Image

પરિવાર

चारों और से भले ही होते हों वार पर वार,
फिर भी साथ खड़ा रहे उसका नाम परिवार ।

આ  ૨૧ મી સદી મા, કુદકે ને ભૂસકે વધતી ટેકનોલોજી માં માણસ, માણસ થી છૂટો પડી, યંત્રો માં અટવાવા લાગ્યો છે, ને યંત્રમય જીવન જીવવા લાગ્યો છે. મહદ્ અંશે ભૂલી પણ જાય છે, કે પોતે યંત્ર નહી, માનવ છે. આંખો દિવસ યંત્રમય પસાર કરી રાત્રે ઘરે આવે. પરિવાર સાથે બેસી જમે, વાત કરે ત્યારે બસ થોડો વખત ખરા અર્થ મા માનવ થાય છે.

પરિવાર સંયુક્ત હોય કે વિભક્ત, નાનો હોય કે બહોળો, પણ દરેક સભ્ય વચ્ચે ક્યાંક ને ક્યાંક નાડનો, લોહીનો, સ્નેહનો કે ફરજ નો સંબંધ તો જરૂર હોવાનો જ. ઘણીવાર એક બિલ્ડિંગ મા કે મહોલ્લામાં રહેતા કે એક ઓફીસ મા કામ કરતા લોકો વચ્ચે અજાણતાં જ એક પરિવાર જેવો સંબધ વિકસી જાય છે. સહુ સાંજે માંદે, સારા નરસા પ્રસંગે એક બીજાની પડખે ઉભા રહે છે.

પરિવાર સભ્યો થી બને છે અને સભ્યતાથી ચાલે છે. પરિવાર તો પ્રેમ, હુંફ, લાગણી ને પેદા કરતું કારખાનું છે. દરેક સભ્યો એ તેને પોતાની ભાવના થી તેને સીંચવાનો છે.નહીંતર એ કારખાના ને ભારખાનું બનતા પણ વાર નથી લાગતી. કહે છે ને-- શરીર ચાલે શ્વાસ થી,
પરિવાર ચાલે વિશ્વાસ થી.

મકાન માટે જરૂરી છે છત, ફર્શ અને દિવાલ. અને પરિવાર માટે જરૂરી છે વિશ્વાસ, મર્યાદા અને પ્યાર. આવો પરિવાર રહેતો હોય તે મકાન, મકાન ન રહેતા ખરા અર્થ મા ઘર બને છે. અને જ્યારે એ ઘર ના દરેક સભ્યો એકબીજાની અવગણના તો ક્યારેય નહી, પણ ગણના જ કરતા હોય ત્યારે એ ઘર, ઘર મા થી આદર્શ ઘર બને છે. હોમ .... ૐ, બની જાય છે.

સાત વાર પછી આવે છે, આઠમો વાર. જેનું નામ છે પરિવાર. આ વાર ને જો બરાબર સંભાળી, સાચવી, અને  જતન થી જાળવી લેવાય,  તો બાકીના સાતે વાર સદાબહાર બની જાય.

સંસાર .......... એક સંગ્રામ,
પરિવાર ..........એક વિશ્રામ.