Home
Quotes New

Audio

Forum

Read

Contest


Write

Write blog

Log In
Your search for મુંબઈ
પ્રજાસત્તાક દિવસ, ૨૦૧૮
 PRAVINA Avinash  
 31 January 2018  

પ્રજાસત્તાક દિવસ, ૨૦૧૮26012018मेरा भारत महानभारतमें बने हुए मालका इस्तेमाल किजिएपरदेशी चिजोंका बहिष्कारઆ બધું ખોખલું લાગે છે. હજી ગઈ કાલે જ ભારતથી પાછી આવી. કોને ખબર કેમ , અમેરિકાનું’ કેમ આપણી પ્રજાને ઘેલું લાગ્યું છે ?જ્યારે પણ કશું ખરીદવા નિકળું ત્યારે, ‘ભૈયા અપને દેશમેં બની હુઈ  ચીજ દિખાના ‘.આ સવાલ સાંભળીને દુકાનમાં ઉભેલા સહુનુ મુખ આ વાક્ય બોલનાર પર તાકી રહે.હા, કબૂલ કરીશ અમેરિકાનો લાંબો વસવાટ છે. એટલે ભારત પ્રત્યે માયા અને મમતા અધિક છે.ખેર આ તો સાવ નજીવી વાત છે. એક વાત કહ્યા વગર રહી નહી શકું. જ્યાં જુઓ ત્યાં અમેરિકાના સ્ટોરે ડેરા તંબુ તાણ્યા છે. જેમ આપણે અંહી ,’યોગ’ દ્વારા આક્રમણ કર્યું છે. તેમ તે લોકોએ સ્ટોરો ખોલીને આપણું ધન ઘસડવા માંડ્યું છે.  ભારતવાસીઓ “જાગો”. મોડું થાય એ પહેલાં વિચારો ! અમેરિકામાં મળતી ડોલર બે ડૉલરની વસ્તુઓના ત્યાં ૬૦૦ થી ૭૦૦રૂ. લે છે. ધોળે દિવસે લુંટ ચલાવે છે.શામાટે આપણે , આપણી વસ્તુઓની ગુણવત્તા વધારતા નથી ? નાના નાના શાકભાજી વાળા અને દાણાવાળા સાથે માથાકૂટ કરીએ છીએ. આટલી બધી રસાકસી ચાલે છે છતાં ટેક્સીવાળાઓનો પાવર ઓછો થયો નથી.  કચરો તો એવી રીતે નાખતા દેખાય છે કે , આપણા વડાપ્રધાન આવીને ઉચકશે !માત્ર ફરિયાદ કરવાનો ઈરાદો નથી. આ તો અંદરથી આંતરડી કકળે એટલે લખાઈ ગયું. મુંબઈમાં બનાવેલું શિવાજી મહારાજનું પૂતળું .ખૂબ ભવ્ય જણાયું. હાજીઅલીના સર્કલ પાસે.” ટિફિન વાળા”નું સ્મારક ઉડીને આંખે વળગે તેવું છે. જો માલમાં ગરબડ હોય તો દુકાનદાર ખેલદિલીથી કહે, “પાછું લાવજો, માલ બદલી આપીશ”.મોં માગ્યા દામ આપ્યા પછી શાકવાળી પણ તોલમાં ગરબડ નથી કરતી. છાપાવાળો, દૂધવાળો બધા સમયસર ફરજ બજાવે છે. પૂનામાં તો ઘરકામ કરવાવાળાઓએ યુનિયન બનાવ્યું છે. દર મહિને “બે દિવસ પગાર સાથે” રજા. ખૂબ આનંદ થયો. દરેક કામના જુદા પૈસા ! વાહ શેઠ લોકો હવે એમની બોલબાલા છે. બાળ બચ્ચા તેમને પણ છે. કામવાળાની કદર કરો. મહેનતના પૈસા મેળવે છે.સિધ્ધીવિનાયકના મંદીરની બહાર બેઠેલાંને રાજી કરીએ. મંદિરોમાં બેઠેલો ભગવાન આ બધું નિહાળે છે. મહારાજોની ચૂડમાં ફસાયેલી આપણી પ્રજા ‘અંધશ્રદ્ધાના’ કાળા કૂવામાં છલાં ગ મારે છે. આંખો ખોલો. વિવેકાનંદને સુણો.સામાન્ય,’ ઓટ’ જેવી વસ્તુ શામાટે અમેરિકન લેવી ?આજે ૨૬મી જાન્યુઆરીનો દિવસ, રાતના સ્વપનું આવ્યું, ‘હું ભારતમાં રહું છું અને આખા ઘરમાં એક પણ વસ્તુ,’મેઈડ ઈન અમેરિકા’ નથી ! આપણી પ્રગતિ કૂદકેને ભૂસકે વધી રહી છે. ‘ભારતનો ડંકો’ દુનિયાભરમાં વાગે છે. ભારતની બહાર આપણું ‘યુવાધન’ આગવું સ્થાન ધરાવે છે.  આપણા સંસ્કાર અને વિચાર શૈલીના પરદેશીઓ ઘેલાં છે. કયા ક્ષેત્રમાં આપણે અગ્રીમ નથી ?“ભારતિય” છીએ તેનું ગૌરવ મુખ પર અને વર્તનમાં તેમજ વાણીમાં પ્રગટ કરતાં ન અચકાવ.આવો આજે ભ્રષ્ટાચાર ઓછો કરવાની ‘શપથ’ લઈએ.મ્હોં માગ્યા દામ મેળવ્યા પછી ગ્રાહકોને છેતરવાનું બંધ કરીએ.બાળપણમાં નાગરિક શાસ્ત્ર ભણિ હતી, તેને જીવનમાં ઉતારીએ.ઘરના વડીલોને આદર આપીએ.‘જુવાની દિવાની’ છે એમાં નવું કશું નથી ! માત્ર સંયમ નો સમયસર ઉપયોગ કરીએ.આજે છે, એ કાલે રહેશે તેની ખાત્રી ખરી ?ભૂતકાળના અનુભવો પરથી વર્તમાનના કાર્ય દ્વારા, ભવિષ્યની ભવ્ય ઈમારત ચણીએ.આપણા જવાનો સરહદ પર જાન ન્યોછાવર કરે છે, તેમના પ્રત્યે થોડી હમદર્દી બતાવીએ.આપણા વડા પ્રધાન , શ્રી નરેન્દ્ર મોદીને તેમના કાર્યમાં પ્રમાણિકતાથી સાથ આપીએ.તેમણે ‘ભારતનું ગૌરવ’ વધારવામાં કોઈ કમી નથી રાખી.દરેક રાજ્ય, ‘ભારતનો એક ભાગ’ છે એ શિલાલેખ દિમાગમાં કોતરીએ.જય હિંદ,  જય હિંદ બોલો સાથ .ભારતનો પ્રજાસત્તાક દિવસ ,એક સારા કાર્ય દ્વારા મનાવવાનો સંકલ્પ આચરણમાં ઉતારીએ .મિત્રો હાથ ફેલાવ્યા છે, ગ્રહણ કરો અને કૂચ જારી રાખો !

દશ દેશનો પ્રવાસ બાઇક પર-યુગ્મા દેસાઇ
 Manisha Joban Desai  
 9 February 2018  

યુગ્માનો એક પ્રયત્ન પ્રેરણાદાયી -મનીષા જોબન દેસાઈ travelstory.પ્રવાસ વર્ણન...યુગ્મા જોબન દેસાઇ નો એક પ્રયત્ન પ્રેરણાદાયી - 10 નેશન બાઈકિંગ રાઇડમમ્મી પપ્પા મમ્મી ...'અરે શું થયું ?એકદમ ઉત્સાહમાં છે ને ?કોઈ નવો આઇડીઆ ઈન્ટીરીયરનાં પ્રોજેક્ટનો સુઝ્યો કે શું ?'મારી દીકરી યુગ્મા આવીને એની નવી એક્ટિવિટીની વાત કરી .લંડન ભણવા ગયી હતી અને ઇન્ટરિયર તથા પ્રોડકટ ડિઝાઇનનો કોર્ષ કરી અમારી ઓફિસમાં સાથે ઇંટીરિયરની પ્રેક્ટિસ શરુ કરી અને ધીરે ધીરે પોતાના કામ પણ હેન્ડલ કરવા માંડયા હતા.આમ રૂટિન લાઈફ જઈ રહી હતી અને 'બાઈકિંગ કવિન' ગ્રુપમાં જોડાવાની ઇચ્છા થઇ. ઓકે ,મને એમ કે બાઈકનું ગ્રુપ બનાવી કઈ ફન ક્લબ પાર્ટી જેવું હશે .ધીરે ધીરે પ્રેકટીસ માં જતી .મને કઈ ખાસ ખ્યાલ નહિ આવ્યો પણ બધા બાઈકિંગના ફ્રેન્ડ્સ દેખાવા માંડયા .8-10 મહિનાથી જોઈન્ટ થઇને બાઈકની પ્રેકટીશ કરતી .અને પહેલી વાર બાઈક લઈને બહારગામનો પ્રોગ્રામે બન્યો એટલે મને ચિંતા થવા લાગી .ટ્રફિક હોય અને હાઇ-વે પર જવાનું ....જાત જાતનાં વિચારો આવી ગયા પછી મારી દીકરી યુગ્માએ એનાં ગ્રુપમાં 50 મેમ્બર્સ છે અને બધા ગ્રુપમાં જઈએ છે એમ કહ્યું અને ગ્રુપ એડમીન ર્ડો.સારિકા મહેતાનાં માઉન્ટનિન્ગ અને બાઈક રાઇડિંગની ગાઈડન્સ અને એક્સપિરિયન્સની સાથે યુગ્માએ લગભગ 8-10 મહિનામાં સાપુતારા -આબુ -મુંબઈ દમણ વગેરે જગ્યા એ ગ્રુપ રાઈડ કરી અનેપછી પોતાનું ktm બાઈક ખરીદ્યું.સમય મળે એટલે બાઇક લઇ પ્રેકટીસમાં નીકળી જાય અને ફીટનેસ માટે પણ વધુ એલર્ટ થઇ.સતત વરસતા વરસાદમાં ડુમ્મસની રાઇડ કરે.એની ઘગશ જોઇ અને અમે પણ સાથ આપ્યો અને મનોમન સુરક્ષીત રાઇડની પ્રાર્થના કરતાં.હવે અમને બધાને ખ્યાલ આવી ગયો કે યુગ્મા ખુબ સિરિયસલી બાઈક રાઈડમાં આગળ વધુ ટુર કરવા માંગે છે.સ્કૂલમાં હતી ત્યારે બેડમિન્ટન રમતી અને ટૂરનામેન્ટમાં પણ પાર્ટ લેતી .પહેલેથી એને બેસી રહેવાનું નહિ ગમે .કંઈ ને કંઈ એક્ટિવિટી કરે અને ગ્રુપમાં પણ સરળતાથી ભળી જાય .ખુબ સાહસિક સ્વભાવ .સાથે મારા દીકરા પ્રથમ અને એની વાઈફ ઉર્જાનો પણ ખુબ સપોર્ટ .અમે ગભરાઈ જઈએ એટલે અમને બધી વાત નહિ કરે .બાઈકિંગ કવિન ગ્રુપમાં પહેલા સમગ્ર ભારતની ટુર વિષે વિચાર કરવામાં આવ્યો હતો .પછી યુગ્માં અને બીજા મેમ્બર્સ માનનીય પ્રાઈમ મિનિસ્ટર શ્રી નરેન્દ્ર મોદી અને મુખ્યમંત્રી શ્રી આનંદીબેન નું સૂત્ર "બેટી બચાવો ,બેટી પઢાઓ" ગ્રુપમાં પણ મેમ્બર હતા અને એ મેસેજ બાઈક રાઈડ કરી સમગ્ર વિશ્વમાં ફેલાવાનો વિચાર કર્યો .આખા ગ્રુપમાંથી ચાર ગુજરાતી યુવતીઓ 10 દેશના પ્રવાસે એટલે કે નેપાળથી સીંગાપોર બાઈક રાઈડ કરી ને જશે એવું નક્કી થયું અને એમાં યુગ્માની પણ પસંદગી થઇ .હું અને મારા હસબન્ડ આર્કિટેક્ટ જોબન દેસાઈ બંને ખુશ પણ થયા પણ અંદરથી ખુબ ચિંતા થતી હોય .કાર રાઈડ હોય તો સેફટી ,પણ બાઈકમાં ગમે તેટલો સપોર્ટ કે સુરક્ષા આપે પણ વ્યક્તિએ પોતે જ બેલેન્સ જાળવવાનું અને એકલાજ નિર્ણયો લેવાના , અજાણ્યા રસ્તાઓ ,વગેરે વિચારો આવવા લાગ્યા .પણ ટીમ એટલી મક્કમ હતી અને નક્કી થયાનાં બે એક મહિનામાં તૈયારી શરુ કરી દીધી .સુરતની ડાયમંડ કંપનીઓ ,ટેક્ષટાઇલ,સ્કૂલ સંસ્થાઓએ આ અદભુત આઈડિયાને બિરદાવ્યો અને સ્પોન્સર કર્યા .એક મહિના પહેલા સાદો ખોરાક અને એક્સરસાઇઝ વગેરેથી ફિટનેસ એક્સરસાઇઝ પણ શરુ કરી દીઘી .સાથે સામાન ,ફૂડ ,કાર ટેકનિકલ પર્સન ,રોડ ગાઈડ અને ડોકયુમેન્ટરી ફોટોગ્રાફરની ટિમ વગેરે એક કાર સતત ટુરમાં સાથે રહેવાની હતી અને 'Ten nation baiking ride "નો રોડ મેપ પણ આવી ગયો એ જોઈ અમને તો બહુ જ ટેન્શન થઇ ગયું .પણ યુગ્મા અને ટિમનાં બધા મેમ્બર્સની હિમ્મત અને તૈયારીઓ પુરજોશમાં ચાલી રહી હતી.ચાલીસ દિવસ અને 10000 કી.મી.ની રાઈડ કરવાની અને દરેક દેશમાં ત્યાંના વડાપ્રધાન વગેરે સાથે મિટિંગ કરી' બેટી બચાવો બેટી પઢાવો 'ના કન્સેપટ વિષે વાતો કરવાની અને સંદેશ ત્યાં પણ વિસ્તારપૂર્વક સમજાવવાનો .દક્ષીણ -પૂર્વ એશિયાનાં મહત્વનાં દેશો જેનો ભારતથી જવાનો રૂટ નવો ખુલ્યો હતો અને આ બાઈકિંગ કવીન્સનું પહેલું સાહસ હતું જે આ રૂટ પર જવાનાં હતા અને બધા દેશની એન્ટ્રી માટેનાં નિયમો પણ બદલાતા રહેતા હતા .એ બધું ગુગલ પરથી સર્ચ કરતા રહયા અને હેલ્મેટ સાથે વરસાદ અને લાંબો રૂટ તથા બાઈક સાથે નેવિગેટર જોડી રાખવું એવો નિર્યણ થયો પણ બધે જંગલ નો એરિયા અને કાદવકીચડ વાળા રસ્તા ,નેટવર્ક નો મોટો પ્રોબ્લેમ .પણ બધા એક સાથે જ રૂટ પર રહેશું એવું નક્કી કર્યું જેથી એકલા મુસીબતનો સામનો નહિ કરવો પડે .બધી તૈયારી કરતા કરતા સાથે દિલ્હી શ્રી નરેન્દ્ર મોદીજી ,શ્રી આનંદીબેન પટેલ ,શ્રી અમિતાભ બચ્ચન ,શ્રી સુષમા સ્વરાજ વગેરેના આશીર્વચનો લીધા અને ગવર્મેન્ટ બોડી સાથેના તમામ પ્રશ્નો તથા સમગ આયોજન માટેની મિટિંગો તથા હરેકૃષ્ણ ડાયમંડનાં પરિસરમાં યોજાયેલ શ્રી આનંદીબેન પટેલ દ્વારા ફ્લેગઓફ કાર્યક્રમમાં શ્રી જનકભાઈ બગદાણાવાળાનો ખુબ સહયોગ અને આશીર્વાદ રહયા . સમગ્ર એશિયન મીડિયાનો પણ ખુબ સપોર્ટ રહ્યો .ફ્લેગઓફના દિવસે ચેકર્ડ ફ્લેગ દ્વારા 500 ફ્લેગ્સનો ગિનીઝ બુકનો રેકોર્ડ પણ બન્યો અને 1500 બાઇકસવારે ખુબ ઉત્સાહ ભેર યુગમાં અને ટીમને પ્રવાસની શુભ શરૂઆત કરાવી ,સુરતથી મુંબઈ બાઇક પર ને નેપાળ પ્લેનમાં અને ત્યાંથી બાઈકિંગ કવીન્સની બાઈક સફર શરુ થઇ.તકલીફો ની વાતો કરીયે તો વરસાદે ખુબ હેરાન કર્યા કોઈ પહાડ પાસેથી પસાર થવાનું હોય તો સ્લીપ થઇ જવાનો ડર રહે .ધુમ્મસને કારણે ફાસ્ટ ડ્ાઇવીંગ શક્ય નહોતું .પાણીના વહેણ માંથી પણ પસાર થવાનું રહેતું .એક દિવસ માં 450 કિલોમીટર અંતર કાપવું પડતું .એટલે પણ થોડું ડ્વાઇવીંગ ધીરે કરવું પડતું .મ્યાનમાર પહાંચવામાં કોઈ પરમિશન ના પેપરને લીધે કોહિમા(મણીપુર) રોકાવું પડ્યું અને ત્યાં મિલિટરી કેમ્પનું રમણીય વાતાવરણ અને ફેમિલી ગેધરિંગ જોવાનો મોકો મળ્યો .રોજ સાંજે વૉટ્સએપ પર રેકોર્ડેડ મેસેજ યુગમાં મોકલે અને અમે એને મેસૅજ મોકલીએ .નેપાળ- ભૂતાન-મ્યાનમાર {રંગુન}-વિએટનામ-લાઓસ -થાઈલેન્ડ -કંબોડીયા -મલેશિયા -સિંગાપોર દરેક દેશના પ્રધાનમંત્રી ,વિદેશમંત્રી અને ભારતીય સમાજની મુલાકાત લેતા અને 'બેટી બચાવો બેટી પઢાવો 'ના સૂત્ર અને મહિલા પ્રશ્નો વિષે વિચારોનું આદાન -પ્રદાન કરતા આગળ વધી રહયા હતા .નવી નવી જગ્યાઓ ની રહેણી કરણી ,ઐતિહાસિક ઇમારતો ,મંદિરો વગેરેની પણ વિઝીટ લેતા .ત્યાંની નાની બાલિકાઓની સ્કૂલો વગેરે જોઈ ત્યાંનો ટ્રાફિક અને અજબ ગજબનું જમવાનું ,રહેવાનું વગેરેમાં પણ મક્કમ અને ઉત્સાહિત આગળ વધ્યે જતા હતા.આ પ્રવાસ સુરતની આ ગુજરાતી યુવતીઓ પાર પાડશે એનો વિશ્વાસ જે આપણા દેશવાસી ઓ એ પોતાના સંદેશાઓ દ્વારા પાઠવ્યો હતો એ વિશ્વાસને જાળવી રાખતા દરેક જગ્યા એ વાતો રજુ કરતા ગયા .બાઈક રાઈડ માં નેવિગેટર આપ્યું હોવા છતાં જંગલ અને પહાડ ના રસ્તા ઓ પર નેટવર્ક નો અભાવ હોય ,એમાં બાઈક બગડી જાય તો નજીકના શહેરમાં ટ્રકમાં પહોંચી રહી પડે એથી 40 દિવસ ને બદલે 10 દિવસ વધુ થયા .યુગમાં નો આ પ્રકાર નો પહેલો એડવેન્ચર પ્રવાસ હતો પણ એને બિલકુલ ગભરાયા વગર પાર પાડ્યો.એક વાર પરમિશન આવતા વાર થઇ હોવાને કારણે "નો મેન લેન્ડ'માં 36 કલાક બેસી રહેવું પડ્યું .થાઈલેન્ડ સિંગાપોરના રસ્તા સગવડભર્યા અને સીધા હતા પણ લાંબો રસ્તો વધુ કંટાળાજનક બને ,એટલે હેલ્મેટમાં પોતાની જાત સાથે કુદરતના સાનિધ્યમાં ગીત ગાતા આગળ વધ્યે જતા હતા .જાણે દેશ માટે જંગ પર આવ્યા હોય એવું ફીલ થતું અને એ લોકો ગર્વ પણ અનુભવતા .આ પ્રવાસ દરમિયાન યુગ્માને સુરત અને થાઈલેન્ડનાં શહેર સુરત થાની વિશેની ઐતિહાસિક વાતો જાણવા મળી પ્રવાસ દરમિયાન પોતાના શહેરની એટલી યાદ આવતી હતી એમાં ત્યાં સુરત નામનું શહેર જોઈ એકદમ ઈમોશનલ થઇ ગયા અને થાઈલેન્ડનાં દક્ષિણ પ્રાંતમાં આવેલા એ શહેરની આર્થિક નીતિઓમાં ભગિની શેર બનાવવામાં આવ્યું છે જેથી એ લોકો ફરી સુરતમાં જ હોય એવો નદીકિનારે અનુભવ કર્યો .1915 માં થાઈલેન્ડનાં રાજાએ સુરત શહેરની મુલાકાત લીધી હતી ત્યાંની નદી કુમ કુકિન્ગ નદીનું નામ બદલી તાપી નદી કર્યું હતું .અને આપણા સુરત શહેરનો આવો ભવ્ય ઇતિહાસ જાણયો અને એ સ્થળ પર ઉભા રહી યાદો તાજી કરી લીધી .આમ આગળ વધતા જતા હતા .કોઈનું રસોડું મળે ત્યાં જાતે રસોઈ પણ બનાવી લેતાં.અને રસ્ત બધા બેસીને પીકનીક પણ માનવી લેતા .રાઈડ દરમિયાન 7 વખત લેન્ડસ્લાઇડિંગ થયું હતું .દરેક દેશમાં પાછા ટ્રાફિકનાં નિયમો પણ જુદાજુદા .ક્યાંક લેફ્ટ ચલાવવાનું હોય તો ક્યાંક રાઈટ .અને સખ્ત રીતે નિયમોનું પાલન કરવું પડે .આખરે સિંગાપોરની બોર્ડર પર ભારતીય સમાજ અને પ્રધાનમંત્રી વગેરે દ્વારા ભવ્ય સ્વાગત થયું અને પ્રવાસવર્ણનના પ્રોગ્રામ અટેન્ડ કર્યા. જેમાં પપ્પા જોબન દેસાઈ પણ સિંગાપોર પહોંચી ગયા હોવાથી યુગ્મા આનંદિત થઇ ગઈ .મહિલા મંડળો અને એન. જી .ઓ બધા એ ખુબ અભિનંદન આપ્યા અને અમે દિલ્હી એરપોર્ટ પર યુગમાં અને બધા બાઈકિંગ કવીન્સનું ખુશીના આંસુ સાથે સ્વાગત કર્યું . દિલ્હી માં પ્રધાનમંત્રી શ્રી નરેન્દ્ર મોદીજી ,શ્રી સુષમા સ્વરાજ ,ગુજરાતના શ્રી પુરુષોત્તમભાઈ રૂપાલા ,શ્રી સી.આર .પાટીલ અને શ્રી દર્શનાબેન જરદોશે સફળ અભિયાન માટે અભિનંદન આપ્યા સાથે પ્રવાસની વિગતો જાણી .દિલ્હીની પ્રેસ કોન્ફેરન્સમાં પણ ખુબ સરસ પ્રશ્રનોત્તરી રહી , દરેક દેશમાંથી મળેલી ભેટોનું પ્રદર્શન રાખ્યું અને મીડિયાનો ખુબ સહયોગ રહ્યો તથા બધાએ આ અનેરા બાઈકિંગ પ્રવાસ માં સુરતની યુવતીઓ ગઈ એનું આશ્રય પણ વ્યક્ત કર્યું પણ યુગ્મા એ જવાબ આપતા કહ્યું 'હું દીકરી છું એવો કોઈ ભેદભાવ મારા ઘરમાંથી રાખવામાં આવ્યો જ નથી અને હું આ નહિ કરી શકું એવું કદી માનતી જ નથી .આપણી હિમ્મત જ આપણને નવી દુનિયાનો પરિચય કરાવે છે અને આ પ્રવાસ દ્વારા હું કેટલું નવું જોઈ જાણી શકી અને મને મારા વ્યક્તિત્વમાં એક નવો ઉત્સાહ નો સંચાર થયો છે .આ અભિયાન અહીંથી સમાપ્ત નથી થતું ,'બેટી બચાવો બેટી પઢાવો' ના કાર્યક્રમ આગળ પણ થતા જ રહેશે અને બાઈક રાઈડ પણ થતી જ રહેશે જરૂર છે ફક્ત મહિલાઓ અને યુવતીઓએ પહેલું પગલું માંડવાની પછી આખી દુનિયા તમારી સાથે જ છે .'સુરત આવ્યા બાદ બધાએ યુગ્માને ખૂબ અભિનંદન આપ્યા અને શહેરનાં ચેમ્બર ઓફ કોમર્સ ,મંડળો ,ક્લબો અને સ્કૂલોમાં યુગ્મા દેસાઈ પોતાનાં બાઈકિંગ ક્વીન રાઈડનાં અનુભવો અને બેટી બચાવો બેટી પઢાવો કાર્યક્રમો કરતા જ રહે છે .મુંબઈનાં સ્માઈલ ફાઉન્ડેશનમાં એબ્યુઝ ગર્લ ચેરિટીના ફેશન શોમાં પાર્ટ લઇ પોતાનાં સામાજિક દાયિત્વ ને નિભાવી રહી છે અને નવા યંગ જનરેશન સાથે યુથ પ્રોગ્રામમાં એક્ટિવેટ રહે છે .બાઈકિંગ ક્વીન અને બેટીબચાવો કાર્યક્રમ માં નવા નવા લોકો જોડાતા જાય છે અને વુમન અવેરનેસ ,સ્વચ્છતા અભિયાન ના સંદેશાઓ સોસીઅલ મીડિયા વગેરેના સહયોગથી બધા સુધી પહોંચાડતા રહે છે.ઇન્ટરનૅશનલ મીડિયા એ પણ ખુબ આ અભિયાનને બિરદાવ્યું અને ten nation રાઈડ દરમિયાન એ દેશોના રાઇડર પણ જોઈન્ટ થયા અને ઈન્ટરનેટ દ્વારા જોડાઈને આ અભિયાનને સતત આગળ વધારી રહયા છે .ફક્ત કોઈ પણ કામ દેખાદેખી કે જીદ ખાતર શરુ નહિ કરવું પણ પોતાની સમજ ,સંજોગો અને આપણો પોતાનો રસ ક્યાં સુધી જળવાઈ રહે છે એ બાળકોને સંસ્થા દ્વારા સમજાવવામાં આવે છે જેથી ખરેખર રસ ધરાવતા યુવાન યુવતીઓ અભિયાનને જીવંત રાખી શકે .અાપણે બધાજ સમાજની અનદેખી સાંકળોથી અને અસુરક્ષીત માહોલનાં ભયથી જકડાયેલા રહીયે છે અને નવા વિચારોને અપનાવતા ગભરાઇએ છે જેથી આપણા બાળકો પણ ઉત્તમ તકોથી વંચિત રહી જાય છે .અલબત્ત , આધુનીકરણ ,ડિજિટલ એપ્રોચ અને સોશીયલ મીડિયાને કારણે માહિતીથી વાકેફ છીએ પણ સાથે દીકરીઓને પોતાની સુરક્ષા અને આજ જગતમાં જીવવાનો પોતાનો માર્ગ બનાવવાની હિંમત અને તક આપવીજ રહી .એક સર્વે પ્રમાણે ભારત દેશ યુવાઓનો દેશ છે આપણી પાસે ઉત્તમ તાકાત અને બ્રેઈન છે જેનો વિકાસ કરવો અને આવનારી પેઢી માટે એક સુમેળભર્યું વાતાવરણ ઉભું કરવું અને એ ધ્યેય આપણે સૌથી પહેલા આપણા ઘરના સભ્યોને શારીરિક અને માનસિક રીતે મજબૂત બનાવી ને જ પર પાડી શકીયે .દરેક વ્યક્તિ બોર્ડર પર જઇ લડી નથી શકવાની પણ સમાજની અંદર જ રહી અસામાજિકતા અને અરાજકતાનો મક્કમપણે સામનો કરવો રહ્યો .આ લેખ દ્વારા એક અત્યંત કઠિન પ્રવાસ માટેનું મનોબળ યુગ્માએ કેળવ્યું અને અમે મક્કમ મને એને સાથ આપવાની હિમ્મત કેળવી તેનું નિરૂપણ શબ્દો અને તસવીરો દ્વારા કર્યું છે .આશા છે દેશનાં યુવાધન પોતાના મનગમતા વિષયો જે ફક્ત ડર અને માહિતીનાં અભાવ કે સપોર્ટનાં અભાવને કારણે અમલમાં મૂકી નહિ શક્યા હોય એ સૌ નવા નવા રેકોર્ડ બનાવતા રહે અને મહિલાઓ પણ પોતાની દીકરીઓને સાહસીક બનાવી એનામાં રહેલી છુપી ટેલેન્ટનો વિકાસ કરવામાં આગળ આવે .જયહિન્દ-મનીષા જોબન દેસાઈ.

રૂપ સ્મ્રાજ્ઞીનીને શ્રદ્ધાંજલિ
 Kunjal Chhaya  
 25 February 2018  

ભારતીય ફિલ્મ જગતની તેજોમય દીવડી ઓચિંતી ઓલવાઈ ગઈ.જેની અદાકારી અને રૂપના કામણની કાયલ હોય એવી ત્રણ પેઢીની લોકપ્રીય અભિનેત્રી શ્રીદેવી ગત રાતે દુબઈમાં પારિવારિક લગ્ન પ્રસંગે હાજરી આપવા ગયેલ અને હ્રદયના તિવ્ર હુમલાને તાબે થઈ એના કાંતિવાન દેહે પરમાત્મની શરણાગતિ સ્વીકારી લીધી. અંતિમ તસ્વીરની ઝલક ટી.વી. સમાચારો અને ઈન્ટરનેટના માધ્યમો દ્વારા જોવા મળી જેમાં લગ્નસરામાં શોભનીય લાગે એવાં આભૂષણો અને ભારતીય જાકજમાળવાળાં પરિધાનમાં એવોની સદેહે ચોપન વર્ષની આયુમાં પણ ઉત્કૃષ્ઠ મરમરની મૂર્તિ સમ લાગતાં હતાં. પતિ બોની કપુર અને દીકરી ખુશી એ સમયે સાથે હતાં. બીજી પુત્રી જાહ્નવી હાલ ભારતમાં જ છે અને એમનો પાર્થિવ દેહ દુબઈથી મુંબઈ લવાશે એવા સમાચાર સૂત્રોની યાદીમાં છે.આ ક્ષણે, એમની યાત્રા તરફ નજર કરીએ તો નાનપણથી જ ભારતીય શાસ્ત્રીય નૃત્યમાં જેમણે પારંગતતા હાંસલ કરી હતી અને સાવ બાળપણથી જ કચકડે જેમના અભિનયના આયામો ઝળક્યાં હતાં એવાં આ શ્રીદેવીનું અસલ નામ અમ્મા યંગર અયપ્પમ હતું. તેઓની બાળ કલાકાર તરીકે તમીલ ફિલ્મોથી શરૂઆત કરી હતી અને હિન્દી ફિલ્મમાં ૧૯૭૧માં જૂલી ફિલ્મમાં મુખ્ય અભિનેત્રી લક્ષ્મીની નાની બહેનના પત્રમાં પદાર્પણ કર્યું હતું. સદમા, ચાંદની, ગુમરાહ, ચાલબાઝ, મી.ઈન્ડિયા, નગીના અને ખુદાગવાહ જેવી ફિલ્મો એમની યાદગાર છે. હાલમાં, આવેલ અને ખૂબ વખણાયેલ ફિલ્મો ‘ઈગ્લિશ વિંગ્લીશ’ અને ‘મોમ’ના પાત્રને બખૂબી નિભાવ્યું હતું. અંતિમ સફર તરીકે, શાહરૂખ ખાનની આગામી ફિલ્મ ઝીરોમાં એમને સજીવન જોઈ શકાશે. કેટલાંય ફિલ્મી અને સામાજિક એવોર્ડ મેળનાર આ અભિનેત્રી કેટલીય અભિનંય વાંછુઓની આદર્શ રહી છે અને રહેશે. વડાપ્રધાન મોદી સાહેબ, એમના સમકાલિન અભિનેતા રજનિકાંત, ધર્મેન્દ્ર – સૌંદર્ય સામગ્રી હેમા માલીની અને આજની ચહિતી અભિનેત્રી આલિયા ભટ્ટ વગેરે અનેક હસ્તીઓએ એમને ઠેરઠેર શ્રદ્ધાંજલિ અર્પણ કરી છે. સૌથી વધુ એમની ફિલ્મના પડદે એમના દેર અનિલ કપુર અને ૠષિ કપુર સાથે જોડી જામતી. હાલમાં ખૂબ લોકપ્રિય થયેલ સિયલ ‘યે ઉન દિનો કી બાત હૈ’માં નેવુંના તબક્કામાં એતો યુવા હૈયાંમાં રાજ કરતાં એવું સ્પષ્ટ અણસાર આવે છે. હોળીની ઉજવણીની શરૂઆત કરવા જઈ રહેલ આજના રવિવારની સવારે શ્રીદેવીના અવસનના સમાચારે સૌને વિચારતાં કરી દીધાં કે હે પ્રભુ, તારા દરબારમાં કેવી લીલા છે આ, સઘળું અહીં ક્ષણભંગૂર જાણે !સૌંદર્ય અને કલાની જેની પર અસિમ કૃપા રહી એવા આ અભિનેત્રીને શબ્દાંજલિ.કુંજલ પ્રદીપ છાયા ‘કુંજકલરવ’

Padmavat Review
 Mayur Patel  
 17 March 2018  

ફિલ્મ રિવ્યૂઃ રાજપૂત પરંપરાનો ભવ્ય ચિતાર ‘પદ્માવત’ (રિવ્યૂ બાયઃ મયૂર પટેલ)રાજપૂત સમાજના વિરોધના બહુ લાં...બા ચાલેલા વિવાદને લીધે ફિલ્મની વાર્તા બધાંને ખબર જ છે, છતાં જરા ક્વિક નોટ કરી લઈએ તો, દિલ્હી સલ્તનતના બાદશાહ અલાઉદ્દિન ખીલજીને જાણ થાય છે કે ચિત્તોડની રાણી પદ્માવતી જેવી સૌંદર્યવતી સ્ત્રી આ જગતમાં બીજી કોઈ નથી, એટલે અય્યાશ ખીલજી બધું કામ પડતું મૂકીને પદ્માવતીને પોતાની રાણી બનાવવાના કામમાં જોતરાઈ જાય છે અને પરિણામે સર્જાય છે ‘પદ્માવત’ની રસપ્રદ કહાની.ફિલ્મ પહેલી જ ફ્રેમથી જકડી લે છે અને પોણા ત્રણ કલાકની લંબાઈ છતાં ક્યાંય કંટાળાજનક નથી બનતી. સંજય લીલી ભણસાલીએ ફિલ્મને શક્ય એટલી ભવ્ય બનાવી છે. ૧૯૦ કરોડનું તોતિંગ બજેટ ઊડીને આંખે વળગે એટલી ભવ્ય..! રાજમહેલો, વસ્ત્રાભૂષણો, અસ્ત્ર-શસ્ત્રો, મેકઅપ... બધું જ આલાગ્રાન્ડ. ડાયલોગ્સ સુપર્બ. કેમેરા વર્ક જબરજસ્ત. થ્રીડી અને બેકગ્રાઉન્ડ સ્કોર એક નંબર. ફક્ત એક જ વસ્તુ ફિલ્મમાં નિરાશ કરે છે અને એ છે ફિલ્મનું સંગીત. એક ‘ઘૂમર...’ને છોડીને બીજા એકેય ગીતમાં ભલીવાર નથી. ને ‘ઘૂમર...’ના મૂળિયાં પણ રાજસ્થાની લોકગીતમાં હોવાથી એ કર્ણપ્રિય બને છે, બાકી સંગીતના નામે ભણસાલીસાહેબે નિરાશ જ કર્યા છે. સિરિયસલી, ભણસાલી સર, તમે હવે ગીતો કમ્પોઝ કરવાનું બંધ કરો, ફિલ્મ ડિરેક્શન આટલું ફાંકડું કરો છો એ કાફી છે, તમારી ફિલ્મનું સંગીત અન્ય મ્યુઝિશિયન્સ પાસે બનાવો તો દર્શકોને કાનાનંદ થાય, બાકી તો... (એક અંગત ઓબ્ઝર્વેશનઃ ભણસાલી સર એમની ફિલ્મોમાં પશ્ચિમ ભારતની સફરે નીકળ્યા હોય એવું લાગે છે. પહેલા ગુજરાતનું કચ્છ દર્શન કરાવ્યું ‘રામલીલા’માં, પછી મરાઠાજગત જોવા મળ્યું ‘બાજીરાવ મસ્તાની’માં અને હવે ‘પદ્માવતી’ થકી રાજસ્થાન ઘુમાવ્યા. હવે પછી પંજાબ લઈ જઈને કંઈક ‘સોહની-મહિવાલ’ કે ‘હીર-રાંઝા’ જેવી ક્લાસિક લવસ્ટોરી બનાવશે કદાચ...)‘પદ્માવત’નો એક્ટિંગ ડિપાર્ટમેન્ટ તગડો છે ને એમાંય રણવીર સિંહ અવ્વલ. ખીલજીની ચામડી ચીરીને અંદર પેસી ગયો હોય એટલી સહજ અને ઉત્તમ એની અદાકારી. અય્યાશ શાસક તરીકે જે જંગાલિયત, જે વહેશીપણું એણે પડદા પર સાકાર કર્યું છે, એ લાજવાબ છે. એના ડાન્સ મૂવ્ઝ હોય, બોડીલેંગ્વેજ હોય કે આંખોમાં ડોકાતી ઠંડી ક્રૂરતા, સિંહે ખરેખર સિંહ-સમું પરફોર્મન્સ આપ્યું છે. કંઈ પણ બોલ્યા વિનાય એણે ‘વાહ’ પોકારાઈ જવાય એવો અભિનય કર્યો છે. એક સીનમાં એને ચૂપચાપ માંસ ખાતો બતાવ્યો છે, એય જબરું ઇફેક્ટિવ બન્યું છે. તો બીજા એક સીનમાં એ કંઈક વિશેષ ઢંગથી એના શરીર પર પરફ્યુમ લગાડે છે. કઈ રીતે લગાડે છે, એ તો જાતે જ જોજો, મજા આવશે. ભણસાલીની જ ‘બાજીરાવ મસ્તાની’ પછી રણવીરની આ કરિયર-બેસ્ટ અદાકારી છે. એને ખીલજીનો લૂક આપવા માટેના ગેટઅપ પાછળ કરવામાં આવેલી સઘળી મહેનત રંગ લાવી છે. દિપિકા રાણી પદ્માવતી તરીકે અત્યંત જાજરમાન લાગી, તો રતનસિંગ રાજપૂત તરીકે શાહિદ પણ ફર્સ્ટ ક્લાસ. હા, બંને કલાકારો રણવીરના જબ્બર પરફોર્મન્સ સામે સહેજ ઝાંખા તો નહીં, પણ ઓછા જરૂર પડી જાય છે, પણ એ તો કેરેક્ટર્સની ડિમાન્ડ હતી એટલે. બાકી દિપિકા-શાહિદે પણ અત્યંત સંતુલિત અભિનય કર્યો છે. બંને વચ્ચેની કેમેસ્ટ્રી લાજવાબ. ત્રણ મુખ્ય કલાકારો ઉપરાંત બીજા ચાર એક્ટર્સનું કામ ઊડીને આંખે વળગે એવું છે. એમાંના પહેલા છે, રઝા મુરાદ. અમિતાભ બચ્ચન અને અમરીશ પુરી બાદ હિન્દી સિનેમામાં ગૂંજેલો પડછંદ અવાજ એટલે રઝા મુરાદ. ‘પદ્માવત’માં એમના ફક્ત ૩-૪ જેટલા જ સીન્સ છે પણ એ જ્યારે જ્યારે સ્ક્રીન પર આવે છે ત્યારે એમની તોતિંગ પર્સનાલિટી અને સાવજની ત્રાડ સમાન બુલંદ અવાજને લીધે છવાઈ જાય છે. અહીં તો પાછા દિલ્હી સલ્તનતના શહેનશાહ જલાલુદ્દિન બન્યા છે એટલે ખૂબ રુઆબદાર લાગે છે. થિયેટરમાં એમનો ઘેઘૂર, મર્દાના અવાજ ગૂંજે અને જાણે કે સોપો પડી જાય. રઝા સર જેવો જ રુઆબદાર અભિનય કરીને યાદ રહી જાય છે ‘આયાન મહેતા’. એણે નીભાવેલા બ્રાહ્મણ રાઘવ ચેતનના પાત્રને લીધે જ ફિલ્મમાં આખી બબાલ સર્જાય છે. બદલાની આગમાં જલતા અપમાનિત બ્રાહ્મણને આ કલાકારે સોલ્લિડ રીતે નીભાવ્યું છે. નાનકડા રોલમાં ખીલજીની પત્ની મહેરુન્નિસા તરીકે અદિતી રાવ હૈદરી આંખોને ગમે એટલી શાલિન અને સુંદર. સહાયક પાત્રોમાં સૌથી વધુ અસરકારક લાગ્યો હોય તો એ છે ખીલજીનો અંગત સેવક બનતો મલિક કફૂર. અગાઉ ‘નીરજા’માં આતંકવાદી બનેલા પારસી એક્ટર ‘જીમ સર્ભ’એ ગુલામ કફૂરના રોલમાં જીવ રેડી દીધો છે. ઈતિહાસમાં નોંધ છે કે આ કફૂર મૂળે તો ખીલજીનો સમલૈંગિક સાથીદાર હતો. હિન્દી પારિવારિક ફિલ્મ હોવાથી ખીલજીના પડછાયા બનીને રહેતા કફૂર સાથે ખીલજીના એવા ઇન્ટિમેટ સીન્સ તો ન બતાવી શકાય એટલે ભણસાલીએ બહુ ચાલાકીપૂર્વક અમુક સૂચક પ્રતીકો દ્વારા બંને વચ્ચેનો સંબંધ મોઘમમાં રજૂ કરીને મૂકી દીધો છે. એ જે પણ હોય તે, પણ ફિલ્મમાં જીમ સર્ભની ભાવભંગિમા અને અભિનય કાબિલેતારીફ છે એટલું નક્કી.   ભણસાલી સરની જૂની ફિલ્મોના છાયા ‘પદ્માવત’માં દેખાયા કરે છે. ‘હમ દિલ દે ચૂકે સનમ’નું સાંકળ ખેંચીને ઝૂમર ઉપર-નીચે કરવાનું દૃશ્ય અહીં પણ જોવા મળે છે. ‘દેવદાસ’માં પારોની માતાના અપમાનવાળું જે જબરજસ્ત સીન હતું એવું જ કંઈક અહીં પણ થાય છે. ‘પદ્માવત’માં બ્રાહ્મણનું અપમાન થતાં એ ‘પદ્માવતી’ના જીવનમાં હોળી સળગાવે છે. બહુ જ જોરદાર સીન બન્યું છે આ પણ. હોળી દરમિયાન રંગો વડે ખેલતા રતનસિંહ અને પદ્માવતી વચ્ચેનું શૃંગારિક સીન ભણસાલીસાહેબે બહુ જ બખૂબી અને સલૂકાઈથી સજાવ્યું છે, પણ એમાંય ‘રામલીલા’ના ‘અંગ લગાલે…’ ગીતની છાપ દેખાઈ આવે છે. છતાં ભારતીય સંસ્કૃતિને અત્યંત સુંદર ઢબે ફિલ્મી પડદે કંડારતા રહેલા આ સર્જકને સલામ મારવી પડે એવું અફલાતૂન રિઝલ્ટ એમણે ‘પદ્માવત’માં આપ્યું છે. રાજસ્થાની-હિન્દુ સમાજ અને મુસ્લિમ પરિવેશ જેવા બે અંતિમો ફિલ્મમાં અત્યંત બારીકાઈથી દર્શાવાયા છે. યુદ્ધના સીન્સ અલ્ટિમેટ. શાહિદ-રણવીર વચ્ચેની શાબ્દિક તડાફડી અને શારીરિક તનાતનીના જેટલા પણ દૃશ્યો છે એ બધ્ધાં જ પૈસાવસૂલ. ભારતભૂમિમાં અત્યંત ઉચ્ચ આદર્શો સાથે જીવતાં રાજા-રજવાડાં હતાં એ જાણીને એક ભારતીય તરીકે છાતી ગજગજ ફૂલી જાય એ પ્રકારની ફિલ્મ ભણસાલીસાહેબે બનાવી છે. રાજપૂતો અમથા અમથા જ વિરોધના વાવટા ફરકાવવા નીકળી પડ્યા, બાકી આ ફિલ્મમાં કંઈ જ વાંધાજનક નથી. ઉલ્ટાનું એમને ગર્વ થાય એ રીતે રાજપૂતી પરંપરાઓને દર્શાવાઈ છે. નિઃશસ્ત્ર કે ઘાયલ દુશ્મન પર પણ વાર ન કરવાની ઉદાત્ત પૌરુષી વીરતા હોય કે પછી દુશ્મન સૈન્યથી શીલની રક્ષા કરવા માટે જાતને અગ્નિશિખાઓમાં હોમી દેવાની નારીસહજ દૃઢતા હોય, ભણસાલીએ બધું દિલ પર ચોટ કરી જાય એ રીતે દર્શાવ્યું છે. ફિલ્મના અંતમાં બે સીન તો એવા છે કે જોતી વખતે અચૂક આંખમાં પાણી આવી જાય અને રુંવાડા ખડા થઈ જાય. એક, ખીલજીના દસ-બાર યૌદ્ધાઓ સામે એકલેહાથે ઝઝૂમતો રાજપૂત સેનાપતિ ગરદન કપાઈ ગયા પછી પણ હવામાં તલવાર વીંઝતો રહે છે, એ સીન, અને બીજો, દિલ્હીની વિશાળ ફોજ સામે સઘળું હારી ગયા બાદ ચિત્તોડની મહિલાઓ ‘જય ભવાની...’ના જયનાદ સાથે ભડભડ બળતા અગનકુંડમાં હસતી હસતી ઝંપલાવી દઈને સામૂહિક જૌહર કરે છે એ સીન. આફરિન. સેલ્યુટ. નતમસ્તક. આપઘાત કરવાની અન્ય રીતો પણ હતી ચિત્તોડની મહિલાઓ પાસે. ઝેર પી લેવાથી લઈને ગળે ફાંસો અને જળસમાધિ સુધીના વિકલ્પો હતા, પણ એ શીલવતિઓ આગમાં બળી મરવાનો સૌથી પીડાદાયક માર્ગ અપનાવે છે કે જેથી દુશ્મનોના હાથમાં એમનું શરીર આવે જ નહીં અને મર્યા બાદ પણ એમના શરીર સાથે કોઈ દુર્વ્યવહાર ન કરી શકે. વાત ફક્ત દુનિયા જોઈ-સમજી-માણી ચૂકેલી પુખ્ત મહિલાઓની નથી, અહીં તો દસ-બાર વર્ષની બાળાઓ પણ એમની માતાના હાથ પકડીને અગ્નિમાં સ્વાહા થઈ જતી બતાવાઈ છે અને પ્રેગ્નન્ટ મહિલાઓ પણ… પદ્માવતિની એક ઝલક મેળવવા માટે રીતસર ફાંફા મારતા ખીલજીને ચિત્તોડનું મહિલાવૃંદ છેવટ સુધી સફળ થવા નથી દેતું. આ સમગ્ર ઘટનાક્રમ અત્યંત સચોટપણે ફિલ્માવાયો છે અને મન પર ઊંડી છાપ છોડી જાય એવો બન્યો છે. ભણસાલીની અગાઉની ફિલ્મોની જેમ જ ‘પદ્માવત’માંય ફિલ્મનો ક્લાયમેક્સ જ ફિલ્મની હાઇલાઇટ બની જાય છે. તો આવી આ ક્લાસિક ફિલ્મ ‘પદ્માવત’ જોવા માટે મારી જેમ છેક મુંબઈ સુધી લાંબા ન થવું હોય તો ઇન્ટરનેટ પરથી ડાઉનલોડ કરીને કે પછી ટીવી પર આવે ત્યારેય સમય કાઢીને જોઈ જ લેજો. પાંચમાંથી ૪ સ્ટાર્સ તો આપવા જ પડશે. ભારતવર્ષના ઈતિહાસના એ બુલંદ પ્રકરણનો આ ફિલ્મી અવતાર ‘પદ્માવત’ છે જ એટલો રસપ્રદ.

લેખિકા અલ્પા વસાના સાહિત્ય માટેના વિચારો.
 neeta kotecha  
 21 July 2018  
Art

પ્રશ્નઃ આપનો પ્રથમ પરિચય, અભ્યાસ અને હાલ આપ વ્યવસાયિક ધોરણે શું કરો છો ?ઉત્તર : હું અલ્પા વસા. મુંબઈથી. B.A with psychology અભ્યાસ છે. હાલમાં હું સંસ્કૃત ભાષાની શિક્ષિકા છું. પ્રશ્નઃ શોખ એટલે તમારે મન શું ?ઉત્તર : જેના દ્વારા સહજતાથી નિજાનંદ પ્રાપ્ત થાય તે મારો શોખ. પ્રશ્નઃ આપ કયા નામે લખવું પસંદ કરો છો? કોઈ ઉપનામ ખરું?ઉત્તર : ઉપનામ તો ‘ કાવ્યાલ્પ ‘ છે, પણ હમેશાં ‘કાવ્યાલ્પ’ નામ વણીને જ રચના લખવી એવો કોઈ આગ્રહ નથી.  પ્રશ્નઃ લેખનકળામાં આપને સૌપ્રથમ ક્યારે પ્રેરણા થઈ? / એવી કઈ ઘટના બની કે આપ લખવા પ્રેરાયા ?ઉત્તર : સ્કુલમા ૫ મા, ૬ ઠ્ઠા ધોરણમાં જ નિબંધ લખતાં અને પછી વક્તૃત્વ સ્પર્ધામાં ભાગ લેતા જ, શિક્ષકોની મળતી ખૂબ સરાહના એ જ લખવા પ્રેરિત કરી હતી.  પ્રશ્નઃ આપના પ્રકાશિત સાહિત્ય વિશે જણાવો.ઉત્તર : “ કાવ્યાલ્પ “ કવિતા અને અછાંદસનું પુસ્તક - ૨૦૧૪ મા.“ વાર્તાલ્પ” ૩૦ લઘુ વાર્તા આવરી લેતું પુસ્તક - ૨૦૧૭ મા. પ્રશ્નઃ આગામી કોઈ ઇચ્છીત સાહિત્ય સાહસ ખરું ?ઉત્તર : હવે “ ગઝલાલ્પ” ગઝલના પુસ્તકની ઈચ્છા છે.  પ્રશ્નઃ આપ કોઈ સાહિત્યિક સંકુલ / ગૃપ્સ સાથે જોડાયેલાં છો ખરાં ? કઈ રીતે એની સાથે પ્રવૃત્ત છો જણાવશો.ઉત્તર: મુંબઈનું સાહિત્ય સંકુલ ધબકાર, આનંદોત્સવ, લેખિની જેવા ગ્રુપ સાથે સંકળાયેલી છું. તથા w/up પર અનેક ગ્રુપ છે. તેમાં રોજ અચૂક કંઈક તો લખવાનું થાય છે જ.  પ્રશ્નઃ પ્રવર્તમાન સાહિત્ય વિશે આપનો શું અભિપ્રાય છે? / ઓનલાઈન પ્રકાશિત થતું સાહિત્ય અને કાગળમાં છપાતાં સાહિત્ય વચ્ચે આપ શું ફરક કરો છો? આપને કયું વધારે ગમે છે?ઉત્તર : અત્યારે સરળતાથી મોબાઈલ અને આઈ પેડ પર સાહિત્ય વંચાઈ જાય છે. પણ છતાં હાથમાં પુસ્તક પકડીને વાંચવાનું, તેની સ્યાહીની સુગંધ હજી ખૂબ આકર્ષે છે.  પ્રશ્નઃ વાચક વર્ગ સાથે આપ શું સંવાદ કરવા ઇચ્છશો ?ઉત્તર : લેખકો તો થાળી ભરીને સાહિત્ય રસ પીરસે છે. વાચકોએ તેમાંથી પોતાને પચે તેવું, રુચીકર ( પસંદગીના) સાહિત્યનું રોજ સેવન કરવું ઘટે. તો જ ગુજરાતી જીવિત રહેશે અને વધુ સમૃદ્ધ બનશે.  પ્રશ્નઃ કોઈ એક પ્રેરણાત્મક રચના કે વાક્ય કે સંદેશ લખી આપશો.ઉત્તર : સારું વાંચન એ મનનો, વિચારોનો શણગાર છે.  પ્રશ્નઃ આપની વિગત જણાવવા વિનંતી. આપનું નામ સરનામું મોબાઈલ નંબર કોઈ પુસ્તક પ્રકાશિત થયા હોય તો તે વિષે અને સાહિત્ય માટે કોઈ કાર્ય કરી રહ્યા હોય તો તે વિષે જાણકારી આપશો.નામ: અલ્પા વસાસરનામું: ૭૯/૮૧, એ. કે માર્ગ,               ૩/૧૩,નિર્મલ નિવાસ -૧              ગોવાલિયા ટેન્ક ,              મુંબઈ - ૪૦૦૦૩૬.ઈ મેલ : alpavvasa@gmail. comમોબાઈલ : ૯૮૧૯૦૧૯૦૫૧

*જસ્મીન નૈલેશ શાહ નાં સાહિત્ય પ્રત્યેનાં વિચારો
 neeta kotecha  
 27 July 2018  
Art

*ઉષ્મા ભર્યા પ્રણામ*જસ્મીન નૈલેશ શાહ*Masters in Education Extensionશિક્ષિકા રહી ચૂકી છું.ગૃહિણી, લેખન.*શોખ... જીવંતપણુ અર્પે*7મા ધોરણમાં સખી એ જન્મદિન નિમિત્તે આપેલી શુભેચ્છા ના પ્રત્યુત્તર રૂપે લખેલી પંક્તિ એ પ્રથમ પ્રયાસ લેખન નો*હાલ ધબકાર (મુંબઈ) લેખિની, સાહિત્ય સભા માં જોડાઇ છું*social media સારું સાહિત્ય અને નવોદિત સર્જનાત્મક પ્રવૃત્તિ ને લોકો સુધી ત્વરિત પહોંચાડે છે જે પ્રોત્સાહન આપનારુ છે. પુસ્તક રૂપે લખાયેલું સાહિત્ય કલ્પના શક્તિ તેમ જ ફરી ફરી મનન કરવા તક અને આનંદ આપે છે.*"આકાશ આંખો માં ભરી જોવુ છેઊઠી કમર જાતે કસી ને જુઓ..."*પ્રવર્તમાન સાહિત્ય એ જૂનવાણી વિચારો ને દૂર કરી આત્મવિશ્વાસ તરફ આત્મીયતા પૂર્વક લઈ જઈ રહ્યું છે.*કોઈ પુસ્તક લખ્યું નથી. કાવ્ય, ગઝલ તેમ જ લેખ લખવાની ઈચ્છા છે- જસ્મીન શાહjustmine1111965@gmail.com*આભાર

શ્રીમતી માના વ્યાસ નાં સાહિત્ય પ્રત્યેના વિચારો
 neeta kotecha  
 30 July 2018  
Art

1)નામ-શ્રીમતી માના વ્યાસઅભ્યાસ-M.sc.વ્યવસાય-હાલમાં ગૃહીણીરહેઠાણ-વિલે પાર્લે (પ)મુંબઈ2) શોખ એટલે મનગમતી પ્રવૃત્તિ શીખવી, કરવી .વાંચવું, લેખન ,ગાવું અને યોગ મનગમતી પ્રવૃત્તિઓ.3)માના વ્યાસ. હજી સુધી ઉપનામ શોધ્યું નથી.4)હજી સુધી કંઇ છપાવ્યું નથી5)સગપણ પછી ફિયાન્સ ને ખુબ પત્રો લખતી જે એ અંગ્રેજી માધ્યમ ભણેલા હોઇ બરાબર સમજી શકતો નહીં. પરંતુ સરસ તારીખ વાર ફાઇલ કરી રાખ્યા હતા. લગ્ન પછી ઘણી વાર ફાઇલ ખોલીને મને વાંચીને સમજાવવા કહેતો.ત્યારે જે પ્રશંસા મળી એ જ વધુ લખવાની પ્રેરણા બની.6)મુંબઈ સમાચાર માં સ્પર્ધક શી કૃતિ માં વાર્તા છપાઇ છે. 17-7-18.આનંદોત્સવ સંસ્થા જે યશવંતભાઇ ત્રિવેદી ચલાવે છે એ પુસ્તકોમાં કવિતા તથા લેખ છપાયા છે.7)કવિતા સંગ્રહ અને લઘુકથા ની ઇચ્છા છે.8)હાલમાં story mirror સિવાય કોઈ નહીં.9)સાહિત્ય એ સાહિત્ય જ રહેશે. પછી ઓનલાઇન હોય કે પ્રકાશિત.સુજાણ વાચક પોતાના રસ નું ક્યાં ય થી પણ શોધી ને વાંચશે જ.10)વાચક વર્ગ ને વાસ્તવિકતા સાથે કલ્પના ના રંગો થી સજાવેલ વાર્તાઓ અને અર્થ અને ઉર્મિ સભર કવિતા ઓ પીરસવાનું ગમશે.11)ગુજરાતી આપણી માતૃભાષા છે. મા ની વાતો સહજ રીતે જ સમજી શકશો.એ ની એક પોતાની ઓળખ છે.ઓળખાણ કરશો તો માણી શકશો.12) Mana vyas.B-401"krishnaraj"bldSt.xavire school rd Vile parle westMumbai 400056Mob-9820107622

નેહા શાહ નાં સાહિત્ય પ્રત્યેના વિચારો
 neeta kotecha  
 16 September 2018  
Art

પ્રશ્નઃ આપનો પ્રથમ પરિચય, અભ્યાસ અને હાલ આપ વ્યવસાયિક ધોરણે શું કરો છો ?- નેહા જિનેશ શાહ.૧૯૯૪ કૉમર્સ શાખામાં ગ્રેડેજ્યુએશન કર્યું છે. ૨૦૧૫માં મુંબઈ સ્થિત હરકિસનમેહતા ફાઉન્ડેશનમાં ડિપ્લોમા કોર્સમાં દ્વિતીય સ્થાન ગ્રહણ કર્યું છે.કવર સ્ટોરી તથા ઇન્ટરવ્યૂ લઇને પર્સનલ કોફી બુક બનાવાનું કામ કરું છું.ઈમેજ પબ્લિકેશન સાથે આમ ઘણા પ્રોજેક્ટ કર્યા છે.લેખિનીતથા અમારા સમાજના મેગેઝીન માં લઘુકથા અને સર્જનહાર જેવા નામાંકિત સામાયિકમાં મારા દર મહિને લેખ આવે છે.ઓનલાઇન સ્ટોરીમિરર માં અવારનવાર વાર્તા પબ્લિશ થાય છે.પ્રશ્ન - શોખ એટલે તમારે મન શું ?મનગમતી પ્રવૃત્તિ જેને કરવામાં ખુશી તો મળે જ પણ ઘણીવાર ખુબ થાકીને કે હારીને પણ કરવાથી દુઃખ ભુલાવી દે તેને શોખ માનું છું.ચિત્રકલા સંગીત કે લેખન જેવા શોખમાં કલાકાર પોતાની વેદના, દુઃખ કે ખુશી તેમાં નાખીને પોતાનું મન હળવું કરી શકે છે.પ્રશ્નઃ આપ કયા નામે લખવું પસંદ કરો છો? કોઈ ઉપનામ ખરું?- મારુ કોઈ ઉપનામ નથી.નેહા શાહ નામથી જ મારી કૃતિ પ્રગટ થઇ છે.પ્રશ્નઃ લેખનકળામાં આપને સૌપ્રથમ ક્યારે પ્રેરણા થઈ? / એવી કઈ ઘટના બની કે આપ લખવા પ્રેરાયા ?બાળપણથી જ વાંચનનો શોખ હતો,પણ લેખન માટે ક્યારેય વિચાર્યું નહોતું.૨૦૧૪માં અચાનક હરકિસન મેહતા ફોઉન્ડેશનના ડિપ્લોમા કોર્સની જાહેરખબર વાંચીને આ શોખને આગળ વધારવાનો વિચાર કર્યો. ત્યાંજ લખવાની શરૂઆત કરી. તે જ વખતે ચિત્રલેખામાં કચ્છશક્તિની નિબંધ સ્પર્ધામાં ભાગ લીધો અને મારા નિબંધને આશ્વાસન ઇનામ મળ્યું. આ નાનકડા બનાવથી મને ખબર પડી કે હું વાંચન સાથે લેખન પણ કરી શકું છુ અને આમ મને મારા છુપાયેલી કળાની જાણ થઇ.પ્રશ્નઃ આપના પ્રકાશિત સાહિત્ય વિશે જણાવો.કલંજાયી પ્રકાશનમાં તાજેતરમાં જ ‘આ છે જિંદગી તથા સ્ત્રીઆર્થ -૩ માં પણ મારી લઘુવાર્તા સ્થાન પામી છે મારી લાઈફનો ટર્નિંગ પોઇન્ટ જે કચ્છ શક્તિમાં વિજેતા લેખનો સમાવેશ થયો છે. સ્ટોરીમિરર માં પ્રકાશિત ગદ્યમાં ચાર વાર વિજેયતા બનવાનો લ્હાવો પણ મને મળ્યો છે.પ્રશ્નઃ આગામી કોઈ ઇચ્છીત સાહિત્ય સાહસ ખરું ?તાજેતરમાં મુંબઈ સ્થિત એંડામોલ શાઇન ઇન્ડિયા કંપની સાથે ગુજરાતી ફિલ્મના સ્ક્રીનપ્લે રાઇટર તરીકે કામ કરવાની શરૂઆત કરી છે. ગુજરાતી નાટક અને ફિલ્મના કથાવસ્તુ લખવાનું આગામી કાર્ય કરવાનું વિચાર્યું છે.પ્રશ્નઃ આપ કોઈ સાહિત્યિક સંકુલ / ગૃપ્સ સાથે જોડાયેલાં છો ખરાં ? કઈ રીતે એની સાથે પ્રવૃત્ત છો જણાવશો.હાલમાં કોઈ ગ્રુપ સાથે કાર્યશીલ નથી.પ્રશ્નઃ પ્રવર્તમાન સાહિત્ય વિશે આપનો શું અભિપ્રાય છે? / ઓનલાઈન પ્રકાશિત થતું સાહિત્ય અને કાગળમાં છપાતાં સાહિત્ય વચ્ચે આપ શું ફરક કરો છો? આપને કયું વધારે ગમે છે?વર્તમાન સાહિત્ય હવે કાગળથી ઓનલાઇન તરફ વળ્યું છે.જેમ જેમ ટેકનોલોજી તેનો પગદંડો જમાવે તેમ આપણે પણ તેની સાથે તાલમેલ બેસાડવો જ પડશે. વળી એક લાઈબ્રેરી જેટલું સાહિત્ય એક નાનકડા મોબાઈલમાં આવી જાય તેને લઈને આપણે દુનિયામાં કોઈ પણ ખૂણે માણી શકાય તો તેના થી રૂડું બીજું શું હોય? પરંતુ જેઓ ટેકનોલોજી સાથે તાલમેલ ન મેળવી શકે તેમના માટે આપણું કાગળ સાહિત્ય પણ પોતીકું જ છે.પ્રશ્નઃ વાચક વર્ગ સાથે આપ શું સંવાદ કરવા ઇચ્છશો ?વાચકોને સારું સાહિત્ય વાંચવા સાથે સારા વિવેચક પણ બનવું જોઇએ.હંમેશા સારા સાહિત્યની કદર સાથે શું સારું ન લાગ્યું તે પણ લેખક સુધી પહોચાડવું જોઇએ.પ્રશ્નઃ કોઈ એક પ્રેરણાત્મક રચના કે વાક્ય કે સંદેશ“ બોલતા પેહલા સો વાર વિચારી લેવું, શબ્દો હંમેશા માફ થાય છે ભુલાતા નથી.”મારો સંપર્ક૩૦૨, સંઘવી વિલાએસ. વી. રોડઅંધેરી ( પશ્ચિમ)મુંબઈ-૪૦૦૦૫૮મોબાઈલ- ૯૮૨૧૮૫૦૯૨૯