list of google. It increases the reachability of the site.There are innumerable topics that are added to google each day and a single topic has innumerable articles in it. So how would google understand what exactly one is seeking.Here SEO is the key.SEO is a wide subject but if you want to understand it easily take it as samples. Before buying any product we see the sample first. Google does the same work. It takes notes of the words typed for a search and looks for the relevant sources. Among all the things present on the internet, be it articles, videos or pdfs, it enlists only those results that are relevant to the words typed in search bar.So basically what SEO does is it has some words that are called keywords, that helps the article to enlist on first page of the google search. That increases the traffic on the website. You got an awesome article but that didn’t appear in the google search, not in the first page at least. It may because the words that a user might use to search the article hasn’t been used.SEOs are two types White Hat SEO and Black Hat SEO. White Hat SEO is basically positive SEO that uses high-quality content and uses tools and methods to attain the high reach capacity on the internet. Whereas, Black Hat SEO is not considered to be good or preferred by many companies. It basically uses spams, deliberately using keywords that exploits the content quality and hidden links.But as none of these are ideally used by the organizations. There is another type of SEO called Gray Hat SEO, which is basically the mix of white and black Hat SEO. It helps the organizations to ensure they follow the client’s demand without compromising with the ethics.On basis of practice, SEO can again be distinguished in two forms, on-page SEO and off-page SEO. On-page SEO involves the steps that is done before the work is published. It includes creating quality content, adding keywords in the content, adding links, meta tags, meta description. Off-page SEO involves everything that is used to create traffic on the site. It involves sharing the work on social media, commenting on it, getting likes on the post and rating the post. That means any form of feedback is important in SEO. More the feedback better the SEO. Keywords are the most basic element of SEO. They are included in the content so that the browser can easily browse the results. SEO begins with keywords. There many types of keywords such as Generic keywords, Broad match keywords, and longtail keyword.This is the basic element and base of all types of SEO.SEO is the tool that enhances and publicise all the works done on online media.

Book Review : A Stoic's Diary
 Swapna Peri  
 24 March 2018  

What is Stoicism?Stoicism is an ancient Greek philosophy developed around 300 B.C. as a modification of Cynicism which teaches the development of self-control and courage by fighting destructive emotions. It is not just a set of beliefs but a way of life with practice and including the logic mostly. Soliloquy and a kind of meditation aimed at training one's attention to remain in the present moment is the main characteristic. No wonder it’s not more popular. No wonder the Stoic sage, in Western culture, has never obtained the popularity of the Zen master. Even though Stoicism is far more accessible, not only does it lack the exotic mystique of Eastern practice; it’s also regarded as a philosophy of merely breaking even while remaining determinedly impassive. What this attitude ignores is the promise proffered by Stoicism of lasting transcendence and imperturbable tranquility.It ignores gratitude, too. This is part of the tranquility, because it’s what makes the tranquility possible. Stoicism is, as much as anything, a philosophy of gratitude – and a gratitude, moreover, rugged enough to endure anything.About the book:The title of the book ' A Stoic's Diary '  is very  attention capturing and new. The book cover is very subtle and doesn't talk much about the book. The art of Stoicism is briefly yet illustratively and practically is explained in the book. The concept of mind maps and looking at a problem in different dimensions is observed as the main concept in the book. Self awareness, self help, will power and perseverance are explained in a beautiful manner. One of its kind of a book in the field of Stoicism. Kudos to the author.

Best Friend
 Sanjiv Paswan  
 28 March 2018  

Hey best friend,I' m sorry I messed it up. But I shouldn't be sorry for something we both are feeling. We are too much in love with each other, but neither of us will admit this feeling just because we are scared to fall.Falling hurts. Doesn't matter where or how you fall - stairs may break your bones but love will only break our heart.The tragedy of our story is that we are breaking our own hearts instead of each other.Also, don't you dare to say that what we're feeling is just a part of our growing up? It's not.I have grown up to be 21 only because of that phrase you said once. You must know an awful lot of people. Out of which you're hardly connected with 20 of them, and most of them don't like your attitude as you tell me. But just think about it, there are 7 billion more people who don't think anything about you. They see you somewhere, find you cute. They see you helping a person in need and they think you're kind.You emptied all my sadness and filled me with words.I remember that 2: 30 am a call that happened for 3 hours. We were too sleepy and had forgotten about our fears. You whispered on the phone that you love me, but we can only fit as friends. As lovers, we are going to be terrible.It shouldn't have felt awkward but it was.This is so much awfully about you, but notice how everything about you is connecting with me. Darling we are made to be together, but maybe, not just yet.In love,The boy you should be with.

Courses for various kinds of writers
 Sukanya Basu Mallik  
 3 April 2018  

(Based on my personal research, March 2018)Throughout my journey, from an aspiring writer to be a contributor of 8, and being on contract for a debut solo; what I realized is that we all need a mentor. The one thing I wished I’d had when I was starting out as a coach, a mentor, a guide - someone who had braved the turbulent waters I was about to set sail on, and come out flourishing and thriving on the other side. In our information age, somebody needs to produce that information, and it can’t all be pictures or videos (try as YouTube might). Luckily, there are a variety of free online courses available for all types of writers and aspiring writers. I’ve listed some of them below:Creative Non-Fiction: Write Truth with StyleIn this class, Susan Orlean, best-selling author, and New Yorker staff writer lead us through her crafting process for transforming regular subjects into incomparable stories. She reveals how she prepares to write and delves into why curiosity, revision, and collaboration are at the heart of being a writer.English Composition I: Achieving Expertisevia Duke University.In this class, one will gain a foundation for college-level writing valuable for nearly any field. The syllabus highlights on important topics like how to read carefully, write effective arguments, understand the writing process, engage with others’ ideas, cite accurately, and craft powerful prose.Secret Sauce of Great WritingThis is an introductory course that will give a powerful new framework for writing. It is the basis of a unique writing system designed to massively enhance your skills in as little as a few weeks. The course reveals information that will have an immediate impact on the quality of your prose.Creative Writing: The Craft of Plotvia Wesleyan UniversityIn this course, aspiring writers will be introduced to perhaps the most elemental and often the most challenging element of the story: plot. We will learn what keeps it moving, how it manipulates our feelings, expectations, and desires.Blogging BasicsThis class will provide you with the information you need to start blogging on the right foot. Perfect for beginning bloggers, this is a crash course for those who want to learn more about blogging before diving in or who aren’t sure what to consider before starting a blog.Start writing fictionvia The Open UniversityThis hands-on course helps you to get started with your own fiction writing, focusing on the central skill of creating characters.Telling Your Truth Through Writing — A ConversationNYT bestselling author Ayelet Waldman dives into her approach to constructing narratives, focusing on the challenges and opportunities of memoir writing. Starting with the importance of authenticity, she’ll address the most common choices writers make during the creative process.Creative Writing for All: A 10-Day Journaling ChallengeAuthor Emily Gould walks you through a 10-day creative writing challenge. Filled with inspiring examples, observation prompts, and clever revision tricks. Commit to writing 10 minutes a day for 10 days and, on the final day, revise one entry into a finished piece. Use this class to ban writer’s block.Study.comMany schools offer free online courses and materials through OpenCourseWare (OCW) projects. While formal admission isn't necessary to access lectures and other materials, these courses don't usually award college credit. Students looking for the same ease of access and the opportunity to apply their study time towards a degree or certificate program might want to consider courses that can lead to credit through Study.com. Students trying to improve their writing can check out English online classes like English 104: College Composition. Chapters in this course include: Conventions in Writing: Usage, Parts of an Essay, Essay Writing, How to Revise an Essay, Using Source MaterialsStorytelling Fundamentals: Character, Conflict, Context, CraftJoin urban fantasy writer Daniel José Older for a 40-minute drive into the fundamentals of narrative storytelling. This class is for creative writers (both aspiring and established), and everyone who wants a deeper understanding of what makes a great story so captivating.English for Journalismvia University of PennsylvaniaThis course is designed for non-native English speakers who are interested in developing the skills needed for a career in modern journalism.New Jersey Institute of TechnologyThe New Jersey Institute of Technology is a scientific and technological university that offers OCW courses and materials. Technical Writing is geared toward the advanced writer. In this course, which consists of about 40 videotaped lectures, students apply theory to analyze and solve complex communication problems. Course topics include audience awareness, document design, ethics, gender equity and rhetorical theory.  Sukanya Basu Mallik

હે શબ્દ માતા
 PRAVINA Avinash  
 12 April 2018  
Art

હે શબ્દ માતાસારથી –સ્વાર્થી,બધા જ અક્ષર અકબંધ છે. માત્ર જગ્યાની ફેરબદલી થઈ ગઈ છે ! છે ને કમાલ. આ જીવન પણ એવું જ છે. માત્ર હેરાફેરી અક્ષરની. જુઓને આજકાલની વહુ,“મારા દીકરાને તમે સંભાળો, સાસુમા” ,“તમારા દીકરાને હું સંભાળીશ “.શબ્દો એના એ જ છે. અર્થ કેટલો બધો ગહન !દિમાગ કામ ન કરે! શબ્દોમાં કેટલી તાકાત છે ?દીકરીને ભલે કાંઇ ન આવડે , ભણાવીને ?‘વહુ, તને તારી મા એ શું શિખવ્યું . વકિલ થઈ તો શું ધાડ મારી ‘?આ લેખ દ્વારા સૂતેલાને જગાડવાનો ઈરાદો છે. જાગેલાંને જો જગાડી શકાય તો તમારી ગુલામી કરવા તૈયાર છું.હમણા –મહેણાં, છે ને આસમાન અને ધરા જેટલો ફરક!કમાલ — કલમ , જોઈ આ કલમની કમાલ. ભલે કમપ્યુટર પર લખ્યું જેને કારણે તામારા સુધી જલ્દી પહોંચ્યું !૨૧મી સદીમાં ‘મા શારદા’ની ઉપાસના જેવા શબ્દો હાસ્યસ્પદ લાગે છે. એના શબ્દો, અક્ષરો બધાની સાથે આ અવળચંડી માનવજાત ચેડાં કરી રહી છે. આજના સાક્ષર ગણાતા ગુજરાતીના પંડિતોએ “હ્રસ્વ ઇનો છેદ ઉડાડી દીધો ?”  ગુજરાતી ભાષા લખવાની બધે “દીર્ઘ ઈનો વપરાશ કરવાનો” !પાછાં ઉપરથી સુફિયાણી વાતો કરશે, ‘જમાનો બદલાયો છે’ ! આ વાક્ય મને કાંટાની જેમ ચૂભે છે. વિચારો, જમાનો બદલાયો છે કે ,’હે માનવ તારી વિચાર શૈલી બદલાઈ છે’ ?સદીઓ પહેલાં સૂરજ પૂર્વમાંથી ઉગતો હતો, આજે ક્યાંથી ઉગે છે ?નદી પર્વતમાંથી નિકળતી , સમુદ્રને મળતી, આજે શું ઉલ્ટી ગંગા વહે છે ?કોઈ પણ મા, બાળક દીકરો હોય કે દીકરી પોતાના ગર્ભમાં નવ મહિના પોષે છે, શું આજે નવ દિવસ કે બે મહિનામાં જન્મ આપે છે ?જમીનમાં રોપેલું કોઈ પણ બી અંકુર ફૂટે ત્યરે ભોંય ફાડીને ઉપરની દિશામાં જ આવે છે’ !હવે જમાનો ક્યાં બદલાયો ? માણસની વિચાર કરવાની રીત બદલાઈ, જીવનમાં કોને પ્રાધાન્ય આપવું તે નિયત બદલાઈ, ભૌતિકતામાં આળટતા માનવનું આચરણ બદલાયું.  શાને જમાનાને દોષ આપવો ? પોતાની નબળાઈ છતી કરી હજુ સુધરવાનો માર્ગ મોકળો છે !જુઓને શબ્દની જોડણીમાં પણ તેણે ટાંગ અડાવી ! અરે ખોટું આવડે તો ખોટું લખો પણ આમ બેહુદું વર્તન શામાટે ? તેમને પૂછીએ ‘માતા કોને કહેવાય ? પિતાની પત્નીને. તો પછી માતાને પિતાની પત્ની યા બાપની બૈરી તરિકે બોલાવો ! શો ફરક પડે છે. અર્થ તો એક જ છે. જ્યાં સુધી મારું દિલ અને દિમાગ કબૂલ નહી કરે ત્યાં સુધી ‘ખોટું એ ખોટું ‘ રહેવાનું ‘. એ વિદ્વાનોની ગણતરીમાં કે હરોળમાં બેસવાનો મારો કોઈ ઈરાદો નથી. મને મારી હેસિયત ખબર છે. એક સામાન્ય વ્યક્તિ જે જીવન ‘બસ જીવી’ રહી છે. વ્યર્થ નથી જવા દેવું માટે હમેશા ઉદ્યમશીલ છે.“ખોટું સહેવાતું નથી, સાચું કહ્યા વગર રહેવાતું નથી !”કોની રજાથી ? કોના કહેવાથી ? એ લોકોને ભાષા સાથે આવી રમત રમવાનો ઈજારો કોણે આપ્યો ? હા, મારી ભાષા લખવામાં અગણિત ભૂલો થાય છે. માટે શબ્દકોષ વસાવ્યો છે. ખૂબ સાવચેતીથી લખું છું. પણ ભાષા સાથે આવી વાહિયાત રમત !વાણિયાની દીકરી, સંજોગોને કારણે ‘મા શારદાને શરણે શાંતિ પામી’ ! ‘માએ ચરણમાં વસવાની રજા આપી. ‘  બસ, હે શારદે મા તારો ઉપકાર મરણ પર્યંત માનીશ.શબ્દ દ્વારા મનની તેમજ દિલની અભિવ્યક્તિ એ એક પ્રકારની પૂજા છે. જે ગુજરાતી ભાષાના શબ્દે શબ્દમાંથી નિતરે છે.‘મીઠું’ ખારું છે. પણ ઉચ્ચાર કરો તેની મધુરતા જણાશે. તેના વગરનું અન્ન સ્વાદ વગરનું લાગશે.‘ગોળ’ ગળ્યો છે. ગોળ નથી’ !મા’ એક જ  અક્ષરનો શબ્દ છે.   ‘મ’, જેણે કાનાની સહાયતા લીધી છે. ‘કાનો’ જેને સહાય કરે તેની મધુરતા અવર્ણનિય બની જાય ! આ છે ગુજરાતી ભાષાની કમાલ !આપણી માતૃભાષાને ઊની આંચ પણ નહી આવે. હજારો વર્ષો જૂની આપણી સંસ્કૃતિ જળવાઈ રહી છે.માતૃભૂમિ, માતૃભાષા અને માતાના આપણે જન્મો જન્મના ઋણી છીએ.

નિવૃત્તિ પછી
 PRAVINA Avinash  
 12 April 2018  

“નિવૃત્ત થયા પછી” ઘણી બધી ચરી પાળવાની. અરે, આ તો જીંદગી છે, મરજીમાં આવે તેમ જીવવાની. બાળપણમાં માતા અને પિતાની આજ્ઞા માનવાની, શાળાએ જઈએ ત્યારે શિક્ષકોને સાંભળી તેમના કહ્યા પ્રમાણે અનુસરવાનું. પરણ્યા એટલે પ્યારી પત્નીની  ગુલામી કરવાની.  નહી તો, “હું મારે પિયર જઈશની લુખી ધમકી આપે” તે સાંભળવાની. બાળકો મોટા થાય એટલે તેમની મરજી મુજબ કારણ “આપણે ઘરડા થઈ ગયા”. આ ગણિત મારી સમજમાં નથી આવતું.નિવૃત્ત થયા, તમે તમારા મનના માલિક. જુવાનીમાં કમાયા હતા, હવે વિમાનમાં ફરો કે ફાઈવ સ્ટાર હોટલમાં રહો તમને કોણ રોકનાર છે ? હા નસિબ હોય અને પતિ ,પત્ની બન્ને હો તો  સ્વર્ગ ઢુંકડું છે. કેટલું સરસ લાગ્યું ને ? નિવૃત્ત  થયાનો આ તો સહુથી મોટો લાભ છે. નિવૃત્ત થયા પછી શું ? એ પ્રશ્ન દરેકને સતાવે છે. તુંડે તુંડે મતિઃ ભિન્ન . દરેક વ્યક્તિના અભિપ્રાય અલગ હશે. અંતે તો  સહુનો   ધ્યેય એક જ છે ! નિવૃત્ત થયા પછી, “હાશકારો”. બસ કોઈની ગુલામી નહી. સમયની પાબંધી નહી.નિવૃત્તિ એટલે નોકરી ન કરવી ! બાકી પ્રવૃત્તિમાં બાધ નથી. જો બિમાર પડવું હોય, દર્દ અને રોગને ખુલ્લા દિલે આવકારવા હોય તો ‘નિવૃત્તિમાં સોફા શોભાવજો’ ! બાકી જે ખ્વાઈશ હોય તે પૂરી કરવાનો સમય એટલે નિવૃત્તિ !  બાળપણ ગયું મસ્તી તોફાનમાં , જુવાનીમાં પ્રેમ કર્યો, બાળકો થયા , ઘરસંસાર ચલાવ્યો, સુંદર કામગીરી કરી પતિને બે પૈસા રળવામાં મદદ કરી. હર્યા, ફર્યા આનંદ કર્યો. આધેડ વયે બાળકો ઠેકાણે પડે તેની ચિંતા કરી. હવે આવ્યો જીવનમાં ‘હાશકારો’ જેનું બીજુ સુંદર નામ ‘નિવૃત્તિ’. ક્યારે પેલો ઉપરવાળો બોલાવશે ખબર નહી ? પળભરનો વિલંબ પણ નહી સહી શકે. બસ આ જીવનને સન્માર્ગે વાળો, લાખેણા મનખા દેહને એવો રૂડો બનાવે કે સર્જનહારને આપણા પર ગર્વ થાય !શું જોઈએ છે ?“જીવનમાં શાંતિ”.“કોઈને નડવું નહી”.” પતિ, પત્નીની અને પત્ની, પતિની સાથે આનંદમય જીવન ગુજારે”. ( જો નસિબદાર હોય અને બન્ને ડોસા, ડોસી સાથે  હોય તો!”)શેષ રહેલા જીવનનું સરવૈયુ કાઢી તાળો મેળવે”.“જો એકલા હોય તો જાત સાથે સંધિ કરી જીવનને સફળ બનાવે”.( સાથીની યાદ સતાવે એમાં બે મત નથી !)સ્વામી સચ્ચિદાનંદ, ઓશો કે મોરારીબાપુ કહે તેમાંથી આપણને યોગ્ય લાગે તે ગ્રહણ કરવાનું. બાકી જીવનની ઢળતી સંધ્યાએ આપણા  વાળ ‘નથી ધુપમાં ધોળા કર્યા કે  વગર મહેનતે મફતની ટાલ  પાડી”. આપણી મરજી પ્રમાણે જીવવાનું. પ્રભુ ભજનમાં મઝા આવતી હોય તો તેમાં મસ્ત રહેવાનું. સતકાર્ય કરવા ગમતા હોય તો તેમાં પ્રવૃત્ત રહેવાનું. “પસંદ અપની અપની ખયાલ અપના અપના”.બાળકોને તેમની સ્વતંત્રતા આપી ,આપણો મારગ જુદો ચાતરી લેવાનો. જો તેમને આપણી જરૂર હોય તો અડધી રાતે પણ તૈયારી બતાવવાની. મનમાં મુંઝાઈને કે તેમની ગુલામી નહી ચલાવવાની. દરેક લેખકોના મંતવ્યો વાંચ્યા.  તેમની પરેશાની જોઈ દુઃખનો અહેસાસ થયો. ખેલદિલ લોકો સત્ય લખે છે. બાકી બધા સત્યનું મહોરું પહેરી ફરે છે. શાને માટે ?  સત્ય બોલજો, અંતરમાંથી, “કાઢ્યા એટલા કાઢવા છે ખરા”?મને નથી લાગતું કોઈની મરજી હોય !સાથીની ગેરહાજરી સાલે, જરૂર તેમાં બે મત નથી. ત્યારે પેલું બ્રહ્મ વાક્ય ડોકિયું કરે, “એકલા આવ્યા એકલા જવાના”. સગાં કે વહાલા બધા સ્મશાનેથી પાછા વળવાના. કિંતુ નિવૃત્ત જીવનમાં એવી પ્રવૃત્તિ પણ દેખાઈ આવે છે જીવનને સફળ કરવામાં સહાય રૂપ થાય. દરેક વ્યક્તિને એક ત્રાજવે ન તોલાય. દરેકની પ્રવૃત્તિમય જીંદગીની વ્યાખ્યા અલગ હોઈ શકે.આપણે સહુએ સાંભળ્યું છે ૧,૮૪,૦૦૦ જન્મ પછી આ માનવ દેહ પ્રાપ્ત થાય છે. હવે આ જન્મ એળે જવા દેવાનો ? શું કામ ? આંબો વાવનાર ક્યારેય એમ નથી વિચારતો કે ‘હું આ કેરી ક્યાં ખાવાનો છું ?’ વૃક્ષ દરેકને છાંયડો આપે છે. જરાય વેરો આંતરો નથી કરતો. કેટલાયના કાળજા ઠારે છે. કેટલા અગણિત પક્ષીઓ તેના પર માળો બાંધી પોતાના બાળ બચ્ચા ઉછેરે છે .નિવૃત્તિ વેળાએ આપણે અઢળક ધન કમાયા હોઈએ તો બાળકોને આપ્યા પછી .હૉસ્પિટલ ,શાળા કે અનાથાશ્રમ બંધાવવું એ ખોટો વિચાર તો નહી જ ગણાય. મતલબ કે સારી રીતે તે ધનનો ઉપયોગ કરવો. વિદ્યા પાછળ વિનિમય કરવો. તે પહેલા એક મંત્રનું રટણ કરવું.“પહેલું સુખ તે જાતે નર્યા”.સ્વાસ્થ પાછળ ધ્યાન આપવું. ઘડપણમાં ન જોઈતી આપત્તી આવે તો તેનો સામનો કેવી રીતે કરવો તે માટે સજ્જ રહેવું. જો જુવાનીમાં બાળકોને સારા સંસ્કાર આપી ઉછેર્યા હશે તો તેમનો સાથ અને સહકાર મળશે તેમાં બે મત નથી. ઘરડૅ ઘડપણ તો પતિ અને પત્નીને એક બીજાની આદત પડી જાય. તેની મજા નસિબદાર માણે. છતાંય પોતાની આગવી પ્રતિભા રાખી ઝળકે એ સુખી “જોડા”ની લોકો ઈર્ષ્યા પણ કરે. એકલ દોકલ હોય તે અફસોસ કરવાને બદલે પોતાના જીવનની કેડી કંડારે., જીવનમાં હકારાત્મક વલણ અપનાવો. બાકી જનમ્યા ત્યારથી એક જ દિશામાં સહુની સતત ગતિ રહી છે. આ સમય દરમ્યાન તેનો સદઉપયોગ કરવો આપણા હાથમાં છે.આપણી અનુકૂળતાએ કોઈની આંતરડી ઠારવી, કોઈને માટે જાત ઘસવી, કોઈના આશિર્વાદ લેવા, કોઈને સહાય કરવી, કુટુંબમાં સ્નેહ પ્રસરે, ઈર્ષ્યાને તિલાંજલી આપવી, ચારે બાજુ જીવન જીવ્યાની સાર્થકતા લાગે એવું વાતાવરણ હોય કોને ન ગમે ? બાકી રેતીમાં પગલું ટકે એટલી આ જીવનની કહાની છે. બધા કાંઇ પૂજ્ય ગાંધીજી, સ્વામી વિવેકાનંદ, લોકમાન્ય તિલક કે મીરા થવા સર્જાયા નથી! 

Vulgarity to Dignity in Sex
 Prasad Gogada  
 27 April 2018  
Art

No one can deny that a woman has to live with the same senseof freedom and happiness as we do, because social harmony and peace isinterrelated with each and every one’s happiness in life. I know that most ofyou have respect for woman, but the present situation in India demands moreopen discussions and a little more energy from your side. There are manycomplexities that we need to resolve, behind this cruel action called “RAPE”.Without resolving them, if we make stringent laws, we are acting only on theperipheral of the issue. However, the centre from which this action springs upstill remains the same. Laws are necessary, but they are not enough. In aphysical relationship, the man and woman both should have a mutual agreement.Any action without that agreement proves that one is no more a MAN. We need toinclude this small fact in our education system.A physical relationship is a sacred thingthrough which creation happens, looking at it in a vulgar sense is a sin.Having an affair seems to be a heroic action, but sex is just a part of life,not all of it. We must learn how to get energy out of it, and soon die to thatpleasure, instead of feeding it to our memory. If we don’t die to that memory,it is used by thought and turns your life into a mess. Few of the issues behindthis cruelty seem to be1) Female foeticide – Because of this, theratio of the girlsto boys is reducing,and more men are left with wild unfulfilled desires, turning them into wild animals.2) No sex education –When we don’t teach a child about sex as apart of nature and how to involve in it in a dignified manner, vulgaritycreeps intothe mind. Forget about the child, can you and I talk about sex in a dignifiedmanner, without anyvulgar thoughts or jokescreeping into our conversation?3) Entertainment – Inthe entertainment industry, women are mostly objectified. Within the industrywomen may get paid more and mayget good respect. But because of the way they portray women inpublic, thecommon man is looking at women as sex objects or glamour dolls. Indecent jokes about sexual organs have become a trend becauseof our movies today. 4)   Not understanding thefact that thereis no problem with desire, but the problem is with either suppression or the craving for it.“I call himempty who has no love, and forhim sex becomes a problem, anissue, a thing to be avoided or to be indulged.”- Jiddu Krishnamurti

हद हो गई बातें ,बातें ,बातें
 Aasim Anmol  
 2 May 2018  

बातें न हों तो कितना सूना सूना लगेगा। है न ? सुना है देश का विकास बातों से होता है। बातें ही देश के विकास का प्रतीक होती हैं। यानी बातों की भी सरकार होती है। बातों का क्या है करते जाओ। सुनने वाले के कान तो खुले ही होते हैं। इस लिए बातें करने वाले अच्छी तरह जज कर लेते हैं कि कुर्सियों पर बैठकर ज्यादा मशक्कत करने की जरूरत नही है। जब बातों से ही देश चलाया जा सकता हो। तो बातें करने की अपनी हसरतों को पूरा किया जाना पहली प्रायरोरिटी होनी चाहिए।                 यहाँ बातें ही बिकती हैं। कहीं भाषण बटते हैं। इन्ही चीज़ों में महसूस कराया जाता है कि यही विकास है। और हम भी कितने ज्ञानी हैं कि आसानी से विकास रुपी बातों के इस ठन्डे ठन्डे झरनों के नीचे बैठकर पांच साल नहाने का आनंद उठाते रहते हैं। यहाँ बातों का अमल ही बड़ा कमाल का है। जो अमल नही होता यहाँ वही घोषित कर दिया जाता है। अमल करने और करवाने वाले बड़ा उम्दा दिमाग रखते हैं।                जब बातें इंटरनेशनल हों। और सुनने वाले का कोई नेशनल - वेशनल ही न हो। तो बातों का विकास हौसले की उड़ान भर लेता है। बातों का रूप भी माशूका की तरह होता है। जहाँ मीठी तथा लुभावनी बातों का मुँह खुला। जनता जनार्दन आशिक बनकर बातों पर फ़िदा हो जाती है। बातों ने ही हर मसले को जन्म दिया है। बातों ने ही हर विरोध को पोषित किया है। जहाँ बातें बनने की होती हैं। वहां बातें ही बात को बिगाड़ देती हैं।                 समाज हो या परिवार इन बातों ने ही पतन की तरक्की में चार चाँद लगाएं हैं। बातें न हों तो इंसान अपनी पुश्तैनी बातों का ज़र्रे बराबर भी विकास नही कर सकता। बातें ही हमारी पहचान हैं।बातें ही हमारे इनाम हैं।बातें ही शादियों का डाइवोर्स हैं। बातें ही मोहल्ले के दादा होने की प्रतीक हैं। बातें ही बीमार कुंठित लोंगो का इलाज़ हैं।             बातें ही खुशियों का उपहार हैं। सोचिए बातें न होतीं तो बड़े बड़े राष्ट्रीय मंच न होते। बातें न होती तो नेता न होते। और नेता न होते तो बातें कब की दफ़न हो गई होतीं। बातों का अपना अलग वक़ार होता है । बातें औरतों की पहचान हैं। बातें जब होती हैं ,तो बातें ही होती हैं। बातें रुकने की रुकने की परंपरा नही निभातीं। बातें हर हाल में अपनी बातों को मनवाने की सलाहियत रखती हैं।           बातें घर घर को आबाद कम नकारात्मक ढंग से बर्बाद ज्यादा करती हैं। बातें जहाँ चाहती हैं ,वहां अपने झंडे गाड़ देती हैं। बातें अपनी बातों से मीडिया से रिश्ता बनाकर चौथे स्तम्भ को मजबूत करती हैं। बातें सियासी दलों में हौसला पैदा करती हैं। कोई दल दलबदल हो जाए तो बातों का बहुत बड़ा योगदान होता है। बातें ही सियासत और सियासतदानों को सियासत करना सिखाती हैं। बातें ही विरोध का स्वर तय करती हैं। आंदोलनों को मजबूत करती हैं।          .  बातें ही इस संसार को जोडे रखती हैं। बातें ही बातों की गरिमा बनाए रखती हैं। बातें हैं तो सब कुछ है। बिना बातों के बातों की हस्ती के माएने ही क्या ? बातें हैं तो सब कुछ और बातें नही तो कुछ भी नहीं । तो कीजिए न बातें यहाँ हर इंसान सुनने के लिए बेकरार है।        आसिम अनमोल 

सज़ा की गूँज
 Aasim Anmol  
 2 May 2018  

कमाल की बात है न। सज़ा में भी सज़ा पाने वाले को प्रभावी पुरुष होने से ख़ुशी मिलती है। सज़ा में सहजता होती है। सज़ा में कोर्ट की गूँज होती है। जो देश भर में मीडिया और चैनल बनकर फैलती है। गूँज का असर इतना व्यापक होता है। रोके से भी नहीं रुकता। सीधे सबको बता देता है कि उम्र क़ैद की सज़ा हो गई है। इसी लिए सज़ा याफ़्ता इंसान सज़ा पर अब ज़्यादा रोना धोना नहीं करता । बल्कि अच्छे दिनों की तरह खुश रहकर उसका आशीर्वाद पाने के लिए उत्सुक रहता है।                     सज़ा मुंसिफ को सुनने तक ही सज़ा रहती है। बाद उसके सज़ा खुशहाली में औपचारिक तौर पर परवर्तित हो जाती है। इधर सज़ा पाने वाले के अंदर हिम्मत और हौसले का संचार भरता है। उधर फैसला सुनाने वाले जज साहब की सुरक्षा बड़ा दी जाती है। देश में सज़ा भी बड़ी अद्धभुत चीज़ बनती जा रही है। सज़ा की सुनवाई से सज़ा पाने वाला मायूस नहीं होता। न हीं सज़ा का अपराधवोध करता है । उसके द्वारा अपने व्यग्तिगत ग़ुमान से क़ानून के हो चुके निर्णय के उपरांत अपने मानसिक फ़ैसले की गरमाहट में अच्छे दिनों की ठंडी ठंडी लस्सी पीते हुए जब यह कहा जाता है। चिंता की कोई बात नहीं है। जेल में कम रहूँगा। खुदा की कसम क़ानून की सज़ा के प्रावधान का पूरा व्यक्तितत्व निखरकर रह जाता है।                     सज़ा जेल के अंदर भी घर का सुख देती है। स्वंम खाना बनाकर खाने का नया रुतवा  क़ायम रखती है। सज़ा का हाल चाल और उसकी प्रतिष्ठा पर सज़ा का ज़ोर नहीं चलता। सज़ा में मज़ा ढूंढ़कर यूँ इस तरह जीना प्रारम्भ हो जाएगा । इसकी बड़े बड़े कानूनविदों तक को खबर न थी। अब तो सज़ा पाने वाला भी सज़ा समझकर सज़ा नहीं भोग रहा । उसको अच्छी तरह पता है कि हम सज़ा नहीं झेल रहे हैं। सज़ा को अपने मन मुताबिक़ जीने की कोशिश कर रहे हैं। सज़ा भी अपने आपमें चिंतित है कि हम करे तो क्या करें। प्रभावशाली लोग सज़ा पर उल्टा अपना प्रभाव डालकर सज़ा को इतनी शान से जी रहे हैं, कि सज़ा भी एक सज़ा लगने लगी है ।   आसिम अनमोल 

@ Keyword in life @
 Pallabi Das  
 7 May 2018  

In programming language there are lots of keywords like in "Java" 50 reserved words are there, 32 in "C" programming language and another 30 reserved words are for C++. But in life there is a very powerful keyword present, guess what it would be! Which plays a very important role in our day to day life.i. e-"SORRY".Sorry is used as a polite way of asking someone to excuse you for having done something that might have annoyed the person.If someone scolding you in a very loud voice and he/she didn't give a chance to explain properly then you should let them speak for a moment until they speak out their issues. Feel like this, who are talking in a louder voice by dominating others then there must be some serious issues in their life, they might be in pain or suffering some problems, to hide their emotions they are taking the help of a louder style. Keep quiet and listen to their thoughts, if they are nonstop then just apply a trick by saying sorry then they must pause for a while and you should take chance at that time and start your words. Make sure your every word are polite which give them relax like medicine. Even if they are wrong and you are right you should give them a chance to speak out, when they get relax take a break and tell all the things. If they don't understand then give them time for realizing. If still, they do not understand the thing, then don't think so much and leave that topic by saying sorry. Keep your ego in your pocket and try to spread happiness. Life is too short, there is no place for all negative words. Try to smile and make everyone smile.

କ୍ୟାବିନେଟ୍
 Pallabi Das  
 14 May 2018  

ମୋବାଇଲ ଫୋନ ର କଭର ବଦଳେଇବାକୁ ହବ | ପୁରା ଖରାପ ଅବସ୍ତା ତାର, ହାତ କିନ୍ତୁ ଯାଉନି ବଦଳେଇବାକୁ | ସାନ ଭାଇ ର ସ୍ନେହ ଆଉ ଭଲ ପାଇବା ସେ କଭର ରେ, ସେଥିପାଇଁ ବୋଧହୁଏ ତିନି ବର୍ଷ ପୁରି ଚାରି ବର୍ଷ ଚାଲିଛି, ସେ କଭର ସେମିତି ମୋବାଇଲ ରେ ଲାଗିଛି | ପଛ ପଟେ ଗୋଟେ ସୁନ୍ଦରିଆ ଗୋଲାପି କଣ୍ଢେଇ ଅଛି | ଭାଇ ମୋର ଭାରି କଣ୍ଢେଇ ପ୍ରିୟ, କଣ୍ଢେଇ ଧରି ଶୋଇବା ଅଭ୍ୟାସ ଥିଲା ତାର | ଏବେ ବି କିଛି କଣ୍ଢେଇ ଦେଖିଲେ ଖୁସି ହୋଇଯାଏ | ନିଜର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ ମୁଁ କେବେ ଭାବିନି କାରଣ ସବୁବେଳେ ଭାଇ ନହଲେ ବାବା ଆଗୁଆ ଭାବି ଦେଇଥାନ୍ତି | ଭାଇ କୁ ମୋର କୌଣସି ଜିନିଷ ପସନ୍ଦ ନୁହେଁ, ତେଣିକି ମୋ ପୋଷାକ ହଉ ଅବା ମୋ ଚଷମା, ସବୁ ଥିରେ ମୁଁ ତାକୁ ଓଲଡ ଫେସନ୍ ଲାଗେ | ଆଜି ବି ମନେ ଅଛି ମୋ ମୋବାଇଲ ପାଇଁ ସେ କେତେ ବ୍ୟଗ୍ର ଥିଲା | ମାମା ବାବା ମୋ ଆକାଉଣ୍ଟ୍ ରେ ଦରକାର ଠାରୁ ଅଧିକା ଜମା କରିଦେଇଥିଲେ ମୋବାଇଲ କିଣିବାର 15/20 ଦିନ ପୂର୍ବରୁ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସବୁ ବେଳେ ହେଲା କରେ ନିଜ ପାଇଁ | ବାବା ମାମା କହି କହି ଚିଡି ଯାଇଥିଲେ କାହିଁକି ଏତେ ସମୟ ନଉଚୁ ସାଧାରଣ ମୋବାଇଲ ଫୋନ ଗୋଟେ କିଣିବାରେ | ସବୁ ସପ୍ତାହରେ ଶନିବାର, ରବିବାର ଘର ମୁଖା ହୁଏ ବାବାଙ୍କ ଗାଳି ଖାଏ ପୁଣି ସୋମବାର ଚାଲି ଆସେ ହଷ୍ଟେଲ | ମୋବାଇଲ କିଣିବା ନିଶା ଛାଡି ଯାଇଥିଲା ବୋଧେ | ଘରେ ଥିଲି ସେଦିନ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟମାସ ଛୁଟି ଯୋଗୁ | ପଚିଶ ଡିସେମ୍ବର 2015 ରାତି 9 ଟା ପ୍ରାୟ ମୁଁ ରୁଟି ବନେଇବା ସାରିକି ମାମା ବାବାଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଇବା ବଢ଼ୁଥାଏ ସାନ ଭାଇ ଫୋନ କଲା ମୋବାଇଲ ଫୋନ ଅର୍ଡର କରିବାକୁ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଖାଇବା ପରଷିବା ରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲି| ମାମା କୁ ଫୋନ କଲା ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲା ମୋ ଉପରେ, ମୋ ପସନ୍ଦ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲା, ମୁଁ  ବାସ୍ ବ୍ରାଣ୍ଡ ର ନାଁ କହିଥିଲି, ତାପରେ ତାକୁ ତା ପସନ୍ଦ ର ମଡେଲ ଆଣିବାକୁ କହିଥିଲି | ସେତିକି ରେ ସେ ମୋବାଇଲ ଅର୍ଡର କରି ମୋ ପାଇଁ ଘରକୁ ଧରି ଆସିଥିଲା 3 ଦିନ ପରେ | ମୋବାଇଲ ରେ ଯାହା ଲଗା ଯିବା ଦରକାର ସବୁ ଲଗେଇଦେଇ ମୋତେ ଧରେଇ ଦେଇଥିଲା ଅଉ କହିଥିଲା, ଅପା ମୋବାଇଲ କଭର କିଣିବାକୁ ସମୟ ହେଲାନି ତୁ କିଣିକି ପକେଇ ଦବୁ | ମୁଁ ତ ମୁଁ ପର ଦିନ ହଷ୍ଟେଲ ଫେରିଲି କ୍ଲାସ ରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହିଗଲି ମୋବାଇଲ କଭର କିଣିବାକୁ ଭୁଲିଗଲି | ଯେବେ ଯେବେ ଭାଇ ଆସେ ଦେଖା କରି, ପୁଣି କହିକି ଯାଏ ଅପା କଭର ଜଲଦି ପକା ମୋବାଇଲ ଧଳା ଟା ଅସନା ହେଇଯିବ | ମୁଁ  ପକେଇବି କହିକି 6/7 ମାସ ପକେଇ ପାରିଲିନି  ସବୁଦିନ ଫୋନ ରେ ପଚାରେ ଆଣିଲୁ କଭର ମୁଁ କୁହେ ନାଇଁ | ଦିନେ ସେ ଉପରଓଳି  ଆସି ହଷ୍ଟେଲ ରେ ହାଜର ହେଇଗଲା ଅଉ  କହିଲା ଅପା ଚାଲ ଆଜି ତତେ ଯାହା କିଣିବାର ଅଛି ସବୁ କିଣିକି ଆଣିବୁ | ମୁଁ ବାହାରିଥିଲି ତା ସହ ତା ବାଇକ୍ ରେ, 3 ଘଣ୍ଟା ସମୟ ମତେ ଦେଇଥିଲା, ମୋର ସବୁ ଛୋଟ ବଡ ଦରକାର ସେ ନିଜେ ମାନେ ପକେଇ ପକେଇ କିଣୁଥିଲା | ମୁଁ ଭାବୁଥିଲି ଏଟା କିଏ ମୋ ଭାଇ ତ ! ୟାର ଏତେ ବୁଦ୍ଧି କେବେ ହେଲା? ଏତେ ଦିନ ଭୁବନେଶ୍ଵର ରେ ରହଣି ଭିତରେ ମୁଁ ଯୋଉ ଜାଗା ସବୁ ଦେଖିନଥିଲି ସେ ମତେ ଦେଖେଇ ଦେଇଥିଲା ସେଦିନ | ଯୋଉ ଛୁଆ ପାଇଁ ମାମା ନହଲେ ମୁଁ ସବୁ କିଣି ଦଉ ସେ ଛୁଆ ର ଚଏସ୍ ସବୁ ଏତେ ଭଲ କେବେ ହେଲା ! ସେଇଠି ସେ ମୋ ପାଇଁ ଏ ମୋବାଇଲ କଭର ଟି ଆଣିଦେଇଥିଲା | ହସ ଲାଗିଥିଲା, ସେ ଯେତେ ବଡ଼ ହେଇଗଲେ ବି ତା କଣ୍ଢେଇ ନିଶା ଛାଡିନି | ହାଇଦ୍ରାବାଦ ଆସିବା ସମୟରେ କହିଥିଲା ଅପା କଭର ଟା ବଦଳେଇ ଦବୁ ମୋ ହାତ ଆଜି ଯାଏ ଯାଉନି ବଦଳେଇବାକୁ | ଯେତେ ଥର ସେ ଗୋଲାପି କଣ୍ଢେଇକୁ ଦେଖୁଛି ମୋତେ ମୋ ଭାଇ କଥା ସବୁ ମନେ ପଡ଼ି ଯାଉଛି | ତା ପାଇଁ ବୋଧହୁଏ ଏଟା କଭର ମୋ ପାଇଁ ଏଟା ମୋ କଣ୍ଢେଇ ଭାଇ | ଦୂରରେ ଥାଇ ବି ଲାଗୁଛି ସେ ମୋ ପାଖରେ ଅଛି ଆଉ ଅପା ଅପା ଚିଲାଉଛି ଯେମିତି ଘରେ ଚିଲାଉ ଥାଏ ସବୁବେଳେ |

” હાર “
 PRAVINA Avinash  
 18 May 2018  
Art

શ્રેણીઓ : જીવનમાં ઉમંગ” હાર “9042018haar" data-large-file="https://pravinash.files.wordpress.com/2018/04/haar.jpg?w=510?w=259" src="/public/uploads/fr-uploads/images/6144e90dc7f9631608858875d375b384f991fb35.jpg" alt="" srcset="https://pravinash.files.wordpress.com/2018/04/haar.jpg 259w, https://pravinash.files.wordpress.com/2018/04/haar.jpg?w=150 150w" sizes="(max-width: 259px) 100vw, 259px" class="fr-fic fr-dii">             har" data-large-file="https://pravinash.files.wordpress.com/2018/04/har.jpg?w=510?w=225" src="/public/uploads/fr-uploads/images/0f5915c794c2b5f225880b282c7671b538b97c6a.jpg" alt="" srcset="https://pravinash.files.wordpress.com/2018/04/har.jpg 225w, https://pravinash.files.wordpress.com/2018/04/har.jpg?w=150 150w" sizes="(max-width: 225px) 100vw, 225px" class="fr-fic fr-dii"> ‘હને’ કાનો લાગે એટલે બને “હા”. આ કાનો સહુને રંજાડૅ પણ ખરો અને સહુના મનને જીતે પણ ખરો. ” ર ” રમતિયાળ. રમતમાં કો’ક જીતે પણ ખરા અને હારે પણ ખરા !કોઈની ‘હા’માં ‘હા’ પુરાવો તો વહાલા લાગો ,ભૂલે ચૂકે નન્નો ભણ્યો તો કડવા વખ જેવા લાગો !આ ‘હાર’ જીવનને નાસિપાસ પણ કરે અને જીવનમાં ઉલ્લાસના અમી છાંટણા પણ કરે. હાર શબ્દ કેટલો સરળ છે ,ઉચ્ચારવામાં, લખવામાં અને બોલવામાં. જ્યારે તેનોઉપયોગ વાક્યમાં  કયા સંદર્ભમાં થાય છે ત્યારે આખીને આખી બાજી પલટાવી નાખે છે.એ બાજી ઘણી વખત પ્રાણ ઘાતક પણ હોય છે યા આસમાનની સફર પણ કરાવી શકે છે.કેટલા દાખલા છે જુગારમાં ‘હાર’ પામેલા વ્યક્તિએ આપઘાત કર્યો હોય !“હાર” ન માન , “હાર”ને જીતમાં પલટાવી નાખ !“હાર” પહેરીશ તો તું રૂડો લાગીશ. ગુલાબનો કે મોગરાનો બોલ તને કયો પસંદ છે ?“હાર” પેલા નેતા માટે ભાઈ જરા મોંઘો લેજો એ નેતા જરા અવળચંડા છે. “હાર” નહી ગમે તો ભાષણમાં લોચા મારશે !“હાર” સુખડનો લાવું કે ગલગોટાનો  મારી ‘મમ્મીની’ યાદગીરી કાયમ રહેશે !.જોયું ને ‘હાર’  શબ્દ ક્યાં , ક્યારે અને કયા પ્રસંગે વપરાય છે.આજે મારો ગટુ શાળના પ્રોગ્રામમાં પ્રથમ આવ્યો. આખા વર્ષની તેની હાજરી ૧૦૦ ટકા હતી. ભણવામાં બીજો નંબર ક્યારે લાવ્યો જ નથી. શાળાના આચાર્યે મારા ગટુને સુંદર મજાનો “હાર” પહેરાવ્યો !જીત્યો અને ઈનામમાં મળ્યો ‘હાર’ !‘અરે, બુડબક , નમાલા તેં છોકરીથી “હાર” માની ?‘તારી જાતને બહુ ખાં સમજતો હતો ‘?હવે આ હાર કોને પસંદ આવે. નીલે ‘હાર’ એટલે માની કે તે નીશાને ચાહતો હતો. નીલને કૉઇ ફરક પડતો ન હતો. નીશા જીતે તો એને આનંદ થવાનો હતો. નીશા પોતે પણ જાણતી હતી ,’મારી જીત પર નીલ ખુશ થઈ તાળીઓનો ગડગડાટ કરી આખો સભાખંડ ગજાવશે.’હવે આ ‘હાર’ની મઝા, તો મરજીવા જાણે. બાકી કિનારે ઉભા રહી તમાશો માણે !‘મમ્મી, સુહાની બોલી ઉઠી. શીલને જાસમિન બહુ ગમે છે. એને ત્યાં અમેરિકામાં જાસમિનના ખૂબ કુંડા મૂક્યા છે. લગ્નમાં પહેરાવવાનો “હાર” મોગરાનો જ બનાવડાવવો છે. ‘મમ્મી મનમાં ને મનમાં ખુશ થઈ. સુહાનીને શીલના ગમા અણગમાની બરાબર ખબર છે. ‘મારી દીકરી અમેરિકા જઈ ખૂબ સુખી થશે. ‘હાર માનવી, હાર પહેરવો, હાર પહેરાવવો , હાર ગુંથવો, હાર નાનો યા હાર મોટો ! આ હારની આજુબાજુ સમસ્ત દુનિયા ઘુમે છે. કદાચ નવાઈ લાગશે . આ જીવનની દોડમાં દરેક વ્યક્તિ ક્યાંક હાર પહેરવા માટે આડાઅવળા ધંધા કરે છે યાતો હાર નહી માનવા કાળા ધોળા કરે છે !ખેલદિલીથી ‘હાર’ માનવા, પહેરવા અને પહેરાવવા કોઈ વિરલા જ મળશે !એવું આ ‘હાર’ શબ્દમાં શું છે જેની દરેકને મેળવવાની યા આપવાની તમન્ના છે.હાર માનવી છતાં મસ્તક ઉંચું રહે એવું તો જવલ્લે જ કોઈ કરી શકે ! આજે વાર્ષિક પરિક્ષા હતી. વિનુ અને મીનુ બન્ને દોસ્તો ખૂબ મહેનત કરી આઈ. આઈ. ટીમાં જવાના હતા. વિનુને ખબર હતી તેના પિતાજી ડોનેશન આપીને પણ આઈ. આઈ. ટી. માં તેને એડમિશન અપાવી શકશે. પ્રથમ અને બીજા નંબર વાળાને જ માત્ર એડમિશન મળવાનું હતું. શરત એ હતી કે પ્રથમ આવનારને ‘ફુલ સ્કોલરશીપ’ મળવાની હતી. જો વિનુ પ્રથમ આવે તો એડમિશન મળે , મીનુ બીજે નંબરે આવે તો તેને પણ એડમિશન મળે . હવે મીનુના પપ્પા એટલા પૈસા ખરચી શકે તેવી સ્થિતિમાં ન હતા. વિનુએ નક્કી કર્યું પ્રથમ મીનુ જ આવશે. બન્ને જીગરી દોસ્ત હતા. પરિણામ આવ્યું.  મીનુ પહેલો આવ્યો. વિનુ ને ‘હાર’ મળી . તેની ખુશી અનેક ગણી વધી ગઈ. તેની હાર વિનુની જીત કરતાં વધારે સુખદ હતી. બન્ને દોસ્તો સાથે આઈ.આઈ. ટી.માં જઈ શકશે. વિનુએ પપ્પાને વાત જણાવી. પપ્પાને વિનુ પર ગર્વ થયો.‘હાર’ ના ઢગલા નેતાઓના ગળામાં જોયા હશે? કેટલા પૈસાની બરબાદી. જેઓ કામ કરવાના ચોર છે. લાંચ લેવામાં પહેલો નંબર છે. ખબર નહી કેમ તેમને ગળામાં હારનો ભાર નથી લાગતો ? હા. એ જ હાર કોડભરી કન્યાના ગળામાં સોહી ઉઠે છે. પરણનાર પતિના ગળામાં ‘વરમાળા તરિકે હાર’ કેટલો દીપી ઉઠે છે !જીવતા જેને પાણી ન પાય એવી વ્યક્તિને પણ મરણ વખતે શબને અને ઘરે આવીને છબીને “હાર” પહેરાવવામાં આવે છે !હવે જીવનમાં ‘હાર’ ક્યાં મેળવવી, ‘હાર’ ક્યારે પહેરવો અને ‘હાર’ ક્યારે પહેરાવવો એ આપણે નક્કી કરવાનું છે. સરળ રસ્તો મને બહુ ગમે છે, “સિક્કો ઉછાળીને ” ! 

क्या कहती हैं विज्ञापन की छवियाँ
 Jiya Prasad  
 20 May 2018  

जीवन एक बहुत बड़ा फ़लक है जिसमें तमाम तरह के अनुभव सांस लेते हैं। यह किसी बैंक खाते के अंदर मौजूद दूसरा छोटा खाता होता है जिसमें हम अपनी थोड़ी थोड़ी बचत रखते जाते हैं और जरूरत के समय उसका उम्दा इस्तेमाल करने की कोशिश करते हैं। जब रोज़मर्रा में कुछ अलहदा टकराता है तब एक के बाद एक अनुभव खुलने लगते हैं। ये अच्छे और बुरे तो होते ही हैं और संख्या में भी अधिकहोते हैं।हम औरतों के लंबे से अनुभव संचय होते रहे हैं। हमारे समय की एक विशेषता यह भी है कि अनुभवों के कई तरह की सतहें जुड़ रही हैं और इनका रुख बाहर की दुनिया की ओर भी है। अब किसी भी औरत के पास अपने दफ़्तर, स्कूल, कॉलेज, सड़क, दुकान, बाज़ार, पार्क आदि जगहों से जुड़े कई तजुर्बे बनते हुए दिखाई और सुनाई देते हैं। निश्चित तौर पर हम एक लंबा सफर कर के आ रहे हैं और आज अपने हकों के लिए लगातार आवाज़ उठा रहे हैं। फिर भी हमें उन छवियों से सावधान रहना ही पड़ेगा जिनमें एक ‘इंसान’ को वस्तु या एक ही फ्रेम में क़ैद करके पेश किया जा रहा है। वास्तव में विज्ञापन की दुनिया में या फिर डिजिटल जगत में छाई हुई कुछ छवियों पर एक संज्ञान लेने की इस युवा महिला-पुरुष पीढ़ी को ज़रूरत है। हमारे साथी पुरुषों को यह सोचना ही होगा कि औरत कोई बे-दिमाग प्राणी या रोबोट नहीं है जो एक अदना सा सेंट सूंघकर उस पर फिदा हो जाएगी। जब भी इस तरह के विज्ञापन टीवी पर प्रसारित हों, तब यह जरूर सोचें कि यह अपने उत्पाद को बेचने की घटिया रचनात्मकता भर है और उन पर तरस खाएं। महिलाओं को यह जरूर मुंह खोल कर और तेज़ आवाज़ में बताना चाहिए कि यह एक घटिया विज्ञापन है जो सरासर भ्रामकता पैदा करता है। प्रेम और मोह जैसे भाव नितांत आत्मिक होते हैं जिनका सेंट और उसकी महक से दूर दूर तक कोई लेना देना नहीं है। फोन सेवा देने वाली भारत की एक बड़ी कंपनी का विज्ञापन बेहद आराम से आधी आबादी को एक सेविका के ही फ्रेम में फिट करने का गेम खेल रही है। विज्ञापन का सार यह है कि पत्नी दफ़्तर में मालकिन है और पति एक कर्मचारी। वह महिला काम के प्रति प्रतिबद्ध है। लेकिन दूसरे ही दृश्य में वह घर पर जाकर खाना बनाती है और वीडियो कॉल करके इंतज़ार करने की बात कहती है। यह विज्ञापन पहली नज़र में बिलकुल सादा और आकर्षक है। लोगों को प्रेम सा एहसास देने के लिए काफी है। लेकिन यह बहुत खतरनाक है कि दफ्तर में भी काम करो और घर पर जाकर खाना बनाओ। वास्तव में जिस बात को हल्के से लिया गया है वह महिला श्रम है। थकान दोनों को होती है। घर और उसके अंदर के भाग भी लंबे समय से औरतों के लिए पक्के किए जाते रहे हैं। जैसे दहलीज़ पर नहीं खड़ा होना चाहिए, खिड़की से नहीं झांकना चाहिए आदि। जब मेहमान आए तो कोई लड़की उनके सामने न आए, जैसी रस्म आज भी हमारे कस्बों और शहरों में दिखती है। दरवाज़ों पर लगे पर्दों का पूरा विमर्श ही हम औरतों को इंगित करता है। इन सब से अधिक रसोई के अंदर जमी हुई छवि माँ व पत्नी के नाम ही सुपुर्द है। इसलिए कहीं न कहीं इन परंपरागत छवियों को चटकाना जरूरी है। एक बार चटकी तो टूटेंगी जरूर। इसी तरह एक मोटर साईकिल का विज्ञापन टीवी पर दिखाया जाता है। विज्ञापन के नेपथ्य में एक राजस्थानी गाना चलता है जो सुनने में अच्छा लगता है। लेकिन इस विज्ञापन पर पर्याप्त निगाह डालकर समझना जरूरी है। महिला पानी भरने दूर रेगिस्तान में गई है और उसके पास लगभग पाँच पानी के धातु के छोटे-बड़े घड़े हैं। वह राह पर खड़ी है। तभी एक मोटर साईकिल वाला आता है और वह पीछे बैठती है। अपने सिर पर लगातार पाँचों घड़ों को लिए बैठी, वह यह देखती है कि घड़े गिर नहीं रहे हैं। मोटर साईकिल ऐसे चलाई जाती है कि महिला को झटके नहीं लगते और उसका पानी नहीं गिरता। अंत में गाने में कहते भी हैं- ‘झटका झूठ लागे रे!’ विज्ञापन भले ही मोटर साईकिल के पुर्जों और बनावट का है फिर भी राजस्थानी महिला की वही पूर्ववत छवि है। अब या तो राज्य सरकारों ने अपना काम इतने सालों से ठीक नहीं किया कि आज भी उन्हें पानी लेने जाना पड़ता है। या फिर इन कंपनियों के रचनात्मक विभाग इतने दयनीय क्यों होते हैं कि वे किन्हीं दूसरी छवियों के बारे में सोच नहीं पाते? एक दिलचस्प तथ्य यह भी है कि जब गूगल पर अंग्रेज़ी में विलेज़ विमीन टाइप किया जाता है तब महिलाओं के घिसे-पिटे चित्र भी साथ में दिखाये जाते हैं। उनमें से अधिकतर गाँव की महिलाओं को चूल्हा-चौका, खेतों में काम करते हुए, पनघट में पानी भरते हुए मटकों के साथ, रोटी थापते हुए, घर की चार दीवारी में, किसी के इंतज़ार में रहते हुए दिखाया गया है। दिलचस्प यह है कि उनके पास गाँव की महिलाओं की किसी दूसरी छवि की कल्पना ही नहीं है। यह एक अदृश्य पर भयानक तथ्य है। जिसे हम बेहद सामान्य तौर-तरीकों से लेते हैं। इसलिए गढ़ी गई छवियों से डर लगता है। यह ख़्वाहिश है कि ये सभी गढ़ी हुई छवियाँ टूटे और हम भी किसी कलाकार के रूप में, यात्री के रूप में, किसी फोटोग्राफर के रूप में, जंगल में सफारी करते हुए, आसमानी राइडिंग करते हुए, समुद्री ट्रिप का मज़ा लेते हुए आदि छवियों में दिखें और पहचानी जाएँ। ये सब छवियाँ ऐसा नहीं हैं कि मौजूद नहीं हैं पर वे सिर्फ एक वर्ग तक सीमित हैं। एक आम महिला भी यह सब कर ही सकती है तो वे क्यों न दिखे! अंतर्राष्ट्रीय महिला दिवस के आने पर हम महिला सशक्तिकरण की बातें करने के मोड में आ जाते हैं। रैलियाँ निकाली जाती हैं। बैनर बड़े आकार में दिखने लगते हैं। कुछ ख़ास क़िस्म के नारे तेज़ आवाज़ों में सुनाई देने लगते हैं। सरकारी और गैरसरकारी संगठन अपनी आवाज़ें बुलंद करते हैं। आधी आबादी तुरंत ब्रेकिंग न्यूज़ की तस्वीरों में बदल जाती है। ये सब अच्छा है लेकिन उन मुद्दों का क्या जिनकी वास्तव में खबर लेनी चाहिए। देश में अब भी उन कच्चे और पके हुए औरताना अनुभवों की सुध नहीं ली जाती जो आधी आबादी के सशक्तिकरण के संकेतक हैं। पढ़ चुकी बिटियाओं के लिए अब भी रोजगार दूर का चाँद है जो बस दिखता है पर कभी हासिल नहीं होता। सुरक्षा भी एक बड़ा मुद्दा है। इन सब मुद्दों के साथ बाज़ार द्वारा घटिया और परंपरागत जली-कुटी छवियों को भी महत्वपूर्ण मानना पड़ेगा। आज हर हाथ में मोबाइल है और हर कोई वीडियो-फिल्म्स देखने का दीवाना है। ऐसे में ये बाजारी विज्ञापन औरतों की गलत छवि पेश करते हैं जिनका हमें संज्ञान लेना ही होगा।  (Painting by Thomas Hammer)

म्हैस
 Asmita Satkar  
 7 June 2018  
Art

खुप दिवसानंतर गावी जाण्याचा योग आला,घरी जरा आराम करून शेतावर गेलो.मळ्यातुन फेरफटका मारताना मन भुतकाळात गेलं.काय दिवसं होते,सुट्टयांमधे चिंचा-बोरं गोळा करत फिरायचो,,ह्या बांधावरल्या आंब्याखाली न्याहारी.,,पाटाचं पाणी पिऊन गुरांमाग फिरायचं ,खरचं त्या दिवसांची मजा आता नाही.    “ओ आप्पा बाजुला व्हा ,बाजुला....राणी बिथरलीया,,,” ह्या आवाजानं मी  भानावर आलो,हनम्या मोठ्याने हातवारे करत मला बाजुला व्हायला सांगत होता,कारण आमची राणी नावाची म्हैस शिंग रोखुन माझ्याचं दिशेने येत होती. राणी ला अडवायला म्हणुन मी हातातली काठी उगारली,तिला मारणार इतक्यात कपाळमोक्ष,,,,“आई गं आई आई गं”” “काय झालं ,काय पडलं आणि तुम्ही का सकाळी सकाळी विव्हळतायं??”सौ किचनं मधुन कडाडल्या“अगं मीच पडलोय”तशी सौ धावतचं खोलीत आली,पलंगावर बसवुन पाणी दिलं.“कसे काय हो पडलात?पलंगावरून झोपेत कोसळायला काय लहान आहात का??फरशी फुटली नाही नशीबचं”आमच्या सौं ची विनोदबुद्धी कोणत्याच प्रसंगात कमी कशी होत नाही हा प्रश्न मला पडला ,पण मनातला तो विचार मी लगेच बाजुला सारून म्हटलो,“अगं रानात फिरतं होतो,आपली राणी ,,,म्हणजे राणी म्हैस अंगावर आली तिला मारायला म्हणुन पुढे झालो अन् ”“कपाळमोक्ष झाला.”म्हणत बायको खो खो हसायला लागली.मात्र माझी अवस्था पाहुन “गरम पाण्याची पिशवी आणते त्याने अंग शेका.”म्हणत सौ किचन कडे रवाना झाल्या.ति जाताच मनात विचार आला,तरी बरं स्वप्नात म्हैसचं आली होती,बायको असती तर ???नुसत्या विचारानेच अंगावर शहारा आला!!!

@Role of life @
 Pallabi Das  
 1 July 2018  
Art

"If I think back, I get depressed, if I think ahead I get afraid."-----------------------------------------------------------------------What I am writing I don't know but have some strong feeling for writing so I let my hand write.....I think I should write about some terms in life which are compelling...1. Affection Basically, we will get it from our family like grand parent's affection, cousin's affection, parent's etc . sometimes people show some fake affection and we believe them too much when they kick then we get our own station. That's why making a limited distance from everyone otherwise you will be in pain.2.Kindness 10% people of this world who believe in this hearty. Otherwise, everybody engaged in selfishness. There is no need to tell how to kind because It happens frequently.3. TrustThe most important thing in life is to believe someone unconditionally.Always think twice before trusting anyone.Now a day it's petrific to trust . so always take right decision because sometimes we get knowledge after an excruciation situation.4.LoveIt's really an amazing term of life.It's a blessing from our supreme God. Everyone gets it at least once in their life but the actual thing is to detect your feelings towards it, as per ur feelings u should accept it otherwise reject it politely. But it's true -everyone gets this chance at least once. Now a day it's very cheap, if u have Money along with Beauty then u will get easily so choose ur #betterhalf perfectly because it's your life and you are going to spend everything on it what u have, that may be relations, money, time, heart, etc...Love the man/girl who loves u don't go after any fairytale/Prince charming of your dream. 😀5. HateIt's my favorite term but now a day, I am concentrating on changing it. Don't hate anyone for their behavior, because as per our situation we behave. so keep patience, give time to realize. Nothing is impossible in this world if u have a strong feeling to change.6. RespectGive respect to everyone who belongs to u even if child also. Give it to your heart, don't try to show off your fake respect if u don't have. If u disappoint anyone they don't feel shame to say sorry because sometimes this little word "Sorry " more powerful than our mistakes.7. Forgiveness Always try to forgive and thankful to everyone for whom u get sorrowful condition because then only u can learn to manage more things by yourself.8. Promises Don't do any kind of promise that feels bad each and every time. Promise only that things which you can do by putting your all efforts. Which can only give real happiness!9. ThinkingDon't think negative aspect of anything in starting, think like positive then u can see the beauty of life. Don't think anyone bad because sometimes our situation and our surrounding make us bad. So try to understand everything and do as per ur condition. So many people thinking like this -"As a girl/boy he/she should not do this thing or that thing, What others think about me if I do this and all, etc etc ." Don't think like this, think like an open-minded.One more thing how can I forget ! 😁 that is the best medicine for everything. i. e Smile10.Smile 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀A smile doesn't mean to show ur teeth always. 😂Use it to change the world don't let the world change it. If anyone scolds and scares u then just do one thing, listen what he/she saying then Smile a bit then u feel everything is ok & then other people change their behavior. (It proved, I already tried it so many times basically I use it for my parents.  😀)( my purpose of sharing is to rectify myself and trying to spread a nice day for everyone.)

@ Finding Happiness @
 Pallabi Das  
 1 July 2018  
Art

Sometimes things don't go the way we want them to. Sometimes we feel disaster with challenges and difficulties of life. In reality, all of our problems arise from our own mind & from our own work. At that time we did not get the actual reason, but if we take the time to investigate deeply we will discover this truth for ourselves. We are responsible for what happens with us. So learn to forgive & forget. Don't think about yourself only, at the time you started thinking about yourself, then keep in your mind that you are entering into the depression. To irradiate those things -just do your job properly and don't lose in your worries. Take a look at your surrounding then you can understand your problems are nothing. There are lots of people who have more problems than you. Don't think all problem solution is money only. Sometimes your encouraging words and caring nature can be helpful more than money.Everything of Fairyland is lovely because it's according to our imagination but the real fact is it's only like a dream. The real world is different so believe in reality, not in fairyland. Walking on the road alone you can see the life of people. A question coming in my mind, why people have a different kind of lifestyles, why don't they have the same lifestyle? Someone going in shopping and spending as much as he/she can still he/she wants more but there is another one begging on the road for collecting single coins. Someone having a proper house but he wants more house for increasing his property but there is another one who doesn't have anything to save his head. Someone having lots of time to waste but there is another one who doesn't have time to do kinds of stuff, etc. If I go for writing those differences then it will not end.Satisfaction is necessary which comes through our work only. Dissatisfactory work always forces you to think.Remember those old days, when we all are in a childhood stage, how you make yourself satisfy in little things. How you jump in puddles and make yourself happy. How we use a single rupee coin for buying chocolate and when we started eating that we lost in melting that in our mouth and simultaneously we tried to feel the flavor of that chocolate. At that time we make ourselves satisfied so why not now! This is also same life with different taste, it depends upon us to taste in which way we want them to taste.It's the human tendency, we have enough kinds of stuff but our expectation is the main cause of our sadness. It depends upon us how to respond to our life in difficulties. When we can respond to life's difficulties with a positive and peaceful mind, they suddenly seem to melt away into nothing right before our eyes. If we think what is happening, this is only right then we don't see any difficulties, all problem will be like a happiness. Don't forget we can learn from the experiences so allow all problems in a positive manner.Try to do things or give your hands, only to needy people, because this world is full of fake people. Don't hate them because it's not their fault it's only their blindness and environment effect. If possible then handle them & try to be a brightness in their life and show the proper path otherwise leave them as they are. They will understand from their experience.I am always thinking why it is so hard to maintain a continuous happy and peaceful mind if we have all potential for peace and happiness within us? Now I get the answer that is because we habitually surrender to negative thoughts that consume our mind and destroy our inner peace. We only have the capacity to change it, if we adopt a negative state of mind in a positive way then we find the solution easily. At the last but not the least "happiness and Sadness only exist within the mind, so their origins cannot be found outside the mind. In order to really achieve permanent happiness and freedom from all suffering, we must first achieve a thorough understanding of the mind".

सपना शिक्षा का
 Jaswant Lal Khatik  
 14 July 2018  
Art

रचना - 79✍ ..शिक्षा- का सपना ..✍"""""""""""""""""""""""""""""""""'''''''''''''''''''''कवि जसवंत लाल खटीक💐रतना का गुड़ा ,देवगढ़💐काव्य गोष्ठी मंच, राजसमन्दगाँव धनोली माल , पंचायत - पनोतिया , तहसील - आमेट जिला - राजसमंद में विद्यालय नही होने से बच्चे शिक्षा से वंचित है । SURAT DONATE CLOTHES ORGANIZATION ( SDCO ) संस्था के संस्थापक श्री रमेश जी चौहान साहब का हार्दिक आभार कि आपने सरकार को इस गाँव से और गाँव की पीड़ा से अवगत कराया । आशा है जल्द ही विद्यालय खुलेगा और घर घर में ज्ञान का दीपक जलेगा ।गाँव के बच्चों का सपना - शिक्षा कापेश है मेरी छोटी सी रचनामाँ मुझको भी पढ़ना है ,शिक्षित मुझको बनना है ।कब तक यूँ मजदूरी करेंगे ,अफसर मुझको बनना है ।।देखो , दूसरे गाँव के बच्चें ,हंसते खेलते स्कूल जाते ।मैं भी तो पढ़ना चाहता हूँ ,मुझको भी तो सपने आते ।।कंधे पर बस्ता लटकाकर ,विद्यालय पढ़ने जाऊंगा ।मेहनत करके पढ़ लिखकर ,जीवन सफल बनाऊंगा ।।शिक्षा जब मिलेगी मुझको ,ज्ञान का दीप जलाऊंगा ।माँ बापू के आँख का तारा ,अफसर में कहलाऊंगा ।।सपने सबके पूरे करूँगा ,बहन के गुड़िया लाऊंगा ।बहना को भी पढ़ा लिखाकर ,धूमधाम से शादी कराऊंगा ।।ईमानदारी से पैसे कमाकर ,सब कर्ज़ में चुकाऊंगा ।माँ बापू का सहारा बनकर ,दुःख-दर्द में मिटाऊंगा ।।शिक्षा का मन्दिर बनवा दो ,हम सबको भी ज्ञान दिला दो ।हे सरकार! सुन पुकार हमारी ,अज्ञानता को जड़ से मिटा दो ।।"जसवंत" कहे हे ! सरकार  ,इन बच्चों को भी रस्ता दो ।गाँव में स्कूल बनवाकर ,इनको विद्या का बस्ता दो ।।

ପବି ର ପରିଭାଷା
 Ashok kumar Sethi  
 20 July 2018  
Art

ଜୀବନତ ଏମିତି ବାଟଟିଏଚାଲିବାକୁ ହୁଏ କେତେ ଖାଲଖମାଅତିକ୍ରମ କରି,ଝୁଣ୍ଟିପଡି,ଉଠି ପୁଣି ଚାଲିବାକୁ ହୁଏକ୍ଷତ ସବୁକୁ ବେଖାତିରି କରି...କେତେ ଚିହ୍ନା ଅଚିହ୍ନା ମୁହଁ ସବୁଏଇ ବାଟେ ଭେଟ ହୁଅନ୍ତି,କିଛି ଭୁଲିଯାଆନ୍ତି ତକିଛି ଭୁଲି ହୋଇଯାଆନ୍ତି ।କେବେ ସଳଖି ତ କେବେ ଅଣ୍ଟାଭାଙ୍ଗିମୁହଁମାଡ଼ି ପଡିଥାଏ ବାଟ ।ଏ ବାଟରେ ଯିବା ଆସିବା ନିତି ଲାଗିଥିବ,ଦିନେ କେବେ ଏଇ ବାଟଦେଇ ବାହାରିଯିବିଯେଆଉ ଫେରିବିନି ;ତଥାପି ଅସରନ୍ତି ପଡ଼ିଥିବବାଟ...ତମ ସହ ବୋଧେ ଏ ଯାଏଁଚାଲିବାର ଥିଲା ବାଟ..ଅଶୋକ କୁମାର ସେଠୀ କଲ୍ୟାଣପୁର, ନୟାଗଡ ମୋ 9861060152      

Top Gastroenterology Consultant Jobs in the UK!
 Gastroenterology Jobs  
 26 July 2018  

The medicinal study of the stomach and it’s other regions are known as Gastroenterology whereas Gastroenterology consultant researches and investigate the disease or disorder. The consultant binds it all together for a smooth functioning of the treatment performed by the medical professional. The consultant does all the tests needed prior to the medication for the patient to get better results.Duties and responsibilities The major responsibility of the consultant is to carry out the treatment and investigative procedures within the association whenever it is required whereas the other duties of the consultant include:1)  Maintaining all the details of the patient accurately.2)  To perform health promotional activities.3)  Time to time ward supervision.4)  Clinical duties including the patient care.5)  Verbal recommendation to the general practitioner over the telephone for the better help of the patients.Eligibility and Income The procedure of becoming a Gastroenterology Job includes a degree in medical science licensed or registered by the General Medical Council (GMC), the two to three years of training in the foundation and the experience of working in NHS will leave your eligibility on a higher strand. The payroll for the consultant job ranges from an amount of 76,000 euros to 103,490 euros per year.The candidates who are looking for the job as the Gastroenterology consultant and have the fully GMC registered eligibility followed by the approved experience may apply for the jobs through our website Medico Partner.Why us? Q)Why would you choose us?Ans: okay but why not, Medico partner is one of the best medical staffing agency all around the UK, which provides high pay rated and excellent jobs to the medical professionals and locums, the major aim is to provide the best medical services to the patient in the hospital of UK.Apply Here: https://medicopartners.com/pages/gastroenterology-jobs.html

Top Gastroenterology Consultant Jobs in the UK!
 Gastroenterology Jobs  
 26 July 2018  

The medicinal study of the stomach and it’s other regions are known as Gastroenterology whereas Gastroenterology consultant researches and investigate the disease or disorder. The consultant binds it all together for a smooth functioning of the treatment performed by the medical professional. The consultant does all the tests needed prior to the medication for the patient to get better results.Duties and responsibilities The major responsibility of the consultant is to carry out the treatment and investigative procedures within the association whenever it is required whereas the other duties of the consultant include:1)  Maintaining all the details of the patient accurately.2)  To perform health promotional activities.3)  Time to time ward supervision.4)  Clinical duties including the patient care.5)  Verbal recommendation to the general practitioner over the telephone for the better help of the patients.Eligibility and Income The procedure of becoming a Gastroenterology Job includes a degree in medical science licensed or registered by the General Medical Council (GMC), the two to three years of training in the foundation and the experience of working in NHS will leave your eligibility on a higher strand. The payroll for the consultant job ranges from an amount of 76,000 euros to 103,490 euros per year.The candidates who are looking for the job as the Gastroenterology consultant and have the fully GMC registered eligibility followed by the approved experience may apply for the jobs through our website Medico Partner.Why us? Q)Why would you choose us?Ans: okay but why not, Medico partner is one of the best medical staffing agency all around the UK, which provides high pay rated and excellent jobs to the medical professionals and locums, the major aim is to provide the best medical services to the patient in the hospital of UK.Apply Here: https://medicopartners.com/pages/gastroenterology-jobs.html

ଅପରେସନ କାକଟସ
 Ashok kumar Sethi  
 9 August 2018  
Art

ଅପରେସନକାକଟସ                    ୧୯୮୮ ମସିହା ର କଥା ସେତେବେଳ ସମଗ୍ର ମାଳଦ୍ଵୀପ ମିଲିଟାଣ୍ଟ ମାନଙ୍କ ଅକ୍ତିଆର ରେ ଥାଏ | ଭାରତ ନିଜର ସାହସିକ ଓ ବିଚକ୍ଷଣ ବୁଦ୍ଧି ପ୍ରୟୋଗ କରି ସମଗ୍ର ମାଳଦ୍ଵୀପ କୁ ମିଲିଟାଣ୍ଟ ମାନଙ୍କ କବଳରୁ ମୁକ୍ତ କରିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା | ସେ ଅପରେସନ ନାଁ ଥିଲା ଅପରେସନ କାକଟସ | ନିଜର ବୀରତ୍ୱ ଓ ଦୁଃସାହସିକ ପଦକ୍ଷେପ ସମଗ୍ର  ବିଶ୍ୱକୁ  ଚକିତ କରାଇ ପାରିଥିଲା | ସମଗ୍ର ରାଷ୍ଟ୍ର ସମୁଦାୟକୁ ଜଣେଇଦେଲା ଯେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ର ପରିଭାଷା କଣ ?  କେମିତି ଥିଲା ସେ ଅପରେସନ ଚାଲନ୍ତୁ ଟିକେ ନଜର ପକେଇବା |           ମାଳଦ୍ଵୀପଆମର ଏକ ପଡୋଶୀ ରାଷ୍ଟ୍ର | ଭାରତ ର ଦକ୍ଷିଣ ପଶ୍ଚିମଦିଗରେ ଏହାର  ଅବସ୍ତିତ | ଭାରତ ମହାସାଗର କିଛି ଦ୍ଵୀପପୁଞ୍ଜ ସମୂହ ହେଉଛି ମାଳଦ୍ଵୀପ | ମାଲେ, ଏହାର ରାଜଧାନୀ | ୬୦୦ ବର୍ଗ ଫୁଟ ରୁ କମ ହେବ ଏ ମାଲେ ସହର | ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଏବଂ ଖୁବ ସାନ୍ଧ୍ରତାରେ ବସଵାସ କରୁଥିବା ସହର ମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରୁ ମାଲେ ସହର ଅନ୍ୟତମ |  ଯେଉଁ ଦିପପୁଞ୍ଜରେ ପ୍ରବଳ ମାତ୍ରାରେ ପ୍ରବାଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ | ଛୋଟ ମୋଟ ହୋଇ ୨୦୦ ରୁ ଅଧିକ ଦ୍ବୀପ ହେବ | ଏମିତ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ ସେଠାରେ ୧୦୦୦ ରୁ ଅଧିକ ଦୀପ ଅଛି କିନ୍ତୁ ସବୁ ଦୀପରେ ମନୁଷ୍ୟ ବସଵାସ କରିନଥାନ୍ତି | ମାଳଦ୍ଵୀପ ସମୁଦ୍ର ପତନ ଠାରୁ ଖୁବ କମ, କେବଳ ଦେଢ଼ (୧.୫) ମିଟର ଉଚ୍ଚତାରେ ଅବସ୍ଥିତ | ଯଦି କେବେ ବିଶ୍ୱତାପନ (ଗ୍ଲୋବାଲ ୱାର୍ମିଙ୍ଗ) ଯୋଗୁଁ ସମୁଦ୍ର ର ଜଳପତନ ବଢେ, ପ୍ରଥମ ଦେଶ ଭାବେ ମାଳଦ୍ଵୀପ ମହାସାଗରରେ  ଲୀନ ହୋଇ ଯିବାର ଢେର ଆଶଙ୍କା | ଏହା ହିଁ ମାଳଦ୍ଵୀପ ମୁଖ୍ୟ ସମସ୍ୟା | ମାଳଦ୍ଵୀପ ଏସିଆ ମହାଦେଶର ସବୁଠାରୁ କ୍ଷୁଦ୍ରତମ ଦେଶ ଅଟେ | ଏହା ଏକ ଲମ୍ବାଳିଆ ଦ୍ଵୀପପୁଞ୍ଜ | ଏହାର ସମୁଦାୟ ଟେରିଟୋରିଅଲ  ଅଞ୍ଚଳ ୯୦,୦୦୦ ବର୍ଗଫୁଟ ହେବ |            ୧୯୬୫ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାଳଦ୍ଵୀପ ଇଂରେଜ ମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିଲା | ୧୯୬୫ ମସିହା ରେ ଦେଶ ସ୍ୱାଧୀନ ହେଲା ପରେ ୧୯୬୮ ରେ ପ୍ରଥମ ନିର୍ବାଚନ ହୋଇଥିଲା | ୧୯୭୮ ରେ ଅବଦୁଲ ଗାୟୁମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ହେଲେ ଏବଂ ୧୯୭୮ ରୁ ୨୦୦୮ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲଗାତାର ୩୦ ବର୍ଷ କାଳ ଅବଦୁଲ ଗାୟୁମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହୋଇ ପାରିଥିଲେ | ଏମିତ ନୁହେଁ କି  ଗାୟୁମଙ୍କୁ ଗାଦିଚ୍ୟୁତ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ ହୋଇ ନଥିଲା | ବିନା ବାଧା ବିଘ୍ନରେ ତିନି ଦଶନ୍ଧି ଧରି ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ରହି ପାରିଥିଲେ | ୧୯୮୦, ୧୯୮୩ ଓ ୧୯୮୮ ରେ ବହୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ଥର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଫଳ ହୋଇ ଥିଲେ | କିନ୍ତୁ ତୃତୀୟ ଥର ଯାହାକି  ୧୯୮୮ ରେ ହୋଇଥିଲା | ଏଥିରେ ସେ ଘୋର ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ | ଏହି ଷଡଯନ୍ତ୍ର ରୁ ଭାରତ ଗାୟୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲା | ଏହା  ଅପରେସନ କାକଟସ  ର ବିଷୟ ବସ୍ତୁ |       ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଟିକେ ନଜର ପକାଇବା ମାଳଦ୍ଵୀପ ସହ ଅନ୍ୟ ଦେଶ ମାନଙ୍କ ସହ କିପରି ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା ଓ ଭାରତ ସହ କି ଭଳି ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା | ମାଳଦ୍ଵୀପ ଭାରତ ମହାସାଗର ର ଏକ ଦ୍ବୀପପୁଞ୍ଜ | ମାଳଦ୍ଵୀପ ର ଅବସ୍ଥିତି ଭାରତ ପାଇଁ ବହୁତ ଗୁରତ୍ବପୁର୍ଣ୍ଣ ବହନ କରିଥାଏ | ଭାରତର ଯେତେ ସବୁ ବେପାର ବାଣିଜ୍ୟ ମୁଖ୍ୟତଃ ପୂର୍ବ ଏସିଆ ରାଷ୍ଟ୍ର ମାନଙ୍କ ସହ ହୋଇଥାଏ | ତେଣୁ ଜଳପଥ ଦେଇ ଯିବା ଆସିବା ମୁଖ୍ୟପଥ ହୋଇଥାଏ | ସବୁ ଜାହାଜ ମାଳଦ୍ଵୀପ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦେଇ ଯାତାୟତ କରିଥାଏ | ଭାରତ ମାନଚିତ୍ରକୁ ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲେ ସହଜେ ବୁଝିହେବ | ଗୁଜରାଟ , ମୁମ୍ବାଇ ବନ୍ଦରରୁ ସବୁ ଜାହାଜ   ଭାରତ ,ମାଳଦ୍ଵୀପ ଓ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା  ଦେଇ ଯାତାୟାତ କରିଥାଏ | ତେଣୁ ଭାରତ ଏ ଦେଶ ମାନଙ୍କ ସହ ସବୁବେଳେ ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥାଏ | ଭାରତ ର ସୁରକ୍ଷା ଓ ବାଣିଜ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ମଧ୍ୟ ଏ ସବୁ ଦେଶ ସହ ସୁସମ୍ପର୍କ ନିହାତି ଆବଶ୍ୟକ |                      ଇତିହାସ କୁ ଲକ୍ଷକଲେ  ଜଣାଯାଏ ଯେ ମାଳଦ୍ଵୀପ ସହ ଭାରତର ସେତେଟା ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ନଥିଲା | ମାଳଦ୍ଵୀପ ମୁଖ୍ୟତଃ ପାକିସ୍ତାନ ଆଡକୁ ଢଳି ରହୁଥାଏ | ହୁଏତ ମାଳଦ୍ଵୀପ ରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ମୁସଲମାନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ବହୁଳ ଭାବରେ ବସବାସ କରୁଥିବାରୁ ପାକିସ୍ତାନ ସହ ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା | କିନ୍ତୁ ଭାରତ ତା ଚେଷ୍ଟା ଜାରି ରଖିଥାଏ ମାଳଦ୍ଵୀପ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱକୁ ଦୃଢ କରିବା ପାଇଁ | ଏମିତ ଏକ ସୁଯୋଗ ଆସିଲା ଭାରତ ତାର ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ର ପରିଚୟ ଦେଇ ପାରିଲା |                        ହଁ, ୧୯୮୦ ଓ ୧୯୮୩ ରେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଗାଦିଚ୍ୟୁତ କରିବାରେ ବିଫଳ ହେବାପରେ ୧୯୮୮ ବେଳକୁ ସେ ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ଭାବେ  ଗାୟୁମ ଏକ ଷଡଯନ୍ତ୍ର ର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ |  ଏ ଷଡଯନ୍ତ୍ର ରେ ଦୁଇଟି ସଂଗଠନ  ସାମିଲ ଥିଲେ | ଏ ଷଡଯନ୍ତ୍ର ପଛରେ ଯାହାର   ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନ ହାତ ଥିଲା ସେ  ହେଉଛି , ମାଳଦ୍ଵୀପର ସବୁଠାରୁ ଜଣେ ଧନୀ ବ୍ୟବସାୟୀ ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଅବଦୁଲ୍ଲା ଲୁତୁଫି | ସେତେବେଳକୁ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ତାର ବହୁଳ  ବାଣିଜ୍ୟ କାରୋବାର ଯୋଗୁଁ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ରେ ରହୁଥାଏ | ଲୁତୁଫି ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ସକ୍ରିୟ ଥିବା PLOTE (The People's Liberation Organisation of Tamil Eelam ) ଓ LTTE(The Liberation Tigers of Tamil Eelam ) ସହ ମିଶି ଏହି ଷଡଯନ୍ତ୍ର ରଚିଥିଲା | ଯଦିଓ PLOTEସେତେବେଳକୁ LTTE  ର ପ୍ରବଳ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦୀ |        PLOTE ମନେ ମନେ ଏହି ବିଚାର କଲା କି ଯଦି ଲୁତୁଫି ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହୁଏ ତେବେ ଆମେ ସହଜରେ ଚୋରା କାରୋବାର କରିପାରିବା | ଏବଂ ସେଠାରେ ଏକ ପ୍ରକାର ଆମର ଆଧିପତ୍ୟ ଆସିଯାଇଥିବ ଯାହା ଫଳରେ ଆମେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା , ଭାରତ ଯାହାକୁ ଚାହିଁବୁ ଆକ୍ରମଣ କରିପାରିବୁ | ତାଙ୍କର ଗୋଟେ ଦ୍ବୀପ ଉପରେ ଅଖଣ୍ଡ ଆଧିପତ୍ୟ ଜାହିର କରି ପାରିବେ  | ଲୁତୁଫି ଏମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାଧୀନ ଦେବ , ଯାହା ଚାହିଁବେ ତାହା ଅନାୟାସେ କରିପାରିବେ |                  ସେଦିନ ଥାଏ ୦୩/ନଭେମ୍ବର/୧୯୮୮ ଭୋର ସମୟ ଅନ୍ଧାର ହଟି ନଥାଏ | ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ପଟୁ ପାଖା ପାଖି ୮୦ ଜଣ PLOTEସଶସ୍ତ୍ର ମିଲିଟାଣ୍ଟ  ମାଲେ ସହରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ | ମାଲେ ସହର ର ସବୁ ସରକାରୀ ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ କୁ ଅକ୍ତିଆର କରିନେଲେ | ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ବାସଗୃହ କୁ ବି କବଜା କରିନେଇଥିଲେ ସୌଭାଗ୍ୟ ବଶତଃ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଗାୟୁମ ଗୁଳି ବନ୍ଧୁକ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ପଛ ଦୁଆର ଦେଇ ଆଉ ଏକ ଅଟ୍ଟାଳିକା ରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଲୁଚିଗଲେ | କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ପରିବାର ଲୋକଙ୍କୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ମାନେ ପଣବନ୍ଦୀ ହୋଇ ରହିଲେ | ଧୀରେ ଧୀରେ ଏୟାରପୋର୍ଟ ,ପୋର୍ଟ ଅଫ ଅଥୋରିଟି ,ଟିଭି, ରେଡ଼ିଓ ଷ୍ଟେସନ ଏମିତି କି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାଲେ ସହରକୁ PLOTEମାନେ କବଜା କରିନେଇଥିଲେ |                   ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଗାୟୁମଙ୍କ ବୈଦେଶିକ ସଚିବ ଫୋନ କରି  ସବୁ ଦେଶକୁ ସାହାଯ୍ୟ ମାଗିଲେ | ପାକିସ୍ତାନ , ଶ୍ରୀଲଙ୍କା, ସିଙ୍ଗାପୁର, UK , USA , ସଭିଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ମଗାଗଲା ମିଲିଟାଣ୍ଟ ମାନଙ୍କ କବଳରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରାଯାଉ | ସରକାରଙ୍କ ଗାଦିଚ୍ୟୁତ କରିବାର ଷଡଯନ୍ତ୍ର ରେ ଆମେ ଫସି ଯାଇଛୁ | ସବୁ ପଡୋଶୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ମାନଙ୍କୁ ସାର୍ବଜନୀନ ସାହାଯ୍ୟ (SOS) ପଠା ଗଲା | sosହେଉଛି universalhelp (Save our Souls) ବୋଲି କୁହାଯାଏ |                       ପାକିସ୍ତାନ ବହୁତ ଦୂର କହି ମୁହଁ ଫେରାଇ ନେଲା | ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବନି ବୋଲି ହାତ ଟେକିଦେଲା | ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କର ଡର ଥିଲା LTTE ମାନଙ୍କର ଆଉଗୋଟିଏ ବେସ ସେଠି ଗଢି ନ ଉଠୁ | USAକହିଲା ଆମେ ତ ବହୁତ ଦୂରରେ ଅଛୁ ଆମେ ପହଁଚିଲା ବେଳକୁ ବହୁତ କିଛି ଘଟି ସାରିଥିବ | USA , UKମତ ଦେଲେ ତମେ ଭାରତ ଉପରେ ଚାପ ପକାଉନ କାହିଁକି ? ସେ ତ ତୁମର ପଡୋଶୀ ଦେଶ |                                             ଭାରତ ର ସାହାଯ୍ୟ ଲୋଡ଼ିବା କ୍ଷଣି ଭାରତ କଥା ରଖିଲା | ଏବଂ ଅବିଳମ୍ବେ କିଛି ସୈନ୍ୟ ସେ ଦିଗକୁ ପ୍ରେରିତ କଲା | ସେତେବେଳକୁ ରାଜୀବ ଗାନ୍ଧୀ ଥାନ୍ତି ଭାରତର ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ | ତୁରନ୍ତ କ୍ୟାବିନେଟ ମିଟିଙ୍ଗ ଡକାଗଲା ଏବଂ ଏହା ନିଷ୍ପତି ନିଆଗଲା ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରାଯାଉ |  ତେଣୁ ଭାରତ ଅବିଳମ୍ବେ 1600 ସୈନ ମାଳଦ୍ଵୀପ ଅଭିମୁଖେ ପ୍ରେରଣ କଲା | ଆକାଶ ବାହିନୀ ଓ ଜଳବାହିନୀ ମିଶି ୧୬୦୦ ସୈନ ସେଥିରେ ସାମିଲ ହୋଇଥିଲେ | ମୁଖ୍ୟତଃ ୩୦୦ ରୁ ୪୦୦  ପରାଟ୍ରୁପ ଆଗ୍ରାବେସ ରୁ ଦିନ ଗୋଟାଏ ରୁ ଉଡ଼ାଣ ଭରିଲା | ବିମାନ  ସେଠି ପହଞ୍ଚିଲା ବେଳକୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ୬  | କହିବାକୁ ଗଲେ ସନ୍ଧ୍ୟା ସୁଦ୍ଧା ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟ ସେଠି ପହଞ୍ଚି ସାରିଥିଲେ | ବିମାନ ଯାଇ କେବଳ ହୁଲ ହୁଲ ବିମାନ ବନ୍ଦରରେ ଅବତରଣ କରିବାର ସୁବିଧା ଥାଏ | ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟେ ବଡ ଚାଲେଞ୍ଜ କହିଲେ ଚଳେ | ଆଗ୍ରା ଠାରୁ ହୁଲ ହୁଲ ୨୭୦୦ କି.ମି ଦୂରତା | ଏତେ କମ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ସାଜ ସରଞ୍ଜାମ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଗୁଳି ବନ୍ଧୁକ ଯୋଗାଡ଼ କରିବା ସହଜ କଥା ନଥିଲା | ବର୍ତମାନ ବିମାନ ମାଳଦ୍ଵୀପ ରେ ପହଞ୍ଚି ସାରିଥାଏ | ମାଲେ ର ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ଓ ବାୟୁ ର  ଗତି ବିପଦ ସଂକୁଳ ଘେରା |  ପବନ ଜୋ ବେଗରେ ବହୁଥାଏ ପାରାଚୁଟ ରେ ଅବତରଣ କଲେ, ପବନ ନେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ର ରେ ପକେଇବ | ଯେଉଁମାନେ ପାରାଚୁଟ ଓଲ୍ହାଇଥାନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ପାରାକମାଣ୍ଡୋ କୁହାଯାଏ | ସେମାନେ ମେରୁନ ରଙ୍ଗର କ୍ୟାପ(ବେରେ ) ପିନ୍ଧିଥାନ୍ତି | ହଁ, ସେମାନେ ଯଦି ପାରାଚୁଟ ରେ ଓଲ୍ହେଇବେ ସିଧା ଯାଇ ସମୁଦ୍ର ରେ ପଡିବେ ମିଶନ ବିଫଳ ହୋଇଯିବ | ତେଣୁ ବିମାନ କୁ ଯେମିତ ହେଲେ ହୁଲହୁଲ ବିମାନ ବନ୍ଦର ରେ ଅବତରଣ କରିବାକୁ ପଡିବ | ବିମାନ ବନ୍ଦର ଯେ ବିପଦ ସଂକୁଳ ନଥିବା ଏହା ଭାବିବା ବି ଭୁଲ | ଯଦି ମିଲିଟାଣ୍ଟ ମାନେ ସାମ୍ନା ପଟୁ ଗୁଳି ବର୍ଷଣ କରିବେ ସେଠି ଅପରେସନ ଶେଷ | ଭାଗ୍ୟ ବଶତଃ ମିଲିଟାଣ୍ଟ ମାନେ ବିମାନ ବନ୍ଦର କବଜା କରିନଥିଲେ | ସେମାଙ୍କ ଧାରଣା ଯେ ବିମାନ ବନ୍ଦରକୁ କିଏ କାହିଁକି ଆସିବ ଏତେ ଦୂରରୁ ? ସେମାନେ କେବେ ବି କଳ୍ପନା କରିନଥିଲେ କିଏ ବିମାନ ନେଇ ଆସିବ ବୋଲି | ସେମାନେ ସବୁ ଘାଟ, ବନ୍ଦର କୁ କବଜା କରି ରଖିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ବିମାନ ବନ୍ଦରକୁ ଛାଡିଦେଇଥିଲେ |ତଥାପି ବିପଦ ଶଙ୍କୁଳ ଓ ପ୍ରତିକୂଳ ପରିସ୍ଥିତି ସହ ଗତି କରିବାକୁ ପଡିଥିଲା | ହୁଲହୁଲ ବିମାନ ବନ୍ଦରରେ ଅବତରଣ କରିବା ବି ଏକ ପ୍ରକାରର ବିପଦ ଶଙ୍କୁଳ ଥିଲା ଲ୍ୟଣ୍ଡିଙ୍ଗ ଲେନ ପୁରା ଅନ୍ଧକାର ଦେଖା ଯାଉଥିବା ସତ୍ୱେ ଖୁବ ସତର୍କତାର ସହ ପାଇଲଟଙ୍କୁ ଅବତରଣ କରେଇବାକୁ ପଡିଲା | ଯେଉଁ ବିମାନ ରେ ପାରାଟ୍ରୁପ ଆସିଥିଲେ ସେ ବିମାନ ନାଁ ଥିଲାIlyushin Il-76 | ତା ପରେ ପାରାଟ୍ରୁପ ଡଙ୍ଗା ସାହାଯ୍ୟରେ ମାଲେ ସହରରେ ପହଞ୍ଚି ଅପରେସନ ଆରମ୍ଭ କଲେ |ଘରକୁ ଘର ବୁଲି ତନ ତନ କରି ତନଖି କରାଗଲା | ଖୋଜି ଖୋଜି ମାଲେ ସହରରୁ ସବୁ ମିଲିଟାଣ୍ଟ କୁ ସଫା କରାଗଲା | ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଉଦ୍ଧାର କରାଗଲା |   ଯଦିଓ କିଛି ସମୟ ଗୁଳି ଗୋଳା କିଛି ସମୟ ଚାଲିଥିଲା କିନ୍ତୁ ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟ କିଏ ସହିଦ ହୋଇ ନଥିଲେ | କିନ୍ତୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଗାୟୁମଙ୍କର କିଛି ସୁରକ୍ଷା କର୍ମୀ ସହିଦ ହୋଇଥିଲେ | କିଛି ମିଲିଟାଣ୍ଟ ପାଖା ପାଖି ୨୭ କି ୨୮ ଜଣ ହେବେ ବୋଟ ଦ୍ୱାରା ଖସି ପଳେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା ବେଳେ କିଛି ଗୁଳି ବୋଟ ରେ ବାଜି ଭାଙ୍ଗି ରୁଜି ଯାଇଥାଏ | ତଥାପି ସେମାନେ ଖୋଲା ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟକୁ ପଳେଇ ଯିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲେ | ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କ ଲିଡର ଲୁତୁଫି ମଧ୍ୟ ସେ ବୋଟ ରେ ଥିଲା | ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ ଗୁରୁ ଦାଇତ୍ୱ ଦିଆଗଲା ଯେ ସେ ବୋଟ କୁ ଯେମିତ ହେଲେ ଧରିବା ପାଇଁ | ସେମାନଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ର ମଝିରେ ଖୋଜିବାରେ INS GODABARIଓ INS BETWA ନିୟୋଜିତ କରାଗଲା | ସେ ବୋଟ କୁ ଧରାଗଲା ଓ ଲୁତୁଫି ସହ ଅନ୍ୟ ୨୭ ମରସିନାରୀ ଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଧରାପଡ଼ିଲେ | ପ୍ରାୟ  ମିଲିଟାଣ୍ଟ କୁ ଜୀବିତ ଧାରାହୋଇଥିଲା |   ଏହି କାକଟସ ଅପେରସନ ର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ ବ୍ରିଗଡିଆର F C BULUSARA | ଦୁନିଆ ସାରା ଏ ସଫଳତା ପାଇଁ ଭାରତକୁ ବାଃ ବାଃ କରିଥିଲେ | ଏମିତି କି ସେତେବେଳେ ଆମେରିକା ସହ ଭାରତ ର ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ନଥାଏ , ଆମେରିକା ମଧ୍ୟ ଖୁବ ପ୍ରଂଶସା କରିଥିଲା |   ଏହି ଅପେରସନ ର ନାମ  କାକଟସ ଦେବାର କାରଣ ଟା ହେଲା | ମାଳଦ୍ଵୀପ ରେ ବହୁଳ ମାତ୍ରାରେ ପ୍ରବାଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ | ଯାହାକି ନାଗଫେଣୀ ଭଳି ଦେଖିବାକୁ ଓ ସେଥିରେ ବି ସେମିତି କଣ୍ଟା ଥାଏ | ସେ ପ୍ରବାଳ ସବୁ ନାଗଫେଣୀ ପରି ଦେଖା ଯାଉଥିବାରୁ ନାଗଫେଣୀ ଗଛକୁ ଇଂରାଜୀ ରେ କାକଟସ କହନ୍ତି ସେଥି ପାଇଁ ସେ ଅପରେସନ ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲ| କାକଟସ |                 ଅଶୋକ କୁମାର ସେଠୀ               କଲ୍ୟାଣପୁର, ନୟାଗଡ                

સ્વપ્નાનો ચમ્ત્કાર
 Aswin Patanvadiya  
 22 August 2018  
Art

કોઇ એક માણસ એક ગામથી બીજા ગામ જવા નિકળ્યો હતો. તેને ખુબ જ ભુખ લાગી હતી, તેથી તે આમતેમ ભોજનની તલાશ કરતા-કરતા તે એક ઘનઘોર જંગલમાં જઇ પહોચ્યો.જંગલમાં ખુબ મોટા-મોટા વૃક્ષો છે. તે જંગલની સુંદરતા જોઇ જ રહ્યો. અને મનોમન બબડવા લાગ્યો.શુ સુંદર મોટા મોટા વૃક્ષો છે. ઝાડ પર પેલા વાંદરા કેવા રમી રહ્યા છે. અરે! પેલી ખીસકોલી પણ કેવી એકબીજાને પકડીને ભાગે છે. જાણે કે પકડદાવ રમતી હોય તેમ લાગે છે. મને પણ અહિયા જ ઘર બનાવી રહેવાનુ મન થાય છે.આવ સાંભળતા જ એક વાંદરાભાઇને વાચા આવી. અને તેને માણસને કહેવા લાગ્યો:" ના ભાઇ ના,  તુ અહિયા ઘર બનાવવાનો વિચાર ન કરીશ. તમારી જાતિ જ્યા વશે છે. ત્યા વૃક્ષો રેહતા નથી અને જ્યા વૃક્ષો નથી, ત્યા પંશુ- પંખી નથી રહેતા.  “એટલે કે વૃક્ષો નથી તો કશુ જ નથી “  ' તે તમે પણ સારી રીતે જાણો છો. ભગવાને તમને આ જગતમાં વિશેષ બુદ્ધિ આપી છે. છતા તમે વૃક્ષોને ઉછેરવાનુ તો દુર પરંતુ તમે તો વૃક્ષોને કાપે જ પાર રાખો છો' .માણસ આ બધુ સાંભળી સ્તબ્ધ થય ગયો. એ કઇ બોલે તે પહેલા જંગલના બધા પ્રાણીઓ આવી પહોચ્યા અને માણસને ચોતરફથી ઘેરી વળ્યા.સૌપ્રથમ પોપટભાઇ બોલ્યા : “ કેવો સુંદર માણસ છે. અને કેવુ મીંઠુ- મીંઠુ બોલે છે" . આમ કહી, તેને જંગલના રાજા સિંહને આ માણસને પાંજરામાં પુરવા સલાહ આપી.....માણસ બિચારો બધા પ્રાણીઓને બોલતા જોઇ ગભરાઇ ગયો. તે માણસના કર્મોના કારણે આજે ચોક્કસ પ્રાણીઓના હાથે  મરશે . એવુ  મનોમન વિચારવા લાગ્યો.માણસ બોલ્યો :-"  ન મહારાજા ના આ પોપટને અમે અને અમારા જેવા બીજા માણસો સારા પીંજરામાં રાખીયે છીએ. પ્રેમથી સારુ- સારુ ખાવાનું  આપીએ છીએ. તો પણ આજે આ પોપટ અમારા વિશે ખોટુ બોલે છે."સિંહ બોલ્યો:- " ખોટુ,  ખોટુ તો તમે અમારુ ઇચ્છો છો. શુ તમને પીંજરામાં બંધ કરી સારુ-સારુ ખાવાનુ આપીશુ, તો તમને ગમશે.? "માણસ બોલ્યો :- " ન મહરાજ એમ કેમ ચાલે, મારો તો પરીવાર છે. મા- બાપ, પત્નિ અને મારા પુત્રો પણ છે. અને બીજા પણ......"સિંહ બોલ્યો:- ( ગુસ્સે થય ને મોટેથી ગર્જના કરી ) ' ચુપ મુર્ખ માણસ, એટલે કે તમારો પરીવાર છે. તો અમે બધા શું પરીવાર વગરના છીએ ?  શુ અમારા મા- બાપ, પત્નિ અને અમારા પુત્રો નથી? ફરક માત્ર એટલો છે કે અમે બોલી નથી  શકતા . એટલે તમારે શું  પંશુ-પંખીઓ પર જુલમ કરતા જ રહેવાનુ? ભગવાને તમને વિશેષ બુદ્ધિ આપી છે.છતા તમે તેણો ખોટો ઉપયોગ કરો છો.અને અમે જંગલી પ્રાણીઓ હોવા છતા જે જંગલમાં રહિએ છીએ તેની રક્ષા કરીએ છીએ' .ત્યાજ વચ્ચે વાંદરાભાઈ બોલ્યા:- મહારાજ આ માણસો ને ગમે તેટલુ ભાષણ આપશો તોપણ એવા ને એવા જ રહેવાના તેથી હુ તમને કહુ છુ,  કે મને આ માણસને સજા આપવાની અણુમતી આપો.સિંહ:- ' ભલે તુ આ માણસને સજા આપ, ' પછી વાંદરાભાઇ એક જાડો વેલો લાવી માણસના ગળામાં બાંધી અને સોટી ફટકારીને ગુલાટ ખાવા કહ્યું.માણસ :-  ' મને ગુલાટ મારતા નથી આવડતુ. 'વાંદરો કહે:'તો અમને પણ ક્યા આવડતુ હોય છે. એ તમે જ અમને મારી- મારીને શીખવો છોને ...'તમે એક કહેવત સાંભળી નથી કે ‘ સોટી વાગે ચમ-ચમ ને વિદ્યા આવે ઘમ-ઘમ ‘ સોટી વાગે તો ભલભલુ આવડી જાય આમ કહેતા વાંદરાએ  એક સોટી મારીને માણસ ગુલાટ મારતો થઇ ગયો.વાંદરો:- જૂઓ આવડી ગયુને આમ વાંદરાભાઈ એક પછી એક સોટી મારતા ગયા. અને બધા પ્રાણીઓ ગુલાટ ગણતા ગયા.  એક, બે, ત્રણ.................'માણસ:-' બસ વાંદરાભાઇ મને ચક્કર આવે છે.અને ગળામા પણ દોરી ખુપે છે. હુ મરીશ જઇશ. 'વાંદરો:-'  હવે ખબર પડી કે કોઇ ના ગળામાં દોરી બાંધીએ તો અને ગુલાટ ખવડાવીએ તો કેવી વેદના થાય છે.' 'માણસ:- ' મને માફ કરો, મારી જાતી ના કારણે  મને સજા શા માટે આપો છો? 'સિંહ:- કોઇ ના ઉપર જુલમ થતો હોય, અને આપણે મનોરંજન માણીને ખુશ થઇ તાલીઓ પાડીએ, એ પણ જુલમ કર્યા બરાબર છે. સમજ્યો પાપી માણસ ‘ત્યારબાદ વાઘ આવી ને બોલ્યો:" મહરાજ  આવા માણસો તો આપણને  ચાબુક મારી-મારી સરકસમાં ખેલ કરાવે છે. તેથી આ માણસને હુ પણ એવી જ રીતે મારીશ." . અંને આ સાથે બધા પ્રાણીઓ બોલી ઉઠ્યા, હા હા મહરાજ અમે પણ એમ જ કરીશુ,બધા પ્રાણીઓ ભેગા થઇને માણસને મારવા લાગ્યા.માણસ તો ઓ માડી રે! ...ઓ..બા..પા..રે...! કોઇ મને બચાવો એવી બુમો પાડતો રહિયો, માણસને હવે અહેસાસ થવા લાગ્યો. કે પોતાના પેટ કે મનોરંજનની ખુશી માટે કોઇની જિંદગીથી ખેલવુ ન જોઇએ, પણ હવે શુ ?  બધા પ્રાણીઓ મારતા રહ્યા, અને માણસ બુમો પાડતો રહ્યો, ને તે મુર્છિત થઇ જમીન પર ઢળી પડ્યો.જેવો પડ્યો તેવો ધડામ કરતો અવાજ થયો, અને તે પડયો-પડ્યો જોવા લાગ્યો, તેને જોયુ કે તે પોતે પલંગ ઉપરથી નીચે પડયો છે." અરે! આ તો સ્વપ્નુ હતુ. હાશ..હુ બચી ગયો.." તેના આખા શરીર ઉપર પરસેવો થઇ ગયો હતો. ત્યારબાદ તે માણસે સંકલ્પ લીધો કે આજ પછી હુ કોઇ પંશુ-પંખીઓને કષ્ટ નહિ આપુ.આમ કહિ તેને ઘરના પક્ષીઓને પીંજરામાંથી મુક્ત કર્યા, ત્યારબાદ પોતાના ઘરની આસપાસ કેટલાક વુક્ષો વાવ્યા , અને મિત્રો ને પણ વુક્ષો રોપવા માટે પ્રેરણા આપી.કેટલાક દિવસો બાદ  શેરીમાં એક મંદારી આવ્યો . આ જોઇ તે માણસને સ્વપ્નુ યાદ આવ્યું . તેને તરત ફોન કરી પોલીસને બોલાવે છે, અને મંદારીને જેલમાં પુરાવે છે અને તમામ જીવ દયા ઉછેર કેન્દ્ર્માં મુક્ત કરાવે છે.હવે તે માણસના ચેહરા ઊપર ગજબની રોનક દેખાતી હતી. તેને ખરેખર એમ લાગ્યુ કે , કોઇને ગુલામ કરવા કરતા.કોઇને આઝાદ કરાવવામાં જે ખુશી મળે છે. એ બીજા કોઇ કાર્યમાં નથી મળતી.“ તો આવો તમે રાહ કોની જુઓ છો? , તમે પણ મારા સ્વપ્નાના ચમત્કારમાં ભાગીદાર થાવ, અને મારી સાથે બોલો:“” અમે આઝાદ રહીશુ અને બીજાને પણ આઝાદ કરાવીશુ ..“’

Aakhiri khwahish
 Rashi Singh  
 21 September 2018  
Art

शीर्षक .........'आखिरी ख्वाहिश 'दिनेश ने दोनों बहिनो को फोन कर दिया था कि माँ अब इस दुनियां में नहीं रहीं lअचानक हृदय घात से उनकी मृत्यु हो गयी है lयह सुनकर दोनों बहिने लीला और कमला सुन्न रह गयीं क्योंकि अभी पंद्रह मिनट पहले ही तो माँ से बात हुई थी उन्होंने बताया था कि चाँद को जल चढ़ा दिया है हालांकि बादल छाए हुए थे इसलिए चाँद दिखाई नहीं दे रहा था इसलिए माँ तीन मंजिल की छतपर बैठकर बहुत देर तक इन्तजार करती रहीं जब चाँद दिखाई दे गया तभी उन्हौने जल चढ़ा कर पति के हाथ से पानी पीकर व्रत को तोड़ा था lजिंदगी के नब्बे बसंत देख चुकी माँ को करवाचौथ का बेसब्री से इन्तजार जो रहता था lपिताजी बच्चों के सामने पानी पिलाने से हिचकते थे व्रत खुलवाने के लिए तो वह झट से कहतीं कि बच्चे तो उनके विवाह के बाद हुए हैं lघर में सब रो बिलख रहे थे l भरा पूरा परिवार हाथों हाथ रखता था उनको lलतीनों बहुओं का रो रोकर बुरा हाल था lलछोटी बहु को सुबह की बात याद आ गयी l कैसे आज माँ ने बक्से से आज सुबह अपने विवाह की साड़ी निकलवाई , प्रेस कराई और खुद ही रात को करवा चौथ के लिए तैयार हुई lमृत्यु शैया पर दुल्हन की भांति सजी हुई लेटी थी lजब सब उनको कफ़न पहनाने लगे तो तीनों बहुये एक स्वर में बोलीं ,"माँ जी को इसी साड़ी में ले जाइये ,यह उनकी आख़िरी ख्वाहिश थी आज सुबह ही तो कह रहीं थी कि मुझे मेरी अंतिम समय पर यही साड़ी पहनाना l"सभी फफक कर रो पड़े माँ जी ने खुद ही आख़िरी ख्वाहिश पूरी जो कर ली थी lलेखिका .....राशि सिंह मुरादाबाद उत्तर प्रदेश (अप्रकाशित एवं मौलिक लघुकथा )

AlOn£
 Aakash Kumar  
 23 September 2018  
Art

$imple to feel,I love♡ to write

♡♡ Two H£α®t $|tt|ng On @ B£π¢[-]
 Aakash Kumar  
 23 September 2018  
Art

♡♥Two Heart

A Journey
 Pallabi Das  
 3 October 2018  

A glimpse of the journey...

पाऊलखुणा शिवरायांच्या....
 Vasudha Naik  
 11 October 2018  
Art

शिवरायांचा इतिहासपूर्वज भोसल्याचापाहतो वळून इतिहासआपण शिवछत्रपतींचा...जीजाई आई खंबीरपाठी शिवरायांच्या संगतीलाशहाजी वडिलांचे नेतृत्वशिवबांच्या सोबतीला...गुरूंकडून शिकले त्यांनीशिक्षण राज्यकारभारीशहाजींनी पाठवले गुरूशिवबासाठी चतूर व्यवहारी....स्वराज्याचे ध्येय ठेवलेनजरेसमोर शिवबांनीतोरणा गड घेवूनबांधले तोरण मावळ्यांनी...सजले तोरण तोरणावरउभारी मग आली स्वराज्यालाजीजाऊंना आनंद फार झालाप्रेमाने जवळ घेतले शिवबाला....राजगड ही स्वराज्याचीपहिली राजधानी सजलीशहाजी,जीजाऊंनी तीडोळे भरून पाहिली.....स्वराज्याच्या पाऊलखुणाउठल्या राजगडावरस्वराज्याचे तोरण चढलेतोरणा गडावर.....*वसुधा नाईक,पुणे*¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

पत्थर के फूल
 Kumar Vikash  
 11 October 2018  
Art

वह एक फूल ही तो था , छोटे-छोटेनन्हे-नन्हे हाथ थे उसके ठुमक-ठुमककर चलता था , तोतली भाषा बोलताथा , कितना प्यारा था गोल मटोल सा ,अभी 3 साल का ही तो हुआ था ! गरीबमां बाप का वही तो एक लाडला था !प्यार से उसको कृष्णा बुलाते थे उसकेमाँ बाप , आवाज लगाते ही अपनेनन्हे-नन्हे कदमों से दौड़ा चला आताथा ! और आकर अपनी माँ के सीने सेलिपट जाता था ! यूँ ही वक्त गुजरतारहा , गरीब माँ बाप का फूल सा बेटाधीरे-धीरे बढ़ता रहा , कब वह 11 सालका हुआ पता ही ना लगा , सरकारीस्कूल में पढ़ता था , और अपने हीबचपन में मगन रहता था , इसी दौरानगरीबी और लाचारी के कारण बीमारहुए पिता को इलाज के लिए सरकारीअस्पताल में दम तोड़ना पड़ा ! यहीं सेबदल गई उस नन्हे से फूल की किस्मत ,भूख और लाचारी के कारण हाथ मेंमजदूरी का लोहा पकड़ना पड़ा ! औरबाकी सभी फूलों की तरह इस फूल कोभी पत्थर का बनना पड़ा !!

नारी
 Kumar Vikash  
 13 October 2018  
Art

पतित हो तुम पावन हो तुम ,एक पुत्र की माता हो तुम !सक्ति हो तुम सामर्थ हो तुम ,एक पुरूष की भार्या हो तुम !शीतल हो तुम निर्मल हो तुम ,एक भ्राता की अनुजा हो तुम !चंचल हो तुम सुन्दर हो तुम ,एक जनक की तनुजा हो तुम !मेरी ये पंक्तियाँ नारी और पुरुष के उन विषेश चार संबंधों को दर्शाती हैं जिसमें नारी तो एक ही है पर अपने इन अलग-अलग संबंधों में पुरूष को क्या क्या रूप दिखाया है एक पुत्र के लिये माँ से पावन दूसरी कोई नारी नहीं , एक पुरूष को उसकी पत्नी से ही वह सक्ति और सामर्थ प्राप्त होता है जिससे वह अपनी जिम्मेदारियों को बखूबी निभाते हुये संसार सागर को पार करता है , एक भाई के लिये उसकी बहन का गुस्सा भी सीतल और निर्मल छाँव की तरह होता है क्यों की वह उसकी एक सच्ची दोस्त की तरह होती है खुद तो डाँट लेती है पर उसकी छोटी मोटी गलती को माता पिता से छुपा लेती है , एक पिता के लिये उसकी बेटी मन से भी चंचल और फूलों से भी सुन्दर होती है इस लिये एक पिता को संसार की सारी चंचलता और सुंदरता अपनी बेटी में ही दिखती है !!

"ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ"
 Manoja Manjari Das  
 21 October 2018  
Art

(ସପ୍ରେମ ଜୟ ଜୀବ )1. ଯେ ଅନ୍ୟ ନୁହେଁ ସେ ଅନନ୍ୟ ଅଟେ। ନିଜ କୁ ଛାଡି ଦେଲେ ବାକି ସବୁ ଅନ୍ୟ। ନିଜର ଜୀବ ନିଜର ଆତ୍ମା ଅନନ୍ୟ ଅଟେ।2. ଯେ ଆତ୍ମା ର ଉପାସନା କରେ ନିତ୍ୟ ଯୁକ୍ତ, ଏହି ଉପାସକର ଏହି ଅହମ୍ ହିଁ ଯୋଗ କ୍ଷମ କରେ।3. ଆମେ ଅନ୍ୟ ଲୋକ ସହିତ ମିଳିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କେବେ କେବେ ଅଲଗା ହେଇଯାଉ। କିନ୍ତୁ ନିଜେ ନିଜ ସହ ନିତ୍ୟ ଯୁକ୍ତ ଅଟୁ।4. ଯେ ଆତ୍ମା ର ଉପାସନା କରିବା ପରେ ଯୋଗ କ୍ଷମ ର ଅଧିକାରି ହୋଇଥାଏ, ସେ ଅହମ୍ ଅଟେ।5. ସବୁ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଜୀବ ରୂପରେ ଜୀବନ ଅଛି, ତାହା ମୁଁ ଅଟେ।ଏଥିରୁ ପ୍ରମାଣ ଯେ ଆତ୍ମା ର ଅନ୍ୟ ନାମ ମଧ୍ୟ ଅହମ୍ ଅଟେ।6.ନିଜେ ଯାହା କିଛି ପାଇଛ ସବୁ ନିଜର ପରିଶ୍ରମ, ବୁଦ୍ଧି ବଳ, ଶୁଭଭାବନା, ଜ୍ଞାନ,  କର୍ମ, ଆତ୍ମ  ବଳ , ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଇଛାଶକ୍ତି,  ବିଶ୍ଵାସ ର ଫଳ।7.ସ୍ବାବଲମ୍ବି ହୁଅ ନିଜ କର୍ମ ଉପରେ ବିଶ୍ବାସ ରଖ। ଈଶ୍ଵର ଭରସା ରେ ରହିବା ଲୋକ କିଛି କରିପାରେନାହିଁ।8. କାଳ୍ପନିକ ଈଶ୍ଵର ର ଅସ୍ତିତ୍ବ କେବଳ କଳ୍ପନାରେ ପୋଥି, ପୁରାଣ ଛଡା ଅନ୍ୟ କେଉଁଠାରେ ନାହିଁ।9. ଆତ୍ମା ଦ୍ବାରା ଏ ଜୀବ ସ୍ବୟଂ ନିଜର ଉଦ୍ଧାର କରେ ଏହା ସତ କଥା ଯେ ନିଜ ଆତ୍ମା ର ସହାୟକ ନିଜେ ଅଟେ। ଯଦି ସେ ଅନ୍ୟ ର ଭରସା ଓ ଆଶା ଛାଡି ନିଜ ଉଦ୍ଧାର ର ଯତ୍ନ କରେ।10.ଯେ ସ୍ବାବଲମ୍ବି ନହୋଇ ଅନ୍ୟର ଭରସା ରେ ରହି ନିଜର ଉଦ୍ଧାର ସ୍ବୟଂ କରେନାହିଁ ସେ ସ୍ବୟଂ ନିଜର ଶତ୍ରୁ ଅଟେ।11. ଆତ୍ମା ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ର ସାକ୍ଷାତକାର ନିଜର ଆତ୍ମ ଶକ୍ତି ର ଆତ୍ମ ବଳ ଓ ମନବଳ ର ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଓ ତାହାର ପ୍ରୟୋଗ ର ବିଧି ଜାଣି ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶାରୀରିକ ଓ ମାନସିକ ଉନ୍ନତି କରି ଜୀବନ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।12. ଯାହାକୁ ପାଇବାର ଇଛା ତାହା ପାଇବାକୁ ଯୋଗ କୁହାଯାଏ।13.ଗୀତାରେ ବହୁତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏ ଜୀବ ଆତ୍ମା କୁ ଈଶ୍ଵର, ପରମାତ୍ମା, କୃଷ୍ଣ, ବାସୁଦେବ ଓ ଭଗବାନ କୁହାଯାଇଛି । ଗୀତା ଅନୁସାରେ ଏପରି ଯେତେ ଶବ୍ଦ ଅଛି, ସବୁ ଜୀବ ବା ଆତ୍ମା ର ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଭୁକ୍ତ ଅଟେ।14.ଈଶ୍ଵର କଳ୍ପନା, ମନୁଷ୍ୟ କରେ, ଭୋଗେ, ଏଣୁ ଜୀବ ର ଅନ୍ୟ ନାମ ଭୋକ୍ତା ଅଟେ।15. ମୋର ଅତି ନିକଟରେ ମୋର ଜୀବ ହିଁ ବିଦ୍ୟମାନ ।ଏଣୁ ଜୀବକୁ ହିଁ ଉପଦ୍ରଷ୍ଟା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଯଥାର୍ଥ ଅଟେ।16. ଗୀତା ର ଶ୍ଳୋକ ରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହେଇଛି ଯେ ଗୀତାର ରଚୟିତା ଉପଦ୍ରଷ୍ଟା, ଅନୁମନ୍ତା, ଭୋକ୍ତା, ମହେଶ୍ୱର, ପରମ ପୁରୁଷ ପରମାତ୍ମା ଇତ୍ୟାଦି ଏ ଜୀବ କୁ ମାନୁଥିଲେ। ଯେ କି ଆମ ଦେହରେ ରହିଛନ୍ତି।17. ଗୀତାର ରଚୟିତା ଜୀବ ବା ଆତ୍ମା ଛଡା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାଳ୍ପନିକ ଈଶ୍ଵର ର ଅସ୍ତିତ୍ବ ମାନି ନାହାଁନ୍ତି।

आवडते मला
 Vasudha Naik  
 27 October 2018  
Art

***********************आवडते मलापहाटे लवकर उठायलामुलांचे डबे करायला....आवडते मलामुक्त राहायलामस्त फिरायला.....आवडते मलासमुद्र किनारी जायलाओल्या वाळूत चालायला....आवडते मलानिवांत एकटे बसायलाजुन्या गाण्यांचा आस्वाद घ्यायला,...आवडते मलापावसात चिंब भिजायलामस्त गरम भजी खायला.....आवडते मलामुलांना शिकवायलात्यांच्यातच रमायला....आवडते मलापाहूणचार करायलामस्त स्वयंपाक करायला...आवडते मलाकुटुंबात राहायलामाणसांची सेवा करायला.....आवडते मलाचित्रे रेखाटायलारांगोळी काढायला....आवडते मलाघर सजवायलास्वच्छ ठेवायला.....आवडते मलामित्रांत रमायलाखूप गप्पा मारायला.....आवडते मलाव्हाॅटसॅप माहिती मिळवायलाजीवनी त्याचा वापर करायला....,आवडते मलाकविता रचायलाचारोळी लिहायला......*वसुधा नाईक,पुणे*

वाचन
 Vasudha Naik  
 27 October 2018  
Art

***********************पुस्तकांच्या जगातलपलाय ज्ञानसागरग्रंथसंपत्तीन संपादनहोते अमृताची घागर.....वाचनाने समजतेशब्दांशब्दांतील भावसर्व कसे अर्थपूर्णमनामनाची धाव...,पूर्वी जे घडून गेलेत्याने इतिहास घडवलाते सर्व अमर झालेपुढील पिढीला इतिहास समजला....आज ज्ञानगंगा वाहतेयविविध पुस्तकातूनी,इ.साहित्यातूनीज्ञानी लेखक लेखिकांचेकौतुक करू आपण वाचन करूनी....डाॅ.अब्दूल कलाम यांचाजन्मदिन सुमूहुर्त साधूनीसाजरा करू "वाचन प्रेरणा दिन'बाल गोपालांना संगती घेवूनी....जीवनातील अनुभवलिहून ठेवू कवितेतूनीसदोदित आपण व्यक्त होवूशब्दांच्या गाभार्‍यातूनी.....*वसुधा नाईक,पुणे*

सुसंस्कार..
 Vasudha Naik  
 27 October 2018  
Art

मी इयत्ता चौथीला होते.आता या गोष्टीला सतरा वर्षे झाली.माझ्या वर्गात उमेश खाडे नावाचा मुलगा होता.त्या वर्षी सतत वर्गातून काही मुलांच्या वस्तू गायब व्हायच्या.तसेच १ ली ,२ री , ३री च्या वर्गातूनही कंपास,पेन ,पेन्सीली,रबर,इ. वस्तू गायब होत असत ..मी याला चोरी म्हणत  नाही,मी  याला जे मुलाकडे नाही त्याचे Atteraction  म्हणते.रोज घडणार्‍या या गोष्टीकडे जरा गंभीरपणे पाहू लागले.वर्गातल्याच दोन मुलांना लक्ष ठेवायला लागले.मला जरा उमेशवर संशय होता.मुलांनी प्रामाणिकपणे शोध लावला.व मी मधल्या सुट्टीनंतर वर्गात आल्यावर मुलांनी मला त्याचे नाव सांगितले.मी न चिडता वर्गात एक गोष्ट सांगितली.'एका चोराला फाशीची शिक्षा होते.त्याची शेवटची इच्छा विचारतात.तो म्हणतो मला आईला काहीतरी सांगायचे आहे.कोर्ट परवानगी देते.तो चोर आईच्या कानात सांगतो आई तू मला कायम चोरी करण्यास परावृत्त केले नाहीस. म्हणून आज  माझ्यावर ही वेळ  आली. मला तू कायम पाठीशी घातलेस.असे म्हणून तो आईच्या कानाला कडकडून चावतो.'ही गोष्ट सर्वांनी ऐकली. पण उमेश रडायलाच लागला. अगदी ढसाढसा.त्याने मुलांच्या वस्तू घेतल्या ते कबूल केले.तसेच आईने त्या वस्तू कपाटावर ठेवल्या हे ही सांगितले, मला खूप आश्चर्य वाटले. एक गोष्ट मुलांच मन परिवर्तन करते.दुसर्‍या दिवशी त्याचे बाबा आले.त्यांनी दोन पिशव्या भरून साहित्य आणले. व माझी माफी मागितली.मुलाला सुधरवल्याबद्दल खूप आभार मानले.आजच्या दिवशी हा मुलगा हिंजवडी सारख्या ठिकाणी इंजिनियर आहे.विशेष म्हणजे आज दुपारीच तो fb वर मला join झाला. आणि मला बोलला'बाई आज मी तुमच्यामुळे  या पदावर आहे' हे ऐकून मला माझ्या कामाची पावती मिळाली.*वसुधा नाईक,पुणे*

आरसा हसला
 Vasudha Naik  
 27 October 2018  
Art

छनील अगदी शाळेसमोर राहत असे.शाळा सकाळी ७.१० भरत असे.मुले ७ लाच  येवून  परिपाठासाठी रांगा करायला  लागायची.नील  मात्र रोज शाळेत टोल झाला की यायचा.अगदी अवतार असायचा.तोंड नीट धुतलेले नसायचे.भांग पाडायचा म्हणून पाडलेला.दूधाचे डाग ओठाला तसेच.गणवेश चुरगळलेला.अशा ओंगळवाण्या रूपात यायचा.त्यानं आरशात पाहिले की आरसा मात्र रडायचा.त्याची आई रौज त्याला समजावू सांगे.पण तो अजिबात ऐकायचा  नाही.नील बरोबर त्याचे मित्र खेळायचे नाहीत,त्याच्या अंगाचा,तोंडाचा घाणेरडा वास येई.त्याला खेळायला कोणी घेत नाही हे तो बाईंना सांगत असे.बाईंनी त्याला स्वच्छतेचे महत्व समजावून सांगितले.आईचे न  ऐकणारा नील पण बाईंचे त्याने ऐकले.तो दुसर्‍या दिवशी लवकर उठला. मस्त गरम पाण्यानं आंघोळ केली.पावडर लावून भांग पाडला.दूध व्यवस्थित पिले.आरश्यात पाहिले.आज आरसा त्याच्याकडे पाहून चक्क हसला. टोलच्या आधी शाळेत जावून ओळीत उभा राहिला.त्याला पाहून बाईंसहीत सर्वांना आनंद झाला. सर्वांनी त्याला खेळायला घेतले .नील हळूहळू लाडका विद्यार्थी  ,मित्र बनला.*वसुधा नाईक,पुणे*

आयुष्यावर बोलू काही.....
 Vasudha Naik  
 1 November 2018  
Art

आयुष्यावर बोलू काही.....आयुष्यावर बोलावेवाटले जरा मलासांगावेसे वाटलेमनातले मी तुला.....आयुष्य सर्व वाहिलेमी माझ्या कुटुंबालाजीव लावला मुलाबाळांनाहाती सुखाचा प्याला आला....जीवन अर्धेअधिक सरलेआयुष्याच्या हिंदोळ्यावर रमलेगतकालातील आठवणीतमी मात्र सुखावले......आई बाबांची एकुलती एक कन्यासुखात,लाडाने मी वाढलेलीलग्नानंतर वैभव मला मिळालेत्यांच्यातच मी रंगून गेली....संसार झाला सुरू माझास्वप्नवत आयुष्य सुरू झालेमौज, मजा , थोडी जबाबदारीदिवस भुर्रकन जावू लागले....मध्यांतरी वैभवचे आजारपण आलेमी मात्र खचून नाही गेलेसर्वच येणार्‍या परिस्थितीला मीमात्र धीराने तोंड दिलै.....मुलांना लाडाने, शिस्तीने वाढविलेशाळेतही उत्तम कार्य केलेसर्वांच्याच कौतुकास मी पात्र ठरलेनवजीवनास मी सामोरी गेले.....दररोजच्या व्यापातून जरामी बाजूला थोडी सरकलेकविता , चारोळी , बालकाव्ययाचे लेखन मी करू लागले....जीवनाच्या  या नव वाटेवरकवितांचा मज ध्यास लागलानमन सर्व गुरुजनांना माझेज्या सर्वांमुळे माझा हा छंद वाढला....माझ्या कविता आता प्रसिद्धहोवू लागल्या आहेत स्टोरीमिरवरसर्वांच्याच साथीने माझे नावकोरू लागेलय वाचकांच्या ह्रदयावर......*वसुधानाईक,पुणे*

कुणीतरी हवं असत
 Vasudha Naik  
 4 November 2018  
Art

*कुणीतरी हवं असतं*कुणीतरी हवं असतंजीवनी साथ देणारंहाती हात घालूनीशब्दावीना मन ओळखणारंजीवाला जीव देणारं.....कुणीतरी हवं असतंफुलांच्या सुवासाप्रमाणेजीवनभर मला जपणारेहक्काने प्रेम करणारं,रागवणारं..कुणी तरी हवं असतंजरी झाल्या चुका तरीमायेनं समजवणारजवळ घेणारं,प्रेमात सांगणारं,.कुणीतरी हवं असतंनयनातील भाव जाणणारंहवे नको ते पाहणारंमाझ्यासंगतीनं चालणारं...कुणीतरी हवं असतंमाझी वाट पाहणारंमाझ्यात रममाण होणारंकल्पनेच्या विश्वात रंगून जाणारं....कुणीतरी हवं असतंसंकट समयी साथ देणारंखचून जावू नको म्हणणारंसुख दुःखात सदैव साथ देणार...कुणीतरी हवं असतंमला न फसवणारंविश्वासाला तडा न जावू देणारखात्रीन आपलसं करणार....कुणीतरी हवं असतंसतत माझी सोबत करणारंएकांतातही साथ देणारंआयुष्याच्या वाटेवर साथ देशील का? विचारणारं...*वसुधा नाईक,पुणे*

दिवाळी
 Vasudha Naik  
 5 November 2018  
Art

,.*दिवाळी*सोनपावलांनी दिवाळी आलीलक्ष्मी आली माझ्या घरीदीपदीपातूनी उजळती दाही दिशागुंफुनी झेंडूफुले तोरण बांधते दारी....दिवाळसणाचा अतीव आनंदउटण्याचा धुंद सुगंधफराळाची लज्जतच न्यारीरंगांची ,पणत्यांची सजावट दारी...वेगवेगळ्या पणत्यांनी सजलेप्रत्येक घराचे सुरेख अंगणचमचमणार्‍या तार्‍यांनी भरलेउंच उंच नभांगण.....नभांगणातील इंद्रधनूचे रंगवसुंधरेवर अवचीत अवतरलेप्रत्येकाने आपल्या घरासमोरते रंग रांगोळीत छान सजवले....नवनवेली सुरेख नवरीबाईदीप सजवते आपल्या दारीरोप लावते कुटुंबात आनंदाचेखुशीने नांदते भरल्या संसारी...*वसुधा नाईक,पुणे*🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

ओवाळणील
 Vasudha Naik  
 10 November 2018  
Art

*ओवाळणी*दोन्ही कर जोडूनी करतोसाईबाबांना मी वंदनअतूट नाते राहू दे हेबहीण भावाचे नाते बंधन...बहिणीच्या सुखासाठीझिजवील ही माझी कायातत्पर राहील सदासर्वदासंकटसमयी उभा राहील भाऊराया....वेड्या बहिणीची होवेडी रे ही मायाकधीच नाही ही जाणार वायाहोवून राहीन तुझी मी छाया...पाहूनी हा असा प्रेमझरारोखू शकलो नाही मी आश्रूधारापाहून नयनी ओळखतोभावना तोच भाऊ मी खरा...तुझ्याच सुखासाठी झाले असेलकधीतरी कठोर माझे मनतुझ्याच साठी आहे अर्पणहे माझे तन मन धन.....माझे भाग्य आहे थोरयात अजिबातच नाही वादलाभला मला हो अशाथोर बहिणींचा आशिर्वाद...भावाला लावते माया बहीणओवाळणीचा नाही लोभ काहीसुखी राहो नित्यसदा होमाझी ही छानशी बहिणाबाई,.,*वसुधा नाईक,पुणे*

दिवाळी नंतरचे चार दिवस
 Vasudha Naik  
 13 November 2018  
Art

*दिवाळी नंतरचे चार दिवस.....*दिवाळी म्हणजे दिव्यांचा सणअन एकत्र कुटुंबाचा आनंदाचा क्षणदिपमाळेचा झगमगाट अनलाईटच्या माळेचा चमचमाट....वसुबारस,नरकचतुर्दशी,लक्ष्मीपूजन,बलीप्रतिपदा,भाऊबीज या दिवाळ सणातील अतिमहत्वाच्या दिवसांची चंगळ,धावपळ,मौजमजा ,पाहुणे सर्व मजा घेवून आता दिवाळ सणाची सांगता झाली .अगदी असेच नाही दिवाळ सण तुलसीविवाहपर्यंत साजरा करणारे पण आहेत.आता  दिवाळी संपून दिवस पुढे सरकत आहेत. या दिवसात जरा सहल आयोजीत केली. कोकणात गेलो.मुले बाळे नातवंडे सर्व मिळून मस्त चार दिवस आनंदात घालवले.समुद्रकिनारी सफर केली .समुद्रात मस्त मनसोक्त खेळलो. एकमेकांवर पाणी उडवण्याची मजा काही ओरच मिळाली.नातवंडांसमवेत ही मजा आणखीनच आनंद देवून जाते.सागर किनारा पाहताना झाडांची नावे त्यांची थोडी माहिती नातींना समजावून दिली.नाती पण खूश त्यांच्या प्रेमळ व लाडक्या नानी नाना बरोबर...या चार दिवसात घेतलेली ही मजा पुढील महिनाभर तर उत्साह देवून जाते.लाभला कोकणलासागरी किनाराआंबा,फणसाचासुगंध दरवळणारा...कोकणची माणसेसाधी  भोळीत्यांच्या ह्रदयातभरली शहाळी....आता सहलीवरून आलो.दाराबाहेरील छोटे आकाशदिवे ठेवून मोठा आकाशदिवा उतरवला. लाईटची माळ काढली.पणत्या छान धुवून पपुसून ठेवल्या .घरात काढलेली मोठी रांगोळी काढताना मन भरून आले.एवढे कष्ट घेवून दोन तास राबून काढलेली रांगोळी पुसताना खरेच वाईट वाटते खूप.. पण ती पुसावी लागतेच..किती दिवस तशी ठेवणार ? खरच दिवाळी येते आनंद देते.सण संपला की आता जरा मन खट्टू झालय.*वसुधा नाईक,पुणे*