Home
Quotes New

Audio

Forum

Read

Contest


Write

Write blog

Log In
CATEGORIES
ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରେ ବିଚ୍ଛନ୍ନାଚଳ
 23 November 2021  

ଉତ୍କଳରୁ ବିଚ୍ଛନ୍ନ ହୋଇ ବିଚ୍ଛନ୍ନାଚଳ।କେଉଁ କାରଣରୁ ଉତ୍କଳ ଭୂମିରୁ ଅଲଗା ହୋଇଛି, ତାହାତ କହି ହେବ ନାହିଁ,କିନ୍ତୁ ବିହାର ଅଧିନରେ ଥିଲା ସତ୍ୟ।ବିଚ୍ଛନ୍ନାଚଳ ଥିଲା ସିଂହଭୂମି ଜିଲ୍ଲା।କୋଡ଼ିଏ ଲକ୍ଷ୍ୟରୁ ଅଧିକ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାଭାଷୀ ଲୋକ ଏଠାକାର ସ୍ଥାୟୀ ବାସିନ୍ଦା।ବିହାର ରାଜ୍ୟରେ ରହୁଥିବା ଓଡ଼ିଆ ଭାଇ ଭଉଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁଓଡ଼ିଆ ରେ ବହି ମିଳୁ ଥିଲା, ସ୍କୁଲରେ ଓଡ଼ିଆ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ, ଓଡ଼ିଆ ପଢାପଢି ସୁଚାରୁ ରୂପରେ ହେଉ ଥିଲା।ନୂଆ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ରାଜ୍ୟ ହେଲା।ସିଂହଭୂମି ଜିଲ୍ଲା ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ରାଜ୍ୟକୁ ଆସିଲା।ଏଠାକାର ଓଡ଼ିଆ ଭାଇ ଭଉଣୀ ନୂଆ ରାଜ୍ୟ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ପାଇଁ ଖୁସି ହୋଇ ଥିଲେ କି ବିହାର ଅପେକ୍ଷା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷୀଙ୍କୁ ଅଧିକ ସୁବିଧା ମିଳିବ, ପ୍ରତିନିଧିତ୍ଵ ମିଳିବ। ମାତୃଭାଷା ଓଡ଼ିଆ ର ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଅଧିକ ସୁବିଧା ହେବ।କିଛିଦିନ ପରେ ସିଂହଭୂମି ଜିଲ୍ଲା ତିନି ଜିଲ୍ଲାରେ ବିଭକ୍ତ ଦେଲା। ସଢେଇକଳା ଖରସୁଆଁ ,ପଶ୍ଚିମ ସିଂହଭୂମି ଓ ପୂର୍ବସିଂହଭୂମି।ରାଜ୍ୟରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାଭାଷୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କୋଡ଼ିଏ ଲକ୍ଷ୍ୟରୁ ବେଶି।କିଛି ଦିନପରେ ସବୁକିଛି ବଦଳି ଗଲା।ଓଡ଼ିଆ ଭାଷୀଙ୍କ କପାଳ ଫାଟିଲା।ମାତୃଭାଷା ଶିକ୍ଷା ଗଲା।ଓଡ଼ିଆ ବହି ନାହିଁ, ସ୍କୁଲରେ ଓଡ଼ିଆ ଶିକ୍ଷକ ନାହାନ୍ତି।ମାତୃଭାଷା ଓଡ଼ିଆ ରେ ପାଠ ପଢିବେ କେଉଁଠୁ।ରାଜନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ଵ ଭି ନାହିଁ।କପାଳକୁ ଆଦରୀ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାଭାଷୀ ଲୋକ ରହୁଛନ୍ତି।ମାତୃଭାଷା ଶିକ୍ଷା ଅଧିକାର ସମ୍ବିଧାନ ଦେଇଛି, କିନ୍ତୁ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ରାଜ୍ୟେ କୋଡ଼ିଏ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରୁ ବେଶି ଓଡ଼ିଆ ଭାଇ ଭଉଣୀ ଙ୍କ ପାଇଁ ନାହିଁ। ନୂଆ ଶିକ୍ଷାନୀତି ରେ ମାତୃଭାଷା କୁ ମହତ୍ତ୍ୟ ଦେଇଛି, ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ରାଜ୍ୟେ କିମ୍ପା ନାହିଁ?ବିଚ୍ଛନ୍ନାଚଳରେ ଆନ୍ଦୋଳନ ହେଉଛି ମାତୃଭାଷା ଓଡ଼ିଆ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ। ଓଡିଶା ରାଜ୍ୟର ଶିକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରୀ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ରାଜ୍ୟର ଶିକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପତ୍ର ଲେଖିଛନ୍ତି ,କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଶିକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରୀ ଆଦରଣୀୟ ଧରମେନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରଧାନ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଙ୍କୁ ପତ୍ର ଭି ଲେଖିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କଣ ଏହାର ସମାଧନ ହେଲା ଏ ପ୍ରଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ଖବର ମିଳିଲା ନାହିଁ।ବିଚ୍ଛନ୍ନାଚଳ ଆଜି ରୋଦନ କରୁଛି ମାତୃଭାଷା ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ। ଜନନୀର ମାତୃଭାଷା ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ।ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ମାନ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଓ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ଵ ପାଇଁ।ଓଡିଶା ସରକାରଙ୍କୁ ନିତି ଦିନିଆ ନିବେଦନ କରା ଯାଉଛି, ଏହାର ପ୍ରତିକାର ହେଉ। ଓଡ଼ିଆ ଭାଷୀଙ୍କ ରୋଦନକୁ  ଶୁଣନ୍ତୁ।ବିଚ୍ଛନ୍ନାଚଳତ ଉତ୍କଳର ଭୂମି, ଓଡ଼ିଆ ଶିକ୍ଷାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେଉ।ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଶିକ୍ଷା ମିଳୁ। ଓଡ଼ିଆ ବହି ମିଳୁ।ସ୍କୁଲରେ ଓଡ଼ିଆ ଶିକ୍ଷକ ଆସନ୍ତୁ।କୋଡ଼ିଏ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରୁ ବେଶି ଓଡ଼ିଆ ପରିବାର ଜନଙ୍କ ସନ୍ତାନେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଉତ୍କଳ ରାଜ୍ୟର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପଥରେ ରହି ଏହାର ସମାଧନ କରନ୍ତୁ।ଭାରତର ଯଶସ୍ବୀ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଆଦରଣୀୟ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପତ୍ର ଦ୍ବାରା ଜଣେଇ ଦିଆ ଯାଇଛି କି ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡେ ରହୁଥିବା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷୀଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଶିକ୍ଷା ମିଳୁ।ନୂଆ ଶିକ୍ଷାନୀତି ରେ ମାତୃଭାଷା ଶିକ୍ଷା ମିଳୁ। ମାତୃଭାଷରେ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ ସମ୍ବିଧାନ ଅଧିକାର, କିମ୍ପା ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ରାଜ୍ୟେରେ କୋଡ଼ିଏ ଲକ୍ଷ୍ୟରୁ ବେଶି ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ମାତୃଭାଷର ଶିକ୍ଷା ନାହିଁ? କିମ୍ପା ମାତୃଭାଷାର ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷୀ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରିବେ?ଓଡ଼ିଆ ଭାଷୀଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷାର ଅଧିକାର ମିଳୁ।ଓଡ଼ିଆ ବହି ମିଳୁ ଓ ଓଡ଼ିଆ ଶିକ୍ଷକ ମିଳନ୍ତୁ,ସମସ୍ତଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ଦେବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।ନୂଆ ଭାରତରେ,ଡିଜିଟେଲ୍ ଯୂଗରେ ମାତୃଭାଷା ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରୁଛି, ବହି ଅଭାବରେ, ଶିକ୍ଷକ ଅଭାବରେ,ଅତିଲଜ୍ୟାର ବିଷୟ।ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ରାଜ୍ୟରେ ରହୁଥିବା କୋଡ଼ିଏ ଲକ୍ଷ୍ୟରୁ ବେଶି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷୀଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଓଡ଼ିଆରେ ମିଳୁ, ବହି ମିଳୁ ଓ ଓଡିଆ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେଉ,ତାହା ପାଇଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଜର ପକେଇବା ଉଚିତ ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।ଜୟ ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ ସ୍ୱାମୀ।ଅଜିତ କୁମାର ରାଉତ👾👾👾ଗାଁ କଳାବାଡିଆସଭାପତି, ଉତ୍କଳ ସମ୍ମିଳନୀସଢେଇକଳା ଖରସୁଆଁ ଜିଲ୍ଲାରରାଜନଗର ବ୍ଲକ ଶାଖାଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ରାଜ୍ୟ🇧🇴🇧🇴🇧🇴🇧🇴

ଆଶାବାଦୀ ମଣିଷ!

ଆଶାବାଦୀ ମଣିଷ!***************ବେଳେବେଳେ କାହା ସହ କଥା ନ ହେବା, ଫୋନ୍ ବନ୍ଦ୍ ରଖିବା, କିଛି ସମୟ ଦୁନିଆଁର କିଛି ବନ୍ଧନରୁ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ ରଖିବାର ମାନେ ନୁହଁ ଯେ, କାହା ଉପରେ ରାଗିବା ଓ ଅଭିମାନ କରିବା। ହୋଇପାରେ ଏମିତି କିଛି ପରିସ୍ଥିତି ଉପୁଜିଥିବ। ସମୟ ସୁଅରେ ଭାସୁ ଥିବା ମଣିଷ ଅନ୍ୟକୁ ଦୋଷ କାହିଁକି ଦେବ? ନିଜ ବିଫଳତାର ଦାୟୀ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କାଇଁ କରିବ? ସେ ନିଜେ ତ ପହଁରା ଶିଖିନି। ନିଜର କର୍ମଫଳ, ଈର୍ଷା, ଅହଙ୍କାର, ଆବେଗ ଶିକାର ମଣିଷ ଅନ୍ୟକୁ କାହିଁକି ଭରଷା କରିବ? ତେଣୁ ସେମିତି ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ, ହୁଏତ ସେ ବୁଡୁ ବୁଡୁ ପହଁରା କାଳେ ଶିଖିଯିବ! ଆପେ କୂଳରେ ପଞ୍ଚଚିଯିବ! ଏମିତି ବି ହୋଇ ପାରେ ନିଜ ପାଖେ ବଳିଥିବା ସମ୍ବଳ, ଅତୀତର ଅନୁଭୂତିକୁ ପାଥେୟ କରି ସେ ସଂଗ୍ରାମ ଜାରି ରଖିଥିବ! ଏଠି ଆମର କିଛିବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟଠୁ ସାହା ଓ ସହାନୁଭୂତି ନପାଇ ସ୍ଵାଭିମାନୀ ହୋଇ ଯାଆନ୍ତି, କାରଣ ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିଜ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଗୁଣର ବିକାଶ ନ କରି ହୁଏତ ଅନ୍ୟର ସହାନୁଭୂତିରେ ଜିଉଁଥିଲା। ତେଣୁ ହୁଏତ ନିଜେ ନିଜକୁ ସାଉଁଟି ବାରେ, ସଜଡ଼ିବାରେ ଲାଗିଥିବ। *ନିଜର ହାତଗୋଡ଼ ନ ଥିବା ମଣିଷ*, ଅନ୍ୟର ବିନା ସାହାଯ୍ୟରେ ଯିଏ ନିଜର ନିତ୍ୟ କର୍ମ ମଧ୍ୟ କରି ନପାରେ, କିପରି ସେ ବୁଡୁଥିବା ବନ୍ଧୁ,ପରିଜନ ମଣିଷଟିକୁ ସୁଅରୁ ଟାଣି କୂଳକୁ ଆଣିବ?(ଏହାର ଏକ ବଳିଷ୍ଠ ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଦାହରଣ ଆମର କିଛି ସରଳ ଓ ଅନ୍ଧବିଶ୍ବାସୀ ମଣିଷଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ବାକି ଅନ୍ୟମାନେ ବୁଝିପାରିବେ)। ତେଣୁ ଯିଏ ନୀରବଦ୍ରଷ୍ଟା, କିଛି ସମୟ ସେ ମଣିଷକୁ ନୀରବ ରହିବାର ସୁଯୋଗ ଦିଅ, ତାକୁ ତାର ବଳ ସାଉଁଟି ପାଣିରୁ ଆସିବାକୁ ସମୟ ଦିଅ କିମ୍ଵା ନିଜେ ଫୁଲମାଳ ଧରି ତାଙ୍କପାଇଁ ନୀରବ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରୁହ, ଯାହାକି ଆଜିକା ସମୟର ଏକ ଚଳନି ହୋଇ ଯାଇଛି। ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧ ଯୁଝିବାର ବିଦ୍ୟା ଯେ ଜାଣିନି, ପଛରେ ରହି ଯିବାର ସମ୍ଭାବନା ତାର ଥାଏ।ପରୀକ୍ଷା ଆଗରୁ କିଛି ସମୟ ନୀରବ ରହି ବିଦ୍ୟାର୍ଥି ବର୍ଷଯାକ ପଢ଼ା ଯାଇଥିବା ପାଠ/ଶିକ୍ଷଣ/Lessons କୁ Revision କରିଥାଏ। ପୁଣି ଏକ ବଡ଼ ପରୀକ୍ଷା କୁ ସାମ୍ନା କରିବାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ବିଧିବଦ୍ଧ ଭାବେ ଚଳାଇଥାଏ, କାରଣ ଆଶାବାଦୀ ମଣିଷ ସେ ଜାଣିଛି ଯେ, ଏ ପରୀକ୍ଷା ତାର ଅନ୍ତିମ ନୁହେଁ। ଏହିପରି ଅନେକ ପରୀକ୍ଷା, ସଂଗ୍ରାମ, ସଙ୍କଟ ଆଗକୁ ଅନେକ ରହିଛି ଓ ହୁଏତ ଏଇ ପରୀକ୍ଷାଟିର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ରହିପାରେ ଯାହାକି ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ବିଶେଷ ସହାୟ ହେବ ବିଦ୍ୟାର୍ଥି ପାଇଁ।ପରିଶେଷରେ ଏତିକି କହିବା କଥା କ୍ଷତର ଗଭୀରତା ନ ଜାଣି ମଲମ ଲଗାଇବା ବୃଥା। (Without proper diagnosis treatment can't happen)

ଷ୍ଟୋରୀମିରର୍ ସର୍ଜନଯାତ୍ରାର ଜିଲ୍ଲା ପରିକ୍ରମା (ଅନୁଗୋଳ) କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଶୁଭାରମ୍ଭ
 28 August 2021  

ମୁମ୍ବାଇ / ତା. ୨୮/୦୮/୨୦୨୧ : ସାହିତ୍ୟ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ କିଛି ନୂଆ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଆସୁଥିବା ଭାରତର ସର୍ବପ୍ରଥମ ଅନଲାଇନ୍ ସାହିତ୍ୟ ମଞ୍ଚ ଷ୍ଟୋରିମିର୍ ର ଜିଲ୍ଲାଭିତ୍ତିରେ ସର୍ଜନଯାତ୍ରା ଆଧାରରେ ଜିଲ୍ଲା 'ପରିକ୍ରମା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ' ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଛି । ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲାର ସାହିତ୍ୟିକମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଆରମ୍ଭ ହୋଇସାରିଛି । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲାର ଅନେକ ସାହିତ୍ୟିକ ଯୋଗଦାନକରି ଏହାକୁ ସଫଳ କରିଛନ୍ତି ।ଏହି ସଭାରେ ଷ୍ଟୋରିମିରର୍ ସଞ୍ଚାଳକ ବିଭୂଦତ୍ତ ରାଉତ, ବିଶିଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟିକା ଡ. ସୁଷମା ମିଶ୍ର, ସାହିତ୍ୟିକା ପ୍ରଣତି ମହାପାତ୍ର, ସଂଗଠିକା ପଲ୍ଲବିନୀ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ବିକେଶ ସାହୁ ଏହାକୁ ପରିଚାଳନା କରିଥିବା ବେଳେ କବୟିତ୍ରୀ ଗାୟତ୍ରୀ ସିଂହ, କବି ସୁବ୍ରତ କୁମାର ପ୍ରଧାନ, ଶୁଭଶ୍ରୀ ମହାପାତ୍ର, ଅନାଲିଶା ତ୍ରିପାଠୀ, ମନସ୍ଵିନୀ ମିଶ୍ର, ବୃନ୍ଦାବନ ପ୍ରଧାନ ଯୋଗଦେଇ କବିତା ପାଠ ସହ ଏହାକୁ ସଫଳ କରିଥିଲେ । ଆଗାମୀ ଦିନମାନଙ୍କରେ ପର୍ଯ୍ୟାୟ କ୍ରମେ ସମସ୍ତ ଜିଲ୍ଲାକୁ ନେଇ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆୟୋଜିତ ହେବ ବୋଲି ସଂଗଠକ ବିକେଶ ସାହୁ ସୂଚନା ଦେବା ସହ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ ।

ଲୋଡ଼ା କରୋନା ରେ ଗୋପବନ୍ଧୁ
 16 August 2021  
Art

ସାଧାରଣ ନାମଟି  ମାତ୍ର  କିନ୍ତୁ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଅସାଧାରଣ  l ସାମାନ୍ୟ ମାନବ  ଟିଏ ପରି  ଦେଖା ଯାଉଥିଲେ  ମଧ୍ୟ  କାର୍ଯ୍ୟ ଅସାମାନ୍ୟ  l ସାରା ଦୁନିଆ  ନିଜ ପାଇଁ, ନିଜ  ପରିବାର ଲାଗି ବଂଚୁଥିବା ବେଳେ  ସେ ନିଜ ପାଇଁ ବଂଚିବା  ସହିତ ମାନବ ସମାଜ ର ପ୍ରତିଟି ମଣିଷ ପାଇଁ ବଞ୍ଚୁ ଥିଲେ l ଖରା, ବର୍ଷା, ଶୀତ  ହେଉ ଅବା ବନ୍ୟା, ବାତ୍ୟା, ମରୁଡି  ସର୍ବଦା  ତତ୍ପର ଥିଲେ  ଦୀନ  ଦରିଦ୍ର ଙ୍କର  ସେବାରେ l ଉତ୍କଳ ମାତାରା  ସୁଯୋଗ୍ୟ ସନ୍ତାନ, କର୍ମଯୋଗୀ, ଧର୍ମ ପ୍ରାଣ ଉତ୍କଳ ର ମଣି   ପରୋପକାରୀ  ପଣ୍ଡିତ  ଗୋପବନ୍ଧୁ  ଦାସ l                ସେ ଦିନ  ଥାଏ  ୧୮୭୭ ମସିହା  ଅକ୍ଟୋବର ମାସ ୯ ତାରିଖ  ପୁରୀଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ସାକ୍ଷୀ ଗୋପାଳ  ନିକଟସ୍ଥ  ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ସୁଆଣ୍ଡୋ ଗ୍ରାମରେ ପିତା ଦୈତାରୀ ଦାସ ଓ ମାତା ସ୍ବର୍ଣ୍ଣମାୟୀ ଦେବୀ ଔରସରୁ ଜନ୍ମ  ଗ୍ରହଣ  କରିଥିଲେ ଉତ୍କଳ ମଣି ପଣ୍ଡିତ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ l ସେ ବାଲ୍ୟ କାଳରୁ  ନିଜ ମାଆ କୁ ହରାଇ ଥିଲେ l ତାଙ୍କ ଲାଳନ ପାଳନର  ଦାଇତ୍ୱ ପିଉସୀ କମଳା  ଦେବୀ ନେଇଥିଲେ l       ତୁଳସୀ  ଦୁଇ ପତ୍ର ରୁ ବାସିଉଠିଲା  ପରି  ଗୋପବନ୍ଧୁ ଙ୍କ ଦେଶ  ପ୍ରୀତି ଓ ସମାଜ ସେବା ପିଲାଟି ଦିନରୁ  ଜାଗି ଉଠିଥିଲା l ସେ ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲା ସ୍କୁଲ  ରେ ପଢ଼ୁଥୁବା  ବେଳେ  ଥରେ  ରଥଯାତ୍ରା ସମୟରେ  ସେଠାରେ  ହଇଜାର  ପାଦୁର୍ଭାବ  ବ୍ୟାପି ଯାଇଥିଲା l ଫଳ ରେ ପବିତ୍ର  ନୀଳାଚଳ  ପୀଠରେ  ଶବ ସବୁ ଏଣେ ତେଣେ ପଡି  ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ସୃଷ୍ଟି କଲା l ସେହି ବୀଭତ୍ସ ଦୃଶ୍ୟ ରେ ବ୍ୟଥିତ ହୋଇ ତରୁଣ  ଗୋପବନ୍ଧୁ  'ପୁରୀ ସେବା ସମିତି ' ନାମରେ  ଏକ  ସ୍ବେଛାସେବୀ ଦଳ  ଗଠନ  କରି  ଏଣେ ତେଣେ ପଡ଼ିଥିବା  ଶବ ଗୁଡିକୁ ସତ୍କାର  କରିବା ସହିତ  ମୁର୍ମୁଷ ବ୍ୟକ୍ତି ଙ୍କ ସେବା କରିଥିଲେ  l ଯେତେବେଳେ ଗୋପବନ୍ଧୁ  ରେଭେନ୍ସା କଲେଜ ରେ ପାଠ  ପଢୁଥିଲେ ସେତେବେଳେ ଦେଶର  ରାଜନୀତିକ  ଓ ଅର୍ଥନୀତିକ ସମସ୍ୟା ସମ୍ପର୍କରେ 'କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଧିନୀ ' ସମିତି  ନାମରେ ଏକ ସଭା କରି  ଆଲୋଚନା  କଲେ l    ୧୯୦୩ ମସିହାରେ  ମଧୁବାବୁ ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଦୃତ ହୋଇ ଉତ୍କଳ  ସମ୍ମିଳନୀରେ ପ୍ରଥମ  ଯୋଗ ଦେଇ ବିଛିନ୍ନଂଚଳ  ମିଶ୍ରଣ  ନେଇ ପ୍ରଶ୍ନାଆଲୋଚନାରେ ସକ୍ରିୟ  ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ  l୧୯୦୪ମସିହାର  କଥା  କୁଶଭଦ୍ରା ନଈ ରେ ପ୍ରବଳ  ବନ୍ୟା ଆସିବା କାରଣରୁ  ନଦୀ ବନ୍ଧ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିଲା l ପ୍ରବଳ  ସୁଅ ଛୁଟିବା  କାରଣରୁ  ଗାଁ ଗଣ୍ଡା,  ଗୋରୁ, ଗାଈ,ଛେଳି, ମେଣ୍ଢା ଆଦିପାଣିରେ ବୁଡି ରହିଥାଆନ୍ତି l  ଏହି ସମୟରେ  ଗୋପବନ୍ଧୁ  ଙ୍କ ଏକ ମାତ୍ର ପୁଅ ଜ୍ୱରରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ଭୀଷଣ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁ  ଥିବା ସମୟରେ ତାକୁ ଭଗବାନ ଙ୍କ ହାତରେ  ଛାଡି ଦେଇ ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ  ଗୋପବନ୍ଧୁ ବନ୍ୟାରେ ବୁଡିରହିଥିବା ଅସହାୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ l ଫେରୁ  ଫେରୁ  କିଛି ଦିନ ହୋଇ ଗଲା ଆଉ  ଫେରି ଆସି  ଦେଖନ୍ତି ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଛି  l   ଏହି ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ କୁ ଦେଖି  ମୋ ମତରେ ଗୋପବନ୍ଧୁ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର କୁ ମରି ଯାଇଥିବାର  ଦେଖି ସ୍ତ୍ରୀ ଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି ନିଜ ପୁତ୍ର ମର  ଦେଖି  ପିଣ୍ଡ ତାରବୋଲିଲ ଅର୍ଦ୍ଧାଙ୍ଗି ଠାରେ lଗୋଟିଏ ହାରିଛି  ଶହେ  ମୁଁ  ଆଣିଛିଦୁଃଖ କିବା ତବ  ଠାରେ llହାରିବି ପୁତ୍ରକୁ ବୁଝାଅ ବାମା କୁଝୁରନାହିଁ ପତ୍ନୀ ମୋର lପୁତ୍ର କୁ ଯେ ବାଜି  ଲଗାଇ  ମୁଁ ଆଜିବଞ୍ଚାଇଛି  ଶିଶୁ  ନର llଦୁଃଖ କରନି  ଆଜି ସିନା ମୁଁ ଗୋଟିଏ ପୁତ୍ର କୁ ହରାଇ  ଦେଇଛି  କିନ୍ତୁ ତା ପ୍ରତିବଦଳରେ  ଶହେ  ପୁତର  ଜୀବନ  ବଞ୍ଚାଇଛି l ବାସ୍ତବରେ  ତାଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ କାର୍ଯ୍ୟ ଆଗରେ  ମୁଣ୍ଡ ନୂଆଇଁ ବାକୁ ବାଧ୍ୟ ଏ ମାନବ ସମାଜ l କାରଣ  ଏଠି  ଲୋକ ମୁଁ, ମୋର , ସ୍ୱାର୍ଥ ହାସଲ  ଦିଗରେ  ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା  ବେଳେ  ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦୀନଦୁଃଖୀ, ଦେଶ  ଜାତି ର  ବିକାଶ ନେଇ ଚିନ୍ତିତ l ଯାହା ତାଙ୍କର କାଳଜୟୀ କବିତା ପ୍ରମାଣ ଦିଏ lମିଶୁ ମୋର ଦେହ ଏ ଦେଶ ମାଟିରେ l      ଦେଶ ବାସୀ ଚାଲି  ଯାଆନ୍ତୁ ପିଠିରେ llଦେଶର  ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ପଥେଯେତେଗାଡ lପୁରୁ ତହିଁ ପଡି  ମୋର ମାଂସ  ହାଡ ll    ଅଧୁନା  କରୋନା  ସମୟରେ  ଉତ୍କଳକୁ ଗୋପବନ୍ଧୁ  ପୁଣି ଥରେ  ଲୋଡ଼ା l କାରଣ  ଏଠି  ସମସ୍ତେ  ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ହାସଲ  କରିବାରେ  ବେସ୍ତ ନେତା ମାନେ ଏଠି ଦେଶ ସେବା ଛାଡି ଦେଶର  ରାଜସ୍ବ କୁ ଲୁଟିବାରେ ବେସ୍ତ l ଡାକ୍ତର  ଏଠି ସେବା ପ୍ରତିବଦଳରେ  ଶୋଷଣ  କରିବାରେ  ବେସ୍ତ l ଗଣମାଧ୍ୟ୍ୟମ କୁ ଦେଖି  ମନେ ପଡେ ୧୯୨୨ ମସିହାର କଥା  ଇଂରେଜ ସରକାର ଙ୍କ ଅବିଚାର ସମ୍ପର୍କ ରେ ନିର୍ଭୀକ ସମ୍ବାଦ ପରିବେଷଣ  କରି କାରାବରଣ  କରିଥିଲେ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ ମାତ୍ର ଆଜିର  ଗଣମାଧ୍ୟ୍ୟମ ବାସ୍ତବ ସତ୍ୟକୁ  ଲୋକ ଲୋଚନକୁ ଆଣିବା  ପ୍ରତିବଦଳରେ  ଟି. ଆର.ପି. ବୃଦ୍ଧି ନେଇ ବେସ୍ତ l ଆଉ ପରିବାବାଲା ଲେମ୍ବୁ କଥା ଉଠିଲା କ୍ଷଣି  କେଜି ୮୦ ଟଙ୍କା ବୃଦ୍ଧି କରିବାରେ  ବେସ୍ତ l ଗରିବ ଟେ ଭାବିଥିଲା  ମେଡ଼ିସିନ ଦର ତ ଆକାଶ ଛୁଆଁ ହେଲେ ୨ ଟଙ୍କାର  ଲେମ୍ବୁ ଖାଇ  ଭିଟାମିନ- ସି ଟିକେ ମିଳନ୍ତା ମାତ୍ର ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ l  ଅକ୍ସିଜେନ ଦର  ରାତା ରାତି ବଢ଼ି ଚାଲିଲା l ଆଉ  ଆମ ସରକାର  ଖାଲି  ବେଡ଼ ପରେ ବେଡ଼ ବୃଦ୍ଧି କରିବାରେ  ବେସ୍ତ ମାତ୍ର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଅବସ୍ଥା କିପରି  ଚାଲିଛି  ତାହା ଦେଖିବାକୁ  କେହି ନାହିଁ l ବିଚରl ଗରିବ ଟେ ଖାଲି  ହନ୍ତସନ୍ତ  ହେବା ଛଡା ଆଉ  କିଛି  ନୁହଁ l ଶବ ଉପରେ ଶବ  ଗଦା  ହୋଇ ଚାଲିଛିପୋଡ଼ିବାକୁ କେହି ନାହାନ୍ତି l ଗୋପବନ୍ଧୁ  ଥିଲେ  ହୁଏତ ଏ ଦୃଶ୍ୟ  ଦେଖିବାକୁ  ମିଳନ୍ତା ନାହିଁ l କି କାହାରିକୁ ଡାକିବାକୁ ପଡନ୍ତା ନାହିଁ l ଶବ  ସବୁ ସତ୍କାର  ହୋଇ ଯାଆନ୍ତା lଦୁର୍ଗମ ଅଂଚଳରେ ଦୁଃଖୀ କୁ ଭୋକ ରେ ରହିବାକୁ  ପଡ଼ନ୍ତାନି  l କାରଣ  ଲୋକେ ନିଶ୍ଚିତ ଯେ ଦାସେ ଆସିବେ  ଚୁଡା, ଗୁଡ, ମୁଢି  ନେଇ,ମାତ୍ର ଆଜିର  ଜନ  ପ୍ରତିନିଧି  ମାନେ ଜନତାର ଦୁଃଖ ଦେଖିବେ  କେମିତି ସମସ୍ତେ ଆରାମରେ  ଘରେ  ରହିଛନ୍ତି , ଭୁଲି ଯାଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତେ  ମାନବିକତା ର କଥା  l ଭୁଲି ଯାଉଛନ୍ତି  ଜାତି କଥା l ଭୁଲି  ଯାଉଛନ୍ତି  ଏ ଦେଶ  କଥା l   ହେ! ଗୋପବନ୍ଧୁ  ତୁମେ ଏ ବିଷମ  ପରିସ୍ଥିତି ରେ ପୁଣି ଥରେ  ଅମର  ରାଇଜ ରୁ ଓଡିଶାକୁ  ଆସନ୍ତନୀ?ଆପଣ  ଆସିଲେ  ଜାଗି ଉଠନ୍ତେ ଅନେକ ସ୍ବେଛାସେବୀ,ସମାଜ ସେବୀ ଓ ଜନ  ପ୍ରତିନିଧି l ଏ ଉତ୍କଳପୁଣି ଫେରି  ପାଆନ୍ତା ତାର ପ୍ରକୃତ   ବନ୍ଧୁ କୁ ଯେ ସୁଖରେ, ଦୁଃଖରେ ହସରେ କାନ୍ଦରେ, ବନ୍ୟାରେ, ମରୁଡ଼ିରେ, ଛିଡା ହେଉଥିବା  ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ ପରି  ବନ୍ଧୁ କୁ lମୋ ଭାଷାରେ  ପରିଶେଷରେ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଙ୍କ ଅସୀମ ତ୍ୟାଗ,ନିଃସ୍ଵାର୍ଥପର ସେବା, ଭାଷା ପ୍ରୀତି ଓ ଜନହିତକର  କାର୍ଯ୍ୟାବଳୀ କୁ ସମ୍ମାନ ଉଦେଶ୍ୟ ରେ lତବ ପରି  ବନ୍ଧୁ ନାହିଁ ଗୋପବନ୍ଧୁନାହିଁ କେହି ଜଗତରେ  lଆସନ୍ତକି ପୁଣି ଫେରି ଥରେ ମଣି ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ତୁମକୁ ଝୁରେ ll

ମନ୍ଥନ

ଘୋର ଆଣବିକ ଯୁଦ୍ଧ ଠାରୁ ବି ଭୟଙ୍କର ଆଉ ଭୀଷଣ ‘ମନ-ବିବେକ’ ର ସଂଘର୍ଷ I ବିବେକ ର ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ କୁ ମନର ସ୍ବୀକାରୋକ୍ତି ନଥାଏ I ଏ ମନ ଭାରି ସୁବିଧାବାଦୀ I ତା’ର, କ୍ଷଣିକରେ ସ୍ୱର୍ଗର ନନ୍ଦନବନ, ପାରିଜାତ ଦରକାର ଆଉ କାମଧେନୁ ବି ଦରକାର I କିନ୍ତୁ “ବିବେକ, ଚେତନା ର ଚକ୍ଷୁରେ ଯାହା ଦେଖେ ଯାହା ବିଚାର କରେ, ଯେତେ କଣ୍ଟକିତ ଗନ୍ତବ୍ୟ ହେଲେ ସୁଦ୍ଧା....ତାପାଇଁ କେବଳ ସେଇଆ ହିଁ  ଉପଯୁକ୍ତ ଓ କରଣୀୟ I ଏ ସୃଷ୍ଟି ର ପ୍ରତ୍ୟକ ଆତ୍ମିକ ମଣିଷ ଏ ଯୁଦ୍ଧିୟ ଘର୍ଷଣରେ ଅତିଷ୍ଠ ହେଲେ ସୁଦ୍ଧା...କେହି କେହି ଏ ସତ୍ୟକୁ ଦିବାଲୋକ କୁ ଆଣିବାକୁ ଧୃଷ୍ଟତା କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ  ତ କେହି କେହି ଅଲୌକିକସୌଭାଗ୍ୟ ରୁ ଦୃଢ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ନେଇ...ଅର୍ଦ୍ଧମୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ବି ଜୟଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି I କେବଳ ଏଇ ବିଜୟୀ ମାନେ ହିଁ  ଈଶ ଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ମଣି ସଦୃଶ୍ୟ I ମଣିଷ ପଦବାଚ୍ୟ I

ଦେବସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା
 24 June 2021  
Art

ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ତିଥିରେ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରରେ ସ୍ନାନଯାତ୍ରା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ଦେବସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା କୁହାଯାଏ । ଯେଉଁ ବର୍ଷ ଯୋଡା ଆଷାଢ଼ ପଡେ,ଉକ୍ତ ବର୍ଷ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରରେ ନବକଳେବର ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ଏହି ଦିନରେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ସ୍ନାନ ମଣ୍ଡପରେ ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳଭଦ୍ର ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପାରମ୍ପରିକ ରୀତିରେ ବେଦଧ୍ଵନି ପୂର୍ବକ ୧୦୮ କଳସୀ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ । ଏହା ପରେ ଦିଅଁମାନଙ୍କୁ ଗଜାନନ ବେଶରେ ସଜ୍ଜିତ କରାଯାଇଥାଏ । ସାଧାରଣତଃ ବର୍ଷରେ ଥରୁଟିଏ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଭାଇଭଉଣୀଙ୍କ ସହିତ ଜଳସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରସ୍ନାନ କରାଯାଏ ।ଏହି ଦିନ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳଭଦ୍ର, ସୁଭଦ୍ରା ଓ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ୧୦୮ ପୂର୍ଣ୍ଣକୁମ୍ଭରେ ଗାଧୋଇ ଦିଆଯାଏ । ଏହି ଦିନକୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ଜନ୍ମଦିନ ରୂପରେ ମଧ୍ୟ ପାଳନ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ରଥଯାତ୍ରା ଆଗରୁ ପାଳିତ ହେଉଥିବା ଏକ ପୂଜା ବିଧି । ସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ପୂର୍ବଦିନ ସାଧାରଣ ଦିନପରି ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ କବାଟଫିଟା, ପାହାନ୍ତିଆ ଅବକାଶ, ଗୋପାଳବଲ୍ଲଭ,ସକାଳଧୂପ, ଦ୍ଵିପ୍ରହରଧୂପ ଆଦି ସମସ୍ତ ନୀତିର ସମାପନ ପରେ ସ୍ଵଳ୍ପସମୟ ପାଇଁ ପହୁଡ଼ ହୁଏ ଓ ପରେ ପରେ ସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ବିଧି ଆରମ୍ଭ ହେଇଯାଏ । ଏହିଦିନ କୋଠ ସିଆଁସିଆ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ଓ ପହଣ୍ଡି ପାଇଁ ଚାରମାଳ ବାନ୍ଧନ୍ତି l ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସେନାପଟା ଓ ବାହୁଟିନାଗି ହୁଏ । ରତ୍ନ ସିଂହାସନ ଉପରେ ମଙ୍ଗଳାର୍ପଣ କରାଯାଏ । ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଓ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କୁ ସେବକମାନେ ସମୂହ ଭାବରେ ମିଶି ପହଣ୍ଡି କରାଇ ସାତ ପାହଚ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତି । ସାତ ପାହଚ ପାଖରେ ଫୁଲରେ ତିଆରି ବଡ଼ ଟାହିଆରେ ମଣ୍ଡିତ କରାଯାଏ । ଏହି ସାତପାହଚ ଉପରେ ଟାହ୍ୟାନାଗି ହେବାପରେ ଦ୍ଵିତୀୟ ମଙ୍ଗଳାର୍ପଣ ହୁଏ । ତା ପରେ ବନ୍ଦାପନା ଓ ପରେ ପରେ ରାଘବଦାସ ମଠରୁ ଆସିଥିବା ଘଷା ନାଗି କରାଯାଏ । ତା ପରେ ପନ୍ତି ଖାଇ ଖାଇ ଠାକୁରମାନେ ସ୍ନାନବେଦିକୁ ଯାଇ ନିଜର ଆସ୍ଥାନ ଉପରେ ଅବସ୍ଥାନ କରନ୍ତି l ସୁଆର ବଡୁ ଅମ୍ଭୂଣିଆ ପାଣି ଛିଞ୍ଚନ୍ତି l ଗରାବଡୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣକଳସ ଧରି ଶିତଳାଦେବୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ଓ ବର୍ଷତମାମ ଅପବ୍ୟବହୃତ ହୋଇ ରହିଥିବା ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣକୂପରୁ ଜଳ ଆଣନ୍ତି ।  ଦେବସ୍ଥାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ପୂର୍ବ ଦିନ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ଦେବଯାନ ମାର୍ଗରେ ଅବା ସୁନା କୂଅରୁ ୧୦୮ କଳସ ଜଳ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ । ଏହି ସୁନା କୂଅଟି ଶୀତଳା ଠାକୁରାଣୀ ଓ ତାଙ୍କ ବାହାନ ସିଂହଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ । ପରେ ଯେପରି ଏହି କୂଅକୁ ବର୍ଷସାରା ସିଂହ ହିଁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିଥାଏ । କୂଅର ବ୍ୟବହାର ବର୍ଷସାରା ନଥବାରୁ ଜନପଦୀୟ ତାନ୍ତ୍ରିକ ପରମ୍ପରାରେ ଏହି ଜଳକୁ ଅଣତୁଠ ପାଣି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ବୈଦିକ ତାନ୍ତ୍ରିିକ ଓ ପୁରାଣ ଶାସ୍ତ୍ର ପରମ୍ପରାରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଇତିହାସ, ଭକ୍ତିମୂଳକ ଲୋକ ବିଶ୍ବାସ ପରମ୍ପରାରେ ମଧ୍ୟ ମହିମା ମଣ୍ଡିତ ହୋଇଅଛି । ବୈଦିକ ବିଧିରେ ସ୍ନାନଲୀଳାରେ ବୈଦିକ ବିଧିରେ ସ୍ନାନ ଜଳ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ ହେଉଥବା ବେଳେ ସ୍ଥାନ କାଳରେ ତାନ୍ତ୍ରିକ ବିଧିରେ ତେରଟି ପଦାର୍ଥ ମିଶ୍ରଣ କରାଯାଏ । ଯଜ୍ଞ ପରମ୍ପରାରେ ଏହି କୂଅକୁ ‘ପ୍ରଣୀତାକୂପ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାରେ ଛୁଆଟିଏ ଜନ୍ମ ହେଲେ ତାହାକୁ ଅଣତୁଠ ପାଣି ମିଶ୍ରଣ କରାଯାଇ ସ୍ନାନ କରିବାର ପରମ୍ପରା ରହିଥଲା । ଏହାଦ୍ବାରା ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରଭାବ କଅଁଳା ପିଲାଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼େନାହିଁ । ଅବିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ଜଳରେ ୧୦୮ କଳସରେ ଅଷ୍ଟବନ୍ଧ, କୃଷ୍ଣ-ଅଗୁରୁ, ଉଶୀର, ଗୋରଚନା, ଦେବଦାରୁ, ମୁଥା, ହରିତାଳ, ବାହାଡ଼ା, ଆମଳକୀ, ସଞ୍ଚିଷ୍ଠା, ତାମ୍ରପର୍ଣ୍ଣୀ, ସୋମପର୍ଣ୍ଣୀ ଓ ଲୋଧା ମିଶ୍ରତ କରାଯାଏ । ଏହି ମହୌଷଧି ମିଶ୍ରଣ କରାଯିବା ପରେ ଜଳକୁ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ କରାଯାଏ । ସେହି ଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ ଜଳରେ ଦାରୁବ୍ରହଙ୍କୁ ଶ୍ରୀଜୀଉମାନଙ୍କୁ ୧୦୮ ଗରା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ l ଏହି ଜଳରୁ ୩୫ ଗରା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ, ୩୩ ଗରା ବଳଭଦ୍ରଙ୍କୁ, ୨୨ ଗରା ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଓ ୧୮ ଗରା ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ । ଏହାକୁ "ପ୍ରତ୍ୟେକ୍ଷ ଅବକାଶ" କହନ୍ତି । ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏହି ଦିନ ଗଜାନନ ବେଶ କରାଯାଏ । ଏହି ଦିନ ରାଘବଦାସ ମଠ ପକ୍ଷରୁ ଦେବୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଫୁଲଚୂଳ, ଚନ୍ଦ୍ରିକା ଓ ଛତ୍ରି ନାଗି କରାଯାଇ ବେଶ କରାଯାଏ । ଗୋପାଳତୀର୍ଥ ମଠ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ଶ୍ରୀବଳଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଗଜାନନ ବେଶ ଓ ଶୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଚକ୍ର ଲାଗି କରାଯାଏ । ଏହି ଦିନ ତିନି ଧୂପ ବଦଳରେ ଗୋଟିଏ ଧୂପ ଦିଆଯାଏ । ତାପରେ ଠାକୁରମାନେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରକୁ ଗୋଟି ପହଣ୍ଡିରେ ଫେରନ୍ତି । ଭିତର କାଠପାଖ ଅଣସର ପିଣ୍ଡିରେ ଠାକୁରମାନେ ବିଜେ କରିବାପରେ ତାଟି ବନ୍ଧାଯାଏ ଓ ପଟିମୂର୍ତି ସ୍ଥାପନା କରାଯାଏ । ତାପରେ ଏହି ଚତୁର୍ଧାମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ନାନପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଠାରୁ ନେତ୍ରୋତ୍ସବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିର୍ଘ ୧୫ ଦିନ ଧରି ଜ୍ଵରରେ ପଡ଼ନ୍ତି । ଏହାକୁ ଅଣସର କୁହାଯାଏ । ଏହି ୧୫ ଦିନ ଭକ୍ତମାନେ ଜିଉମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ । ଏହି ସମୟରେ ଭକ୍ତମାନେ ନିକଟସ୍ଥ ବ୍ରହ୍ମଗିରିରେ ପୂଜିତ ହେଉଥିବା ଅଲାରନାଥ ଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ।ଦେବସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ମୂର୍ତ୍ତି, ସ୍ନାନ ପରେ ଗଜବେଶରେ ସଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହା ପଛରେ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ନିହିତ । ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗଣପତି ଭଟ୍ଟ ଥରେ ଶ୍ରୀ କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆସିଲେ। ସେ ଭଗବାନ ଗଣେଶଙ୍କର ଭକ୍ତ ଥିଲେ । ତେଣୁ ଦାରୁ ବିଗ୍ରହଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରି, ଗଜ ରୂପ ନଦେଖି ସେ ତାଙ୍କୁ ପରମବ୍ରହ୍ମ ବୋଲି ମାନିବାକୁ ଅସ୍ବୀକାର କଲେ ଏବଂ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ ମନ୍ଦିର ତ୍ୟାଗ କଲେ । ପରଦିନ ଦେବସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଥିଲା । ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବଡ଼ପଣ୍ଡା ଗଣପତି ଭଟ୍ଟଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ଯାତ୍ରା ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ । ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସମ୍ମୁଖରେ ଦାରୁ ବିଗ୍ରହ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ରୂପ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇ ଗଣପତି ରୂପ ହୋଇଗଲା । ଏ ଅଲୌକିକ ଘଟଣା ଦେଖି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନୋଦୟ ହେଲା ଏବଂ ସେ ନିଜର ଭୂଲ ବୁଝିପାରିଲେ । ତାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମହାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ବର ପ୍ରଦାନ କଲେ ଯେ, ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏହି ଦିନରେ ସେ ଗଜବେଶ ଧାରଣ କରିବେ । ଏହି ଘଟଣା ପରଠାରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଗଜବେଶ ଧାରଣ କରନ୍ତି ।

କି ବର୍ଣ୍ଣିବି ଧନ ୠତୁର ମହିମା
 23 June 2021  
Art

ବର୍ଣ୍ଣିବି ଧନ ୠତୁର ମହିମା————————————/ରମ୍ୟ ରଚନାରଚନାର ଶିରୋନାମା ଦେଖି ବିଜ୍ଞଜନେ ମନେ ମନେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବେ କି ୠତୁ ବିଷୟରେ କାହାର ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ ଯେ ଏ ବାହାପିଆ ଲେଖକ ଆମକୁ ୠତୁ ବର୍ଣ୍ଣନା ପଢେଇବ | ସତ କଥା ଆଜ୍ଞା | ଆମ ଜାଣିବାରେ ବାରମାସରେ ଛଅ ଗୋଟି ୠତୁର ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି ଏବଂ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଭାବେ ଏହା ଚାରି ଗୋଟି ୠତୁ ଯାହା ବସନ୍ତ,ଗ୍ରୀଷ୍ମ,ବର୍ଷା ଓ ଶୀତ ରୂପେ ଅଭିହିତ କରାଯାଇ ଥାଏ | ମୁଁ ସେହି ୠତୁ ମାନଙ୍କ କଥା କହୁଛି ଯେଉଁ ୠତୁ ଗୁଡିକ ସ୍ବାଧୀନତା ପରବର୍ତ୍ତି ସମୟରେ ଆମ ଦେଶରେ ଆବିର୍ଭୁତ ହୋଇଛନ୍ତି | ସେ ଗୁଡିକ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ୠତୁ ରୂପେ ପରିଗଣିତ ହୋଇଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ତାହା ମୁଁ କହି ପାରିବି ନାହିଁ ,ମାତ୍ର ଭାରତୀୟ ଜନମାନସରେ ଏଗୁଡିକ ବେଶ ପରିଚିତ ଏବଂ ପ୍ରଭାବୀ | ଯେହେତୁ ସାହିତ୍ୟିକ, ବୁଦ୍ଧିଜିବୀ, ରାଜନୀତି ବିଶାରଦ, ସ୍ତମ୍ଭକାର, ବ୍ୟଙ୍ଗକାର ଆଦି ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ବ ,ଏ ବିଷୟରେ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ଚର୍ଚ୍ଚା କରି ଏ ଗୁଡିକୁ ୠତୁର ମାନ୍ୟତା ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି | ଏଣୁ ଏହାକୁ ଆପଣଙ୍କ ଆଗରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ବିଧେୟ ଭାବି ଜଳବାୟୁ ସମ୍ଭନ୍ଧିତ ଷଡୠତୁ କୁ ଛାଡି ସପ୍ତମ ୠତୁ ଠାରୁ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଶ୍ରେୟ ମଣୁଛି |ପ୍ରେମ ୠତୁ‐ ଅଶି ଦଶକର ଏକ ଲୋକ ପ୍ରିୟ ହିନ୍ଦୀ ଗୀତ "ଏକ ବରଷକା ମୌସୁମ ଚାର,ପାଞ୍ଚୱା ମୌସୁମ ପ୍ୟାର" | ଅର୍ଥାତ ପଞ୍ଚମ ୠତୁ ଭାବେ ପ୍ରେମକୁ ହିଁ ଆଖ୍ୟା ଦିଆ ଯାଇଛି | ଯେହେତୁ ପଞ୍ଜିକୃତ ଭାବେ ଛଅ ଗୋଟି ୠତୁ ରହିଛି , ମୋ ମତରେ ଏହା ପଞ୍ଚମ ନ ହୋଇ ସପ୍ତମ ୠତୁ କହିବା ଠିକ ହେବ | ପ୍ରତ୍ୟେକ ୠତୁର ଅବଧି ସୀମିତ ଥିଲେ ହେଁ ପ୍ରେମ ୠତୁ ବାରମାସି ରହିଥାଏ | ଯେହେତୁ ପ୍ରଭାବଟା ଏଠି ବାରମାସି ଏଣୁ ଯେ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ , ଯେ କୌଣସି ସମୟରେ ଏହାକୁ ସମସ୍ତେ ଉପଲବ୍ଧି କରି ପାରିବେ | ମନ୍ଦିର ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରାସ୍ତାଘାଟ,ପାର୍କ, ନଦୀ, ଝରଣା, ବଣ, ପାହାଡ, ସମୁଦ୍ର, ଅର୍ଥାତ ଅତ୍ର, ତତ୍ର, ସର୍ବତ୍ର ୠତୁର ପ୍ରଭାବ ଏଭଳି ଅନୁଭୁତ ହୁଏ ଯେ ଯାହାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ପାଣିପାଗ ବିଭାଗ ନୁହେଁ ବରଂ ପୋଲିସ ବିଭାଗକୁ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିବାକୁ ପଡିଥାଏ | ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ଅଂଶୁଘାତ ପରି, ଶୀତରେ ବରଫପାତ ପରି, ବର୍ଷାରେ ଲଗାଣ ଝଡି ପରି ଏବଂ ବସନ୍ତରେ ମଳୟ ପବନ ପରି ପ୍ରେମୠତୁରେ ବିଚ୍ଛେଦ, ବିରହ, ମିଳନ ଓ ବିବାହ ଆଦି ପରିଲକ୍ଷିତ ହୁଏ | ଦେଶର ସର୍ବାଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ ଏହି ୠତୁର ଆସିବା ଓ ଯିବା ସମୟ କାହାକୁ ଜଣା ନ ଥାଏ | ମାତ୍ର ସମସ୍ତେ ଅପେକ୍ଷାରେ ଥାଆନ୍ତି | ଯୁବକ ଠାରୁ ପ୍ରୌଢ ଯାଏ ଏ ୠତୁକୁ ଉପଭୋଗ କରିବା ପାଇଁ ସଦା ତତ୍ପର | ବିଶେଷ କରି କୁଆଁରା ଯୁବକ ଯୁବତୀମାନେ ଏହି ୠତୁରେ "ଯଥା ରାବଣସ୍ୟ ମନ୍ଦୋଦରୀ" ପର୍ବରେ ସାମିଲ ହେଇ ଭରପୁର ମଜା ଉଠାନ୍ତି | ବିଶ୍ବ ତାପମାନରେ ଅସନ୍ତୁଳନ ଯୋଗୁ ଯେପରି ୠତୁ ଚକ୍ରରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଲକ୍ଷ କରା ଯାଉଛି ,ଠିକ ସେହିପରି ଅତ୍ଯାଧୁନିକ ସ୍ପର୍ଶରେ ପ୍ରେମ ପରିଭାଷା ମଧ୍ୟ ଦିନକୁ ଦିନ ବଦଳିବାରେ ଲାଗିଛି | ତେବେ ସେ ଯାହା ହେଉନା କାହିଁକି ଆଜି ଯଦି ୠତୁଚକ୍ରରେ ୠତୁରାଜ ବସନ୍ତ ନ ଥାନ୍ତା ତେବେ ଏ ପ୍ରେମୠତୁ ତାର ସ୍ଥାନ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅକ୍ତିଆର କରିଥାନ୍ତା |ମହଙ୍ଗା ୠତୁ ‐ ଦେଶ ସ୍ବାଧୀନତା ପ୍ରାପ୍ତି ପରେ ସ୍ଥାୟୀ ରୂପରେ ପ୍ରତିୟମାନ ଏହି ୠତୁ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଆସିଥାଏ | ଏହାର କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ଅବା ତାରିଖ ନ ଥାଏ  | ଏହି ୠତୁ ଥରେ ଆସିଗଲେ  ଏହାକୁ ରୋକିବାକୁ କାହାର ଦମ ନ ଥାଏ | ମହଙ୍ଗା ୠତୁ ଆସିବା ମାତ୍ରେ ବ୍ୟବସାୟିକ ପାଣିପାଗରେ ତୋଫାନ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ | ନାଲି ଟମାଟୋ ଲେଲିହାନ ଅଗ୍ନି ଶିଖା ଭଳି ପ୍ରତୀୟମାନ ହୁଏ |ପିଆଜ କାରଣରୁ ଲୋକଙ୍କ ଆଖିରୁ ଧାରା ଶ୍ରାବଣର ବାରି ଛୁଟେ | ପେଟ୍ରୋଲ, ଡିଜେଲ ଏବଂ ଗ୍ୟାସର ଦର ରକ୍ତ ତାତିଲା ପରି ଲାଗେ | ୟେ ପ୍ରତି ଥର ନୂଆ ନୂଆ ରୂପରେ ପୁରା ପ୍ରସ୍ତୁତିର ସହ ଆସିଥାଏ | ଗୋଟିଏ ୠତୁ ସମସ୍ତ ୠତୁକୁ ପଛରେ ପକେଇ ବୀର ଦର୍ପରେ କହେ ‐ ଦେଖ ! ମୁଁ ଆସିଗଲି ,ସାହସ ଅଛି ତ ମୋର ମାର୍ଗ ପ୍ରତିରୋଧ କର, ମୋତେ ଫେରେଇ ନିଅ | କାହାର ଦମ୍ ଅଛି ଏହାକୁ ପ୍ରତିହତ କରିବାକୁ ? ଏହାର ତୀବ୍ରତା ଓ ପ୍ରଖରତାକୁ କୌଣସି ପାଣିପାଗ ବିଜ୍ଞାନୀ ମାପିବା ତ ଦୂରର କଥା ଏହାର ଆକଳନ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଇ ପାରି ନାହାନ୍ତି | ଏହି ୠତୁର ଏକ ବିଶେଷତ୍ବ ହେଲା ଯେ ଏହା ଗରୀବ, ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ଏବଂ ମଧ୍ୟମ ଆୟକାରୀ ମାନଙ୍କୁ ବେଶି ପ୍ରଭାବିତ କରେ |ମହଙ୍ଗା ୠତୁ ଆମକୁ କାଳେ ଏକତା ସୁତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ରଖେ ବୋଲି ମହଙ୍ଗା ମାଡରେ ବିବ୍ରତ ଥିବା ଦୁଃଖୀ ଲୋକମାନେ ବିଚାର କରନ୍ତି | କାରଣ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିହୀନ ଉଭୟେ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏକମତ | ଶତ୍ରୁ, ମିତ୍ର ଏକାଠି ସମ ଦଶା |  ପରସ୍ପର କଠୋର ବିରୋଧୀ ରାଜନୈତୀକ ଦଳ ଏପରିକି  ପରସ୍ପରକୁ ମୁହଁ ଦେଖାଉ ନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏକମତ ହୋଇ ଏକତା ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ଯାଇ ସମକାଳିନ ସରକାରର ଗୋଡ ଟାଣିବାରେ ଲାଗି ଯାଆନ୍ତି | ମହଙ୍ଗା ୠତୁ ରାଜନୈତୀକ ବିଚାର ଧାରାକୁ ଯୋଡିବାରେ ମହାନ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ | ଏଣୁ ଏହାକୁ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ୠତୁ ରୂପେ ଘୋଷଣା କରିବା ସର୍ବାଦୌ ବାଞ୍ଛନୀୟ |ନିର୍ବାଚନୀ ୠତୁ ‐ ରାଜନୈତୀକ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡରରେ ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ନେଇ ଥାଏ ଏହି  ନିର୍ବାଚନ ୠତୁ | ଏହି ୠତୁ ଆସିବା ଏବଂ ଯିବାର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ଅବଧି ରହିଥାଏ | "ଦିଲ୍ ଦିୟା ହେ ଜାନ ଭି ଦେଙ୍ଗେ ଏ ୱତନ୍ ତେରେଲିୟେ" ଦେଶ ବନ୍ଦନା ପରି ନିର୍ବାଚନ ୠତୁ ଆସିଲା ମାତ୍ରେ ରାଜନୈତୀକ ଦଳର ନେତା ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜବରଦସ୍ତ ଦେଶ ଭକ୍ତିର କଥା ମନେ ପଡିଯାଏ ଯାହା ୧୫ ଅଗଷ୍ଟ ଏବଂ ୨୬ ଜାନୁୟାରୀ ରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ | ଯେମିତି ପ୍ରତ୍ଯେକ ୠତୁର ପର୍ବ ପର୍ବାଣି ପାଇଁ କିଛି ବିଧି ବିଧାନ ରହିଥାଏ ସେମିତି ନିର୍ବାଚନ ୠତୁ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କିଛି ଅଲିଖିତ ପରମ୍ପରା ରହି ଆସିଛି ଯାହା ଆମ ଲୋକତନ୍ତ୍ରର ପରିଚୟ | କୌଣସି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରା ଯାଇଥିଏ ଯଥା ଅୟମାରମ୍ଭମ୍ ଶୁଭାୟୁ ଭବତୁ, ଠିକ ସେହିପରି ନିର୍ବାଚନି ୠତୁର ଆଗମନରେ  ଘୋଷଣା ପତ୍ର ବା ଇସ୍ତାହାରକୁ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଆ ଯାଇଥାଏ | ଯେବେ ନିର୍ବାଚନୀ ବସନ୍ତ ବହେ ରାଜନେତା ମାନେ ବର୍ଷାଦିନିଆ ବେଙ୍ଗପରି ଚାରିଆଡେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଅନ୍ତି | ଏ ଦଳରୁ ସେ ଦଳକୁ ଲମ୍ଫ ଦେଇ ଦେଶର ଜଣେ ସଚ୍ଚା ସେବକ ଭାବେ ଜନତାଙ୍କ ଆଗେ ଉଭା ହୁଅନ୍ତି | ଏହି ୠତୁ ଆସିଲେ ଅହି ନକୁଳ ସମ୍ପର୍କ କେବେ ପୁଣି କ୍ଷୀର ନୀର ସମ୍ପର୍କରେ ବଦଳି ପାଏ | "ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ତ ଦିଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ବାଧୀନତା ଦେବି" ସୁବାଷ ବୋଷଙ୍କ ସ୍ଲୋଗାନ ପରି ନେତାମାନେ କୁହନ୍ତି‐ "ତୁମେ ଆମକୁ ଭୋଟ ଦିଅ,ଆମେ ଦେଶକୁ ଶିଖରରେ ପହଞ୍ଚାଇ ଦେବୁ" |  ଦେଶ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଶାୟୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାଣରେ ଲାଗି ପଡନ୍ତି | ନିର୍ବାଚନ ୠତୁ ଚାଲିଗଲା ପରେ ଦେଶ ବଞ୍ଚିଲା କି ବରବାଦ ହେଲା ସେଥିରେ କାହାର ଯାଏଆସ ନାହିଁ | ମାତ୍ର ନିର୍ବାଚନି ୠତୁକୁ ଉଚିତ ମାର୍ଗରେ ସଞ୍ଚାଳିତ କରିଥିବା ଇ.ଭି.ଏମ ଟି ବଦନାମ ହୁଏ | "ବରଷା କାଳ ଅଟେ ଉଦ୍ଭିଦ ମିତ୍ର,ମାତ୍ର ପଙ୍କଜ ମଲା ନୁହେଁ ବିଚିତ୍ର" ନାୟରେ ଏହି ନିର୍ବାଚନି ୠତୁରେ ମଧ୍ୟ ପଙ୍କଜ ରୂପୀ ଅନେକ ସଚ୍ଚୋଟ,ନିଃସ୍ବାର୍ଥପର ଜନନେତାଙ୍କର ସତ୍ତା ଲିଭି ଯିବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ |ଆଧୁନିକ ୠତୁ ବିଶାରଦମାନଙ୍କ ମତରେ ଏହିଭଳି ଆହୁରି ଅନେକ ୠତୁ ଯଥା ପାର୍ବଣ ୠତୁ, ଅମଳ ୠତୁ, ବିବାହ ୠତୁ ଆଦି ଆମ ଦେଶରେ ଅନୁଭୁତ ହେଉଥିଲେ ହେଁ ଏଗୁଡିକ କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ ଏବଂ ଏତେ ପ୍ରଭାବି ମନେ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ |ଏଣୁ ସେଗୁଡିକୁ ଆଲୋଚନା ପରିସରଭୁକ୍ତ କରା ଯାଇ ନାହିଁ | ଉପସଂହାରରେ ଏତିକି କୁହା ଯାଇ ପାରେ ଯେ ଉପରୋକ୍ତ ୠତୁଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଉପଗ୍ରହ ଥିଲା ପରି ଏ ଗୁଡିକୁ ଯଦି ଉପୠତୁର ମାନ୍ୟତା ଦିଆ ଯାଏ ତେବେ କିପରି ହୁଅନ୍ତା ?

ଚାକିରୀ ନେବ ଚାକିରୀ
 18 April 2021  
Art

ଚାକର ହେବାପାଇଁ ଆଜିକାଲି ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଚାଲିଛି।ପ୍ରଥମେ ଭଲ ଚାକର ହେବାପାଇଁ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନେବାକୁ ପଡିବ।ପୁଣି ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ ହେବାକୁ ପଡିବ।ସବୁଥିରେ ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପାସ୍ ହେଇଥିବା ନିହାତି ଦରକାର ।ନହେଲେ ସିଲେକ୍ସନ ତ ହେବନାହିଁ ।କଥା ସରିଲା।ୟା ପରେ ପୁଣି ଭଲ ଚାକର ହେବା ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଗୁଡିକରେ ଅର୍ଥ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପଡେ।ସେଠି ଶିକ୍ଷାର ମୂଳ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ହେଉଛି କେବଳ ଓ କେବଳ ଚାକିରୀ ହାତେଇବା ଓ ତାର କୌଶଳ ଶିଖିବା।ସେଠି ଇଂରାଜୀ ଭାଷାକୁ ଭଲ ସେ ବାଟି ପିଇବାକୁ ପଡିବ ,କାରଣ ବିନା ଇଂରାଜୀରେ ଚାଇନା, ଜାପାନ୍ ଓ କୋରିଆ ଭଳି ପ୍ରଯୁକ୍ତି ବିଦ୍ୟା ସମ୍ପନ୍ନ ଦେଶ ସିନା ଚାଲି ପାରିବ କିନ୍ତୁ ଆମ ଅଦ୍ଭୁତ ଇଣ୍ଡିଆ ଚାଲିବା ମହା ମୁସ୍କିଲ।କାରଣ ଆମେ ପରା ସେ ଅଭ୍ୟାସ ଗୁଡିକ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ସୂତ୍ରରେ ହାସଲ କରିଛୁ।ସେ ଦେଶଗୁଡିକୁ ପ୍ରକୃତରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମ ପ୍ରଚାରକ ଯାଇ ସେଠି ମିଶନାରୀ ସ୍କୁଲ ଖୋଲି ପାରି ନାହାଁନ୍ତି।ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କ ଦେଶ  ଭାଷାରେ ତାଙ୍କ ଦେଶ ଚଳି ଯାଉଛି।ଆମର ତ ଇଂରାଜୀ ବ୍ୟକ୍ତିର ମେଧାକୁ ଚୟନ କରୁଛି।ଭୁଲ୍ ଭୁଲ୍ ।ମହାଭୁଲ ହୋ...କିଓ ଇଂରାଜୀ ଭାଷା କେବଳ ବିନିମୟର ଏକ ମାଧ୍ୟମ।ଏହାକୁ ମେଧା ଶକ୍ତି ର ମାପ କାଠି କରି ଆମେ ଆମ ଦେଶର ପ୍ରକୃତ ମେଧାକୁ ମାଟି ତଳେ ପୋତି ଦେଉଛେ ନା ନାହିଁ କହିଲେ।ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏ ଶତ୍ରୁ ଭାଷାକୁ ଇଚ୍ଛା ନଥାଇ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ପଢିବାକୁ ପଡୁଛି।ଏ ପରୀକ୍ଷାରେ ଏହା ପୁଣି ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ବିଷୟ।ବିଫଳ ହେଲେ ପୁରା ପରୀକ୍ଷା ବିଫଳ। କେତେ ନିରୀହ ବାଳକଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଗଡ଼ିଛି ଶେଷ ଫଳ ବାହାରିବା ପରେ।ଯିଏ ଇଂରାଜୀ ପରୀକ୍ଷାରେ ଜଷ୍ଟ ପାସ୍ କରେ ତାକୁ ଗୋଟିଏ ଅପରାଧୀ ନଜରରେ ଦେଖିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଆମ ବିଜ୍ଞ ମଣ୍ଡଳୀ ଡେରି କରନ୍ତି ନାହିଁ।ଆରେ ଭାଇ...ଏ ସବୁ କଣ ଦରକାର କହିଲ ?ଆମେ ପରସ୍ପରକୁ ବୁଝିବାକୁ ଆମ ଦେଶରେ ମୁଖ୍ୟ ଭାଷା ସାଙ୍ଗକୁ ଏତେ ଗୁଡିଏ ଆଞ୍ଚଳିକ ଭାଷା ଅଛି।ଏତେ ସବୁ  ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷା ଆଡେ କାହିଁକି ଧାବମାନ କିଛି ବୁଝି ହୁଏନା।ବ୍ରାଣ୍ଡେଡ୍ କଲେଜରୁ ସେହି ଅମୂଲ୍ୟ ଭାଷାରେ କିଛି ପ୍ରୋଜେଫ୍ଟ ଆଉ କିଛି ଜ୍ଞାନ ଆହରଣ କରି ମଣିଷ ଭାଙ୍ଗ ନିଶାରେ ନିଶାସକ୍ତ ହୋଇପଡେ ଏ ଦେଶର ଅନୁକରଣ ପ୍ରିୟ ଛାତ୍ର।ତା ଆଗରେ କେବଳ ଇଂରାଜୀ ଶବ୍ଦ ଓ ବାକ୍ୟ ଗୁଡିକ ଗୁଡିକ ନାଚି ଉଠେ।ଶବ୍ଦ ଗୁଡିକ ଏମିତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ ଲାଗେ ଯେମିତି ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହରୁ ଆସି ଯାଇଛି ।ତାକୁ ନେଇ ସେ ଅଧିକ ଗତିଶୀଳ ହୋଇ ଉଠେ।ତା ଆଖ ପାଖ ଅହଂକାରରେ ଭରିଯାଏ। ତା ଆଗରେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷା ଜାଣି ନଥିବା ଲୋକ ସବୁ ଅଯୋଗ୍ୟ...ତା ପରେ ତାର ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ତାର ବିକ୍ରିରୁ ।ତାକୁ କିଣା ଯାଏ ସି :ଟି :ସି ହିସାବରେ।ଆଜ୍ଞା ହଁ ।ନିରାଟ ସତ କଥା।ଆମେ ନିଜେ ହିଁ ଶତ୍ରୁ ଭାଷାକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁଣ୍ଡେଇଛନ୍ତି।ଅନେକ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ମୂଳକ ପରୀକ୍ଷାରେ ସାକ୍ଷାତକାର ସମୟରେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷା କହି ପାରୁନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବିତାଡିତ କରାଯାଏ।ତା ଜ୍ଞାନ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଭାଷାରେ ହିଁ ସୀମିତ ରହିଯାଏ।ଅନେକ ଧିଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଭାଷାଟିର ବିଫଳ ହେଇ ଜୀବନ ଯୁଧ୍ୟରେ ପରାସ୍ତ ସୈନିକ ପରି ଠିଆ ହୋଇ ରହନ୍ତି।ଅଭିଶପ୍ତ ପ୍ରାପ୍ତ ଅକାମୀ ହେଇ।ଆମେ ନିୟମ ଗଢିଛେ ସେ ଆମ ଉପରେ ରାଜ୍ କରିବନି ତ ଆଉ କିଏ କରିବ ??ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ  କବଳରୁ ସିନା ଆମେ ମୁକ୍ତ ହେଇଗଲୁ କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଭାଷା ଆମକୁ ଏ ଯାଏ ପରାଧୀନ କରି ରଖିଛି।।© ବଳରାମ ବାରିକ।

ବଦଳୁଥିବା ସମୟରେ ନାରୀର ଚିତ୍ର
 18 April 2021  
Art

୧୯୯୪ ମସିହାରେ ବିଧୁ ବିନୋଦ ଚୋପ୍ରାଙ୍କ ଏକ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅନେକ ଯୁବପିଢୀଙ୍କୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରିଥିଲା।ତାହା ନାମ ହେଉଛି ୧୯୪୨ ଏକ ପ୍ରେମ କଥା (1942 A love story )ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସଙ୍ଗୀତ ଗୁଡିକୁ ଆର:ଡି ବର୍ମନ ଓ ଜାଭେଦ ଅଖତାର ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସଯାଇଥିଲେ।ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ଗୀତ ଗୁଡିକରେ ଅଧିକତମ ଗୀତ କୁମାର ସାନୁ ଓ କବିତା କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତି ନିଜ ସୁମଧୁର କଣ୍ଠରେ ଗାଇଥିଲେ।ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟକ ଅନୀଲ କପୁର ଓ ନାୟିକା ମନୀଷା କୋଇରାଲା ଥିଲେ।ଏହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଓ ଉପରେ ଲିଖିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅବଦାନରେ ଏକ ଗୀତ ସେତେବେଳେ ବହୁତ ଚର୍ଚ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲା।ଗୀତ ଟି ହେଉଛି ..."ଏକ୍ ଲଡକୀ କୋ ଦେଖା ତୋ ଐସା ଲଗା " ।ଆପଣ ଗୀତଟିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମନ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ମହିଳା ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଧାରଣା ଜାଗ୍ରତ ହେବ।ଆପଣଙ୍କୁ ମହିଳାଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକ ଉଚ୍ଚସ୍ତରୀୟ ଚିନ୍ତା ବୃଦ୍ଧି ହେବ।ଗୀତର ପ୍ରଥମ କେତୋଟି ଧାଡି ଶୁଣନ୍ତୁ।ପ୍ରେମିକ ତାର ପ୍ରେମିକାର ରୂପ କୁ କିପରି ବର୍ଣନା କରୁଛି।ପ୍ରେମିକ ପ୍ରବର କହୁଛନ୍ତି ...ଗୋଟେ ଝିଅକୁ ଦେଖିଲି ତ ମୋତେ ଏମିତି ଲାଗିଲା ...ଯେମିତି ସେ ଝିଅଟିଏକ ସଦ୍ୟ ସଜଫୁଟା ଗୋଲାପ ।ଯେମିତି ଶବ୍ଦ ଯାଦୁକର ର ସ୍ୱପ୍ନ।ଯେମିତି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କଅଁଳ କିରଣ।ଯେମିତି ବଣରେ ହରିଣୀ।ଯେମିତି ଚାନ୍ଦିନୀ ରାତିର ତନ୍ଦ୍ରା ।ଯେମିତି ମଧୁର ବାର୍ତାଳାପ।ଯେମିତି ମନ୍ଦିରରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ଜଳୁଥିବା ଦୀପର ଶିଖା .....ଏହିପରି ଭାବରେ ପ୍ରେମିକଟି କିଛି କ୍ଷଣ ପାଇଁ ଦେଖିଥିବା ତାର ପ୍ରେମିକା ବିଷୟରେ ଭାବି ତାର ରୂପକୁ ତୁଳନା କରି ତାକୁ ଗୀତ ଆକାରରେ ଗାଇ ଯାଉଛି।ଆପଣ ୮୦ ଓ ୯୦ ଦଶକର କୌଣସି ବି ପ୍ରେମ ଗୀତ ଉଠାଇ ଦେଖନ୍ତୁ କି ସୁନ୍ଦର ଗୀତ ସେତେବେଳେ ରଚନା ହେଉଥିଲା ଏକ ନାରୀର ରୂପ ଓ ଯୌବନକୁ ନେଇ।ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ନାୟିକା ମାନଙ୍କ ଶରୀରକୁ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଓ ମାର୍ଜିତ ଭାବରେ ସଜା ଯାଉଥିଲା।ବୋଧହୁଏ ନିର୍ମାତା ଓ ନିର୍ଦେଶକକୁ ଏହା ଜଣାଥିଲା ଏକ ନାରୀର ସମ୍ମାନ ହେଉଛି ସମାଜର ସମ୍ମାନ।ଫିଲ୍ମର ମିଳନ ଗୀତଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ଯ ନାରୀର ଲଜ୍ୟା ଆଭୂଷଣ ପ୍ରତି ଯଥେଷ୍ଟ ଧ୍ୟାନ ଦିଆ ଯାଉଥିଲା।ପ୍ରତିକୂଳ ପରିସ୍ଥିତିରେ ବି ସଂଳାପ ଗୁଡ଼ିକରେ ନାୟିକା ମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ବ୍ୟବହାର ହେଉଥିବା ଶବ୍ଦକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ଧ୍ୟାନ ରଖି ଲେଖା ଯାଉଥିଲା ।ନାରୀର ଅସ୍ମିତା ପ୍ରତି ଆଞ୍ଚ ଆସିଲା ଭଳି କୌଣସି ଶବ୍ଦ ସେତେବେଳେର ଲେଖକ କି ଗୀତ ରଚନାକାର କରୁନଥିଲେ।ଏପରିକି ସେ  ସମୟରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଗୁଡିକରେ ନାରୀ ଉପରେ ଖଳ ନାୟକଟିଏ ଯେତେବେଳେ ନିଜର ପାସବିକ ଲୋଲୁପ ପକାଉଥିଲା  ଓ ବଳ ପ୍ରୟୋଗ ପୂର୍ବକ ତାଙ୍କ ଚୀର ହରଣ କରୁଥିଲା ସେତେବେଳେ ସେ ଵାକ୍ୟ ଓ ଆଚରଣ ଯଥେଷ୍ଟ ସଂଯମତା ଦେଖାଉଥିଲା।ସେମାନଙ୍କ ବଳିଷ୍ଠ ସଂଳାପ ହିଁ ଏ ଦୃଶ୍ୟ ଗୁଡିକୁ ସଫଳ କରାଉଥିଲା।ଅଧୁନା  ସମୟ ,ସମାଜ, ଲେଖକ ,କବି,ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ସମସ୍ତେ ଏକ ପ୍ରକାର ନଗ୍ନତାକୁ ପ୍ରସାର ଓ ପ୍ରଚାର କରୁଛନ୍ତି ।କହିଲେ, କହୁଛନ୍ତି ଆଉ ସେ ସମୟ ନାହିଁ।ଲୋକଙ୍କ ଚାହିଦା ଅନୁସାରେ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଇବାକୁ ପଡୁଛି।ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ଲାଗିଲା ଭଳି ଗୀତ ତିଆରି ହେଉଛି।ଆମ ଲୋକଙ୍କ ରୁଚି ଦିନକୁ ଦିନ ବଦଳୁଛି।ଯେଉଁ ଗୀତ ମାର୍କେଟରେ ଚାଲିବ ଆମେ ସେଇପରି ଗୀତ ବନେଇବୁ ନା।ନହେଲେ ଆମେ ମାର୍କେଟରେ ତିଷ୍ଠି ପାରିବୁ ନାହିଁ।ବିନିଯୋଗ କରିଥିବା ପୁଞ୍ଜି ବୁଡିଯିବ।ଦାଣ୍ଡର ଭିକାରୀ ହୋଇଯିବୁ।ଯେଉଁ ନାରୀକୁ ନେଇ ସୁନ୍ଦର ,ସୁମିଷ୍ଟ, ସୁଦୃଶ୍ୟ ଗୀତ ତିଆରି ହେଉଥିଲା ଏବେ ତାର ବିପରୀତ।ଗୀତ ଗୁଡିକରେ କେଉଁଠି ନାରୀକୁ ବିଅର ବୋତଲ କୁଆଯାଉଛି ତ କେଉଁଠି ଦେଶୀ କୁକୁଡା ମାଉଁସ।କେଉଁଠି ଚିକିନି ଚାମିଲି କୁହାଯାଉଛି ତ ଆଉ କୋଉଠି ଗରମ ଜଲେବି କୁହାଯାଉଛି।କେଉଁଠି ଆଇଟମ କୁହାଯାଉଛି ତ କୋଉଠି ମାଲ ଓ ମହୁ କୁହାଯାଉଛି।ନାରୀକୁ  ଖାଇ ହେଉଥିବା ଓ ପିଇ ହେଉଥିବା ଏକ ଭୋଗ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ପରି ବ୍ୟବହାର ହେଉଛି। ଗୀତ ଗୁଡିକରେ ଅର୍ଧ ଉଲଗ୍ନ କରି ସଜା ଯାଉଛି।ପ୍ରାୟ ସବୁ ଭାଷାରେ ତିଆରି ହେଉଥିବା ଗୀତ ଗୁଡିକରେ ନାରୀ ପ୍ରତି ଅଶ୍ଳୀଳ ଇଙ୍ଗିତ କରାଯାଉଛି,ଅଭଦ୍ର ଓ ନୀଚ୍ଚକୋଟିର ଶବ୍ଦ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଉଛି।ଜଣାପଡୁନି କଣ ହୋଇଯାଇଛି ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କୁ ??କଣ ବା ଶେଷ  ପରିଣତି ହେବ ଆମ ଭୋଗୀ ଚିନ୍ତନର !!!କଣ ହେବ ମାନେ ???ଏହାର କୁଫଳ ସମାଜ ବାଣ୍ଟି ଖାଇଲାଣି।କୋମଳମତି ଶିଶୁଟିକୁ ଏହିପରି କିଛି ଗୀତକୁ ଦେଖି ଓ ଶୁଣି ନିଜ ମସ୍ତିଷ୍କକୁ ବିକୃତ କରି ସାରିଲାଣି।ଅଭିଭାବକ ବି ଭାବୁଛି ମୋ ଛୁଆ ଆଧୁନିକ ହେଉଛି।ଏହି ଗୀତ ଗୁଡିକୁ ଶୁଣି ଓ ଏହି ଗୀତ ରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ନଗ୍ନ ଦୃଶ୍ୟ କୁ  ଦେଖି ବୃଦ୍ଧଟିଏ ବି   ଶିଶୁ କନ୍ୟାକୁ ବଳାତ୍କାର କରିବା ପରି ଏ ଜଗତର ନିକୃଷ୍ଟ ପାପ କରିବସୁଛି।ଏବେ ବିଚାର ଆପଣଙ୍କର !!!!ଏହାର ପୃଷ୍ଠପୋଷକ ସାଯିବା ନା ଏହାର ପୃଷ୍ଠଭୂମିକୁ ଉପାଡି ଫୋପାଡିବା !!!!✍️ବଳରାମ ବାରିକ।ନଟିଲ, ଯାଜପୁର /ଝାରସୁଗୁଡା।

ଲକ ଡାଉନ -ସର୍ଟ ଡାଉନ୍ ସ୍ଥାୟୀ ସମାଧାନ ନୁହେଁ
 18 April 2021  
Art

ଏ ବିକଟାଳ କରୋନା ସ୍ଥିତରେ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଗୁଣବତ୍ତା ସମ୍ପନ୍ନ ଡାକ୍ତରୀ ସେବା ଏ ଦେଶରେ ବିରଳ।ବିଶ୍ୱ ମହାମାରୀର ମୂଳଉତ୍ପାଟନ କରିବା ପାଇଁ -----*ଲକ୍ ଡାଉନ୍ -ସର୍ଟ ଡାଉନ ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବସ୍ଥା ,ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ  ସୁନ୍ଦର ମେଡ଼ିକାଲ ରହିବା କଥା। ଝାଡା ଲାଗିବ ବୋଲି ଆମେ କଣ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ବନ୍ଦ କରିଦେବା କଥା କି ???* ସରକାର ସର୍ବ ନିମ୍ନ ମାଟ୍ରିକ ପାସ କରିଥିବା ଯୁବକ ଯୁବତୀଙ୍କୁ ଦେଶ ସାରା NHM ପ୍ରକଳ୍ପରେ ଚାକିରୀ ଦେଇ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଭାଗର ଶକ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତୁ।ଦେଶରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କର୍ମୀଙ୍କ ଘୋର ଅଭାବ ରହିଛି।* ଡାକ୍ତର ଓ ପାରା ମେଡ଼ିକାଲ କର୍ମୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବଢାଯାଉ।* କରୋନା କିଟ୍ ,ସାନିଟାଇଜର,N 95 ମାସ୍କ କାରଖାନା ଲଗାନ୍ତୁ।ଯେଉଁ ଯୁବା ମାନେ କରୋନା ଆୟୁଧ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ  ଷ୍ଟାର୍ଟ ଅପ୍ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ମାଗଣାରେ ସରକାର ଜମି ଯୋଗାନ୍ତୁ ଓ ବ୍ୟାଙ୍କରୁ ଋଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାନ୍ତୁ।* ଧନୀ ଲୋକ ପାଇଁ ଆଇସଲୋସନ୍ ,ସର୍ଟ ଡାଉନ୍ ,ଲକ୍ ଡାଉନ୍ କିଛି ଫରକ ପଡିବ ନାହିଁ।ଗରିବ ଲୋକ ଯେଉଁ ମାନେ ଗୋଟିଏ ଦିନ ମୂଲ ଲାଗିଲେ ଦୁଇ ଓଳି ଖାନ୍ତି।ସେମାନଙ୍କୁ ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚାନ୍ତୁ।* ଲକ୍ ଡାଉନ୍ ଓ ସର୍ଟ ଯୋଗୁଁ ଅନାହାରରେ କାହାର ମୃତ୍ୟୁ ନୁହେଁ।